Αλό, Αλό! Εδώ Ράδιο Τσιγγιρίδη...

Δεν φιλοδοξώ να μετατρέψω το blog σε συλλογή παρελθόντων υποθέσεων διαφθοράς αλλά χωρίς να κάνω τίποτα για να το προκαλέσω, έρχονται και με βρίσκουν αυτές.

Στον ένα μήνα που ήμουν στην Ελλάδα, επισκέφτηκα φίλους και γνωστούς, ζώντες και νεκρούς, μέρη ορατά τε προπάντων και αόρατα. Ειδικά αυτά τα αόρατα, χρόνο με το χρόνο που λείπω πληθαίνουν κι αρχίζω να αναρρωτιέμαι αν έζησα τίποτα ποτές ή αν οι μνήμες μου είναι φυτεμένες.

Ευτυχώς η "Διάμετρος", το δεύτερο ίσως παλιότερο βιβλιοπωλείο στη Χαλκίδα μετά τον θρυλικό "Περγάμαλη", στέκει ακόμα και κρατάει τα ράφια της ενδιαφέροντα (αντί για 'απλά τακτοποιημένα').

Βέβαια, όλα καλά με τη "Διάμετρος" που δεν είναι μόνο βιβλιοπωλείο αλλά και εκδοτικός οίκος με ιδιαίτερη έμφαση στη περιοχή της Εύβοιας αλλά το να είναι στο ίδιο ράφι ανάκατα μαζί οι Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης με κάτι (μ)ούφο, κάτι κοίλες Γαίες, κάτι Πυθαγόρειες ορθοπεταλιές κάτι ήλιος=καβούρι=ούζο=€75.60=γδάρσιμο κλπ ελπίζω...και θέλω...να είναι απλά απροσεξία.

Καπού εκεί πέτυχα, μεταξύ άλλων, και αυτό τον μικρό θησαυρό 87 σελίδων με τα εξής, αινιγματικά, στοιχεία:

"Όλγα Β.Πλέχοβα, 2002, "Το Πρώτο Ελληνικό Ραδιόφωνο ... και το πρώτο των Βαλκανίων", εκδόσεις Μπαρμπουνάκη, Θεσσαλονική, ISBN 960-267-107-6"

Ποιά ήταν η Όλγα Πλέχοβα; Ποιός ήταν αυτός ο κύριος με το όνομα Χρήστος Τσιγγιρίδης στο εξώφυλο;Πότε όντως να ήρθε άραγε το πρώτο ραδιόφωνο στην Ελλάδα;

Κατέβαλα το ακριβές αντίτιμο (€11) και βρήκα μια ωραία σκιά κάτω απο την οποία φύτρωναν καφέδες.

Η Όλγα Πλέχοβα, γεννήθηκε το 1979 στην πόλη Γκλάζοβ (πολιτεία Udmurt) της Ρωσίας και είναι πτυχιούχος δημοσιογράφος. Προφανώς, χειρίζεται πολύ καλά τη Ρωσσική γλώσσα γιατί σύμφωνα με το βιογραφικό της γράφει σε διάφορα Ρωσσικά έντυπα και έχει αποφοιτήσει και απο το "Τμήμα Ραδιοφωνίας του Κρατικού Πανεπιστημίου της Μόσχας Lomonosov". Απ' οτι φαίνεται όμως, πρέπει να χειρίζεται πολύ καλά και την Ελληνική γλώσσα αφού "το 1999 ήταν υπότροφος του Προγράμματος Σπουδών του τμήματος Γλωσσολογίας του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών".

Το βιβλίο αυτό συνοψίζει την έρευνα που έκανε η Όλγα "στο πλαίσιο της μεταπτυχιακής της εργασίας για την ιστορία της Ελληνικής ραδιοφωνίας".

Δηλαδή, η Όλγα Πλέχοβα, ξεκίνησε απο τη Ρωσσία (!) και ήρθε στην Ελλάδα (!!) για να ψάξει τη ραδιοφωνική ιστορία της χώρας (!!!) και  μάλιστα:

"Η προσπάθεια αυτή έχει σκοπό να αποκαλύψει τον ιστορικό πυρήνα απο την αχλή του μυστηρίου και στηρίζεται στην τεκμηρίωση με βάση τον ημερήσιο και περιοδικό Τύπο της εποχής, καθώς επίσης και σε διάφορα άλλα ιστορικά έγγραφα και Ντοκουμέντα. Έρχεται, δε, να συμπληρώσει τα υπάρχοντα κενά στις σελίδες της ιστορίας της Ελληνικής και Βαλκανικής ραδιοφωνίας."

Η ιστορία, όπως περιγράφεται στις 62 περίπου "χρήσιμες" σελίδες του βιβλίου, έχει τα πάντα: Τον ταλαντούχο νέο, γόνο ευκατάστατης οικογένειας, ο οποίος θα εκδιωχθεί απο την πατρίδα του βιαίως είς το αβέβαιο μέλλον της ξενιτιάς. Εκεί, θα δουλέψει σκληρά, θα σταθεί στα πόδια του, θα σπουδάσει και τελικά θα γυρίσει στην Ελλάδα για να την υπηρετήσει με τις γνώσεις και το μέγιστο των προσπαθειών του. Θα γίνει διάσημος, ένας πραγματικός ευεργέτης του τόπου του μέχρι που θα βρεθεί κι αυτός στη σκιά του πολέμου που συνταράσει ολόκληρη την Ευρώπη και τον κόσμο. Τότε, θα αντισταθεί και αυτός με κάθε μέσον είς τις απαιτήσεις του κατακτητή μέχρι την ευλογημένη εκείνη ημέρα της 'Λευτεριάς. Θα πεθάνει άσημος, πάμπτωχος και μαραζομένος.

Τα παραπάνω μπορεί να φαίνονται δραματικά, όμως δεν απέχουν και πολύ απο τη πραγματικότητα.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάζει η Όλγα Πλέχοβα, ο Χρίστος Τσιγγιρίδης και η οικογένεια του εκδιώχθηκαν, (μαζί με χιλιάδες άλλους ανθρώπους) απο τη Φιλλιπούπολη της Βουλγαρίας το 1891 λόγω των γεγονότων της εποχής. Κατέληξε στη Γερμανία όπου δούλεψε, έκανε κάποια λεφτά και αργότερα σπούδασε στη Σχολή Ηλεκτρικών Μηχανημάτων του Πολυτεχνείου της Στουτγάρδης. Όταν γύρισε στην Ελλάδα, το 1923, δούλεψε σαν μηχανικός αλλά πολύ σύντομα ξεκίνησε τις δικές του προσπάθειες για να εγκαταστήσει ένα ραδιοφωνικό σταθμό στην Ελλάδα έχοντας ακούσει τις εκπομπές απο άλλες χώρες. Ξεκινάει μετατρέποντας ένα παλιό εγκαταλελειμένο ασύρματο της Γαλλικής Στρατειάς Ανατολής ισχύος 500 W που αγοράζει απο "μάντρα".

Δεν του φέρνει λίγο σε αυτή τη φωτογραφία;!;!;! (ξέρεις ποιόν λέω... :-D )

(Η φωτογραφία προέρχεται απο αυτό το site και την βρήκα μέσω Google Image Search. 

Η ίδια φωτογραφία υπάρχει και μέσα στο εν λόγω βιβλίο)

Το κλίμα στην Ελλάδα εκείνη την εποχή (δεκαετία του 30 πλέον) ήταν αποκαρδιωτικό. Τον καιρό που έκανε πειράματα και προσπαθούσε να πάρει άδεια ο Τσιγγιρίδης σχεδόν κανείς δεν ήξερε στην Ελλάδα τι θα πεί ραδιόφωνο γιατί απαγορευόταν η εισαγωγή τους. Έτσι ξεκίνησε στην αρχή να εμπορεύεται μεγάφωνα (ή όπως τα αποκαλούσε τότε "Μεγίστους Λέκτας") και αργότερα ραδιόφωνα, εγκαθιστώντας τα στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης.

Συνέχισε τις προσπάθειες για να ιδρύσει το δικό του ραδιοφωνικό σταθμό και τελικά το καταφέρνει τη δεκαετία του 40 λίγο πρίν τον πόλεμο. Κατά τον Ελληνο-Ιταλικό πόλεμο παίζει Ελληνικό πρόγραμμα και τζαμάρει τον Ιταλικό σταθμό του Μπάρι που εξέπεμπε τότε προπαγάνδα στα Ελληνικά για "σπάσιμο". Κατά τη Γερμανική κατοχή προφασίζεται συνεχώς βλάβες μέχρι που τον μαζεύει η Γκεστάπο για κατασκοπεία. Παρ' όλα αυτά είναι απαραίτητος για τη λειτουργία του σταθμού και επανέρχεται στη θέση του υπο πολύ στενή παρακολούθηση. Με το τέλος του πολέμου, οι Γερμανοί υποχωρώντας απο τη Θεσσαλονίκη προσπαθούν να ανατινάξουν τον σταθμό αλλά ο Τσιγγιρίδης κλείνεται μέσα και παραγγέλνει πως θα τιναχτεί μαζί του. Πάνω στη βιασύνη τους, την πληρώνει τελικά μόνο η κεραία.

Μετά την απελευθέρωση, ιδρύεται στην Ελλάδα το "Εθνικό Ίδρυμα Ραδιοφωνίας" το οποίο αναλαμβάνει αποκλειστικά την εκμετάλευση, λειτουργία και τεχνική υποστήριξη σταθμών ανα την χώρα.Το Ε.Ι.Ρ προσπαθεί να κλείσει τον σταθμό του Τσιγγιρίδη γιατί είναι ιδιωτικός, στη συνέχεια προσπαθεί να τον αγοράσει. Ο Τσιγγιρίδης αρνείται, παλεύει τουλάχιστον δύο μήνες απο υπηρεσία σε υπηρεσία για να πάρει άδεια εκπομπής συναντώντας γελοίες δικαιολογίες όπως το οτι "ο σταθμός αποτελείται κατά ένα μέρος απο εξαρτήματα που ανήκαν στους Γερμανούς που τον χρησιμοποιούσαν κατά την κατοχή και θεωρούνται 'Λεία Πολέμου'". Τελικά τα καταφέρνει με την υποστήριξη του τοπικού περιοδικού "Ράδιο Καραγιάννης" το οποίο δημοσιοποιεί την υπόθεση. Ο σταθμός (υπο)λειτουργεί για ένα περίπου χρόνο και εξαγοράζεται τελικά απο το Ε.Ι.Ρ. υπο εξευτελιστικούς όρους οι οποίοι ούτε κάν τηρούνται.

"Ο Χρίστος Τσιγγιρίδης πεθαίνει απο στενοχώρια στις 17 Δεκεμβρίου του 1947".

Η κηδεία του ήταν, φυσικά, μεγαλοπρέπης. Παρευρέθηκε, φυσικά, μεγάλος αριθμός τοπικών και μη παραγόντων...Δημάρχοι, δημοτικά συμβούλια, βουλευτές (ΟΛΩΝ των κομμάτων), διευθυντές υπηρεσιών, καθηγητές πανεπιστημίου και βέβαια (το σημαντικότερο) "μέγα πλήθος συμπολιτών, φίλων και ακροατών"....Το πιο ειρωνικό στοιχείο όμως, είναι οτι τον επικήδειο εκφώνησε "ο λογοτέχνης Γ.Δέλιος ώς εκπρόσωπος του Εθνικού Ιδρύματος Ραδιοφωνίας".

Δεν θα μπώ στον κόπο να αναφερθώ στον επικήδειο. Νομίζω πως η επιλογή του Ε.Ι.Ρ. να στείλει ένα λογοτέχνη στη συγκεκριμένη αποστολή ήταν η χειρότερη...(και τέλος πάντων, lol).

Ένα απο τα πράγματα που μου έκαναν εντύπωση όμως είναι το εξής περιστατικό που συνέβει στην αρχή της πορείας του Τσιγγιρίδη, περίπου το 1929:

"Αφού εγκατέστησε τον πρώτο στη χώρα Ραδιοφωνικό Σταθμό, ο Χρίστος Τσιγγιρίδης ήλπιζε να πάρει άδεια μόνιμης λειτουργίας, αλλά οι περιστάσεις δυστυχώς δεν ήταν υπέρ αυτού. Το ίδιο έτος, 1929, η τότε κυβέρνηση του Ελευθερίου Βενιζέλου αποφασίζοντας να οργανώσει το σύστημα ραδιοφωνίας στη χώρα, προκηρύσσει διαγωνισμό για την εγκατάσταση Εθνικού Ραδιοφωνικού Σταθμού με φορολογική επιβάρυνση 1 δραχμή την ημέρα για κάθε κάτοχο ραδιοφώνου.

Σύμφωνα με δημοσίευση της εφημερίδας "Μακεδονία" στις 16/10/1936, η επιτυχία στον διαγωνισμό εξαρτιόταν απο τη "μίζα" που ο συμμετέχων υποσχόταν στους αρμοδίους. Ο Χρίστος Τσιγγιρίδης, ο οποίος δεν είχε οικονομικές δυνατότητες αλλά είχε ήδη ραδιοσταθμό σε λειτουργία, επίσης υποβάλλει την υποψηφιότητα του:
"...Οι εν Αθήναις Δαλάϊλάμαι και οι εδώ εκπρόσωποι τους, μόλις είδαν τον ραδιοφωνικό σταθμό αλληλοεκοιτάχθηκαν και είπαν:
-Τι θέλει αυτός;
-Να κάνη σταθμό.
-Και τι δίνει;
-Τίποτα"

Νικητής του διαγωνισμού κυρήσσεται ένας Εμμ. Μάρκογλου, εκπρόσωπος του οίκου Α.Δημητριάδη, ο οποίος αναλαμβάνει να προμηθεύσει και να εγκαταστήσει πόμπο "Μαρκόνι" ισχύος 13kW μεσαίων κυμάτων αλλά σύντομα κυρήσσει πτώχευση και αδυνατεί να εκπληρώσει τους όρους της σύμβασης. Νέο δικαίωμα εγκατάστασης σταθμού ανατίθεται χωρίς διαγωνισμό στην Αμερικάνικη Ανώνυμη Ραδιοφωνική Εταιρία "ΝΤΥΡΧΑΜ", με έδρα τη Βοστώνη, την οποία αντιπροσώπευε ο Αναστ.Ακύλογλου. Το κέρδος της εταιρίας θα ήταν η εκμετάλευση για ορισμένο χρόνο της λειτουργίας των ραδιοφωνικών πομπών.

Υποψιαζόμενος οτι ο σκοπός της "ΝΤΥΡΧΑΜ" ήταν ο έλεγχος της σφαίρας των επικοινωνιών στα Βαλκάνια και στη Μέση Ανατολή, ο Τσιγγιρίδης προσπαθεί να προειδοποιήσει την κυβέρνηση για τον πιθανό κίνδυνο: "Μιαν ωραίαν πρωίαν, ο ραδιοφωνικός σταθμός Θεσσαλονίκης, δια της Μεφιστοφελικής φωνής του Τσιγγιρίδη μετέδιδε τα εξής: "Αλό, αλό. Προσοχή, προσοχή. Κύριοι αρμόδιοι προσέξτε να μη σας τη σκαρώσει η ΝΤΥΡΧΑΜ. Η σύμβασης της να είναι μανίκι που δεν μεταγίνεται"

Ο Τσιγγιρίδης είχε δίκαιο.Η σύμβαση με τη "ΝΤΥΡΧΑΜ" γίνεται για την Ελλάδα πεντάχρονος "Ραδιοφωνικός Γολγοθάς", που παρασύρει τη χώρα σε μια πρωτοφανή δικαστική περιπέτεια, η οποία για πολλά χρόνια μπλοκάρει τις ραδιοφωνικές εξελίξεις"

Όπως έχουμε ξαναπεί, μερικές τεχνικές μένουν αναλλοίωτες στο χρόνο.

Προτείνω ανεπιφύλακτα το βιβλίο της Όλγας όπου αναφέρονται πολύ περισσότερες λεπτομέρειες και περιστατικά απ' όσα πρόφτασα να χωρέσω εγώ σε ετούτο εδώ το κείμενο αλλά υπάρχουν και πολλά διαγράμματα και φωτογραφίες της εποχής.

Όσο για τον Χρίστο Τσιγγιρίδη...τα λέει όλα ο συνεργάτης του, Νίκος Καρμίρης (τότε, νέος πτυχιούχος της Εμπορικής Σχολής):

"Υπολογίζοντας απο επαγγελματική άποψη όλες τις προοπτικές, ο Καρμίρης πρώτα απο όλα αποφασίζει να οργανώσει τις διαφημίσεις και χάρις σ' αυτόν ο σταθμός αρχίζει να έχει έσοδα, το 25% απο τα οποία ανήκουν στον Καρμίρη. Εκτός απο συστηματικές εκφωνήσεις και προετοιμασίες δελτίων ειδήσεων, ο νεαρός οικονομολόγος αναλαμβάνει και το "λογιστήριο" του σταθμού, κάνοντας απογραφές όλων των εσόδων και εξόδων του, επειδή, κατα τα λόγια του ίδιου του Νίκου Καρμίρη "ο Τσιγγιρίδης ποτέ δεν ενδιαφέρθηκε για χρήματα".

"Εκτελέσατε και Βυθίσατε"

Στο προηγούμενο κείμενο, παρουσιάστηκε εδώ ένα τεχνικό άρθρο του κ. Ν. Φουντούλη δημοσιευμένο στα Τεχνικά Χρονικά πρίν απο 51 χρόνια το οποίο περιείχε μια ιστορική αναδρομή που έβλεπε πίσω (απο το 1961) τουλάχιστον 60 χρόνια.

Μέσα σε όλη αυτή την αναδρομή είναι ίσως αναμενόμενο να χαθούν κάποια κοινά σημεία αναφοράς. Συγκεκριμένα, έκτός απο τις διάφορες παροιμίες που χρησιμοποιεί ο συγγραφέας μέσα στο κείμενο, οι οποίες είναι εύκολα κατανοητές, η τελευταία παράγραφος αναφέρει τα εξής:

"...οι οικονομοτεχνικοί αρμόδιοι ουδέποτε και επ' ουδενί λόγω ανακαλούν ληφθείσαν υπ' αυτών απόφασιν, έστω και αν η απόφασις αυτή άγη ευθέως πρός τον όλεθρον. Κατα τούτο υπερβαίνουν και αυτόν τον ιστορικόν πρό 65 ετών δράσαντα Άγγλον Ναύαρχον, τον γνωστόν εν τη ναυτική ιστορία ώς Ναύαρχον "Εκτελέσατε και βυθίσατε". Ούτως διατάξας, κατα την διάρκειαν γυμνασίων, τον ελιγμόν του πλοίου του στόλου του, όστις θα απέληγεν εις βύθισην της ναυαρχίδος του, και δεχθείς σήμα του διατασσόμενου, οτι η εκτέλεσης της διαταγής θα απέληγεν εις εμβολισμόν της ναυαρχίδος, απήντησεν: "Εκτελέσατε και βυθίσατε"


Γιατί διάλεξε αυτό το περιστατικό ο συγγραφέας; Τι προσπαθούσε να πεί; Ήταν όντως μια δημοφιλής φράση ή ήταν ένας μύθος; Γιατί να μην κλείσει με μια άλλη παροιμία; Για παράδειγμα: "Στου κουφού τη (μ)πόρτα όσο θέλεις βρόντα"; Ποιός ήταν αυτός ο Άγγλος Ναύαρχος; Τι ακριβώς είχε συμβεί τότε;

Με αυτά τα ερωτήματα κατα νού, άρχησε το ψάξιμο:

Κατα πάσα πιθανότητα, ο ναύαρχος "εκτελέσατε και βυθίσατε" ήταν ο Sir George Tryon και το περιστατικό δεν είχε συμβεί 65 χρόνια πρίν (απο την ημερομηνία που γραφόταν το άρθρο) αλλά 68*

Το 1893 λοιπόν σε γυμνάσια του Βρετανικού στόλου στην Μεσόγειο, ο συγκεκριμένος ναύαρχος διέταξε δύο νηοπομπές που έπλεεαν παράλληλα να εκτελέσουν στροφη 180 μοιρών "Διατηρώντας την τάξη του στόλου", εννοώντας δηλαδή οτι, η νηοπομπή που ήταν στα δεξιά ΠΡΙΝ τη στροφή, θα παραμείνει στα δεξιά και ΜΕΤΑ τη στροφή.

Αυτό σημαίνει οτι έπρεπε να υπάρξει συνεννόηση για το ποιά νηοπομπή θα βρεθεί στο εσωτερικό της στροφής. Τέτοια συννενόηση όμως δεν υπήρξε (για συγκεκριμένους λόγους) και τα δύο οδηγά πλοία αποφάσισαν να επιλέξουν το εσωτερικό της στροφής.

Στην πορεία και μάλιστα ακόμα και πρίν εκτελεστεί η διαταγή, το σφάλμα έγινε αντιληπτό απο το πλήρωμα αλλά ο ναύαρχος, γνωστός για την ισχυρογνωμία του και την προσήλωση στην απόλυτη πειθαρχία δεν έπαιρνε πίσω τη διαταγή, ειδικά απο τη στιγμή που η αμφισβήτηση της ορθότητας της ερχόταν απο τα χαμηλότερα στρώματα της ιεραρχίας.

Μετά τη σύγκρουση και ενώ το πλοίο του είχε αρχίσει να βυθίζεται γρήγορα, ο ναύαρχος διέταξε στροφή πρός τη στεριά (στα 5 μίλια) μήπως και προλάβει να το προσαράξει και το σώσει. Στο μεταξύ, τα άλλα πλοία απο όπου φαινόταν το μέγεθος της ζημιάς (μια τρύπα με επιφάνεια περίπου 9 τετραγωνικά μέτρα), άρχισαν να στέλνουν τις βάρκες τους για να σώσουν το πλήρωμα τις οποίες ο εν λόγω ναύαρχος διέταξε να γυρίσουν πίσω!

Η ναυαρχίδα (HMS Victoria) εκτοπίσματος 11000 τόνων περίπου, βυθίστηκε μέσα σε 13 λεπτά παίρνοντας μαζί της 358 ανθρώπους...μαζί και τον καπετάνιο της, Sir George Tryon. Τα τελευταία του λόγια ήταν "It is entirely my doing, entirely my fault"...("Αναλαμβάνω πλήρως την ευθύνη")


Πραγματική και συγκεκριμένη λοιπόν η ιστορία που οδήγησε στο "εκτελέσατε και βυθίσατε", αν και η φράση αυτή δεν εμφανίζεται πουθενά κατα λέξη. Αντίθετα, αναφέρεται ο διάλογος ανάμεσα στους δύο καπετάνιους των οδηγών πλοίων ο οποίος γινόταν με σήματα όπου ο Tryon φαίνεται να λέει απλά "What are you waiting for!?":

"Although some of his officers knew what Tryon was planning they did not raise an objection. Markham, at the head of the other column, was confused by the dangerous order and delayed raising the flag signal indicating that he had understood it. Tryon queried the delay in carrying out his orders, as the fleet was now heading for the shore and needed to turn soon. He ordered a semaphore signal be sent to Markham, asking, "What are you waiting for?" Stung by this public rebuke from his commander, Markham immediately ordered his column to start turning. Various officers on the two flagships confirmed later that they had either assumed or hoped that Tryon would order some new manoeuvre at the last minute."


Σχετικά με το γιατί χρησιμοποίηθηκε αυτό το περιστατικό υπάρχει μια λεπτομέρεια. Απ' οτι φαίνεται, τουλάχιστον απο τη σελίδα της Wikipedia για τον Sir George Tryon, ο ναύαρχος δεν ήταν κανένας τυχαίος. Είχε μεγάλη εμπειρία στο ναυτικό και σύμφωνα με τον επαγγελματικό του περίγυρο, ήταν εξαιρετικός στη δουλειά του αλλά είχε αυτό το κακό της υπέρμετρης προσωπικότητας ("overbearing personality") που τελικά συνέβαλε και στο δυστύχημα. Αν λοιπόν ο συγγραφέας χρησιμοποιεί το περιστατικό σαν μια πλήρη αναλογία, τότε οι αρμόδιοι στους οποίους αναφέρεται ήταν σεβαστοί επαγγελματίες αλλά όχι και τόσο καλοί στην ομαδική δουλειά. Διαφορετικά, η αναλογία είναι πολύ πιο απλή και εστιάζεται μόνο και μόνο στην ανόητη στάση της "αυθεντίας".

Σημειώσεις:
*: Ίσως αυτή η μικρή σύγχηση να φανερώνει οτι το άρθρο γράφτηκε πολύ νωρίτερα απο την ημερομηνία έκδοσης του (;)

10 Χρόνια Και 41 Πρωτιές Αργότερα...

Σαν σήμερα σκοτώθηκε ο Ayrton Senna da Silva.

Ήταν 1994, ήταν πάσχα και για κάποιο λόγο ο αγώνας ΔΕΝ ήταν στην ΕΤ. Έξω έτρωγαν αρνί και χωροπηδάγανε σα τα κατσίκια, μέσα προσπαθούσαμε να καταλάβουμε τι έλεγαν οι γερμανοί στο RTL γιατί σε αυτό τον αγώνα είχαν ήδη σκοτωθεί 2-3 άνθρωποι πρίν κάν ξεκινήσει..

Πράσινη σημαία, βγαίνει ο "αλυτάρχης" απο τη πίστα, μία στροφή, δύο, τρείς...Γκάπ. Τέλος.

Τρία χρόνια νωρίτερα, ο Nigel Mansell βγαίνει υποβασταζόμενος απο το αυτοκίνητο (κι εμείς μαζί του) μετά απο την έντονη αναμέτρηση στο Monaco.

Αυτά είναι που μένουν:

Το Κόμμα Σου Λαέ...

Αν διαβάζοντας τον τίτλο αυτού του κειμένου σας ήρθε στο μυαλό το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας (Κ.Κ.Ε) ή αν πρώτα αναρρωτηθήκατε "Δηλαδή ποιό κόμμα;" για να δώσετε στη συνέχεια (συνομωτικά...ή και περιφρονητικά) την απάντηση "Ε, ένα είν' το κόμμα!"...Τότε το Marketing Department του Κ.Κ.Ε, έχει βγάλει την επιδότηση του...Συγγνώμη, τα κουπόνια του εννοώ*.


Το σημερινό κείμενο όμως δεν είναι για το Κ.Κ.Ε (ιδιαίτερα) αλλά για όσες πολιτικές παρατάξεις είναι καταγεγραμένες στη σχετική λίστα της Wikipedia αλλά και τις αλληλεπιδράσεις τους καθώς αντιμάχονται για να εκτοπίσουν τους αντιπάλους τους στην πίτα του (πεπερασμένου) εκλογικού σώματος και να το... σώσουν!

Πρόκειται δηλαδή για ένα χάρτη, ένα πίνακα στοιχείων και των ενώσεων τους, ο οποίος μπορεί να δώσει και μερικές ενδεικτικές απαντήσεις σε ερωτήσεις όπως:

• Ποιές παρατάξεις δημιουργήθηκαν απο πολλές συνιστώσες;
• Ποιές παρατάξεις παρείχαν τις περισσότερες συνιστώσες; (σε άλλες)
• Ποιές είναι η πιο συχνά χρησιμοποιούμενες λέξεις στην ονοματοθεσία των πολιτικών παρατάξεων;

Για να δούμε λοίπον:

Ο χάρτης των Ελληνικών πολιτικών παρατάξεων (που είναι καταχωρημένες στη λίστα της Wikipedia) αποτελείται απο 172 πολιτικές παρατάξεις χωρισμένες σε 7 ανεξάρτητα τμήματα. Το κάθε ένα τμήμα, αποτελεί ένα σύνολο "συνδεδεμένων" παρατάξεων.

Η πιο απλή περίπτωση με την οποία μπορεί να κατανοηθεί αυτός ο διαχωρισμός είναι ο πολιτικός διαχωρισμός ανάμεσα στις παρατάξεις τις άκρας δεξιάς και τις παρατάξεις της αριστεράς. Προφανώς, δεν μπορεί να υπάρξει μια πολιτική παράταξη που να έχει μέλη και στην άκρα δεξιά και στην αριστερά και έτσι δημιουργούνται δύο ανεξάρτητα τμήματα.

Το μεγαλύτερο τμήμα (απο τα 7) αυτού του χάρτη περιλαμβάνει 101 πολιτικές παρατάξεις και έχει ώς εξής:

Περίπου 200 χρόνια (πολύ έντονης) πολιτικής ιστορίας...

Τον ίδιο χάρτη μπορείτε να δείτε σε φυσικό μέγεθος και πολύ πιο ευδιάκριτο απο εδώ.

Δυστυχώς το μέγεθος του είναι πολύ μεγάλο για το μέγεθος της προεπισκόπησης, κυρίως επειδή ήθελα να χρησιμοποιήσω μια σχετικά μεγάλη γραμματοσειρά για να διακρίνονται οι ετικέτες καθαρά ανεξάρτητα απο το μήκος τους.

Ο ίδιος χάρτης (αλλά και οι υπόλοιποι 6) βρίσκεται διαθέσιμος και σε SVG μορφή, που αν την "ανοίξετε" με τον browser σας έχετε και τη δυνατότητα να πατήσετε επάνω σε μια παράταξη και να μεταβείτε στη σχετική σελίδα της Wikipedia που παρείχε τα δεδομένα (Περισσότερες λεπτομέρειες πρός το τέλος του κειμένου).

Απο αυτές τις 101 πολιτικές παρατάξεις, οι παρατάξεις με τις περισσότερες συνιστώσες (εισροές απο άλλες παρατάξεις) έχουν ώς εξής:

14:   Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς (ΣΥ.ΡΙ.ΖΑ)
10:   Αντικαπιταλιστική Αριστερή Συνεργασία Για Την Ανατροπή
  6:   Συμμαχία Προοδευτικών Και Αριστερών Δυνάμεων

Εκτός απο τις παραπάνω παρατάξεις,  οι υπόλοιπες έχουν απο 1-3 πολιτικές συνιστώσες.

Απο που "πηγάζουν" αυτές οι συνιστώσες; Ποιές δηλαδή παρατάξεις, έχουν συμβάλει στη δημιουργία άλλων;

9:   Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα
7:   Κομουνιστικό Κόμμα Ελλάδας & Νέα Δημοκράτια (στην ίδια θέση, έχοντας παρέχει απο 7)
4:   Ένωση Δημοκρατικού Κέντρου.

Αξίζει εδώ να σημειωθεί οτι μια παράταξη "συμβάλει" στη δημιουργία μιας άλλης με δύο τρόπους: α) Ο αρχηγός της νέας παράταξης ήταν μέλος σε άλλη και αυτονομήθηκε ή β) Αναφέρεται στο σχετικό άρθρο πως στη νέα παράταξη συμμετείχαν μέλη απο μια άλλη παράταξη.

Τι ζητάνε όλες αυτές οι παρατάξεις; Ποιά είναι η αποστολή τους; Ποιό είναι το όραμα που θέλουν να βάλουν επάνω στο προϊόν που φέρνουν σε αυτή την αγορά; Ποιές λέξεις χρησιμοποιούνται πιο συχνά στην ονοματοθεσία όλων αυτών των παρατάξεων;

Το παρακάτω πληθυσμετικετοσύγνεφο (!) δημιουργήθηκε στο Wordle εισάγοντας τη λίστα με τα ονόματα των παρατάξεων:

Ο πολιτικός χώρος της Ελλάδας έχοντας πέσει σε δημοκρατικό κόμα

Οργάνωση, Ένωση, Συμμαχία, Κίνημα, Κόμμα....και τηγανήτες τίποτα. Ακόμα, "έθνος ανάδελφον" (είμεθα).



Όσοι φτάσατε ώς εδώ, μπορείτε να συνεχίσετε να διαβάζετε για μερικές μικρές τεχνικές λεπτομέρειες αλλά και παραπομπές πρός τα δεδομένα και περισσότερες εικόνες που περιγράφουν τον πλήρη χάρτη.

Τα Δεδομένα...

Τα δεδομένα τα μάζεψα το 2010, σε μια πρώτη προσπάθεια να δημιουργήσω ένα τέτοιο χάρτη. Η συλλογή έγινε χειροκίνητα μια και το είδος των δεδομένων που αναζητούσα δεν ήταν κωδικοποιημένο αλλά ούτε και με σαφή δομή για να γίνει αυτόματα. Για να καταλάβει κανείς τι οδήγησε στη γέννηση μιας παράταξης, ποιός είναι ο αρχηγός (ή κύριες προσωπικότητες) της και απο ποιό χώρο προέρχεται πρέπει να διαβάσει το κείμενο και να το κατανοήσει, πάρα να ψάχνει για απομονωμένες λέξεις ή φράσεις. Τα δεδομένα αυτά τα ενημέρωσα πρόσφατα με όσες παρατάξεις είχαν δημιουργηθεί μέσα στα τελευταία δύο χρόνια και είχαν προστεθεί στη λίστα της Wikipedia και τα παρουσιάζω εδώ σε επιμέρους διαγράμματα που δείχνουν τις αλληλεπιδράσεις τους.

Αξίζει να σημειωθεί οτι σε αυτά τα δεδομένα, υπάρχουν κάποιες οντότητες οι οποίες δεν είναι ακριβώς πολιτικές παρατάξεις αλλά δεν μπορούσα να μην τις συμπεριλάβω. Για παράδειγμα, η οντότητα "Ελληνική Δικτατορία" δεν είναι πολιτική παράταξη αλλά αντιπροσωπεύει το (καταγεγραμμένο) γεγονός της συμμετοχής ανθρώπων που είχαν ρόλο στην Ελληνική δικτατορία σε παρατάξεις που δημιουργήθηκαν μετά τη μετα-πολίτευση.

Το ίδιο ισχύει και για τις στρατιωτικές οργανώσεις που έδρασαν κατα τον εμφύλιο (κυρίως) αλλά είχαν και πολιτική δράση όπως και οι σχετικές "νεολαίες". Τέλος, μη παραταξιακή οντότητα αποτελούν και οι "Ανένταχτοι Πολίτες".

Προσοχή: Θα ήθελα να σημειώσω οτι αν κάποιος βρεί κάποιο τραγικό ιστορικό λάθος (!) διαβάζοντας αυτά τα διαγράμματα, καλό θα ήταν εκτός απο το να αφήσει ένα ενδεικτικό σχόλιο, να ανατρέξει στη σχετική σελίδα της Wikipedia που ίσως να περιέχει το αρχικό λάθος.

Η Επεξεργασία...

...ήταν όσο απλό είναι και το να "συνδέσεις τις τελείες". Το δύσκολο σε αυτή τη περίπτωση ήταν η εξαγωγή των δεδομένων.

Τα Διαγράμματα...

Τα διαγράμματα δημιουργήθηκαν με το graphviz και είναι επίτηδες στείρα, ξερά, ασπρόμαυρα και όσο το δυνατόν πιο αντικειμενικά.

Παρ' όλα αυτά, υπάρχουν διαθέσιμα στις εξής τρείς γεύσεις:

PNG εικόνες,

SVG διαγράμματα με ενσωματομένες διευθήνσεις πρός τις σελίδες που παρείχαν τα δεδομένα; και

DOT αρχεία που περιγράφουν τα διαγράμματα.


Σημειώσεις:
*: Παρεμπιπτόντως, έχει πεί κανείς στο Marketing Department (Υπόγειο ΖΓ) οτι τελείωσε ο πόλεμος ή τους παρακολουθούν ακόμα με το περισκόπιο;

fclose(DennisRitchie); /* 08/10/2011 */

Όταν πρίν απο μια εβδομάδα έγραφα την επικεφαλίδα στο post για τον θάνατο του Steve Jobs, δεν περίμενα με τίποτα οτι θα τα έφερνε έτσι η τύχη που μέσα σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα θα ακούγαμε για τον θάνατο του Dennis Ritchie. (Του γνωστού δυναμικού διδύμου).

Δεν μου έρχεται να ανάψω κανένα κερί δίπλα σε κανένα βιβλίο (!), με αφορμή αυτό το γεγονός. Αυτό όμως που ίσως αξίζει, καθώς αυτή η παλιά γενιά αποχωρεί, είναι να δούμε απο που ξεκίνησε και πως ήταν οι υπολογιστικές αριθμομηχανές τότε (ο όρος θα μου μείνει!).

Σήμερα, το "θράσος" περισσεύει....Terra Bytes χωρητικότητας αποθηκευτικών μέσων, Giga Bytes ενιαίας μνήμης, υπολογιστικές μονάδες που μπορούν να εκτελούν αριθμητικές πράξεις σε δισεκατομμυριοστά του δευτερολέπτου (Giga Hertz)....Δύο υπολογιστικές μονάδες σε μια συσκευασία.....Τετράκις υπολογιστικές μονάδες σε μια συσκευασία!....Κυκλώματα που μπορούν να συνδέσουν 2 συσκευασίες υπολογιστικών μονάδων με 4 μονάδες στην κάθε μια (δηλαδή 8 επεξεργαστές σε ένα υπολογιστή)....Κάρτες γραφικών που είναι οι ίδιες ένα ολόκληρο υπολογιστικό σύστημα με μνήμη (της τάξης μεγέθους των GB), παράλληλους επεξεργαστές κλπ...Φορητούς υπολογιστές, απίστευτα μικρούς υπολογιστές, υπολογιστές ειδικά για να παίζουμε παιχνίδια.....Και φυσικά την πολυτέλεια να μπορούμε να πάρουμε ένα πρόγραμμα απο ένα μηχάνημα και να το εγκαταστήσουμε σε ένα άλλο.....έτσι απλά.

Όταν ο Dennis Ritchie δημιουργούσε την C, στα εργαστήρια της Bell, οι "υπολογιστικές αριθμομηχανές" ήταν κάτι διαφορετικό...Ήταν σαν τρίφυλες ντουλάπες με ενσωματομένο γραφείο και κάθισμα (!), Παρ' όλο που είχαν πληκτρολόγια (ή μάλλον....γραφομηχανές, διακόπτες και λαμπάκια -πυρακτώσεως, όχι L.E.D ), δεν είχαν οθόνες και για τον ίδιο λόγο δεν είχαν και "κάρτες γραφικών" τουλάχιστον όπως τις ξερουμε σήμερα...Τα αποτελέσματα έβγαιναν τυπωμένα σε ένα φύλλο χαρτί απο εκτυπωτές που τύπωναν μόνο σύμβολα... Δεν είχαν ταχύτατους "σκληρούς δίσκους", αλλά μαγνητοταινίες σε καρούλια όπου αν κάτι ήταν αποθηκευμένο στο τέλος της μαγνητοταινίας, θα έπρεπε να περιμένει κανείς το μηχάνημα να διαβάσει ολόκληρη την ταινία μέχρι το επιθυμητό σημείο. Η μνήμη τους μπορεί να ήταν μερικές εκατοντάδες kilo bytes και λόγω της αρχιτεκτονικής τους να μην μπορούσαν να την προσπελάσουν ολόκληρη. Οι επεξεργαστές ότι είχαν αρχίσει να φτάνουν την τάξη μεγέθους των Mega Hertz. Ουσιαστικά, κάθε νέος τύπος ηλεκτρονικού υπολογιστή είχε τη δική του αρχιτεκτονική και τη δική του γλώσσα ("μηχανής") που μπορούσες να του μιλήσεις....Έτσι τα προγράμματα ενός μηχανήματος δεν ήταν απαραίτητο οτι θα έτρεχαν σε κάποιο άλλο λόγω μεγάλων διαφορών στις αρχιτεκτονικές τους. Ήταν μια εποχή που οι υπολογιστές είχαν ονόματα σαν τις μοτοσυκλέτες PDP-11, GE-645.

 Dennis Ritchie (στα αριστερά) & Ken Thompson μπροστά απο ένα PDP-11.

(Η φωτογραφία δεν προέρχεται απο την προσωπική μου συλλογή (!) αλλά απο το Origins & History Of Unix. )

Κάπως έτσι δημιουργήθηκε η ανάγκη στις εταιρίες που κατασκεύαζαν τις υπολογιστικές αριθμομηχανές αλλά και τα προγράμματα τους για κοινούς τρόπους συνδεσμολογίας των περιφερειακών, κοινές αρχιτεκτονικές και φυσικά κοινά λειτουργικά συστήματα και τρόπους προγραμματισμού, τουλάχιστον για τη γραμμή των προϊόντων τους, ώστε και οι προγραμματιστές να γίνουν πιο παραγωγικοί αλλά και να μειωθεί το κόστος για τον πελάτη. Κάπως έτσι ο Dennis Ritchie έφτιαξε την γλώσσα C και αργότερα συνέβαλε στο λειτουργικό σύστημα Unix το οποίο είχε ήδη απο τα μέσα της δεκαετίας του 70 πολλές δυνατότητες που σήμερα θεωρούντε ώς δεδομένες (i,ii).

Εξ αιτίας του ρυθμού με τον οποίο προχωράει η τεχνολογία, ο Dennis Ritchie (και άλλοι) πρόφτασε να δεί τους υπολογιστές να μεταμορφώνονται απο αυτά τα ευαίσθητα ηλεκτρονικά κυκλώματα με ειδικές εντολές και ειδικές...συμπεριφορές σε μικρά, φορητά, πάμφθηνα, παντοδύναμα, κουτάκια μαζικής κατασκευής που μπορούν να κάθονται επάνω σε ένα γραφείο ή να χωράνε σε μια τσέπη (iii).

Αυτό πρέπει να είναι ένα καταπληκτικό συναίσθημα.

Και σήμερα; Που είναι ο Dennis Ritchie του σήμερα; Που είναι οι σημερινοί υπολογιστές ντουλάπες; Που είναι οι άνθρωποι που λύνουν προβλήματα που σήμερα φαίνονται ανυπέρβλητα ενώ αύριο θα γίνουν παιχνίδια για μικρά παιδιά; (Επίσης πολύ χρήσιμα ερωτήματα...)


Δεν ξέρω (....μας φώτισες!!!) . Όμως έχω την εντύπωση πως η δουλειά που γίνεται σε "εναλλακτικές μορφές υπολογισμού" (iv) και κάτι που σήμερα ονομάζεται "Quantum Computing" είναι πολύ πιθανό να γεννάει αυτή τη στιγμή την επόμενη υπολογιστική "επανάσταση"...

Farewell Dennis...

Σημειώσεις:
i) Και που, άλλα, πολύ δημοφιλή λειτουργικ....ο, αγνοούσε παντελώς 20 χρόνια αργότερα :-/


ii) O Dennis Ritchie, δεν ήταν ο μόνος βέβαια και το Unix δεν ξεφύτρωσε έτσι απλά. Όμως αυτό το λειτουργικό σύστημα γνώρισε μεγάλη εξάπλωση και επιρρέασε την ανάπτυξη μεταγενέστερων συστημάτων.

iii) Και με τα οποία μηχανήματα μπορεί ο καθ' ένας πια να λύσει τα πολύπλοκα προβλήματα που τον απασχολούν όπως το Farmville και τα Angry Birds (!!!).

iv) Γιατί δεν υπολογίζουν μόνο οι πύλες.....(όχι του ανεξήγητου, they don't compute anyway, αλλά οι λογικές πύλες)

Πώς Θα Ευημερήσωμεν Ταχέως;

Φέτος το καλοκαίρι, μετά απο ένα δυσάρεστο γεγονός, πέσανε στα χέρια μου κάτι παλιά τεύχη απο τα "Τεχνικά Χρονικά". Ήταν μέσα σε κάτι ντουλάπια, για τα οποία είχα βρεί τόσες πολλές φορές το μπελά μου όταν ήμουν (πολύ) μικρός που αργότερα, είχα παραιτηθεί απο κάθε προσπάθεια να μάθω τι κρυβόταν εκεί μέσα.

Τελικά τα ντουλάπια, ήταν γεμάτα βιβλία. Κάποια λεξικά, κάποια μυθιστορήματα κάτι τεχνικά βιβλία και 19 τεύχη των "Τεχνικών Χρονικών" που καλύπτουν μια περίοδο ανάμεσα στο 1961 - 1963.

Τα "Τεχνικά Χρονικά" ήταν (και είναι) η επιστημονική έκδοση του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος (ΤΕΕ) και έχουν κάποιο γενικό ενδιαφέρον γιατί συνήθως δημοσιεύονται εργασίες που έχουν να κάνουν με τον Ελληνικό χώρο. Σήμερα υπάρχουν κάποια τεύχη τους online, αλλά η ύλη τους πλέον είναι περιορισμένη κυρίως στις επιστημονικές εργασίες. Τα παλιά τεύχη (απ' όσο μπορώ να καταλάβω απο το δείγμα που έχω) είχαν και ενημερωτικό χαρακτήρα. Σε κάθε τεύχος υπήρχαν άρθρα όπως "Ελληνικά τεχνικά νέα", "Τεχνικά νέα του εξωτερικού", διαφημίσεις για διάφορα σχετικά προϊόντα αλλά και άρθρα με την άποψη κάποιων ανθρώπων για θέματα της επικαιρότητας. Ήταν δηλαδή ένα έντυπο με το οποίο μπορούσαν οι μηχανικοί και λοιποί επιστήμονες της εποχής να επικοινωνούν και να ενημερώνονται για θέματα της δουλειάς τους.

Δεν βρήκα ένα τεύχος που να ήταν βαρετό...Όλα τα άρθρα, τεχνικά και μή είχαν κάτι να πούν και αυτό που βρήκα πραγματικά εντυπωσιακό ήταν η ποικιλία της θεματολογίας. Υπολογισμοί κτηρίων, προγραμματισμός των ηλεκτρονικών αριθμομηχανών (!), εξώρυξη συράγγων, αιολική ενέργεια, βαριά βιομηχανία, ενεργειακά θέματα, διαστημικά θέματα (i) (σχετικότητα και μέτρηση του χρόνου, η επιστροφή των βλημάτων στην ατμόσφαιρα) , αποτυπώσεις ανασκαφών και παλαιών κτηρίων, θέματα πολεοδομίας και αποκέντρωσης (ειδικά για την Αθήνα....απο το 1961) αλλά και παρουσιάσεις νέων (για την εποχή) υπολογιστικών ή άλλων μεθόδων. Ένας εκπληκτικός θησαυρός...

Βέβαια οι εκπλήξεις, δεν σταμάτησαν στα τεχνικά άρθρα (δυστυχώς...κατα κάποιο τρόπο). Γιατί όπως είπαμε, υπήρχαν και άρθρα με "απόψεις" μεγάλων, σε ηλικία, ανθρώπων (απ' όσο μπορώ να καταλάβω τουλάχιστον) με πολλά χρόνια εμπειρίας στη δουλειά τους που εκείνη την εποχή, περιέγραφαν καταστάσεις, έγραφαν τις ανησυχίες τους και έκαναν τις εκτιμήσεις τους για πράγματα που ακόμα και 50 χρόνια μετά, εξακολουθούν να είναι επίκαιρα.

Ένα απο αυτά τα άρθρα είναι αυτό του κ. Κ. ΦΡ. Κρίσπη, μηχανολόγου ηλεκτρολόγου και τέως προέδρου του Τ.Ε.Ε.

Πρίν παραθέσω το άρθρο, θα ήθελα απλά να πώ οτι δεν γνωρίζω σε τι κατάσταση βρισκόταν η Ελλάδα του 1950-1960. Δεν ξέρω ποιός ήταν κυβέρνηση, ποιά ακριβώς ήταν τα πραγματικά προβλήματα και ποιά ήταν η οικονομική κατάσταση. Δεν ξέρω κάν, ποιός ήταν ο κ. Κρίσπης, οπότε ίσως (!ΙΣΩΣ!) κάποιος να βγεί και να αρχίσει να μου πετάει κακάσχημους σκελετούς απο τη ντουλάπα του...Γι' αυτό, δηλώνω απο τώρα την άγνοια μου.

Απο όσο μπορώ να κρίνω απο το άρθρο, ο κ. Κρίσπης δεν προσπαθεί να χαϊδέψει τα αυτιά κανενός (ειδικά όταν ο πρόλογος στο άρθρο του είναι αυτός που είναι...). Δεν φαίνεται να έχει κομματικά κίνητρα για αυτά που γράφει. Πιθανότατα είχε πρόσβαση στα πραγματικά δεδομένα της εποχής (ειδικά αμέσως μετά τον πόλεμο) και έχει δουλέψει με αυτά. Σε κάποιο σημείο, πέφτει στην παγίδα της έπαρσης....όμως όταν είσαι 60-65 χρονών, έχεις κάνει τόση δουλειά και τη βλέπεις να αγνοείται εντελώς για υποδεέστερες λύσεις που δεν έχουν σχέση με τη πραγματικότητα, ίσως η έπαρση να είναι το μοναδικό πράγμα που σου έχει απομείνει....Την ίδια στιγμή όμως, παραδέχεται οτι σε κάποιες εκτιμήσεις έπεσε έξω. Νομίζω οτι αυτό είναι ένα σημαντικό χαρακτηριστικό.

Δεν ξέρω τι να πρωτοκρατήσω απο αυτό το άρθρο...Ίσως την ημερομηνία: Φεβρουάριος 1961...

Σημειώσεις: 
i. Aς μην ξεχνάμε οτι τότε στην Αμερική, εξελισσόταν γοργά το πρόγραμμα Apollo

Προτεραιότης, Προτεραιοτήτων...

Ιδού η απορεία...

Κάποιο βράδυ της περασμένης εβδομάδας, έπεσε στα χέρια μου ένα ένθετο της εφημερίδας "Η Καθημερινή" με τίτλο "Οι Ερευνητές" το οποίο προορίζεται μάλλον για το πιο νεαρό κοινό της εφημερίδας.

Έχοντας λοιπόν πάθει overdose χαλάρωσης, στερητικό σύνδρομο (πρός κατατονία) απο την μακροχρόνια έλλειψη δικτύωσης και υπο την στήριξη σημαντικών ποσοτήτων πεπονιού και αδιάφορης κουβεντούλας, άρχισα να το ξεφυλλίζω.

Κι εκεί (λίγο μετά το εξώφυλλο) που αναρρωτιόμουν σιωπηλά γιατί το έκανα αυτό στον εαυτό μου, έρχομαι αντιμέτωπος με τις σπαζοκεφαλιές της σελίδας 17...Έλατε κι εσείς:

Mind The Gap(s)

Θεσπέσια! Σκέφτομαι και βουτάω το πατροπαράδοτο bic απο τον standard εξοπλισμό γραφείου, τη φρουτιέρα στη μέση του τραπεζιού. Μισό λεπτό όμως, κάτι δείχνει να μην πηγαίνει καλά εδώ...

Όπως αναφέρεται και στην εισαγωγή της άσκησης "Συμπλήρωσε τα κενά", το αντικείμενο είναι να τοποθετήσουμε τους 5 αριθμούς (2,4,5,12 και 32) στα κενά τετράγωνα του πίνακα έτσι ώστε να επαληθεύονται όλες οι εξισώσεις χωρίς καμία άλλη ένδειξη.

Εδώ βέβαια, υπάρχουν δύο προσεγγίσεις. Η μια, είναι να δοκιμάσουμε μια, μια και τις 120 μεταθέσεις που υποννοεί το πρόβλημα και η άλλη είναι να λύσουμε τις εξισώσεις και να προκύψει η σωστή θέση των αριθμών απο μόνη της σε πολύ συντομότερο χρόνο!

Έτσι όμως όπως έχει δοθεί το πρόβλημα, καμία απο τις παραπάνω προσεγγίσεις δεν θα έχει το επιθυμητό αποτέλεσμα για εκπαιδευμένους ανθρώπους 12-112 ετών. Ο λόγος είναι μια μικρή λεπτομέρεια που ονομάζεται "προτεραιότητα των μαθηματικών πράξεων".

Σύμφωνα λοιπόν με αυτή, όταν βρεθούμε στην άγρια φύση αντιμέτωποι με μια παράσταση που οδηγεί σε ένα αποτέλεσμα, τότε:

• ΠΡΩΤΑ επεξεργαζόμαστε τους πολλαπλασιασμούς και τις διαιρέσεις; και
• ΜΕΤΑ τις προσθέσεις και τις αφαιρέσεις
• Αν δε η παράσταση περιέχει παρενθέσεις τότε εφαρμόζουμε τους παραπάνω δύο κανόνες σε όλες τις παρενθέσεις ΠΡΙΝ απο οποιαδήποτε άλλη πράξη! Είναι δηλαδή οι παρενθέσεις, αυτοτελείς μικρότερες παραστάσεις που πρέπει να υπολογιστούν ξεχωριστά απο τις μεγαλύτερες παραστάσεις στις οποίες ανήκουν.

Η προτεραιότητα των πράξεων είναι απο τα πρώτα πράγματα που διδάσκονται "Οι Ερευνητές" στο σχολείο, στο μάθημα των μαθηματικών. Με αυτό τον τρόπο 1 + 5/5 = 2 (ευτυχώς).

Οπλισμένοι με αυτό το κομματάκι γνώσης, πάμε τώρα να λύσουμε την πρώτη στήλη του προβλήματος, που ουσιαστικά, είναι λυμένη απο μόνη της αφού περιέχει μόνο ένα άγνωστο...Και πάει κάπως έτσι:

Χ1 - 8 / 6 = 4 =>
Χ1 = 4 + 8 / 6 =>
Χ1 = 32 / 6

Ο Χ1 λοιπόν, έχει προκύψει πολύ κοντά στο 5 της εκφώνησης αλλά προφανώς το 32 / 6 δεν είναι ο αριθμός 5. Άντε, αφού βρήκαμε τον Χ1, πάμε και για τον Χ2, δηλαδή για την πρώτη γραμμή του προβλήματος αφού τώρα είναι κι αυτή ουσιαστικά λυμένη:

32 / 6 - Χ2 / 7 = 4 =>
-Χ2 / 7 = 4 - 32 / 6 =>
Χ2 = (24 / 6 - 32 / 6) / (-1 / 7) =>
Χ2 = (-8 / 6) / (-1 / 7) =>
Χ2 = -56 / -6 =>
Χ2 = 56 / 6

Μάλιστα! Τώρα σίγουρα κάτι δεν πάει καλά, γιατί το 56/6 δίνει 9.3333333333... και αυτός ο αριθμός δεν είναι ούτε κάν κοντά σε κανένα δεδομένο της εκφώνησης...

Εδώ λοιπόν, ο μικρός μας "Ερευνητής" πιθανότατα έχει ιδρώσει, αλλά, δεν το βάζει κάτω...λίγο απογοητευμένος, αλλά αποφασισμένος να δώσει μια λύση στο πρόβλημα με κάθε (νόμιμο ΚΑΙ ηθικό) μέσο, αποφασίζει να καταφύγει στη "χαζή" λύση...Να δοκιμάσει δηλαδή τους αριθμούς έναν, έναν. Και το πιάνει απο την αρχή:

Χ1 - 8 / 6 = 4 Για X1=32

32 - 8 / 6 = 4 =>
192 / 6 - 8 / 6 = 4 ...ΤΖΙΦΟΣ!

Ανάστατος ο μικρός και αποφασισμένος "Ερευνητής", αρχίζει να αμφιβάλει για τον εαυτό του...ξανακάνει τις πράξεις απο την αρχή...Τζίφος και πάλι! Δεν έχει κάνει κανένα λάθος, μα δεν έχει βρεί και καμιά λύση...Όλα είναι σωστά και όλα είναι λάθος!!! Αποφασίζει να πάρει τη βοήθεια του κοινού και ρωτάει τους γονείς του οι οποίοι, λίγο η καλοκαιρινή αύρα, λίγο το πεπόνι, δεν έχουν και πολύ κουράγιο για τέτοια πράγματα βραδιάτικα και του λένε να το μαρκάρει και να ρωτήσει το δάσκαλο απο Σεπτέμβρη (!)

Αποκαρδιομένος και ηττημένος αποφασίζει να παίξει την τελευταία πράξη στο προσωπικό του καλοκαιρινό δράμα καθώς ακόμα και οι γρύλοι γύρω του γρυλίζουν κάτι που ακούγεται σαν το Ρέκβιεμ!...Αποφασίζει...αντίθετα στις αρχές του.....Να κοιτάξει το λυσάριο!!!

"Reality" Check...

Κοιτάει λοιπόν στην επόμενη σελίδα (όπου οι λύσεις παραδίνονται ανάποδα...και καλά για πιο δύσκολα) και παρατηρεί -μεταξύ άλλων- οτι ο Χ1 είναι το 32 και ο Χ2 είναι το 4 (!!!!)....

Τριπάρει! Βουτάει το bic, καρφώνει τη γιαγιά στο μάτι πίνει 4 depon, 2 μπύρες, 5 καφέδες με 12 ζάχαρες, βάζει το ραδιόφωνο στα 32 κι αρχίζει να ουρλιάζει οτι η μόνη αλήθεια βρίσκεται στους Sex Pistols!!!

Και δεν έχει άδικο...Γιατί οι λύσεις αυτές, είναι μέν οι σωστές ΜΟΝΟ ΑΝ τοποθετηθούν παρενθέσεις στις σωστές θέσεις...Για παράδειγμα:

(Χ1 - 8) / 6 = 4 =>
Χ1 - 8 = (4/1)/(1/6) =>
Χ1 - 8 = 24 =>
Χ1 = 24 + 8 =>
Χ1 = 32

Πράγμα το οποίο δεν εννοείται πουθενά στην άσκηση, ούτε κάν σαν ένα ύποπτο σχόλιο οτι ίσως "κάποιο ζαλισμένο ρομποτάκι, έχει πάθει κάποια βλάβη και όλο δίνει λάθος αποτελέσματα, μπορείτε να βρείτε το σφάλμα και να λύσετε το πρόβλημα;;;;;;;;"

Λεπτομέρειες θα μου πείτε....Τρίχες...Qραφέξαλα...Μέχρι όμως να πάμε και στην αμέσως επόμενη σπαζοκεφαλιά, όπου οι μικροί μας "Ερευνητές" καλούνται να χρωματίσουν ένα σκουλικάκι ανάλογα με τα αποτελέσματα των πράξεων που βρίσκονται τυπωμένες στο κορμί του...Οι οποίες "παραδόξως" ερμηνεύονται με τον σωστό τρόπο (!!!!) Δηλαδή το 13 - 2 * 6 = 1...ΚΑΙ ΟΧΙ 66!!

Τελικά, τι να υποθέσει ο μικρός "Ερευνητής"; Πώς θα κρίνει τη κατάσταση; Τι είναι σωστό και τι λάθος;

P.S. Sorry Alexis, i couldn't let this one go

Μ Ε Τ Α Κ Ο Μ Ι Σ Η . . .

Εύχομαι μέσα απο τα βάθη της καρδιάς μου, κάποια στιγμή η τεχνολογία να στείλει τη λέξη "μετακόμιση" στο "Μουσείο άχρηστων πλέον εννοιών". Ίσως με μια εφαρμογή επιλεκτικής αναδίπλωσης του χώρου, στην οποία ο χώρος της προηγούμενης κατοικίας θα μετασχηματίζεται στον χώρο της επόμενης κατοικίας ίσως με μια απλή "χωρική σημείωση" ("tagάρισμα") των περιεχομένων μεταξύ δύο τοποθεσιών...Ίσως ακόμα και με μια σειρά επίπλων φιλικών πρός τη μετακόμιση (αλλά συνάμα και την αισθητική) τα οποία με δύο απλές κινήσεις θα μετατρέπονται σε κιβώτια μεταφοράς και θα έχουν διπλά τοιχώματα που θα γεμίζουν με ήλιο για να παίρνουν λίγο απο το βάρος των περιεχομένων...

Όπως και αν γίνει αυτό στο μέλλον, είμαι διατεθιμένος να ενστερνιστώ και να διαδώσω την ιδέα με όποιες δυνάμεις θα έχω διαθέσιμες...

Μέχρι τότε όμως, όταν κάποιος έρχεται αντιμέτωπος με μια μετακόμιση, πολύ φοβάμαι οτι θα πρέπει να αντιστέκεται στην επιθυμία του εγκεφάλου του να ξεφύγει, καλπάζοντας μέσα σε απέραντα λιβάδια δημιουργικότητας και φαντασίας, διάσπαρτα με ιδέες όπως "Χωρικό Ταγκάρισμα", "Επιλεκτική Αναδίπλωση του Χώρου" και "Optimal Packing" και να αντιμετωπίζει την χαοτική και κλειστοφοβική πραγματικότητα ενός ανάστατου χώρου γεμάτου πρόχειρα πακεταρισμένα έπιπλα, διπλωμένες καρέκλες, σάκους και βαλίτσες με ρούχα και κουτιά με κρυπτικά ονόματα όπως "/bedroom/bedside_L/", "/kitchen/utensils.bin" και το επίκαιρο σε κάθε μετακόμιση: "/lost+found".

Η λέξη μετακόμιση περιγράφει μόνο μέρος μιας επίπονης και χρονοβόρας διαδικασίας όπως άλλωστε και οι υπόλοιπες λέξεις με την ίδια αρχή. Ας τις δούμε μαζί: Μετακόμιση, Μετανάστευση, Μεταμόσχευση, Μεταπολεμική (περίοδος), Μετατροπή, Μετάφραση, Μεταδεδομένα και άλλες. Εξαίρεση, θα ήθελα να πιστεύω, αποτελεί η λέξη Μετάκαυση...για προφανείς λόγους.

Της μετακόμισης έπεται η αναδόμηση ενώ προηγείται (συνήθως) ο ενθουσιασμός.

Καθώς λοιπόν ολοκληρώνεται η διαδικασία της αναδόμησης και ο ενθουσιασμός, σε συνθήκες υψηλής κούρασης, μεταστοιχειώνεται σε ελπίδα (απελευθερώνοντας...12 ηλεκτρόνια), δεν μπορώ παρά να παρατηρήσω κάποιες τάσεις έτσι τουλάχιστον όπως διαμορφώνονται μετά απο την εμπειρία 4 μετακομίσεων. Τα χτυπήματα έγιναν τρία...Και πάνε κάπως έτσι:

Τελευταίο πλάνο, προηγούμενη κατοικία, δεν μάθαμε ποτέ, τι κρύβει αυτό το συρτάρι...
(Όλες οι φωτογραφίες προέρχονται απο τη προσωπική μου συλλογή)

Εδώ είναι προφανές οτι ο καλλιτέχνης μιλάει για τα αδιέξοδα της ζωής και για εκείνες τις φορές που τα πράγματα δεν προχωράνε σύμφωνα με...το σχέδιο. Το συρτάρι είναι προφανώς Fail...το χάσμα ανάμεσα στα ντουλάπια...άποψη.

Και προχωράμε έτσι στο επόμενο δείγμα:

Πρός -->; το μυαλό του John Malkovich...Πρώτο πλάνο, επόμενη κατοικία

Τι να πεί κανείς για αυτή τη σκάλα; Τι μπορεί κανείς να προσθέσει σε αυτό το μνημείο στις ανεκπλήρωτες φιλοδοξίες;

Το μόνο που έχω να προσθέσω εγώ είναι οτι...είναι η δεύτερη φορά που μένουμε σε σπίτι με μη χρηστική εσωτερική σκάλα...Την πρώτη φορά, μετατράπηκε σε βιβλιοθήκη και πιθανότατα την ίδια χρήση θα έχει και ετούτη εδώ που είναι και πιο κομψή και στενή.

Και παρ' όλο που είχα προηγούμενη εμπειρία...ετούτη εδώ η σκάλα, κατάφερε να με εντυπωσιάσει! Είναι μια σκάλα...έμπειρη, όπως δείχνουν τα σκαλοπάτια της:

Σκάλα σκάλα σ' ανεβαίνω, σκάλα θα σε κατεβώ...
(...η ζωή μου αντί για κύκλος, τριγωνάκι σκαληνό - Νίκος Παπάζογλου)

Νομίζω πως είναι λίγο απίθανο αυτή η λέπτυνση στη μέση του σκαλοπατιού να είναι κατασκευαστική άποψη. Το ξύλο, δεν φαίνεται να είναι πλανισμένο σε εκείνο το σημείο και ο ευκολότερος (και φτηνότερος) τρόπος για να φτιάξεις ένα σκαλοπάτι είναι να τοποθετήσεις απλά τη σανίδα...Οπότε, η πιο πιθανή εξήγηση είναι μάλλον αυτή της...φυσικής φθοράς. Πόσες άραγε διαδρομές να έχει υποστηρίξει αυτή η σκάλα μέχρι να φτάσουν τα σκαλοπατάκια της να απεικονίζουν τη χωρική κατανομή της χρήσης τους;!;

Σε αυτή τη σκάλα, αφιερώνω το τραγούδι "Σκαλί, καλέ μου, σκαλί", όπως το τραγουδάει ο ειδικός επι του θέματος βάρδος...Ο Γιάννης ο Κατέβας.

...και μή χειρότερα...

2012..."Τέλος"!

Let me see: four times five is twelve, and four times six is thirteen, and four times seven is—oh dear! I shall never get to twenty at that rate!

Alice's Adventures In Wonderland - Lewis Carroll

The ancient tradition that the world will be consumed in fire at the end of six thousand years is true, as I have heard from Hell.
For the cherub with his flaming sword is hereby commanded to leave his guard at the tree of life, and when he does, the whole creation will be consumed and appear infinite and holy whereas it now appears finite & corrupt.
This will come to pass by an improvement of sensual enjoyment.
But first the notion that man has a body distinct from his soul is to be expunged; this I shall do, by printing in the infernal method, by corrosives, which in Hell are salutary and medicinal, melting apparent surfaces away, and displaying the infinite which was hid.
If the doors of perception were cleansed every thing would appear to man as it is, infinite.
For man has closed himself up, till he sees all things thro' narow chinks of his cavern.

A Memorable Fancy - William Blake

Τώρα τελευταία, έχει αυξηθεί η φιλολογία σχετικά με "το τέλος του κόσμου το 2012". Με αυτό το πόστ θα ήθελα να ρίξω λίγο περισσότερο φώς στο θέμα, σύμφωνα τουλάχιστον με κάποιες πρόσφατες ανακαλύψεις που ο πολύς κόσμος τις αγνοεί...ίσως επίτηδες.

Η ανανεωμένη ημερομηνία λήξης του κόσμου είναι πρός το παρόν η 21/12/2012! Είναι ανανεωμένη, επειδή ο κόσμος έπρεπε κανονικά να έχει λήξει τη πρωτοχρονιά του 2000 και "πρός το παρόν", επειδή αν δεν συμβεί το 2012, θα μας δωθεί άλλη μια ευκαιρία στις 21/12/2112 (!!! καλά τότε θα μας πάρει και θα μας σηκώσει χωρίς αμφιβολία).

Εδώ θα ήθελα να κάνω μια μικρή παρένθεση για να σας υπενθυμήσω οτι και η πρωτοχρονιά του 2000 (01/01/00) ήταν η ανανεωμένη ημερομηνία λήξης της 6/6/1666, μιας ημερομηνίας που δεν θέλει περισσότερες συστάσεις....εκτός ίσως απο το γνωστό μουσικό κομμάτι των Iron Maiden (Σιδηρά Μεϊντάνια), "166 The Number Of EKAV":

Ας αφήσουμε όμως το ξεχασμένο 1666 και ας επιστρέψουμε στο μέλλον...21/12/2012!!!

Σε αυτή λοιπόν την ημερομηνία φαίνεται να καταλήγει ένα "Ημερολόγιο Των Μάγιας" το οποίο αφού έχει περιγράψει μια περίοδο 5125 ετών...τελειώνει απ.

Γιατί τελειώνει τόσο απότομα το Ημερολόγιο των Μάγιας και τι κρύβεται πίσω απο τον αριθμό 2012;;;

Εδώ βρίσκομαι στην ευχάριστη θέση να γνωρίζω την ύπαρξη μιας δημοσίευσης του γνωστού Ημερολογιολόγου Bowen Tyler, καθηγητή Εφαρμοσμένης Ημερολογιολογίας στο Πανεπιστήμιο της Boρειο-Ανατολικής Καπρονίας (North East College of Caprona), η οποία είχε προκαλέσει τσουνάμι αντιδράσεων στην Ημερολογιολογιακή κοινότητα με την έκδοση της.

Σε αυτή την εργασία / πρόκληση, ο Bowen Tyler είχε καταφέρει να μεταφράσει τις γνήσιες πέτρινες πινακίδες ενός εκ των Ημερολογιακών Γραφέων των Μάγιας γνωστού σήμερα με την κωδική ονομασία "Χοσέ ο Δυσανάγνωστος". Η τελευταία καταχώρηση του Χοσέ λοιπόν, μπορεί να αποδωθεί σε ελεύθερη μετάφραση ώς:

"Όλο εμένα χώνετε στο γράψιμο! Φεύγω!!!"

Ο μεγάλος αριθμός πινακίδων με το ίδιο μήνυμα που βρέθηκαν μαζεμένοι σε ένα κοντινό λάκο με τη κωδική ονομασία "Κάδος Ανακύκλωσης", αποδιδόταν μέχρι σήμερα σε πινακίδες που χρησιμοποιούσαν νέοι γραφείς για να εξασκούνται στο γράψιμο.

Παρ' όλα αυτά ο Bowen Tyler ταξινόμησε τις πινακίδες σύμφωνα με τον προοδευτικά κακάσχημο γραφικό χαρακτήρα και πρότεινε πως μετα την "Στάση Του Χοσέ", επικράτησε μεγάλη αναταραχή στη κοινότητα της Ημερολογιογραφικής Φιλοσοφίας (Δεν είναι δυνατή η ακριβής μετάφραση) που οδήγησαν σε σειρά ατυχών επιλογών Ημερολογιογραφέων και τελικά τη πλήρη ανάσχεση του έργου λόγω σφάλματος στον "ελεγκτή αποθηκευτικού μέσου" (!)

Τι έχει να πεί όμως ο Bowen Tyler πιο συγκεκριμένα για το τέλος του κόσμου το 2012? Και εδώ είναι το πραγματικά λεπτό σημείο αφού χρησιμοποιεί τη γνωστή μέθοδο των τριών για να αποδείξει τελικά οτι όλοι οι υπολογισμοί των Μάγιας ανάγονταν...στο τριαδικό σύστημα (!)

Έτσι λοιπόν, κάνοντας την αλλαγή της βάσης του αριθμητικού συστήματος απο το 3 στο 10, η ακριβής ημερομηνία είναι:

21/12/2012 = 07/05/59

Και προσέξτε τώρα! Το γινόμενο ημέρας & μήνα: 5 * 7 = 35 + (2 * 12) = 59 Και φυσικά 5 * 9 = 45 και 45 = 35 + 10, όπου φυσικά το 10 στο τριαδικό σύστημα είναι 2 * 12 (!!!)

Η συνειδητοποίηση αυτής της αλήθειας και η ανακάλυψη αυτών των σχέσεων, σε συνδιασμό με τη γελοιοποίηση και την περιθωριοποίηση απο τους συναδέρφους του, οδήγησαν τον Bowen Tyler σε ένα μοναχικό τρόπο ζωής. Κάποιοι τον θυμούνται ακόμα, να τριγύριζει άσκοπα στους δρόμους της Caprona μονολογόντας:

"Μία η μία, μία, μία η μηδέν, μηδέν, μηδέν η μία, μηδέν, μηδέν η μηδέν.....ΜΙΑ!"

Οι κακές γλώσσες λένε πως όταν έφτανε σε ένα σταυροδρόμι, έριχνε ένα ζάρι για να αποφασίσει πρός τα πού να πάει.

Η κατάθλιψη και ο αλκοολισμός λάξεψαν σιγά σιγά μέσα στο νού του τη λαμπρή ιδέα της αυτοκτονίας. Ο Bowen Tyler βρήκε τραγικό θάνατο στις 14/05/07 στους πρόποδες, γνωστού γκρεμού της Caprona. Είχε προσεγγίσει αυτό το όριο...απο πάνω.

Είκοσι ένα δευτερόλεπτα αργότερα, ο ήλιος ανέτειλε σαν αντικαταθληπτικό που περιφρονεί τη βαρύτητα μέσα απο ένα μισοάδειο ποτήρι και η ψυχή του Bowen Tyler έγινε ένα με το φώς.

Δώδεκα λεπτά αργότερα, οι πρώτοι άνθρωποι που μπήκαν στο σπίτι του, ήταν μια επίλεκτη ομάδα της CIA.

Τρία χρόνια μετά, "διαρροές" σε κάποιο website με το όνομα Wikileaks συντάραξαν τον κόσμο.

Bowen Tyler: Δεν ξέχνω...

Άφησε Μόνο Το Καπέλο Σου...

It can hardly be a coincidence that no language on earth has ever produced the expression "As pretty as an airport."

Douglas Adams

Υπάρχει μια συγκεκριμένη φαντασίωση που έχω, όταν βρίσκομαι στο χώρο ελέγχου ασφάλειας (Security Check) των αεροδρομίων που πολύ φοβάμαι οτι σιγά σιγά, θα σταματήσει να είναι φαντασίωση και θα γίνει καθημερινότητα μέσα απο μια διαδικασία που θα φαίνεται με το χρόνο όλο και πιο φυσιολογική.

Καθώς στέκομαι στην ουρά και προσπαθώ να πείσω τον εαυτό μου οτι όλη η σκηνή γύρω μου ΔΕΝ έχει καμία σχέση με το 1984, το District 9, το Children Of Men (και μερικές δεκάδες ταινίες, βιβλία και παιχνίδια με παρόμοιο θέμα ακόμα), είναι αναπόφευκτο να μην προσέξω τη σειρά των παραθύρων, στο βάθος της αίθουσας, που προσπαθούν πάρα πολύ σκληρά να περάσουν για καθρέφτες.

Και είναι σχεδόν σίγουρο (8/10 φορές ώς τώρα) πως θα είμαι μέσα στη μικρή ομάδα των 6-7 ανθρώπων που θα ακούσουν τον υπεύθυνο ασφάλειας να λέει "From you sir to you sir, please remove your shoes and belts as well" πριν περάσουμε τον ανιχνευτή μετάλων.

Και καλά εγώ, αλλά ο πιο ηλικιωμένος κύριος πίσω μου, στηρίζεται στα ράουλα και τον κρατάει και η γυναίκα του καθώς εκτελεί μια αργόσυρτη, ταλαντευόμενη χορευτική φιγούρα σκύβοντας να λύσει τα κορδόνια του...Αναρρωτιέμαι αν στα νιάτα του ήταν σφουγγάρας στη Κάλυμνο μέχρι που ακούω τη γυναίκα του να του λέει: "Remove your belt as well dear...John?...YOUR BELT...", "My belt too?...Alright"....Άντε πάλι σιγά σιγά..."Ημηχανικός θα γίνω..."

Μου αρέσει τότε να φαντάζομαι οτι πίσω απο τα παράθυρα είναι μια ομάδα top secret ανθρώπων ασφαλείας οι οποίοι έχουν λιώσει στο γέλιο (αλλά μιλάμε για κόκκινες φάτσες με δάκρυα απο το γέλιο) βλέποντας όλα αυτά τα μικρά άγνωστα ανθρωπάκια να κρατάνε σφιχτά τις καρτούλες επιβίβασης και να προσπαθούν να συμμορφωθούν με τις υποχρεωτικές οδηγίες ασφαλείας και με δύο μόνο χέρια να συγκρατήσουν το παλτό, το laptop, το βιβλίο ΚΑΙ την εφημερίδα (!), τη φωτογραφική μηχανή, τα παπούτσια και τη ζώνη, μέχρι να απελευθερωθεί η επόμενη πλαστική λεκανίτσα και να αρχίσει η τελετή του ξεφορτώματος!

"Έχετε laptop?"
"Ναι..."
"Εδώ παρακαλώ, ξεχωριστή λεκανίτσα...ανοίξτε την οθόνη...Εδώ αδειάστε τις τσέπες σας, κινητό, πορτοφόλι, κλειδιά, ψιλά...Περάστε παρακαλώ"

Άλλοι πάλι, είμαι σίγουρος, γελάνε με τον ήχο που κάνουν τα ψιλά αντικείμενα καθώς κατρακυλάνε απο αναποδογυρισμένα παλτά και τις χαρακτηριστικές κινήσεις που ακολουθούν...σα να ψάχνεις το πορτοφόλι σου, αλλά στο πιο Τσάρλυ Τσάπλιν...Και τέλος σίγουρα υπάρχουν αυτοί που τρελαίνοντε στο γέλιο με τις ατυχείς επιλογές καλτσών που ξεπροβάλουν μέσα απο τα παπούτσια!..."Και τέλος πάντων, τώρα που το είδα δεν μπορώ να αντιστάθω, πές μου σε παρακαλώ που πουλάνε αυτές τις φούξια κάλτσες με τα προβατάκια!!!"

Και εκεί που είχα αρχίσει να μαζεύω τα ψιλά γύρω απο τις φούξια κάλτσες μου και να προσπαθώ να αποφύγω να κοιτάξω τα παράθυρα κατάματα, με πλησιάζει ένα ευγενέστατο παχύ μουστάκι και μου λέει:

"Καλημέρα σας, σας επιλέξαμε τυχαία για έναν πρόσθετο έλεγχο ασφαλείας με τους 'καινούριους' σαρωτές σώματος, έχετε τη καλοσύνη να με ακολουθήσετε;". Παρ' όλο που ήξερα την απάνητηση, είπα έτσι, για το τυπικό του διαλόγου, να ρωτήσω:

"Μπορώ να αρνηθώ για λόγους υγείας και ασφάλειας;"
"Όχι, αν αρνηθείτε να περάσετε απο αυτό τον έλεγχο δεν θα ταξιδέψετε στον προορισμό σας" (χαμόγελο).

Το μόνο που απέμενε λοιπόν ήταν να χαλαρώσω και να το απολάυσω...Και εδώ είναι που άρχισαν να επιβεβαιώνονται οι προηγούμενες υποψίες μου.

Μπήκαμε σε ένα στενό δωματιάκι, χωρισμένο με ένα ψευτοτοίχο μέχρι λίγο πιο πάνω απο τη πόρτα αλλά όχι ώς την οροφή. Είμασταν τρείς. Εγώ, το ευγενέστατο μουστάκι και ο μυστηριώδης συνεργάτης του πίσω απο αυτό τον τοίχο. Ο "καινούριος σαρωτής σώματος" έπιανε τον περισσότερο χώρο και το μόνο που φαινόταν απο αυτό ήταν μια κρέμ μεγάλη διπλή ντουλάπα με μια μαύρη επιφάνεια μπροστά στην οποία στέκεται το... υποκείμενο. Και το θέμα εδώ φυσικά είναι...ΠΩΣ στέκεται.

Η στάση που παίρνει κανείς λοιπόν είναι, πιθανότατα, μελετημένη ώστε κάθε σημείο του σώματος να προβάλεται ολόκληρο επάνω σε ένα επίπεδο. Τα πόδια είναι ελαφρώς ανοιχτά και τα πέλματα παράλληλα αλλά δείχνοντας πρός μια κατεύθηνση έξω και δεξιά. Τα χέρια είναι ψηλά (...όπως λέμε "Ακίνητος!", αλλά ελαφρά λυγισμένα) και το πρόσωπο είναι στραμένο ελαφρά πρός τα δεξιά.

Μόλις τελειώσαμε με τη μια όψη, ο μυστηριώδης συνεργάτης είπε κάτι στο ευγενέστατο μουστάκι (ακατάληπτο σε εμένα, μάλλον σε top secret γλώσσα πρέπει να ήταν) και εκείνο στη συνέχεια μου εξήγησε με απλά λόγια (!) οτι πρέπει να γυρίσω στην ίδια στάση για να με πάρει και απο την άλλη...

Με το σατανά ξεκάθαρα πίσω μου τώρα και πάλι στεκούμενος σαν σε στόπ καρέ απο χορογραφία του Σειληνού δε μπορούσα παρά να χαμογελάω με το πόσο ηλίθιος φαινόμουν (περισσότερο απο το συνηθισμένο δηλαδή) καθώς καθρεφτιζόμουν στην απέναντι επιφάνεια.
Όπως είχαν τα πράγματα, θα μπορούσαν να με έχουν στήσει και σαν τον Ποσειδώνα του Αρτεμισίου και να έχουν ρίξει πίσω απο το παραβάν το απίστευτο γέλιο!
("Και απο την άλλη παρακαλώ τώρα...Στα τέσσερα σαν σκύλος...Γαβγίστε λίγο....Λίγο πιο δυνατά...Κουνήστε λίγο την ουρά σας! Περισσότερο πάθος!!!! Πιο πολύ πάθος!!!!!")

Η όλη διαδικασία δεν κράτησε ούτε 5 λεπτά. Στο τέλος το ευγενέστατο μουστάκι με ευχαρίστησε, με βοήθησε να βάλω το παλτό μου και μου έδωσε ετούτο εδώ το φυλάδιο:

Ευχαριστούμε Για Τη Συνεργασία Σας...
Τι στο καλό; Ο Robocop το έγραψε;

Καθώς περπατούσαμε πίσω πρός τη κύρια αίθουσα ελέγχου, μου είπε επίσης οτι αυτός ο έλεγχος (και συνεπώς και η μυθική "Στάση Του Scanner") θα γίνει σύντομα πιο συστηματικός...Τι κι αν κάποιοι άνθρωποι (και οργανισμοί) έχουν εκφράσει τις ανησυχίες τους για τη "βιαστική" χρήση αυτών των μηχανημάτων και τι κι αν κάποιοι άλλοι έχουν πεί, πώς το scanner μπορεί να δείξει στο χειριστή του το ανθρώπινο σώμα σαν να ήταν ένα γυμνό ανάγλυφο μπροστά του...και άρα, τι διαφορά έχει αυτό απο το να γδυνόμαστε κυριολεκτικά μέσα σε ένα στενό υποφωτισμένο δωματιάκι μπροστά στα μάτια ειδικευμένου και ειδικά επιλεγμένου προσωπικού;

"Είναι για την ασφάλεια σας κύριε μου!!!...Άλλωστε είμαι σίγουρος οτι δεν έχετε τίποτα να κρύψετε...(ή μήπως έχετε;!;!;!)...Ελάτε τώρα, αφήστε τις ντροπές, μεγάλοι άνθρωποι είμαστε, πατήστε το Play πίσω σας, ας κάνουμε τον έλεγχο λίγο πιο ευχάριστο για όλους μας!"

Άσσος Μπαστούνι (Μαλακό)...

Αυτές τις ημέρες, πέτυχα στη τηλεόραση τη καινούρια (;) διαφήμηση της Kronenbourg και θυμήθηκα εκείνο το παλιότερο τοστάκι (κατα σατανική σύμπτωση σχεδόν ένα χρόνο πρίν) με τους...συνταξιούχους.

Έτσι λοιπόν, μετά τους Alice Cooper, Iggy Pop, John Lyddon και Ozzy, σειρά είχε και ο Lemmy!

Εδώ με την διασκεδαστική μπάντα του "Μηχανόκουτρες" παίζουν μια πιο...διαφορετική έκδοση της μεγάλης επιτυχίας τους "Άσσος Μπαστούνι"...

Συγκεντρώσουου

Και μια και μιλάμε για ανθρώπους που θα έπρεπε να έχουν πεθάνει 4 και 5 φορές στη ζωή τους απο ναρκωτικά και αλκοόλ, θα ήθελα εδώ να σας πληροφορήσω οτι αγανακτισμένοι επιστήμονες ("Δε θα μας τρελάνεις εσύ, you Prince Of Darkness!!") έκαναν φύλλο και φτερό το DNA του Ozzy Osbourne και αυτές τις ημέρες θα έκαναν μια σχετική παρουσίαση στο πανηγύρι TedMed 2010...Υπάρχει ένα video απο την εκδήλωση πρός το παρόν, αλλά όχι απο τους διοργανωτές :-/ Τι πάστα είναι αυτός ο Ozzy τέλος πάντων;;;;

They don't make them like they used to (!)

Γλώσσα Λανθάνουσα...

Το προηγούμενο πόστ μιλούσε για επιστροφή...Είχα κατέβει στη Χαλκίδα για λίγες ημέρες και έπεσε στα χέρια μου ένα φυλάδιο που έχει εκδώσει η δημαρχία για να ενημερώσει κάθε ενδιαφερόμενο για τα έργα και τις πρωτοβουλίες που έχει αναλάβει...μέρες που είναι.

Πρόκειται για μια πολυσέλιδη έκδοση, κοντά στις 50 σελίδες, με φωτογραφίες απο τη κατάσταση των έργων, επεξηγηματικά κείμενα, αριθμούς...κι άλλους αριθμούς. Τέλος πάντων, φαίνεται μια κάποια κίνηση στο δήμο και μου άφησε μια θετική εντύπωση...

Και έτσι όπως το ξεφυλίζω, φτάνω στη σελίδα 35 και διαβάζω τον τίτλο:

...και με αυτεπιστασία (!)
Στη φωτογραφία απεικονίζεται η επικεδαλίδα της σελίδας 35 της ενημερωτικής έκδοσης με τίτλο "Η Χαλκίδα ΑλλάΖΕΙ!" (sic) του Δήμου Χαλκιδαίων.

Α ρε δήμαρχε! Δεν ήταν να έχεις γράψει τη Χαλκίδα με "εί";!...Τη "μικρή κλίμακα" βρήκε να σου μισερέψει ο δαίμονας του τυπογραφείου π' ανάθεμα τον;;;

Τέλος πάντων, να λέμε καλά που δεν πήρε και το "μ" μαζί του ο δαίμονας...γιατί είναι και πολλά τα αντίτυπα!


*) Το φυλάδιο περιέχει μια ακόμα γαργαλιστική σύμπτωση...Στη σελίδα 17, συν-ανάδοχος της ανάπλασης του χώρου αναψυχής στο Μπαταργιά είναι κάποιος κύριος...Κλεφτάκης. Χ (!)

Ευκλείδης...Στο Plymouth

Σύμφωνα με τον Ευκλείδη και τα γραφόμενα του μερικές εκατοντάδες χρόνια π.Χ, ο συντομότερος δρόμος ανάμεσα σε δύο σημεία είναι η ευθεία. (*) Αυτό βέβαια είναι κάτι που τα ζώα πιθανότατα ήξεραν ήδη απο πολλά χρόνια π.Χ.

Να εδώ η συνειδητοποίηση του αξιώματος στο Plymouth, με τη βοήθεια των ζώων, αν και είμαι σίγουρος οτι παρόμοια φαινόμενα παρατηρούντε και αλλού.

Ευθεία uber alles!
Η φωτογραφία προέρχεται απο τη προσωπική μου συλλογή

Στη παραπάνω φωτογραφία, σχηματίζεται ένα ορθογώνιο τρίγωνο του οποίου η υποτίνουσα είναι αυτό το αυτοσχέδιο μονοπάτι. Χοντρικά, αν οι κάθετες πλευρές του τριγώνου είχαν μήκος 1 μονάδα απόστασης (η κάθε μία) τότε το μήκος της υποτίνουσας θα ήταν √2 μονάδες απόστασης (...Τι θα πεί "γιατί;". Γιατί έτσι!)

Δηλαδή, αν οι διαβάτες συμμορφώνονταν με το πολεοδομικό μονοπάτι θα έπρεπε να διαβούν μια διαδρομή μήκους 2 μονάδων απόστασης. Ενώ διασχίζοντας την ευθεία, διαβαίνουν μόλις 1.4142... μονάδες απόστασης (τα υπόλοιπα δεκαδικά ψηφία βρίσκοντε εδώ). Δηλαδή έχουν διαβεί περίπου 29% λιγότερη απόσταση.

Η πραγματικότητα βέβαια δείχνει οτι οι διαβάτες είναι...πιο αυστηροί και θα διαβούν τη μικρότερη απόσταση ακόμα και για πιο μικρά κέρδη!

Κάτοψη του ίδιου σημείου και μια πιο ακριβής μέτρηση της απόστασης.
Η φωτογραφία προέρχεται απο το Google Earth

Η περιφέρεια αυτού του τόξου είναι περίπου 22 μέτρα, ενώ η απόσταση ανάμεσα στην αρχή και το τέλος του (η αλλιώς η χορδή του τόξου) που περνάει πάνω απο το μονοπάτι είναι 18 μέτρα. Δηλαδή ένα κέρδος μόλις 18%.

Προφανώς, αυτό που υποβάλει την απόφαση του διαβάτη να χαράξει τον δικό του δρόμο είναι το πόση ενέργεια θα ξοδέψει για να διαβεί αυτή την απόσταση! Για τον ίδιο λόγο, είναι πιο πιθανό το μονοπάτι να χαράχτηκε πρώτα απο αυτούς που ανεβαίνουν παρά απο αυτούς που κατεβαίνουν...Aλλά και πάλι αυτό δεν είναι σίγουρο γιατί στο τέλος της κατάβασης υπάρχει ένα μαγαζί με τυρόπιτες....Οπότε και στη κατάβαση...υπάρχει, για κάποιους, ένα κινήτρο να φτάσουν στη πηγή της ενέργειας πιο γρήγορα! :-D

Συμπέρασμα: Μερικές φορές, είναι απολύτως λογικό να "πατάτε το χόρτο" (!).

(*) Τα πρώτα 6 (απο τα 12) βιβλία των στοιχείων του Ευκλείδη είναι διαθέσιμα απο το Project Gutenberg. Πρόκεται για μια έκδοση του 1881, με σχόλια και σημειώσεις απο τον John Casey. Παρατηρήστε πως μέσα στις πρώτες 8 σελίδες χτίζεται ένας ολόκληρος κόσμος.

Ο Κάστορας...

Ο κάστορας, αυτό το συμπαθητικό ημιυδρόβιο ζωάκι, πρέπει σε κάποια στιγμή της εξέλιξης του να σχημάτισε μέσα στο κεφάλι του ένα μοντέλο της δυναμικής συμπεριφοράς των κορμών και μια άποψη για το πως πρέπει να κόβει τα δέντρα ώστε:

1. Να ελαχιστοποιεί την ενέργεια που απαιτείται για να μεταφέρει τους κορμούς εκεί που τους χρειάζεται (ή αλλιώς, να ρίχνει τα δέντρα πιο κοντά πρός το σημείο που τα χρειάζεται)
2. Να μεγιστοποιεί τις πιθανότητες επιβίωσης του (ή αλλιώς, να κόβει τα δέντρα χωρίς να του πέφτουν στο κεφάλι) (*)
   
   

Ο Σκεπτόμενος Κάστορας...
(Η αρχική φωτογραφία προέρχεται απο το σχετικό άρθρο της Wikipedia για τους κάστορες, περισσότερες πληροφορίες για το copyright μπορείτε να βρείτε εδώ)

Απο την άλλη μεριά, ο άνθρωπος, αυτό το...ζώο, έχει μεταξύ άλλων ταξιδέψει στο φεγγάρι (**), παρ' όλα αυτά το να κόψει ένα δέντρο τον μπερδεύει αφάνταστα...

Ο αριθμός σχετικών video στο Youtube στα οποία παραπέμπουν τα παραπάνω είναι ανησυχητικά μεγάλος (!)

Περισσότερα για τους κάστορες μπορείτε να δείτε σε αυτό το video αλλά και στο εξαιρετικό βιβλίο "Built By Animals" (Εκδόσεις Oxford University Press) κάποιου κυρίου Mike Hansell

The World, as Built By Animals (!)
Η φωτογραφία προέρχεται απο τη προσωπική μου συλλογή

Απο αυτό το βίβλιο προέρχεται και το εξής απόσπασμα:

At the start of building their dam, beavers place sticks and branches where rocks or boulders are already obstructing the water flow. From this foundation, a low barrier is extended across the whole width of the stream causing a pool to back up behind it. Branches are then dragged through the water and over the top of the dam to be pinned into the stream bed on the downstream side or angled against the dam to form buttresses, with one end in the stream bed and the other against the dam wall. These supports reinforce the dam against the growing pressure of water in the lagoon. On the upstream side, not only are more branches added, increasing the thickness and height of the dam, but boulders from the stream bed are pushed up against the base of the dam while mud and fine debris are used to seal the wall. In this way the height and thickness of the dam increases, but at all stages the top of the dam remains more or less level ensuring that no building effort is wasted. A completed dam may easily extend 50m in length and exceptionally up to 200m, and be 5m in height.

Even this is not quite the extent of the building achievements of beavers, because the lagoon does not simply represent a broad defensive moat but also a larder. Beavers eat tree bark. During the summer they cut down sizeable trees, dismember them and drag the branches into the lagoon through specially constructed canals that radiate from it; there the branches gradually waterlog and sink. In the winter, when the lagoon is frozen over, the beaver family is still secure in its thick walled lodge and, should any of them feel hungry, they only need to dive out through the doorway and under the ice, across which wolves may roam, to retrieve a few branches to chew on

Κάστορας, το Κ με Μ!


(*) Φαντάζομαι οτι στην αρχή, οι (πρωτο)κάστορες κόβανε τα δέντρα χωρίς ιδιαίτερη μαστοριά...αυτό είχε σαν αποτέλεσμα αρχικά τη δραστική μείωση του πληθυσμού τους...Οι παππούδες κάστορες αποκάλεσαν αυτή την εποχή "Το μεγάλο ξεσκαρτάρισμα"

(**) Εντάξει, οι συγκεκριμένοι άνθρωποι δεν έφτασαν στο φεγγάρι...

Gortsos MP

Σε τέσσερις ημέρες (06/05/2010) η Βρετανία έχει εκλογές αλλά εδώ και τουλάχιστον ένα μήνα τα μέσα μαζικής ενημέρωσης παρακολουθούν στενά τις κινήσεις των υποψηφίων και μας υπενθυμίζουν με κάθε ευκαιρία οτι βρισκόμαστε σε προεκλογική περίοδο και οτι τη Παρασκευή είναι οι εκλογές!

Είναι αρκετά εύκολο να ξεχαστείς. Δεν υπάρχουν αφίσες, φέϊγ βολάν, πλαστικές σημαίες, βανάκια με κορνές, ανοιχτές ομιλίες, κλείσιμο δρόμων... και άλλα, συναφή παρελκόμενα.

Οι τοπικοί υποψήφιοι βουλευτές έχουν νοικιάσει πολιτικά γραφεία, χρόνο στο ραδιόφωνο (και πάλι, ελάχιστες διαφημισείς) και διαφημιστικό χώρο σε πινακίδες επάνω σε λεωφορεία, οργανώνουν και συμμετέχουν σε εκδηλώσεις και ανάλογα με το βεληνεκές τους και την υποστήριξη που έχουν απο τη παράταξη μπορεί να σε πληροφορήσουν για τις δραστηριότητες τους με κάποιο φυλάδιο που λαμβάνεις μέσω ταχυδρομείου.

Το πλέον εντυπωσιακό στοιχείο στις φετινές εκλογές είναι η πλήρης χρήση της τεχνολογίας και απο τους υποψήφιους αλλά και απο τους δημοσιογράφους και το κοινό.

Οι μέν υποψήφιοι, θέλουν να γνωστοποιήσουν το μήνυμα τους, τα επιτεύγματα τους, τις διαφορές τους απο τους υπόλοιπους και το πρόγραμμα τους, πράγμα που σημαίνει χρήση eMail, RSS, Twitter, Facebook, Youtube και άλλων εφαρμογών. Τα websites των παρατάξεων, δεν αφήνουν καμία ερώτηση αναπάντητη:

• Labour
• Conservatives
• Liberal Democrats
• Green Party
• UK Independence Party
• British National Party
  

Οι δε δημοσιογράφοι και το κοινό, έχουν τις σχεδόν αντίστροφες προδιαγραφές. Για αυτούς, η ουσία βρίσκεται στην ανάλυση των δεδομένων και την απεικόνηση τους με όσο το δυνατόν πιο κατανοητό τρόπο. Σε αυτό το τομέα έχει γίνει πολύ όμορφη δουλειά.

Το website του BBC για τις εκλογές και οι σχετικές εκπομπές του παρέχουν τη πιο πλήρη και έγκαιρη σύνοψη της προεκλογικής εκστρατείας και των εκλογών γενικότερα. Το κομάτι όπου μπορεί κανείς να συγκρίνει τις συγκεκριμένες θέσεις των παρατάξεων σε κοινά μεγάλα ζητήματα είναι απο τα πιο χρήσιμα χαρακτηριστικά του website. Υπάρχουν επίσης διαθέσιμα ιστορικά στοιχεία απο περασμένες εκλογές αλλά και ένας εξομοιωτής εκλογικών αποτελεσμάτων που μου θύμισε λίγο το Risk. Αναρρωτιέμαι αν ξενυχτάνε απο πάνω του οι υποψήφιοι τρέχοντας εναλλακτικά σενάρια :-D

Όσο αφορά το κοινό (μή δημοσιογράφους), ξεχώρισα αυτή την απεικόνηση των τριών debate που έχουν γίνει μέχρι αυτή τη στιγμή ανάμεσα στους αρχηγούς των παρατάξεων. Η απεικόνηση αυτή απαντάει τα εξής (τυπικά) ερωτήματα: α) Ποιές ήταν οι πιο συχνές λέξεις που ακούστηκαν στο debate; β) Ποιά ήταν η συχνότητα των ίδιων λέξεων ανα παράταξη και γ) Πώς χρησιμοποιήθηκαν αυτές οι λέξεις μέσα σε φράσεις. Μια και το κείμενο είναι διαθέσιμο, μπορείτε να λάβετε τα δικά σας στατιστικά για λέξεις ή φράσεις που δεν καλύπτοντε απο τα συγκεκριμένα στατιστικά. Να εδώ μερικές φράσεις που δοκίμασα ανα debate (Οι αριθμοί υποδηλώνουν αριθμό φράσεων ανά παράταξη LibDem, Labour, Conserv):

• I will (0,2,2) (0,2,1) (1,1,1)
• we will (2,14,1) (0,5,6) (1,8,2)
• we did (0,0,0) (0,1,0) (0,1,0) (Προβλέψιμο αφού οι Labour είναι τώρα στην κυβέρνηση)
• don't know (1,1,0) (3,2,0) (3,1,0) (Οι περισσότερες αναφορές δεν ήταν κυριολεκτικές (δεν γνωρίζω το τάδε ζήτημα) αλλά σχήματα λόγου (δεν ξέρω αν το ξέρετε αλλά...) )
• wrong (7,1,4) (3,2,0) (7,6,4) (Θα πρέπει να δείτε το κείμενο για περισσότερες λεπτομέρειες, αλλά οι περισσότερες αναφορές ήταν κυριολεκτικές ("ο τάδε είναι λάθος, αυτό ήταν λάθος"))
• right (12,13,8) (17,18,21) (18,5,24) (Οι περισσότερες αναφορές με το νόημα "σωστό" παρά "δεξιά")
• their fault (0,0,0) (0,0,0) (0,0,0)
• not our fault (0,0,0) (0,0,0) (0,0,0)
• fault (0,0,0) (0,0,1) (0,0,0)

Για το βράδυ των εκλογών, το BBC προετοιμάζει την απεικόνηση των αποτελεσμάτων σε πραγματικό χρόνο επάνω στο κτήριο του Big Ben ενώ, το τηλεοπτικό κανάλι 4, ετοιμάζει μια εναλλακτική βραδιά αποτελεσμάτων με παρουσιαστές τρείς Βρετανούς κωμικούς.

Και μια και αναφέρθηκα σε κωμικούς, ο τίτλος του post προέρχεται φυσικά απο γνωστή Ελληνική ταινία (θα έπρεπε να έχει βγεί σε DVD πακέτο μαζί με το "Υπάρχει Και Φιλότιμο" :-) ) αλλά μέσω του Spotify βρήκα τυχαία ένα αντίστοιχο ραδιοφωνικό "σκετσάκι" της δεκαετίας του 60 που περιγράφει την Αγγλική πολιτική σκηνή. Δεν ξέρω αν η περιγραφή ταιριάζει περισσότερο στο τότε απο το τώρα, αλλά συνήθως ο καπνός μαρτυράει και απο καμιά φωτιά.

Ευτυχώς, υπάρχει και στο youtube. Πρωταγωνιστεί ο μυθικός (!) Peter Sellers. Παρατηρήστε την απάντηση του λογοτέχνη πολιτικού στο ερώτημα "What About The Workers?" :-/

Thavma Google!

Σήμερα προσπαθούσα να δώσω σε ένα συνεργάτη να καταλάβει κάτι και αποφάσισα να του το πώ σε απλά κινέζικα γιατί τα Αγγλικά ξεκάθαρα δεν βοηθούσαν τη κατάσταση.

Το Google Translate κάνει αρκετά καλή δουλειά και ήταν η πρώτη μου επιλογή για τη μετάφραση. Σήμερα όμως με περίμενε αυτή η μικρή έκπληξη που φαίνεται στο μικρό γαλάζιο πλαίσιο.

Καλησπέρα...

Το Google Translate μπορεί να δεχτεί πλέον (καθώς φαίνεται ήδη απο τον περασμένο Νοέμβριο) τις λέξεις και 'φωνητικά' με λατινικούς χαρακτήρες...Και μάλιστα κάνει τη μετάφραση στα Ελληνικά καθώς πληκτρολογείτε. Αν δεν σας αρέσει η απόδοση κάποιας λέξης μπορείτε να επιχειρήσετε να τη σβήσετε και να δείτε εναλλακτικές προτάσεις...

"Garbage In Garbage Out...Focus Daniel San!"

Μακάρι να μπορούσε να φιλτράρει μόνο τις σωστές ορθογραφίες αλλά προφανώς οι εναλλακτικές προτάσεις είναι βασισμένες στη συχνότητα με την οποία έχει εμφανιστεί μια λέξη στο πελώριο δείγμα τους και τέλος πάντων κανείς δεν έχει κάνει τον κόπο να γράψει τη 'Σκωληκομερμηγκότρυπα' τονισμένη (!).

Η αυθεντική...

Βλέποντας τη λέξη "Θαύμα", αναρρωτήθηκα πόσο μακριά να είμαστε άραγε απο τους αυτόματους μεταφραστές που θα καταλαβαίνουν τα συμφραζόμενα και θα μπορούν να ξεχωρίσουν τη διαφορά ανάμεσα στον Γιάννη Κάβουρα, το εργαλείο "Κάβουρας" και το "Πάει ο κάβουρας το βράδυ, βρίσκει το τσαρδί ριμάδι".

May The Force Be With You!!!

Πόσο μακριά είμαστε απο μεταφραστές που θα τους λές "Παιδί Θαύμα" και θα σου το μεταφράζουν σε "Τάκη Τσάν";;;

Παλιό Αλλά Καλό...

Σαν Τους Λαούς Του Ινδοστάν...

Κάποια στιγμή τη προηγούμενη εβδομάδα, έγραφε ο κύριος (Mythbuster) Σαραντάκος σχετικά με την υποτιθέμενη δήλωση του κύριου Henry Kissinger περί υποταγής λαών "με επίτηδες διάβρωση των πολιτισμικών του ριζών" και άλλα τέτοια...κηπουρικά. Πιθανότατα να έχετε λάβει γνώση του θέματος απο διάφορα email που κυκλοφορούν και τώρα πια και video στο youtube (πρόοδος!).

Ο κύριος Κίσινγκερ δεν είναι κανένας άγιος. Και δεν γράφω αυτές τις γραμμές για αυτόν ούτε και για το απόφθεγμα που όπως φαίνεται ξεκίνησε ώς τρίχα και κατέληξε ώς τριχιά(*). Απλά, η παράφραση της δήλωσης εμπλέκει τον "λαό του Ινδοστάν" και μου θύμισε ένα σχετικό περιστατικό.

Πρίν απο 5-6 χρόνια έκανα πολύ καλή παρέα με κάτι Ινδούς. Πάνω-κάτω ξέραμε σχεδόν τα ίδια πράγματα για τις δύο χώρες. Εγώ ήξερα οτι πρωτεύουσα της Ινδίας είναι το Delhi άντε και δύο πράγματα για το Taj Mahal και τον Ghandi κι εκείνοι ξέρανε τα γνωστά για την αρχαία Ελλάδα και που και που μου λέγανε "...μη κοιτάς που η Ελλάδα είναι αναπτυγμένη χώρα" ("you probably don't have problems like this AA, Greece is a developed country").....Μια ευτυχισμένη παρέα! (**)

Μια μέρα, ένας απο αυτούς μου προωθεί ένα email το οποίο έχει τίτλο "Facts About India". Μου έκανε τόσο μεγάλη εντύπωση αυτό το email τότε που το κράτησα και για κάποιο λόγο το θυμήθηκα διαβάζοντας το άρθρο του κ. Σαραντάκου.

Το email είναι λίγο μεγάλο και ψάχνοντας απο 'δώ κι απο 'κεί το βρήκα και αλλού και μάλιστα ενημερωμένο!

Θα ήθελα να σημειώσω οτι μέσα στο κείμενο αναφέροντε πολλά πράγματα τα οποία είναι όντως επαληθεύσιμα (τουλάχιστον απο όσο μπορώ να καταλάβω). Ανάμεσα τους παρ' όλα αυτά αναφέροντε περίτεχνα και κάποιες ανακρίβειες. Και είναι ακριβώς αυτός ο τρόπος και οι συγκεκριμένες ανακρίβειες που θέλω να προβάλω με αυτό το post παρά την όποια Ινδική αλαζονεία συγκεκριμένα. Δεν έχω καμία αμφιβολία για την πρόοδο του Ινδικού πολιτισμού, τουλάχιστον απο όσο μπορώ να γνωρίζω απο τις διαθέσιμες πηγές.

Θα παραθέσω εδώ τα σημεία που μου έκαναν έντυπωση με κάποια σχόλια και σχετικά links

" Q. Who is the co-founder of Sun Microsystems? A. Vinod Khosla ..."

Το email ξεκινάει έτσι, με μια λίστα σημαντικών Ινδών με τη μορφή ερώτησης-απάντησης. Το κοινό που είχαν τα περισσότερα ονόματα απο όσο μπόρεσα να ψάξω ήταν οτι οι πατεράδες τους ήταν αξιωματικοί του στρατού. Αυτό έχει μια σημασία όσο αφορά το βιωτικό τους επίπεδο τις ευκαιρίες που είχαν και το περιβάλλον μέσα στο οποίο μεγάλωσαν. Άσχετα όμως με αυτό, τα "σημαντικά" ονόματα στις επιστήμες είναι πολλά και σχεδόν απο όλο το κόσμο. Αυτό που έχω καταλάβει είναι οτι όποιος συμμετέχει και έχει όρεξη για δουλειά έχει περισσότερες πιθανότητες να διακριθεί απο κάποιον αμμέτοχο ανεξάρτητα με τη καταγωγή του. Συνήθως βέβαια η διάκριση δεν είναι το ζητούμενο...

"Some of the following facts may be known to you. These facts were recently published in a German magazine, which deals with WORLD HISTORY FACTS ABOUT INDIA."

Νάτο και το Γερμανικό περιοδικό!!! Προφανώς λόγω κύρους...Σε ποιό περιοδικό και πόσο πρόσφατα είναι ασήμαντο...Αυτό που έχει σημασία είναι ο (ολίγον απλοϊκός και προβλέψιμος) τίτλος του άρθρου (!).

"4. According to the Forbes magazine, Sanskrit is the most suitable language for computer software."

Σας θυμίζει τίποτα αυτό;;;; Γιατί εμένα μου θύμισε ένα παλιότερο email που κυκλοφορούσε και ανέφερε σχεδόν το ίδιο πράγμα (μαζί με διάφορα άλλα) για τα Ελληνικά. Ολίγον ειρωνικά, η wikipedia αναφέρει για την αναπαράσταση των Σανσκριτικών χαρακτήρων:

"Since the late 18th century, Sanskrit has been transliterated using the Latin alphabet. The system most commonly used today is the IAST (International Alphabet of Sanskrit Transliteration), which has been the academic standard since 1888/1912. ASCII-based transliteration schemes have evolved due to difficulties representing Sanskrit characters in computer systems. "

Ύπάρχει δηλαδή δυσκολία στην αναπαράσταση των χαρακτήρων στο επίπεδο των σχετικών standards. Πώς λοιπόν θα μπορούσε μια τέτοια γλώσσα να είναι η "πιο κατάλληλη γλώσσα προγραμματισμού"; Στο κάτω κάτω, δεν υπάρχει κανένας λόγος για τις γλώσσες προγραμματισμού να μοιάζουν με τις φυσικές γλώσσες αφού καλύπτουν τελείως διαφορετικές ανάγκες. Παρόμοια προβλήματα με την αναπαράσταση των χαρακτήρων έχουν παιδέψει και την Ελληνική γλώσσα (στο παρελθόν) (***).

"6. Although western media portray modern images of India as poverty striken and underdeveloped through political corruption, India was once the richest empire on earth. "

Το ίδιο φυσικά ισχύει σχεδόν για όλο το κόσμο. Η ιστορία είναι γεμάτη απο "αυτοκρατορικούς κύκλους". Άνοδος, διαφθορά, πτώση, (κατάπτωση). Οι αυτοκρατορίες ξεπηδάνε στις κατάλληλες συνθήκες και περνάνε απο λαό σε λαό σαν τη παλίροια.

"8. The value of pi was first calculated by Budhayana, and he explained the concept of what is now known as the Pythagorean Theorem. British scholars have last year (1999) officially published that Budhayan’s works dates to the 6th Century which is long before the European mathematicians."

Μας βλέπω "στα μαχαίρια" με τους Ινδούς!!! (αστειεύομαι) Εδώ και πάλι επικαλούντε "άλλους" επιστήμονες (Βρετανούς) μάλλον λόγω κάποιου κύρους. Πώς λέμε, "το είπε και το internet" (!). Φυσικά δεν αμφισβητώ το έργο του Budhayana

9. Algebra, trigonometry and calculus came from India. Quadratic equations were by Sridharacharya in the 11th Century; the largest numbers the Greeks and the Romans used were 106 whereas Indians used numbers as big as 1053.

Τραγικό επιχείρημα...

10. According to the Gemmological Institute of America, up until 1896, India was the only source of diamonds to the world.

Αυτό το άφησα γιατί έχει γούστο να σπάς το κεφάλι σου να βρείς τη βαρύτητα της δήλωσης αλλά και το πώς ταιριάζει αυτό το επιχείρημα με τα υπόλοιπα...

11. USA based IEEE has proved what has been a century-old suspicion amongst academics that the pioneer of wireless communication was Professor Jagdeesh Bose and not Marconi.

Θα τρίζουν τα κόκκαλα του έρημου του Tesla (τουλάχιστον στο άκουσμα του ονόματος του Marconi με τον οποίο είχαν μακροχρόνιες διαμάχες για αυτό το θέμα!)... Έχουμε κι "εμείς" κάτι αντίστοιχο με το θέμα Καραθεοδωρή - Einstein. Εδώ βέβαια, άλλος ένας μεγάλος οργανισμός με κύρος, καλείται εδώ να διαλευκάνει την αλήθεια (!) Και πάλι θα ήθελα να σημειώσω οτι δεν έχω καμία αμφιβολία για το έργο του κ. Jagadish Chandra Bose.

15. When many cultures in the world were only nomadic forest dwellers over 5000 years ago, Indians established Harappan culture in Sindhu Valley (Indus Valley Civilisation).

Αυτό το αφήνω χωρίς σχόλιο. Είναι πλέον all time classic...

At this juncture I would also like to remind you of the fact that there are 1 billion people inhabiting the country and even if 5 % of the people are rich then that segment alone is greater than the total population of many countries in Europe including the Great Britain. This is when you sadly realise that common sense is not so Common these days.

Όντως, η Κοινή Λογική είναι δυσεύρετη.

Κρίμα δεν είναι να "παραμυθιαζόμαστε" έτσι; Στατιστικά, όλες οι χώρες έχουν κάποιες πιθανότητες να παράγουν ανθρώπους με τις κατάλληλες ιδιαιτερότητες και αυτοί οι άνθρωποι έχουν κάποιες άλλες πιθανότητες να αναγνωριστούν (μέσα απο κάποια σύνορα ή έξω απο αυτά). Με το να λέμε "Έλληνας είναι ο τάδε επιστήμονας που ανακάλυψε τη τάδε μεγάλη ανακάλυψη blah blah blah" είναι περισσότερο σαν να λέμε..."Ρε τον......άτιμο! Αυτός μας ξέφυγε!" παρά "πέτυχε επειδή ήταν Έλληνας" (!).

Και όσο αφορά τους μυθοπλάστες: Ρε παιδιά, αφού έχετε το σαράκι (ενδιαφέρον) και σας αρέσει το ψάξιμο και η έρευνα, γιατί δεν σπάτε το κεφάλι σας με κάποια ουσιαστικά προβλήματα και κάθεστε και "πλέκετε κουρελούδες";


(*) Η τριχιά (ή τροιχιά) είναι ένα ανθεκτικό χοντρό σχοινί

(**) Στη πορεία ανακάλυψα πολλά πράγματα για την Ινδία και ελπίζω και αυτοί να βρήκαν κάτι ενδιαφέρον στις απαντήσεις που τους έδωσα για την Ελλάδα, σύμφωνα με τις γνώσεις μου και αυτά που έχω ζήσει. Θα ήθελα να πάω κάποια στιγμή στην Ινδία.

(***) Όσοι πετάγεστε το βράδυ με εφιάλτες ουρλιάζοντας "ΚΩΔΙΚΟΣΕΛΙΔΑ!!!!" και ψελίζοντας αριθμούς όπως 437, 737, 851 και ηρεμείτε μόνο όταν ακούτε utf-8...κάτι θα έχετε καταλάβει.