Το Κόμμα Σου Λαέ...

Αν διαβάζοντας τον τίτλο αυτού του κειμένου σας ήρθε στο μυαλό το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας (Κ.Κ.Ε) ή αν πρώτα αναρρωτηθήκατε "Δηλαδή ποιό κόμμα;" για να δώσετε στη συνέχεια (συνομωτικά...ή και περιφρονητικά) την απάντηση "Ε, ένα είν' το κόμμα!"...Τότε το Marketing Department του Κ.Κ.Ε, έχει βγάλει την επιδότηση του...Συγγνώμη, τα κουπόνια του εννοώ*.


Το σημερινό κείμενο όμως δεν είναι για το Κ.Κ.Ε (ιδιαίτερα) αλλά για όσες πολιτικές παρατάξεις είναι καταγεγραμένες στη σχετική λίστα της Wikipedia αλλά και τις αλληλεπιδράσεις τους καθώς αντιμάχονται για να εκτοπίσουν τους αντιπάλους τους στην πίτα του (πεπερασμένου) εκλογικού σώματος και να το... σώσουν!

Πρόκειται δηλαδή για ένα χάρτη, ένα πίνακα στοιχείων και των ενώσεων τους, ο οποίος μπορεί να δώσει και μερικές ενδεικτικές απαντήσεις σε ερωτήσεις όπως:

• Ποιές παρατάξεις δημιουργήθηκαν απο πολλές συνιστώσες;
• Ποιές παρατάξεις παρείχαν τις περισσότερες συνιστώσες; (σε άλλες)
• Ποιές είναι η πιο συχνά χρησιμοποιούμενες λέξεις στην ονοματοθεσία των πολιτικών παρατάξεων;

Για να δούμε λοίπον:

Ο χάρτης των Ελληνικών πολιτικών παρατάξεων (που είναι καταχωρημένες στη λίστα της Wikipedia) αποτελείται απο 172 πολιτικές παρατάξεις χωρισμένες σε 7 ανεξάρτητα τμήματα. Το κάθε ένα τμήμα, αποτελεί ένα σύνολο "συνδεδεμένων" παρατάξεων.

Η πιο απλή περίπτωση με την οποία μπορεί να κατανοηθεί αυτός ο διαχωρισμός είναι ο πολιτικός διαχωρισμός ανάμεσα στις παρατάξεις τις άκρας δεξιάς και τις παρατάξεις της αριστεράς. Προφανώς, δεν μπορεί να υπάρξει μια πολιτική παράταξη που να έχει μέλη και στην άκρα δεξιά και στην αριστερά και έτσι δημιουργούνται δύο ανεξάρτητα τμήματα.

Το μεγαλύτερο τμήμα (απο τα 7) αυτού του χάρτη περιλαμβάνει 101 πολιτικές παρατάξεις και έχει ώς εξής:

Περίπου 200 χρόνια (πολύ έντονης) πολιτικής ιστορίας...

Τον ίδιο χάρτη μπορείτε να δείτε σε φυσικό μέγεθος και πολύ πιο ευδιάκριτο απο εδώ.

Δυστυχώς το μέγεθος του είναι πολύ μεγάλο για το μέγεθος της προεπισκόπησης, κυρίως επειδή ήθελα να χρησιμοποιήσω μια σχετικά μεγάλη γραμματοσειρά για να διακρίνονται οι ετικέτες καθαρά ανεξάρτητα απο το μήκος τους.

Ο ίδιος χάρτης (αλλά και οι υπόλοιποι 6) βρίσκεται διαθέσιμος και σε SVG μορφή, που αν την "ανοίξετε" με τον browser σας έχετε και τη δυνατότητα να πατήσετε επάνω σε μια παράταξη και να μεταβείτε στη σχετική σελίδα της Wikipedia που παρείχε τα δεδομένα (Περισσότερες λεπτομέρειες πρός το τέλος του κειμένου).

Απο αυτές τις 101 πολιτικές παρατάξεις, οι παρατάξεις με τις περισσότερες συνιστώσες (εισροές απο άλλες παρατάξεις) έχουν ώς εξής:

14:   Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς (ΣΥ.ΡΙ.ΖΑ)
10:   Αντικαπιταλιστική Αριστερή Συνεργασία Για Την Ανατροπή
  6:   Συμμαχία Προοδευτικών Και Αριστερών Δυνάμεων

Εκτός απο τις παραπάνω παρατάξεις,  οι υπόλοιπες έχουν απο 1-3 πολιτικές συνιστώσες.

Απο που "πηγάζουν" αυτές οι συνιστώσες; Ποιές δηλαδή παρατάξεις, έχουν συμβάλει στη δημιουργία άλλων;

9:   Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα
7:   Κομουνιστικό Κόμμα Ελλάδας & Νέα Δημοκράτια (στην ίδια θέση, έχοντας παρέχει απο 7)
4:   Ένωση Δημοκρατικού Κέντρου.

Αξίζει εδώ να σημειωθεί οτι μια παράταξη "συμβάλει" στη δημιουργία μιας άλλης με δύο τρόπους: α) Ο αρχηγός της νέας παράταξης ήταν μέλος σε άλλη και αυτονομήθηκε ή β) Αναφέρεται στο σχετικό άρθρο πως στη νέα παράταξη συμμετείχαν μέλη απο μια άλλη παράταξη.

Τι ζητάνε όλες αυτές οι παρατάξεις; Ποιά είναι η αποστολή τους; Ποιό είναι το όραμα που θέλουν να βάλουν επάνω στο προϊόν που φέρνουν σε αυτή την αγορά; Ποιές λέξεις χρησιμοποιούνται πιο συχνά στην ονοματοθεσία όλων αυτών των παρατάξεων;

Το παρακάτω πληθυσμετικετοσύγνεφο (!) δημιουργήθηκε στο Wordle εισάγοντας τη λίστα με τα ονόματα των παρατάξεων:

Ο πολιτικός χώρος της Ελλάδας έχοντας πέσει σε δημοκρατικό κόμα

Οργάνωση, Ένωση, Συμμαχία, Κίνημα, Κόμμα....και τηγανήτες τίποτα. Ακόμα, "έθνος ανάδελφον" (είμεθα).



Όσοι φτάσατε ώς εδώ, μπορείτε να συνεχίσετε να διαβάζετε για μερικές μικρές τεχνικές λεπτομέρειες αλλά και παραπομπές πρός τα δεδομένα και περισσότερες εικόνες που περιγράφουν τον πλήρη χάρτη.

Τα Δεδομένα...

Τα δεδομένα τα μάζεψα το 2010, σε μια πρώτη προσπάθεια να δημιουργήσω ένα τέτοιο χάρτη. Η συλλογή έγινε χειροκίνητα μια και το είδος των δεδομένων που αναζητούσα δεν ήταν κωδικοποιημένο αλλά ούτε και με σαφή δομή για να γίνει αυτόματα. Για να καταλάβει κανείς τι οδήγησε στη γέννηση μιας παράταξης, ποιός είναι ο αρχηγός (ή κύριες προσωπικότητες) της και απο ποιό χώρο προέρχεται πρέπει να διαβάσει το κείμενο και να το κατανοήσει, πάρα να ψάχνει για απομονωμένες λέξεις ή φράσεις. Τα δεδομένα αυτά τα ενημέρωσα πρόσφατα με όσες παρατάξεις είχαν δημιουργηθεί μέσα στα τελευταία δύο χρόνια και είχαν προστεθεί στη λίστα της Wikipedia και τα παρουσιάζω εδώ σε επιμέρους διαγράμματα που δείχνουν τις αλληλεπιδράσεις τους.

Αξίζει να σημειωθεί οτι σε αυτά τα δεδομένα, υπάρχουν κάποιες οντότητες οι οποίες δεν είναι ακριβώς πολιτικές παρατάξεις αλλά δεν μπορούσα να μην τις συμπεριλάβω. Για παράδειγμα, η οντότητα "Ελληνική Δικτατορία" δεν είναι πολιτική παράταξη αλλά αντιπροσωπεύει το (καταγεγραμμένο) γεγονός της συμμετοχής ανθρώπων που είχαν ρόλο στην Ελληνική δικτατορία σε παρατάξεις που δημιουργήθηκαν μετά τη μετα-πολίτευση.

Το ίδιο ισχύει και για τις στρατιωτικές οργανώσεις που έδρασαν κατα τον εμφύλιο (κυρίως) αλλά είχαν και πολιτική δράση όπως και οι σχετικές "νεολαίες". Τέλος, μη παραταξιακή οντότητα αποτελούν και οι "Ανένταχτοι Πολίτες".

Προσοχή: Θα ήθελα να σημειώσω οτι αν κάποιος βρεί κάποιο τραγικό ιστορικό λάθος (!) διαβάζοντας αυτά τα διαγράμματα, καλό θα ήταν εκτός απο το να αφήσει ένα ενδεικτικό σχόλιο, να ανατρέξει στη σχετική σελίδα της Wikipedia που ίσως να περιέχει το αρχικό λάθος.

Η Επεξεργασία...

...ήταν όσο απλό είναι και το να "συνδέσεις τις τελείες". Το δύσκολο σε αυτή τη περίπτωση ήταν η εξαγωγή των δεδομένων.

Τα Διαγράμματα...

Τα διαγράμματα δημιουργήθηκαν με το graphviz και είναι επίτηδες στείρα, ξερά, ασπρόμαυρα και όσο το δυνατόν πιο αντικειμενικά.

Παρ' όλα αυτά, υπάρχουν διαθέσιμα στις εξής τρείς γεύσεις:

PNG εικόνες,

SVG διαγράμματα με ενσωματομένες διευθήνσεις πρός τις σελίδες που παρείχαν τα δεδομένα; και

DOT αρχεία που περιγράφουν τα διαγράμματα.


Σημειώσεις:
*: Παρεμπιπτόντως, έχει πεί κανείς στο Marketing Department (Υπόγειο ΖΓ) οτι τελείωσε ο πόλεμος ή τους παρακολουθούν ακόμα με το περισκόπιο;

Ιτέν, Ιτέν...Λουλουδιασμέν...

Πρίν απο λίγο καιρό, είχαμε μια κουβέντα στου Ηλία για μηχανές...δίτροχες...και με "καλάθι"...μόνο που οι ρόδες είναι η μία δίπλα στην άλλη και σέρνουν το καλάθι...Γίνεται, γίνεται:

Agria Φύση...

(Οι φωτογραφίες προέρχονται απο τη προσωπική μου συλλογή)

 
Αυτό το εργαλείο στην Ταϊλάνδη ονομάζεται "Ιτέν". Δεν ξέρω πώς ονομάζεται σε άλλα μέρη της Ελλάδας, πάντως στα Αμπέλια του Ληλαντίου πεδίου στην Ευβοία ονομάζεται "ρεμούλκα", τουλάχιστον κατα τη περίοδο του τρύγου. Το λέω αυτό γιατί στη φωτογραφία απεικονίζεται μια απο τις διαμορφώσεις της μηχανής, αυτή του μεταφορικού μέσου. Αυτή δεν είναι η μοναδική διαμόρφωση και χρήση της.

Η ρεμούλκα, αποτελείται απο δύο μέρη. Την "μηχανή" και τη..."ρεμούλκα" (!). Η μηχανή είναι αυτό το πρασινόμαυρο σιδερικό που κάθεται ανάμεσα στις δύο ρόδες στα δεξιά της φωτογραφίας μαζί με τα χειριστήρια ενώ η ρεμούλκα ξεκινάει απο αυτό το κόκκινο δοκάρι που αναχωρεί απο τις μπροστά ρόδες πρός τις πίσω. Να εδώ και μια άλλη άποψη όπου φαίνονται τα χειριστήρια καλύτερα:

 ...Περισσότερη Agria Φύση!

Το κομμάτι της ρεμούλκας είναι αυτοσχέδια (Ελληνική) κατασκευή και, τουλάχιστον σε αυτή τη περιοχή, την έκαναν ελασματουργοί (...σιδεράδες) και μηχανικοί. Οι σιδεράδες φτιάχνανε το κέλυφος (...καρότσα) το οποίο μπορει να είναι και ανατρεπόμενο και οι μηχανικοί προσάρμοζαν την ανάρτηση, το διαφορικό με τους τροχούς, το κιβώτιο ταχυτήτων και τα φρένα με την αντλία και το ποδωστήριο τους (...πετάλι)...άντε και το στοιχειώδες ηλεκτρικό κύκλωμα. Όλα αυτά τα μηχανικά μέρη προέρχονταν απο διαφορετικά οχήματα.

Το κομμάτι της μηχανής (στα δεξιά) αποτελείται απο τον κινητήρα, δύο κιβώτια ταχυτήτων το διαφορικό και τα χειριστήρια. Είναι δηλαδή αυτόνομο. Αν αφαιρεθεί η ρεμούλκα, μπορεί κανείς να βάλει εμπρός τη μηχανή, να επιλέξει μια ταχύτητα στο ένα κιβώτιο ταχυτήτων που είναι συνδεδεμένο με το διαφορικό της και να φύγει..."Και τι θα κάνει με μια μηχανή στα χέρια;", καλή ερώτηση και μάλιστα εδώ θα φανεί και η χρησιμότητα του δευτέρου κιβωτίου ταχυτήτων.

Αυτό παίρνει κίνηση απο τη μηχανή και τη μεταφέρει στο πίσω μέρος της σε ένα απλό άξονα που μοιάζει με ένα, μικρό σε διάμετρο αλλά πολύ πλατύ, γρανάζι. Με αυτό τον τρόπο, η μηχανή μπορεί να μεταφέρει κίνηση στο διαφορικό της ρεμούλκας, να γυρίσει μια αντλία για να βγάλει  νέρο απο το πηγάδι, να δώσει κίνηση σε ένα πριόνι ή άλλο εργαλείο και πάνω απο όλα, μπορεί να σκάψει ένα χωράφι. Το σκάψιμο του χωραφιού είναι ίσως η πιο συχνή της χρήση και ο προφανής λόγος που τα χειριστήρια είναι τόσο μακριά απο τη μηχανή και με...ιδιαίτερες δυνατότητες. Σε αυτόν τον ίδιο άξονα, προσαρμόζεται η "φρέζα", ένας άξονας γεμάτος ατσάλινα μικρά ελάσματα που καθώς περιστρέφονται σκάβουν το χώμα. Για το σκάψιμο, τα χειριστήρια περιστρέφονται γύρω απο τη μηχανή ώστε να μπορεί κανείς να διαβεί (ενώ σκάβει) απο δύσκολα σημεία μέσα σε ένα χωράφι.

Δυστυχώς, δεν είχα πρόσβαση στη φρέζα της Agria (η οποία είναι θηρίο!) αλλά μπορείτε να δείτε τον mparmpadreas (!) να σκάβει με μια παρόμοια μηχανή στο παρακάτω video:

Η μηχανή σε αυτό το video βέβαια δεν έχει τον γνήσιο κινητήρα (βλέπε πιο κάτω), αλλά κινητήρα Lombardini...(μάλλον ο γνήσιος, παρέδωσε το πνεύμα)

Εδώ τελειώνει η στεγνή περιγραφή της μηχανής και της ρεμούλκας. Η συγκεκριμένη μηχανή της φωτογραφίας όμως, έχει μερικά σημεία που αξίζει (ίσως) να τα δούμε απο κοντά.

Πρόκειται περί σπανίου, τώρα πια, δείγματος εργαλείου, ηλικίας περίπου πενήντα χρονών. Πενήντα γεματών και δουλεμένων χρόνων, όχι απλά ύπαρξης. Η "μηχανή" κατασκευαζόταν απο την Agria, Γερμανικής προελεύσεως, ενώ ο κινητήρας της απο την Ilo (επίσης Γερμανική).

Δίχρονος πετρελαικινητήρας. Σε ελεύθερη λειτουργία (...ρελαντί) μετράς τις στροφές χωρίς όργανο...Μπάτ, μπάτ, μπάτ, μπάτ, μπάτ...Άκου να πάρεις μια ιδέα:

Είναι τρελοί αυτοί οι Γερμανοί! :-)

Το θέμα βέβαια είναι, πώς τη βάζεις 'μπρός; Οι παρατηρητικοί ανάμεσα σας μπορεί να έχετε ήδη δεί τον εκκινητή (...μίζα), κάτι σαν πράσινος πυροσβεστήρας κάτω απο αυτό το μαύρο πραγματάκι που μοιάζει με θερμός (και είναι το φίλτρο αέρα) και αυτό το κλουβάκι ακριβώς πίσω απο τη μηχανή όπου κάθεται η μπατάρια. Αυτά είναι πολυτέλειες...Ίσως δεν είναι τυχαίο οτι ακριβώς απάνω απο τη μίζα, είναι η θέση της μανιβέλας...

Θα σου σπάσει τη μέση μέχρι να πάρει μπροστά (ειδικά το χειμώνα), αλλά καθώς ξεκινάει, αυτό το πρώτο αβέβαιο Μπάτ.....Μπάτ...Μπάτ, Μπάτ... είναι σα να περνάει απο μπροστά σου σαν φίλμ, όλη η εξέλιξη της καλιέργειας απο την εποχή του βοδιού (Μπάτ...) μέχρι...τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο (Μπάτ, μπάτ, μπάτ, μπάτ...). Φαντάσου να είσαι με 35 βαθμούς μέσα στο αμπέλι και να προσπαθείς να βάλεις μπροστά το Βίσμαρκ!

Υπερβάλω λίγο. Αυτός που ζεί απο τη μηχανή (ο οποιοσδήποτε, "αυτός"), τη βάζει 'μπρός σε χρόνο μηδέν. Να, δές εδώ μια μεγαλύτερη αλλά παρόμοια μηχανή, να πάρεις μια ιδέα:

Χμμμ ενδιαφέρουσα...διαμόρφωση (!)

Και δεν έχει και άλλη επιλογή βέβαια αφού αν δεν την βάλει 'μπρός, δεν θα βγεί απο το αμπέλι, κάτι που μας φέρνει ωραία-ωραία στη ρεμούλκα. Φαντάσου τη τώρα τη "μεγαλόχαρη" γεμάτη σταφύλια, μέσα στο χωράφι. Χωρίς το δικό της διαφορικό και με τους τροχούς σχεδόν χωμένους μέσα στο χώμα, η μηχανή θα έσκαβε το δικό της λάκο και θα έμεναν και τα δύο εκεί. Ενώ τώρα, με τον θαυματουργό δεύτερο άξονα και τη δύναμη της χελώνας (χελώνα-λαγουδάκι...το καλύτερο interface), η ρεμούλκα γίνεται 4x4 και βγαίνει μέχρι το δρόμο.

Άρμα, αρμάτων...

Τώρα που βγάλαμε τη ρεμούλκα απο το χωράφι, ας της ρίξουμε μια πιο προσεκτική ματιά. Όπως φαίνεται και στη πρώτη φωτογραφία, η μηχανή (...ολόκληρη η μηχανή, ολόκληρο αυτό το πρασινόμαυρο σιδερικό) στρίβει σπρώχνοντας τα χειριστήρια δεξιά και αριστερά. Άρα, η απόσταση ανάμεσα στον άξονα και το διαφορικό* αλλάζει. Εκεί λοιπόν υπάρχει ένας τηλεσκοπικός άξονας του οποίου το μήκος μεταβάλεται και καταφέρνει να μεταφέρει την κίνηση ανεξάρτητα απο τη γωνία της μηχανής....Όχι, δεν έχει προστατευτικά "στόπ" και ναί, αν το παρακάνεις θα κόψει τον άξονα.

Ο ίδιος άξονας, ή τέλος πάντων, ένα κομμάτι του, καταλήγει στο κιβώτιο ταχυτήτων της ρεμούλκας και απο εκεί στο πίσω διαφορικό. Με αυτό τον τρόπο δημιουργείται ένα πολύ ευέλικτο σύστημα σχέσεων για κάθε ανάγκη. Για παράδειγμα, για να βγεί η ρεμούλκα απο το χωράφι, ρυθμίζεται ώστε να παίρνουν κίνηση απο τη μηχανή και τα δύο διαφορικά ενώ στο δρόμο μπορεί να επιλεγεί μόνο το πίσω για τις πιο γρήγορες σχέσεις του κιβωτίου της ρεμούλκας. Να δές εδώ πώς βγαίνει απο τη λάσπη να πάρεις μια ιδέα (στο παρακάτω video, παρατήρησε και αυτό το πορτοκαλί πράγμα μπροστά στη μηχανή που μοιάζει με προφυλακτήρα, αυτό είναι αντίβαρο και η μηχανή της φωτογραφίας δεν το φοράει):

Η ρεμούλκα σε αυτό το video, φαίνεται να είναι υπολογισμένη για τη συγκεκριμένη μηχανή. 

Ούτε ανοχές, ούτε πατέντες, ούτε τίποτα....αίσχος!

Τελική ταχύτητα στο δρόμο...20-30km την ώρα....άδεια...Και γεμάτη τα πάει, αλλά δεν σταματάει με το ίδιο πάθος. Οδική συμπεριφορά....Δεν υπάρχει, αυτό το όχημα δεν είναι φτιαγμένο για δρόμο. Μια και είμαστε στο κεφάλαιο της οδικής συμπεριφοράς, στα Αμπέλια, υπάρχει ένας ακόμα λόγος (εκτός απο τη...δυναμική συμπεριφορά της ρεμούλκας) για να είναι κανείς ιδιαίτερα προσεκτικός. Οι αμπολές! Η αμπολές είναι ένα πολύ μεγάλο δίκτυο απο αυλάκια που μεταφέρουν το νερό απο τον ποταμό Λήλα μέσα στα αμπέλια για πότισμα. Τρέχουν παράλληλα με το δρόμο (ή μάλλον ο δρόμος χαράχτηκε δίπλα τους) και έχουν βάθος 1.0-1.5, σε μερικές περιοχές μπορεί και 2 μέτρα. Σε κάποια σημεία, η αμπολή είναι πιο βάθια απο το πλάτος του δρόμου (!).

Οι (ίδιοι) παρατηρητικοί ανάμεσα σας ίσως να είδατε κάτι περίεργο εκεί πίσω απο το κιβώτιο ταχυτήτων της ρεμούλκας που μοιάζει με σφόνδυλο (...βολάν). Is it a bird? Is it a plane? Μηδέ που είναι bird, μηδέ που είναι και plane, αυτό είναι το χειρόφρενο (!!!). Το σύστημα των φρένων είναι βέβαια υδραυλικό αλλά για κάποιο λόγο (τεχνολογικό;) δεν είναι ΚΑΙ μηχανικό όπως είναι ας πούμε στα σημερινά αυτοκίνητα που σηκώνοντας το χειρόφρενο ενεργοποιεί τα φρένα των πίσω τροχών ένα συρματόσχοινο. Σε αυτή την κατασκευή, σηκώνοντας το χειρόφρενο, ακινητοποιείται με ένα ογκώδες φρένο ολόκληρος ο άξονας!  "Και τι το χρειάζεται το χειρόφρενο;".

Πρίν απο χρόνια λοιπόν (...τουλάχιστον μέχρι το 97-98), τα "πατητήρια" του Αγροτικού Συναιτερισμού Αμπελοκτημόνων Χαλκίδας (Α.Σ.Α.Χ.) ήταν απέναντι απο το λιμάνι της Χαλκίδας και πολύχρωμες ρεμούλκες σαν αυτή της φωτογραφίας έκαναν μια ούρα που έφτανε μέχρι την είσοδο της σχολής Πεζικού (20-25 μέτρα μπορεί και πάραπάνω) περιμένοντας να ξεφορτώσουν τα σταφύλια.
 Περνούσαν επάνω απο μια ζυγαριά (...πλάστιγγα), τα ζυγίζανε και μετά έρχονταν σιγά-σιγά απάνω απο μια μεγάλη κωνική τρύπα, δένανε το χειρόφρενο και σηκώνανε την ανατροπή....άλλοτε με τα χέρια, άλλοτε με κανένα γρύλο (...πολυτέλειες). Τουμπάρανε τα σταφύλια μέσα στη τρύπα και απο εκεί τα έπαιρνε ένας κοχλίας...και τα έκανε κρασί.

Μύριζε όλο το τετράγωνο μούστο και αντηχούσε απο τις μηχανές, τα παραγγέλματα και (παρ' όλη τη κούραση) τα γέλια. Δεν ξέρω αν η τσίκνα απο τις θυσίες έφτανε μέχρι τον Όλυμπο...Η μυρωδιά του μούστου απο τη Χαλκίδα όμως, σίγουρα!

Σημειώσεις:
Σήμερα απο όλη αυτή την εγκατάσταση του ΑΣΑΧ, υπάρχει μόνο ένα (διατηρητέο και καλά) κτήριο. Οι υπόλοιπες εγκαταστάσεις ισοπεδώθηκαν και έγιναν...Parking (Γιατί έλειπε ένα parking απο τη Χαλκίδα....lol). Στις καινούριες εγκαταστάσεις του ΑΣΑΧ, υπάρχει μια υδραυλική πλατφόρμα που σηκώνει ολόκληρη τη ρεμούλκα για να αδειάσει τα σταφύλια, έχει δεν έχει ανατροπή...Πρόοδος!

Χωρίς Εισαγωγή...

 

Μπροστά στην είσοδο / έξοδο μιας τράπεζας στο κέντρο της Χαλκίδας. 

Στον πρώτο όροφο του κτηρίου στα αριστερά, σχεδόν πάνω απο μια (διαφορετική) τράπεζα λειτουργεί (άλλη) μια επιχείρηση που αναλαμβάνει να μετατρέψει χρυσαφικά σε μετρητά.

(Οι φωτογραφίες προέρχονται απο τη προσωπική μου συλλογή)

 

 

Επικίνδυνο αυτοκόλητο σε καθρέφτη επικίνδυνης διασταύρωσης

Πλυμένοι - Άπλυτοι, στο ίδιο κλαρί κάθονται ρε 'πατριώτες'...

  

Περιοδική έκδοση για την προσωπική ασφάλεια...Με κεντρικό θέμα τις επιτροπές κατοίκων "Όταν το κράτος αδυνατεί..." και όλα όσα θέλατε να ξέρετε για τη "...χρήση του λειόκαννου όπλου για αυτοπροστασία"

Κυκλοφορεί στα περίπτερα!!!

Ήταν κι αυτός μια κάποια λύση...αλλά πήρε σύνταξη...

(Ο Γερολυμάτος συγκεκριμένα...μη τρέξει αλλού ο λογισμός σου...)

Δεν κατάφερα να τις προσπεράσω....

Project Ριτσώνα

Επιστροφή στη Χαλκίδα και γραμμή για τα βουνά!
Πόσα δυστυχήματα μπορούν να χωρέσουν μέσα σε 4.5 km;

Τη Ριτσώνα, πιθανότατα να την έχετε ακουστά απο την ομώνυμη ανάβαση, ένα αγώνα αυτοκινήτων με πάνω απο 50 χρόνια ιστορία. Για τη Χαλκίδα, ήταν πάντα μεγάλο γεγονός, αφού καταφέρνει ακόμα να συγκεντρώνει πάρα πολύ κόσμο που έρχεται να δεί τους "τρελούς" να μοιράζουν κανονιές στο βουνό και να παραβγαίνουν ποιός θα το ανεβεί πιο γρήγορα.

Όμως, όταν φεύγουν οι "τρελοί" και το κοινό, ο δρόμος δίνεται και πάλι στην κανονική κυκλοφορία. Και τι δρόμος...

Κάθε μια απο τις παραπάνω εικονικές πινέζες είναι ένα πραγματικότατο εικονοστάσι. Είναι ένα, συνήθως, θανατηφόρο αυτοκινητιστικό δυστύχημα με τουλάχιστον μια απώλεια. Και όλα μαζί είναι τουλάχιστον 28 εικονοστάσια σε 4.32km απόσταση. Τα 25 που σημειώσαμε* κατά την ανάβαση και 3 που σημειώσαμε (νοητά όμως) κατα την κατάβαση και κρυβόντουσαν πίσω απο θάμνους. 28 εικονοστάσια σε 4.32km...6.5 απώλειες ανα χιλιόμετρο (υποθέτοντας 1 απώλεια ανα δυστύχημα). Και αυτά, είναι αυτά που φαίνονταν, αυτά που δεν είχαν κατατρακυλήσει μαζί με την τσιμεντένια ρίζα τους στη πλαγιά και δεν τα είχε καταπιεί ολότελα η φύση. Είναι συνήθως μεταλικά ή χτιστά. Τα χτιστά είναι συνήθως πιο παλιά...ή εξαιρετικές περιπτώσεις.

 Θα μπορούσε να πεί κανείς, πως τα δυστυχήματα οφείλονται στους αγώνες. Ναί, υπάρχει μια συσχέτιση ανάμεσα στους αγώνες και τις απώλειες στη περίπτωση της Ριτσώνας, αν και δεν είναι τόσο προφανής. Προσωπικά, θυμάμαι ένα συμβάν το 1993 όταν ένα αυτοκίνητο, συνέχισε ευθεία σε μια στροφή και κόστισε δύο νεκρούς και τρείς τραυματίες. Πρόκειται για τη διπλή καταχώρηση 21-22 της εικόνας (χτιστό) σε πραγματικά ελάχιστη απόσταση απο τον τερματισμό του αγώνα. Ένας άλλος παράγοντας της συσχέτισης, θα συνέχιζε ο 'κανείς', είναι και οι επίδοξοι πιλότοι και ίσως, συγκριτικά, τέτοια ατυχήματα να είναι περισσότερα, σε σχέση με τα θανατηφόρα που έγιναν τις ημέρες των αγώνων όπου συμμετέχουν αυτοκίνητα προετοιμασμένα κατάλληλα για τα ρίσκα που παίρνουν οι οδηγοί. (Σε καμία περίπτωση δεν υπονοώ πως για τα ατυχήματα φταίνε οι αγώνες!)

Είναι γεγονός όμως, οτι ο δρόμος είναι όντως επικίνδυνος. Είναι στενός, γεμάτος στροφές και υπολογισμένος (;) για ταχύτητες...78 rpm. Επειδή γυροφέρνει το βουνό, σε κάποιες στροφές ξεσπάνε ρυάκια που διασχίζουν ανενόχλητα το δρόμο και ακολουθούν την πλαγιά όταν βρέχει. Παλιότερα, τον ίδιο δρόμο προτιμούσαν και πολλά φορτηγά λόγω απόστασης. Και σα να μην έφταναν όλα αυτά, ο δρόμος το χειμώνα πιάνει πάγο και ομίχλη...Όσο να 'ναι, θέλει τη προσοχή του.



Τώρα βέβαια, ίσως αναρρωτιέστε τι με έπιασε μές τη ντάλα του καλοκαιριού και μέτραγα εικονοστάσια στη Ριτσώνα. Είχα πολλά χρόνια να πάω πρός τα εκεί.

Καθώς ανεβαίναμε λοιπόν το βουνό, θυμήθηκα οτι όταν ήμουν (πιο) μικρός, ο πατέρας μου, μου τραβούσε τη προσοχή στα εικονοστάσια όταν πηγαίναμε απο καμιά πιο μακρινή βόλτα με το αυτοκίνητο. Τα σχόλια ήταν συνήθως: "Άλλο εδώ...το είδες;" ή "Ετούτο εδώ το θυμάσαι; Πρέπει να είναι καινούριο..." ή "Πόσα είπαμε μέχρι εδώ;"....Πέρα απο το αν μεγάλωσα με μακάβριες ασχολίες ή όχι, νομίζω οτι ο πατέρας μου προσπαθούσε να μου περάσει ένα μήνυμα. "Να προσέχεις" ή πιο συγκεκριμένα "Όταν βλέπεις εικονοστάσια, να προσέχεις λίγο περισσότερο"...διαχρονικό μήνυμα. Κάπως έτσι και επειδή ήξερα οτι στο δρόμο υπάρχουν αρκετά, είπα αυτή τη φορά να τα καταγράψω.
Υπάρχει και κάτι άλλο εδώ όμως.

Υπάρχει μια πρωτόγονη γεωγραφική βάση δεδομένων με σημεία ιδιαίτερου κινδύνου του Ελληνικού οδικού δικτύου. Αυτή η βάση, δεν είναι ηλεκτρονική, που σημαίνει οτι η αξία της δεν περιορίζεται απο τη διάρκεια των μπαταριών, ενημερώνεται (δυστυχώς) αυτόματα και είναι άμεσα προσβάσιμη. 
Όπως είδαμε όμως και παραπάνω, έχει το μειονέκτημα της μη έγκαιρης προειδοποίησης. Ναί, κάποια εικονοστάσια είναι ορατά απο μακριά και θα μπορούσαν να λειτουργήσουν σαν προειδοποίηση, κάποια άλλα όμως ίσως σηματοδοτούν ένα σοβαρό κίνδυνο μόνο κατα μια διεύθυνση και δεν εμφανίζονται παρά μόνο...απο πολύ κοντά. Σήμερα, θα τα λέγαμε Points Of Interest (ή απλά POIs) και "στο ρόλο του πατ-terra" βρίσκεται κάποια συσκευή GPS.

Μέχρι λοιπόν η Τροχαία να αποφασίσει για το αν θα περιλαμβάνει στίγματα GPS στα "ελεύθερα" δεδομένα που δημοσιεύει, αναρρωτιέμαι αν "όλοι εμείς" μπορούμε να δημιουργήσουμε μια τέτοια βάση, για "όλους εμάς", απλά συλλέγοντας τις τοποθεσίες των εικονοστασιών** και καταγράφοντας την ήδη διαθέσιμη γνώση που υπάρχει διάσπαρτη στο οδικό δίκτυο. Απο μια σύντομη αναζήτηση που έκανα αυτές τις ημέρες δεν φαίνεται να υπάρχει κάτι τέτοιο***, αλλά, αν κανείς ξέρει κάποια παρόμοια προσπάθεια (συγκεκριμένα για τα εικονοστάσια), ας αφήσει περισσότερες πληροφορίες στα σχόλια.

Εκτός απο αυτό όμως.......έχει και ωραία θέα απο εκεί απάνω:

Όταν κοιτάς απο ψηλά...Η πόλη της Χαλκίδας, όπως φαίνεται απο κάποιο σημείο στον δρόμο της Ριτσώνας (Εθνική όδος Δροσιάς - Λαμίας (!)). Διακρίνονται ίχνη των δέντρων που φύτρωναν κάποτε εδώ πρίν μετατραπούν σε κάρβουνο, ενώ στο βάθος ο Νότιος Ευβοϊκός (στα δεξιά) και ο Βόρειος Ευβοϊκός κόλπος (στα αριστερά). Μέσα απο τη μπλέ θαμπάδα, ξεπροβάλει περίπου στο κέντρο της φωτογραφίας και η ψηλότερη βουνοκορφή του νησιού μας, η Δίρφυ.

Σημειώσεις:
* Γ.Κ, ευχαριστώ πολύ για τη παρέα.....και τα σχόλια! :-D

**Η συλλογή δεδομένων έγινε με την εφαρμογή MyTracks απο τη θέση του συνοδηγού.

*** Στη σύντομη αναζήτηση που έκανα, έψαξα να βρώ πρώτα έργα με την υποστήριξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Εκεί λοιπόν βρήκα το "Community database on Accidents on the Roads of Europe" - CARE. To project είναι αρκετά παλιό (ξεκίνησε το 1993) και έχει μερικά πολύ ενδιαφέροντα στατιστικά στοιχεία (σταματάνε όμως σε επίπεδο χώρας και όχι δρόμου). Όσο αφορά την Ελλάδα, εκτός απο τα στατιστικά στοιχεία της τροχαίας (συνήθως PDF αρχεία απο σκαναρισμένες σελίδες αναφορών), βρήκα και το "Ινστιτούτο Οδικής Ασφάλειας - Πάνος Μυλωνάς", μέσω ενός άρθρου στο Autopanoarama, όπου καθώς φαίνεται πολύ πρόσφατα (μόλις τον Απρίλιο του 2011) ξεκίνησε μια προσπάθεια καταγραφής των πιο επικίνδυνων σημείων του οδικού δικτύου. Εξαιρετική πρωτοβουλία φυσικά, απο τα λίγα που διαβάζω όμως, φαίνεται πως η καταγραφή και τα αποτελέσματα είναι μια αρκετά χρονοβόρα διαδικασία. Καλό κουράγιο! Οσο αφορά προσπάθειες "χρηστών" (των δρομών αλλά και της τεχνολογίας) φαίνεται οτι κάτι είχε ξεκινήσει μέσω του (πολύ καλού) POI Index Database (και του gpsPocketPC) και υποτίθεται οτι συνεχίζεται στο site bloka.com (έλεος!). Η συλλογή αυτή όμως φαίνεται να είναι πιο φιλόδοξη και να προσπαθεί να καταγράψει κάθε είδους επικίνδυνα σημεία αντί να περιορίζεται μόνο στα εικονοστάσια που μπορούν να καταγραφούν πολύ πιο εύκολα και γρήγορα. Επίσης, πρός το παρόν, το forum του bloka.com φαίνεται να βρίσκεται εκτός λειτουργίας....Άφησα για το τέλος και άλλη μια ψυχή που μέτραγε εικονοστάσια στους δρόμους πρόσφατα, την δεσπονίδα Μαρία Καψιώτη με την εθνογραφική της προσέγγιση. Απο τους αριθμούς που παρουσιάζονται στη σύνοψη της δουλειάς της βγαίνουν ~6 εικονίσματα ανα km...

Ακούσατε, Ακούσατε...

...Άγγλοι, Γάλλοι, Πορτογάλοι, Σέρβοι, Βούλγαροι, Ρουμάνοι, Πολωνοί, αγάδες, πασάδες, ντερβισάδες,Ρώσοι, [party] Μπόερς(*) και Οθωμανοί....

*:...όχι, ιδέα δεν είχα, μέχρι που το έψαξα. Η [προσθήκη], δική μου.

Plane Spotting Στη Χαλκίδα...

Plane Spotting: Με αυτό τον όρο χαρακτηρίζεται η παρατήρηση και καταγραφή των αριθμών νηολογίου αεροσκαφών όπως ανεμόπλανα, αερόστατα, αερόπλοια, ελικόπτερα, υπερελαφρά και μηχανοκίνητα. Ο σκοπός αυτής της διαδικασίας (ή αυτής της ασχολίας) είναι άγνωστος.

Η Χαλκίδα δεν έχει αεροδρόμιο. Η πιο δημοφιλής εξήγηση για αυτό, είναι οτι η πόλη βρίσκεται πολύ κοντά στον Διεθνή Αερολιμένα Αθηνών, Ελ. Βενιζέλ. Παρ' όλα αυτά, η Χαλκίδα έχει...ένα αεροπλάνο. Αυτό:

Ο "Ντακότας" σε διαμόρφωση προσγείωσης και πιθανότατα στη...τελική φάση της προσέγγισης
(Όλες οι φωτογραφίες προέρχοντε απο τη προσωπική μου συλλογή)

Για να δικαιώσω τον τίτλο του post θα έλεγα οτι πρόκειται για ένα δικινητήριο αεροσκάφος, χαμηλής πτέρυγας, με ουραίο τρόχο (taildragger). Κατά πάσα πιθανότητα ο τύπος αεροσκάφους στον οποίο είναι βασισμένο αυτό το κατασκεύασμα είναι το θρυλικό Douglas DC-3, η στρατιωτική έκδοση του οποίου αποκαλούταν και DACoTA. Η λέξη αυτή, εξελληνισμένη, αναγράφεται και στις μικρές αντιρίδες των φτερών.

Ο "Ντακότας" απο μια άλλη γωνία. Το μικρό ελικοφόρο δελταπτέρυγο (!) αεροπλάνο στα δεξιά είναι πιο απλής κατασκευής και προστέθηκε απο όσο μπορώ να θυμηθώ, πολύ αργότερα απο τον...βασικό στάρ του κήπου.

Παρ' όλα αυτά, ο δημιουργός του φαίνεται πως είχε τη πρόθεση να προσθέσει άλλο ένα κινητήρα στη μύτη του αεροσκάφους και μάλιστα έχει προσέξει ώστε το πιλοτήριο να βγεί πιο ψηλά και πρός τα πίσω, προφανώς για να εξοικονομήσει το χώρο για τον επιπλέον κινητήρα. Έτσι το αεροπλάνο μοιάζει περισσότερο με ένα άλλο δημοφιλές αεροπλάνο της ίδιας περίπου εποχής, το Junkers Ju-52.

Πιο εντυπωσιακό είναι ίσως το γεγονός οτι αυτή η κατασκευή στέκεται επάνω σε μια τσιμεντένια κολώνα που προφανώς χτίστηκε εκεί επίτηδες σαν βάση, αφού δεν φαίνεται, έτσι μονάχη της καθώς είναι, να περιμένει τον επόμενο όροφο "όταν θα έχουμε λεφτά".

Συνοικία Το Όνειρο...

Όμως κακά τα ψέματα. Πρόκειται για μια βαριά, χοντροκομένη σιδεροκατασκευή, εκτός κλίμακας και με πρόχειρα υλικά. Με ατροφικές πτέρυγες και δυσανάλογη ουρά και κινητήρες...Και αυτό είναι ίσως που του δίνει την όποια αξία του.

Αυτό δεν είναι το μοντέλο ενός αεροπλάνου. Είναι ένα αεροπλάνο, μέσα απο τη μοναδική ματιά του δημιουργού του. Είναι, ένα έργο τέχνης. Λαϊκής τέχνης, Μοντέρνας τέχνης...δεν έχει σημασία. Σημασία έχει οτι ο δημιουργός του, με αυτή την κίνηση, δημιούργησε κάτι που στόλισε (και καθόρισε) μια ολόκληρη γειτονιά και σίγουρα, έκανε κάποιους ανθρώπους να σηκώσουν το κεφάλι τους πρός τον ουρανό.

Το αεροπλάνο αυτό, στέκεται εκεί για πάνω απο 25 χρόνια και έχει σίγουρα δεί και καλύτερες ημέρες. Εγώ το θυμάμαι βαμένο μπέζ, κόκκινο, με διαφορετικές φτερούγες και με τα λαμπιόνια του αναμένα, ειδικά τον Ιούλιο όταν κατηφορίζαμε πρός το παζάρι της Αγίας Παρασκευής που γινόταν (και γίνεται ακόμα) κάθε χρόνο στο περίφημο "Πάρκο Του Λαού", στο τέλος αυτού του δρόμου, στη κατεύθυνση που δείχνει το αεροπλάνο.

Τη τελευταία φορά που επισκεύθηκα τη τοποθεσία, μαζί με τη φωτογραφική μηχανή, ήμουν αποφασισμένος να μάθω περισσότερα. Το σπίτι ήταν σκοτείνο και στα 10-15 λέπτα που έκατσα απ' έξω, τραβώντας μερικές φωτογραφίες, δεν έδειχνε περισσότερα σημάδια ζωής...Έτσι απο οτι μπόρεσα να μάθω απο τους περίοικους...είχα αργήσει.

Το αεροπλάνο το κατασκεύασε ο κύριος Λάζαρος (έτσι το όνομα που φαίνεται στην άτρακτο, αντί αριθμού νηολογίου, είναι του κατασκευαστή του). Η δουλειά του, δεν είχε καμία σχέση με την αεροπορία. Πέθανε πολύ πρόσφατα και μάλλον όχι απο φυσικά αίτια.

Το αεροπλάνο το έφτιαξε "για τη τρέλα του".

Ποτήρια, Ποτήρια, Ποτήρια, Ποτήρια, Ποτήρια, ...

Το 1768, ο William Cookworthy, πολυμαθής κληρικός, βρίσκει ένα τρόπο να κατασκευάζει στο Plymouth πορσελάνη, απο τον τοπικό ορυκτό πυλό της κοντινής Κορνουάλης (Cornwall). Μέχρι τότε η πορσελάνη εισαγόταν απο την Κίνα (China)...Κάπως έτσι, ο πυλός παίρνει το πρόχειρο όνομα China Clay και το εργαστήριο ονομάζεται China House.

China House στο Sutton Harbour του Plymouth. Ένα απο τα πιο ωραία εστιατόρια της πόλης.
Οι φωτογραφίες προέρχοντε απο τη προσωπική μου συλλογή

Περνάνε περίπου 250 χρόνια, το China House γίνεται ένα απο τα πιο ωραία εστιατόρια στο Plymouth. Ένα μεγάλο πέτρινο κτήριο, δίπλα στο κύμα, μέσα στη μαρίνα του Sutton, επιπλωμένο σαν παλιό 'βαρύ' σαλόνι με πέτρινο τζάκι, για το χειμώνα, αλλά και με ένα πλατύ ξύλινο χαγιάτι, που προεξέχει πάνω απο τη θάλλασσα, για το καλοκαίρι.

Απο το ξύλινο κατάστρωμα, στο ίδιο περίπου ύψος με τα κάθε λογής σκάφη, κοιτώντας μακριά μια (σπάνια) μέρα που ο καιρός φοράει τα καλά του, μπορεί να δείς κάτι τέτοιο:

Sutton Harbour...Πάντα έβλεπα τις μαρίνες σαν δειγματολόγια.

Ενώ, απο το ίδιο κατάστρωμα, αν κοιτάξεις κάτω, μπορεί να δείς κάτι τέτοιο

Αναζητώντας τον Νέμο...Σε βάθος περίπου 30cm.
Η φυσική έκταση της φωτογραφίας απο άκρη σε άκρη είναι περίπου 8-9 μέτρα. Το τετράγωνο κασόνι στα αριστερά είναι ένας υποβρύχιος προβολέας που φωτίζει το κτήριο τη νύχτα. Το πάνω μέρος της φωτογραφίας βρίσκεται περίπου 3-4 μέτρα απο το κατάστρωμα...Υπήρχαν ποτήρια και πιο μακριά πράγμα που σημαίνει οτι έφτασαν εκεί...πετώντας παρά πέφτωντας τυχαία.

...και λέω μπορεί γιατί το νερό πρέπει να είναι καθαρό, δηλαδή να μην φυσάει, να είναι άμπωτης και να έχει αρκετή κίνηση ώστε η στάθμη του νερού μέσα απο το κλειδί που υπάρχει στην είσοδο του λιμανιού να έχει κατέβει αρκετά χαμηλά....Όπως και να το δεις, πάλι σπάνιο θα είναι.

Κρίση...

Υπογλυκαιμίας (!) Δεν ξέρω τι ποσοστό του ΑΕΠ αντιπροσωπεύουν οι παρακάτω εταιρίες αλλά πολύ το χάρηκα που βρήκα τα προϊόντα τους εδώ και μάλιστα σε μεταφρασμένες συσκευασίες.

Κανείς Δεν Μπορεί Να Φάει Μόνο Ένα (Κουτί)
(Οι φωτογραφίες προέρχοντε απο τη προσωπική μου συλλογή.)

Caprice Papadopoulos Classic...απο το 1922. Τα λόγια είναι περιττά. Αν είσαστε στην Αγγλία θα τα βρείτε μόνο στο Waitrose...(Μαρία, να είσαι καλά για τη πληροφορία :-D )

Παστέλι Jannis...If you really wanna go nuts (!)

Ανάμεσα στα Brunch Bars, Flap Jacks, Fruit Cakes, Wheat Biscuits, McVities και τόσα πολλά tea bags που να στεγνώσουν τη θάλασσα ολόκληρη (!) προβάλουν με αίγλη και χορωδίες αγγέλων τα παστέλια ξηρών καρπών Jannis!...Δεν πίστευα στα μάτια μου...τι στο καλό...Ελληνικοί χαρακτήρες είναι αυτοί;;;


Τώρα βέβαια μπορεί να μπερδευτείτε, καθώς το Jannis, μπορεί να το διαβάσετε "Τζανής", ενώ ο παραγωγός ήθελε να πεί "Γιάννης" (απο το 1965). Και το "Φιστίκι" μπορεί να το θυμάστε ώς "Φυστίκι" (ευτυχώς η Αίγινα έχει μείνει ίδια)....αλλά, δεν έχει σημασία, πραγματικά δεν έχει σημασία...



Σημείωση: Έτσι για πληρότητα ας αναφέρω και τη ΦΑΓΕ, της οποίας όμως τα προϊόντα είναι πολύ εύκολο να τα βρεί κανείς.

Λευκές Τρύπες Στο Εθνικό Κτηματολόγιο

Πρίν απο μερικές ημέρες διάβαζα (στο Σπιτόσκυλο) οτι η Κτηματολόγιο Α.Ε. προσφέρει πλέον αεροφωτογραφίες απο ολόκληρη την Ελλάδα μέσω μιας web εφαρμογής παρόμοιας με αυτή του Google Maps.

Δυο θετικά σημεία αυτής της κίνησης είναι οτι προσφέρεται πρόσβαση σε φωτογραφίες μεγαλύτερης ανάλυσης απο αυτές που προσφέρει το Google για ολόκληρη την Ελλάδα και το οτι οι πληροφορίες αυτές είναι προσβάσιμες μέσω ενός webservice.

Με αυτό το τρόπο μπορεί κανείς να πάρει τα δεδομένα (εικόνες, layers, και άλλα) που δημιουργούν τον χάρτη που βλέπουμε στη σελίδα του κτηματολογίου. Αυτό έχει ένα κάποιο ενδιαφέρον. Περισσότερα για το πώς θα μπορούσατε να κάνετε κλήσεις σε αυτό το webservice μπορείτε να βρείτε στις σελίδες του Open Geospatial Consortium, ενώ υπάρχει και η υλοποίηση όλων των κλήσεων σε Python. Μπορείτε να δείτε τα αποτελέσματα μιας στοιχειώδους δοκιμής του webservice της Κτηματολόγιο ΑΕ, πατώντας εδώ.

Δυο αρνητικά σημεία της εφαρμογής(*) είναι η χαμηλή της ταχύτητα και το οτι στο web κομμάτι δεν δίνεται η δυνατότητα αναζήτησης. Δεν είναι δηλαδή δυνατόν να εστιάσει κανείς το φωτογραφικό χάρτη σε μια συγκεκριμένη διεύθηνση... Ευτυχώς που η Ελλάδα είναι μικρή σε έκταση (!).

Αυτό όμως που μου έκανε τη μεγαλύτερη εντύπωση ήταν...οι άσπρες "τρύπες" που υπάρχουν στο χάρτη τουλάχιστον όπου υπάρχουν στρατιωτικές εγκαταστάσεις (!).

Ενδεικτικά, θα ήθελα να δώσω το εξής παράδειγμα:

Χαλκίδα - Εύβοια...Τώρα ξέρετε που υπάρχουν στρατιωτικές εγκαταστάσεις στη πόλη...
(Η φωτογραφία προέρχεται απο τη σελίδα της Κτηματολόγιο ΑΕ)

Σε αυτή τη φωτογραφία διακρίνονται: Το στρατόπεδο της Σχολής Πεζικού (κάτω αριστερά), το πεδίο βολής (κάτω δεξιά) και το στρατόπεδο της μονάδας πεζοναυτών στο πάνω μέρος της φωτογραφίας και περίπου στη μέση, δίπλα ακριβώς απο το γήπεδο.

Οι ίδιες εγκαταστάσεις είναι απολύτως ορατές τουλάχιστον στο Google Maps.

Το ίδιο ισχύει και για τις στρατιωτικές εγκαταστάσεις Βόρεια της Κύμης (στην Ανατολική Έυβοια) αλλά και για το στρατιωτικό αεροδρόμιο της Τανάγρας (Νοτιο-Δυτικά της Χαλκίδας) και για άλλες εγκαταστάσεις σε ολόκληρη την Ελλάδα.

Ποιός είναι ο λόγος να καλύπτονται αυτές οι περιοχές με αυτό το τρόπο στο "δικό μας" χάρτη ενώ οι ίδιες πληροφορίες να είναι προσβάσιμες απο άλλες υπηρεσίες αεροφωτογραφιών;

Ακόμα και η Area 51 είναι ορατή στο Google Maps και μάλιστα ξεκάθαρα μέχρι τις μεγαλύτερες μεγεθύνσεις (!) :-D

Αν υπάρχει ανάγκη να κρύψουμε κάτι...ας το κρύψουμε.


(*): Το Εθνικό Κτηματολόγιο ξεκίνησε το 1889 σύμφωνα με τις "ιστορικές" σελίδες της Γεωγραφικής Υπηρεσίας Στρατου (Γ.Υ.Σ.). Η Γ.Υ.Σ. διαθέτει ήδη ένα πολύ μεγάλο και λεπτομερές αρχείο δεδομένων (αεροφωτογραφιών τουλάχιστον απο το 1939, τοπογραφικών και άλλων σχετικών μετρήσεων). Αυτό ήταν (και είναι) διαθέσιμο κυρίως σε επαγγελματίες (όπως μηχανικούς, τοπογράφους κλπ) κατόπιν αίτησης και σε μικρό σχετικά κόστος. Πιθανότατα υπήρξε κάποια συνεργασία ανάμεσα στη Κτηματολόγιο ΑΕ και τη Γ.Υ.Σ...πέρα απο το μαρκάρισμα των στρατιωτικών εγκαταστάσεων :-/

Το Σπίτι Στο Newquay...

Πρίν απο λίγο καιρό πήγαμε μια σύντομη βόλτα στο Νιούκ(ε)ι (Newquay) το οποίο είναι διάσημο σε όσους κάνουν σέρφινγκ (surfing) για τις παραλίες του. Πηγαίναμε για πρώτη φορά εκεί και αφού περιφερθήκαμε για λίγο στους (ασυνήθιστα πολυάσχολους) δρόμους του, καταλήξαμε σε μια καφετέρια της οποίας ο ένας τοίχος αποτελούταν απο τρείς μεγάλες τζαμαρίες...για προφανής λόγους:

Η μία απο τις δύο παραλίες για surfing μέσα στο Newquay...Υπάρχουν μερικές ακόμα σε μικρή απόσταση απο το χωριό. Όλες οι φωτογραφίες προέρχοντε απο τη προσωπική μου συλλογή.

Τότε το είδα για πρώτη φόρα. Είναι λίγο δύσκολο να το διακρίνεις με τη πρώτη, ειδικά αν δεν το έχεις ξαναδεί... Κάτι δεν μου ταίριαζε στο τοπίο αλλά δεν πολυέδωσα σημασία...Νά εδώ και μια πιο κοντινή άποψη απο την ίδια τοποθεσία:

Top Of The World

Εκτός απο το παράταιρο στοιχείο, κάτι που μοιάζει με γέφυρα ανάμεσα στα σπίτια, σε αυτή τη φωτογραφία φαίνεται και το που φτάνει το νερό κατά τη παλίρροια (!). Είναι η πρώτη και πιο σκουρόχρωμη ζώνη στη βάση των βράχων. Για καλή μας τύχη, κάποιοι περαστικοί έχουν σταθεί σχεδόν δίπλα στο βράχο, οπότε το βάθος του νερού σε εκείνο το σημείο πρέπει να ειναι τουλάχιστον 1.80 - 2.00 μέτρα. Η δεύτερη γκρίζα ζώνη, η πιο ανοιχτόχρωμη, ορίζει που φτάνουν τα κύματα όταν πέφτουν επάνω στο βράχο.

Baywatch - Lifeguard....Διαφορετικές προσεγγίσεις στο ίδιο θέμα

Πέρασαν έτσι, δύο-τρείς ώρες, μερικές εκατοντάδες κύματα και ίσως άλλες τόσες φωτογραφίες...Surfers ήρθαν, surfers έφυγαν και οι ναυαγοσώστες ακολουθόντας τη παλίροια μετακίνησαν τον εξοπλισμό τους πιο κοντά στο κύμα. Όταν αποφασίσαμε, με βαριά καρδιά είναι η αλήθεια, να φύγουμε...περπατήσαμε κατα μήκος αυτής της παραλίας για να ανέβουμε στο χωριό απο ένα διαφορετικό δρόμο απο αυτόν που κατεβήκαμε...

Και τότε φανερώθηκε! Σε όλο του το μεγαλείο!! Το σπίτι στο Newquay!!!

Μήπως πρόκειται για το σπίτι του Κακοφωνίξ;

Έμεινα να το κοιτάω για κανα μισάωρο και να σκέφτομαι την ομορφιά του να κοιμάσαι τα βράδια και να ακούς τα κύματα να σκάνε στα βράχια...Ήχος απο νερό που κατρακυλάει πίσω στη θάλασσα, ο αφρός και η κορυφή του κύματος που καταρρέει καθώς καλπάζει πρός τα ρηχά, λίγο πιο μετά ο μπάσος γεμάτος ενέργεια ήχος του κύματος καθώς τερματίζει στο βράχο κι ύστερα οι αφροί και τα απόνερα σαν χειροκροτήματα....και πάλι απο την αρχή.

Είχα βέβαια χρόνο και για πιο πρακτικές σκέψεις: Δηλαδή, είναι νησί; Ποιός αγόρασε οικόπεδο στη κορυφή του βράχου και τι έχτισε εκεί;

Όντως μπορεί να χαρακτηριστεί νησί και μάλιστα έτσι είναι γνωστό στη περιοχή: The Newquay Island (!). Στη κορυφή του, περίπου 20 μέτρα απο το έδαφος βρίσκεται ένα ξενοδοχείο (διανυκτέρευση με πρωινό) χτισμένο τη δεκαετία του 1930 που είναι προσβάσιμο απο μια όμορφη αναρτώμενη γέφυρα κάποιου κυρίου Harper.

Η διανυκτέρευση κοστίζει (απο) £170 (περίπου €200) με ελάχιστη παραμονή τα δύο βράδια. Χώρος αυστηρά για δύο! Χωρίς παιδιά!! Χωρίς ζώα!!! Χωρίς internet και τηλεπικοινωνίες!!!!...Παρέχοντε μια τηλεόραση, τσάϊ και καφές, σεντόνια, πετσέτες, κατσαρολικά....άντε και κανα ελαφρύ βραδυνό αν το επιθυμείτε.

Ευχαριστώ, για καμιά 'βδομαδούλα θα το χρειαστώ....Σηκώστε και τη γέφυρα όπως φεύγετε!

Πράσινη Συγκράτηση...

Δεντράκια Στην Ομίχλη...

(Όλες οι φωτογραφίες προέρχοντε απο τη προσωπική μου συλλογή)

Το Φρικάρισμα Του Μεγάλου Αδερφού

Πράσινη Συγκράτηση

Μα τι; Πρόκειται για άλλη μια εκδρομή του ΑΑ στον κόσμο της τέχνης; Μήπως ο κηπουρός ξοδεύει όλο του το χρόνο στο Second Life και αποφάσισε να ελαττώσει τα πολύγωνα στον κήπο γιατί του φαινότανε "βαρύς";!;!;!;!;!

Μηδέ για έργο τέχνης πρόκειται! Μηδέ για σχιζοφρενή κηπουρό!

Απλά, αυτό το μικρό...'παρκάκι' θα γίνει σε λίγο καιρό μια πράσινη ανάμνηση. Που θα τη κρατάνε ζωντανή μόνο τα προηγούμενα πολεοδομικά σχέδια καθώς θα μαζεύουν σκόνη και ποντικοκούραδα, προσεκτικά διπλωμένα και καταχωρημένα σε κάποιο συρτάρι, σε κάποιο φοριαμό, σε κάποιο υπόγειο...Στο μεταξύ, στην ίδια θέση, θα "προσθέτει αξία" με τη παρουσία του ένα....καινούριο κτήριο (!)

Τυχεά μέσα στην ατυχία τους τα δεντάκια πόκειται να μεταφεθούν σε τόπο χλοεό (όπως χλοοτάπιτας)...κάτι που για τα δεντράκια, σε αντίθεση με τους ανθρώπους, είναι καλό! Και αυτό το...σαβάνωμα (το οποίο και πάλι, για τα δεντράκια είναι ότι καλύτερο) είναι μόνο η αρχή! Σε λίγο καιρό ένας εκσκαφέας θα ξεθρακώσει ευγενικά το χώμα γύρω τους και θα τα μεταφέρει στη καινούρια τους θέση, όπου θα συνεχίσουν χαρούμενα τη ζωή τους χλωροφλιαρόντας, προσφέροντας σκιά στους ανθρώπους και ανακούφιση στους σκύλους.

Ορίστε; Ομίχλη; Ναί είχε λίγο τις τελευταίες δύο μέρες...

Στο βάθος...Plymouth

Ανεξιθρησκεία...

Κάποια στιγμή τη προηγούμενη εβδομάδα, βγήκα μια βόλτα στο Plymouth έχοντας μαζί μου τη φωτογραφική μηχανή και αποφάσισα να φωτογραφήσω τις εκκλησίες όσο το δυνατόν περισσότερων διαφορετικών θρησκεύματων θα μπορούσα να βρώ.

Δεν χρειάστηκε να προσπαθήσω πολύ. Με εξαίρεση την ορθόδοξη εκκλησία (χωρίς να σημαίνει κάτι το ιδιαίτερο αυτό), οι υπόλοιπες ήταν επάνω σε μια σχεδόν κυκλική διαδρομή κοντά στο κέντρο της πόλης που μπορεί να την καλύψει κανείς με τα πόδια σε περίπου 1 ώρα.

Και δεν είναι μόνο η "πυκνότητα" των διαφορετικών θρησκευμάτων εντυπωσιακή αλλά και το γεγονός οτι συνυπάρχουν ειρηνικά. Στα 6-7 χρόνια που βρίσκομαι σε αυτή την πόλη δεν έχω ακούσει κανένα άσχημο περιστατικό με θρησκευτικά αίτια. Αλλά και γνωστούς και φίλους που ρώτησα, μπορούσαν μόνο να θυμηθούν 3-4 ρατσιστικά περιστατικά συνήθως μετά απο τρομοκρατικά χτυπήματα.

Σύμφωνα με το website του δήμου, στο Plymouth υπάρχουν περίπου 150 εκκλησίες διάφορων θρησκευμάτων για 252800 κατοίκους (στοιχεία απο το 2008).

Να εδώ μερικές απο αυτές...με κάποια σχόλια:

St Matthias, Anglican Church

Ο ναός του St Matthias είναι ένα απο τα παλαιότερα κτίσματα στο Plymouth. Στην εκκλησία λειτουργεί ένας μικρός παιδικός σταθμός.

The Davie Freemason's Hall, Freemasonry

Το κτήριο έχει ένα ρυθμό και διάφορα σύμβολα στη πρόσοψη του που το κάνουν να ξεχωρίζει απο τα υπόλοιπα. Χρησιμοποιείται επίσης και σαν function room για διάφορες εκδηλώσεις. Πρόσθετοι Πόντοι Εντυπωσιασμού: Όπως βλέπετε και στη φωτογραφία το κτήριο βρίσκεται ακριβώς δίπλα στον ναό του St Matthias.

Mutley Baptist Church,  Christian Baptists

Ένας αρκετά μεγάλος ναός και μεγάλη κοινότητα στο Plymouth. Στη φωτογραφία απεικονίζεται ο "πρώτος όροφος" που είναι και η κύρια είσοδος στον ναό. Στο ισόγειο υπάρχει μια μεγάλη αίθουσα για διάφορες εκδηλώσεις και αθλητικές δραστηριότητες για παιδιά (hockey, basket,κλπ).

Πρόσθετοι Πόντοι Εντυπωσιασμού: Το μέγεθος και η όψη του ναού.

Kingdom Hall Of Jehovah's Wittnesses, Jehovah's Wittnesses

Δυστυχώς δεν μπόρεσα να βρώ κάποιο σχετικό τοπικό website. Όπως και να έχει, αυτή η εκκλησία βρίσκεται σε πολύ μικρή απόσταση (στον ίδιο δρόμο) απο την προηγούμενη. Παρ' όλο που ο ρυθμός του κτηρίου είναι απλός, δείχνει να έχει χτιστεί απο την αρχή για το συγκεκριμένο σκοπό.

Πρόσθετοι Πόντοι Εντυπωσιασμού: Βρίσκεται ακριβώς δίπλα στην Αποστολική / Πεντηκοστιανή εκκλησία.

Tabernacle Christian Fellowship, Apostolic Church

Δυστυχώς και σε αυτή τη περίπτωση δεν μπόρεσα να βρώ κάποιο τοπικό website. Η εκκλησία εξυπηρετεί το Αποστολικό θρήσκευμα το οποίο προέρχεται απο το Πεντηκοστιανό. Πρόσθετοι Πόντοι Εντυπωσιασμού: Βρίσκεται ακριβώς δίπλα στο Kingdom Hall Of Jehovah's Witnesses.

Plymouth Seventh Day Adventist Church, Seventh Day Adventists

Σε πολύ μικρή απόσταση απο τη προηγούμενη εκκλησία, βρίσκεται η εκκλησία της έλευσης της έβδομης ημέρας. Όπως βλέπετε, το κτήριο έχει την όψη ενός τυπικού Αγγλικού σπιτιού μόνο που τα παράθυρα και η κύρια είσοδος είναι τοξωτά (Ίσως τοποθετήθηκαν / κατασκευάστηκαν όταν το κτήριο άρχησε να χρησιμοποιείται σαν εκκλησία). 

Πρόσθετοι Πόντοι Εντυπωσιασμού: Χωρίς Λόγια (!)

Devon And Cornwall Islamic Center, Islamist

Σε πολύ μικρή απόσταση (στον ίδιο δρόμο) απο την εκκλησία των Seventh Day Adventists βρίσκεται το Devon & Cornwall Islamic Centre. Το κτήριο έχει την όψη τυπικού Αγγλικού σπιτιού (αν και έχει και αυτό τοξωτά παράθυρα) και εκτός απο τόπος συγκέντρωσης λειτουργεί και ώς τζαμί. Δυστυχώς δεν μπόρεσα να βρώ κάποιο σχετικό τοπικό website.

Plymouth Unitarian Church, Unitarians

Αυτή η εκκλησία βρίσκεται κοντά στο κέντρο της πόλης ακριβώς δίπλα σε μια ακόμα Βαπτιστική εκκλησία (Το καμπαναριό της οποίας διακρίνεται στα δεξιά της φωτογραφίας) και πίσω ακριβώς απο μια ακόμα Αγγλικανική εκκλησία (δεν φαίνεται σε αυτή τη φωτογραφία). Και σε αυτή τη περίπτωση, ο ρυθμός του κτηρίου είναι πολύ απλός αλλά και πάλι δείχνει να έχει χτιστεί για το συγκεκριμένο σκοπό. Απο όσο έχω παρατηρήσει οι συγκεντρώσεις σε αυτή την εκκλησία είναι μικρές και ήσυχες.

Plymouth Roman Catholic Church Of Christ The King, Roman Catholics

Ο ρυθμός του κτηρίου είναι απλός αλλά σίγουρα το κτήριο ξεχωρίζει απο τα υπόλοιπα που βρίσκοντε γύρω του. Όπως φαίνεται, αυτή ήταν και η πρόθεση του ευεργέτη που χρηματοδότησε τη κατασκευή του. Η εκκλησία ξεχωρίζει σήμερα ακόμα πιο πολύ ανάμεσα στα κτήρια που χτίστηκαν μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο.

Plymouth Methodist Central Hall, Methodism

Άλλη μια εκκλησία στο κέντρο της πόλης, σε σχετικά μικρή απόσταση απο αυτή του St Matthias. Το κτήριο είναι απλό αλλά δεν είμαι σίγουρος αν είναι χτισμένο απο την αρχή για το συγκεκριμένο σκοπό. Η επέκταση στα δεξιά (όπου διακρίνεται και ο σταυρός) φαίνεται να έχει προστεθεί αργότερα. Στην εκκλησία λειτουργεί ένας μικρός παιδικός σταθμός.

St Demetrios and St Nikitas, Orthodox Church.

Το κτήριο φαίνεται να έχει χτιστεί για το συγκεκριμένο σκοπό. Στο υπόγειο λειτουργεί Ελληνικό σχολείο. Στην εκκλησία δεν συγκεντρώνοντε μόνο Έλληνες και Κύπριοι αλλά και άλλες εθνικότητες χριστιανών ορθόδοξων όπως Ρουμάνοι και Ρώσσοι αλλά και Άγγλοι. Οι ψαλμωδίες είναι στα Αγγλικά, τα Ελληνικά και ίσως μια ακόμα γλώσσα. Για παράδειγμα, κάποιο Πάσχα που κάναμε εδώ, το Χριστός Ανέστη και η ψαλμωδία μετά την ανάσταση έγινε στα Αγγλικά, τα Ελληνικά, τα Ρώσσικα και τα Ρουμάνικα. Πρόσθετοι Πόντοι Εντυπωσιασμού: Οι ψάλτες χρησιμοποιούν ένα μικρό πληκτροφώρο όργανο (με έκταση περίπου 2 οκτάβες) που κρατάει το ίσο. Η μετάφραση του κειμένου στα Αγγλικά είναι λέξη πρός λέξη: Δόξα Πατρή... ---> To the glory of the father...

Μια γενικότερη παρατήρηση απο όσα website εκκλησιών παραθέτω παραπάνω είναι οτι τα domain names των περισσότερων είναι καταχωρημένα σαν .com, .biz, .co.uk που υπονοούν εμπορικές επιχειρήσεις. Περίμενα να είναι τουλάχιστον .org ( 2/7 απο τα παραπάνω είναι όντως καταχωρημένα σαν .org ή .org.uk). Aυτό ίσως είναι μια απλή παράβλεψη ή επιπόλαια απόφαση αλλά καλό θα ήταν να διορθωθεί στο μέλλον αφού οι διακρίσεις ανάμεσα στα domain names υπάρχουν για συγκεκριμένο λόγο.

Μπορεί το Plymouth να μην είναι τέλειο και μπορεί κάποιος που και που να  αφήσει κάποιο απίστευτα περίτεχνο σχόλιο μεταξύ αστείου και σοβαρού (Περισσότερο αστείο, παρά σοβαρό....θέλω να πιστεύω) επειδή σε λένε Spanovaggelodimitri Nikolao και όχι.....Gil(...os) ή Trevor. Όμως όπως και να έχει, είναι σημαντικό να έχουν καταφέρει να συνυπάρξουν τόσα πολλά διαφορετικά θρησκεύματα για πολλά χρόνια χωρίς κανένα απολύτως πρόβλημα.

Έγκλημα & Τιμωρία 1-0

Σε αυτό το κείμενο γράφω ένα δύο πράγματα για τη κλοπή ποδηλάτων στην Αγγλία απο τη πλευρά του θύματος. Η ειρωνία είναι οτι μάζευα τις παρακάτω φωτογραφίες για να γράψω κάποια στιγμή κάτι για τη ποδηλατοκλοπή απο τη πλευρά ενός τυχαίου παρατηρητή...αλλά πότε βγαίνει κάτι όταν το προγραμματίζεις;

Τέσσερα έργα 'αφαιρετικής τέχνης' στους δρόμους του Plymouth.
(Οι φωτογραφίες του άρθρου προέρχοντε απο τη προσωπική μου συλλογή)

Στις 11 Σεπτεμβρίου, μας "σήκωσαν" δύο ποδήλατα μέσα απο την αυλή...Μαζί με τις κλειδαριές τους... Αφού άφησαν τη μεταλική και πακτωμένη στο έδαφος σκάλα επάνω στην οποία ήταν κλειδωμένα τα ποδήλατα, πάλι καλά!

Φωτιά στα μονοπάτια με το Trailblazer (!!!).
Το τραγικό ποδήλατο στο φυσικό του περιβάλλον.

Η κλοπή δεν ήταν ευκαιριακή. Η πίσω αυλή βρίσκεται στο τέλος ενός ανηφορικού κλειστού δρόμου και δεν φαίνεται απο τον κεντρικό. Περίμεναν τη κατάλληλη μέρα που θα ήταν και τα δύο ποδήλατα κλειδωμένα εκεί και για να έκοψαν το διαμέτρου 10mm (περίπου) συρματόσχοινο της κλειδωνιάς πρέπει να είχαν μαζί τους και τον κατάλληλο κόφτη.

Ανέφερα το περιστατικό στην αστυνομία όπως άλλωστε μας σύστησαν και οι ντόπιοι γνωστοί μας. Για την αστυνομία τα έχουμε ξαναπεί στα κείμενα "Τούτοι οι μπάτσοι...που 'ρθαν τώρα" και το συγκεκριμένο περιστατικό δεν αποτέλεσε εξαίρεση. Η αστυνομικός της γειτονιάς μας, πέρασε απο το σπίτι, έριξε μια ματιά στο τόπο του εγκλήματος και μετά μου ζήτησε να περάσω απο το αστυνομικό τμήμα "for a typical statement and some paperwork" το οποίο πήγε κάπως έτσι:

- Πέσατε θύμα κλοπής λοιπόν;
- Ναι, τη Πέμπτη το βράδυ μάλλον...μας βούτηξαν δύο ποδήλατα απο τη πίσω αυλή
- Ήταν ακριβά; Ποιά ήταν τα χαρακτηριστικά τους;
- Περίπου 200 λίρες...και τα δύο μαζί. Το ένα ήταν "άγνωστη μάρκα 1, τα συναρμολογούμε με το κιλό" και το άλλο "άγνωστη μάρκα 2, κολλάμε και κανένα αυτοκόλητο Shimano απάνω έτσι για το γούστο"
- Γνωρίζετε τους αριθμούς των πλαισίων;
- ....Των ποδηλάτων;
- Ναί, όλα τα ποδήλατα έχουν τον αριθμό πλαισίου χτυπημένο στο κέλυφος του ρουλεμάν στα πεταλιά.
- .....όχι.....δεν τον κράτησα.
- Όταν το αγοράσατε, διασταυρώσατε τη διεύθηνση σας με το συγκεκριμένο ποδήλατο στο μαγαζί? (η διαδικασία είναι κάτι σαν registration των στοιχείων του ποδηλάτου με τη διεύθηνση του αγοραστή που προσφέρεται συνήθως στα καταστήματα)
- ...όχι δεν...δηλαδή...ποδήλατο είναι...ένα απλό ποδήλατο...
- Είχατε αγοράσει κάποιο πρόγραμμα ασφάλειας; (Insurance)
- ...για τα ποδήλατα;;;;;
- ...Ναι (!!)
- ...όχι...να πληρώνω 10-15 λίρες το μήνα ασφάλεια για τα ποδήλατα;;;;
- Τα είχατε συμπεριλάβει στην ασφάλεια του σπιτιού; (Contents Insurance)
- ...όχι....ποδήλατο είναι....ποδήλατο!!!

Σε αυτό το σημείο, σα να είδα ένα συννεφάκι επάνω απο το κεφάλι της αστυνομικού που έγραφε κάτι σαν "Καλά να τα πάθεις!", αλλά δεν είμαι σίγουρος, ήταν φευγαλέο.

Συμπληρώσαμε κάποιες φόρμες με το τι έγινε και πότε, ποιά ήταν η συνολική "οικονομική ζημιά", τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του ποδηλάτου (σημάδια, ιδιαίτερα εξαρτήματα που μπορεί να είχε απάνω) και το αν θα ήθελα στη περίπτωση που θα βρεθούν οι κλέφτες να προχωρήσω σε μύνηση.

Στο τέλος με ρώτησε (χαμογελώντας είναι η αλήθεια) αν το περιστατικό μου προξένησε μεγάλη ψυχολογική αναστάτωση και αν θα ήθελα να δώ κάποιο σύμβουλο για αυτό το λόγο (τυπική ερώτηση)... Εγώ είχα μείνει περισσότερο εμβρόντητος με την όλη κατάσταση παρά distressed οπότε αρνήθηκα (επίσης χαμογελώντας....ήταν μια ζέστη στιγμή :-D).

Με πληροφόρησε οτι είχε παρατηρήθεί έξαρση ποδηλατοκλοπών στη γειτονιά μας και οτι η αστυνομία είχε ήδη υπ' όψην της κάποιον ύποπτο που είχαν πιάσει κάποιες κάμερες ασφάλειας να τριγυρνάει γύρω απο κάτι κλειδωμένα ποδήλατα.

Πρίν προλάβω να αναγαλιάσω ήρθε και η (απόλυτα λογική) επισφράγηση: "Ακόμα και αν είμαστε σίγουροι για κάποιον, αν δεν βρούμε το ποδήλατο στη κατοχή του (δηλαδή ή "απάνω του" ή στο σπίτι του), τότε είναι πολύ δύσκολο να τον κατηγορήσουμε για τη κλοπή ακόμα και αν την έχει κάνει αυτός. Απλά θα τον ρωτήσουμε..."Έκλεψες εσύ το τάδε ποδήλατο;", αμα μας πεί "Όχι"...εμείς δεν μπορούμε παρά να δεχτούμε την απάντηση του.

Φεύγοντας απο το τμήμα σκεφτόμουν, ποιός μπήκε στο κόπο να βουτήξει τα ποδήλατα και γιατί...Η απορία μου, λύθηκε σχετικά γρήγορα και με αναλυτικά στοιχεία.

Σύμφωνα με το bikeoff.org λοιπόν:

• Η ποδηλατοκλοπή είναι το νούμερο 1 "έγκλημα" (!) στο Ενωμένο Βασίλειο

• Τα ποδήλατα είναι ο ιδανικός στόχος για ποδηλατοκλέφτες. Μπορείς να τα κρύψεις εύκολα, να τα μεταφέρεις εύκολα, είναι διαθέσιμα παντού, έχουν χρηματική αξία, είναι αντικείμενο αναψυχής και μπορείς πολύ εύκολα να τα πετάξεις οπουδήποτε αμα τα βαρεθείς (!)

• Η πρωταρχική αιτία για μια ποδηλατοκλοπή είναι......για να κάνει ο κλέφτης μια βόλτα και να το πετάξει(!) Ακολουθούν τα "φρικιά" που κλέβουν ένα συγκεκριμένο είδος ποδηλάτου (για παράδειγμα, τα μονόροδα ατυχών κλόουν), τα άτομα που κλέβουν οτι βρεθεί μπροστά τους και τέλος χρήστες ναρκωτικών για τον προφανή λόγο.
  (Αν μου το ζήταγε ένας να κάνει μια βόλτα θα του το έδινα απο μόνος μου!!!! Γιατί μπήκαμε σε όλο αυτό το κόπο;)
  

• Υπάρχουν 180 διαφορετικοί τρόποι για να κλειδώσεις ένα ποδήλατο σε ένα κάγκελο(!)...Απο αυτούς, οι 109 είναι ανασφαλείς(!!), οι 48 είναι ημι-ασφαλείς(!!!) και οι 23 είναι απόλυτα ασφαλείς(!!!!).
  (Τα ποδήλατα μας ήταν κλειδωμένα μέ έναν απο του 48 ημι-ασφαλείς τρόπους. Μια κλειδωνιά μέσα απο τη πίσω ρόδα και το πλαίσιο και γύρω απο το κάγκελο)
  

• Ο καλύτερος τρόπος για να κλειδώσεις ένα ποδήλατο είναι με μια κλειδαριά μέσα απο τον μπροστινό τρόχο και το πλαίσιο και μια κλειδαριά μέσα απο τον πίσω τροχό και το πλαίσιο.
  (Αν το βουτήξουν και έτσι να είσαι σίγουρος οτι το έχει κάνει ο McGyver (!) )
  

• Αν αφήσεις ένα ποδήλατο ξεκλείδωτο στο Λονδίνο, το έχεις χάσει μέσα σε 15 λεπτά. Στο Bristol μέσα σε 2.5 ώρες
  (Απο σχετικό τηλεοπτικό πρόγραμμα).

Το νού σας!

ΠΙΤΣΗΣ...Τώρα Και Στο Λονδίνο

Σχεδόν ένα χρόνο πρίν, μιλάγαμε εδώ (κι εδώ) σχετικά με κάποια πολιτικά συνθήματα γραμμένα (ή μάλλον χαραγμένα) στα Ελληνικά που είχα διακρίνει επάνω στη Μεγάλη Πυραμίδα, στην Αίγυπτο απο μια παλιά φωτογραφία.

Ανατρέχοντας στη συλλογή μου, με αφορμή το προηγούμενο άρθρο, βρήκα τα σημάδια ενός άλλου Έλληνα, αυτή τη φορά σε ένα λιγότερο διάσημο καπάκι, κάποιας υπόγειας υποδομής στο Λονδίνο (!)

Πρέπει να υπάρχει κάποια βαθύτερη ανάγκη, κάποιο ένστικτο, που να κάνει τους ανθρώπους να θέλουν να αφήσουν το σημάδι τους, απο τις ζωγραφιές προϊστορικών ανθρώπων μέχρι το graffiti. Κάτι που να σε κάνει να λές, "αυτό το δέντρο, αυτός ο τοίχος, αυτό το παγκάκι, αυτό το υγρό κομμάτι τσιμέντο, αυτή η πυραμίδα (!)....είναι τόσο βαρετά και ημιτελή" και να τα συμπληρώνεις μετά με κάτι σαν "ΑΕΚΑΡΑ ΡΕ!!!"...ή "Μαρία...Γιατί ρε γαμμώτο;" ή κάτι που βλέπω όλο και πιο συχνά τώρα τελευταία..."Απαγορεύεται η αφισ" καλυμένο απο δεκάδες στρώματα αφισών. (Legalise αφισ, επιτέλους!!!!)

Κάτι που να έκανε τα μάτια του συμπατριώτη ΠΙΤΣΗ να αστράψουν όταν είδε το φρέσκο τσιμέντο στη διασταύρωση Kingsway & Remnant Street στο κέντρο του Λονδίνου και να είπε..."Να επιτέλους το μέσο που έψαχνα να εκφραστώ!!!"

(Η διασταύρωση Kingstreet & Remnant κρύβει μια έκπληξη για τους Ελληνομαθείς.
Αυτή καθώς και όλες οι φωτογραφίες του άρθρου όπου δεν αναφέρεται διαφορετική πηγή προέρχοντε απο τη προσωπική μου συλλογή.)

(Κάδρο, Ταφόπλακα, Καπάκι...Πίτσης, Σφραγίζει τη ποιότητα!)

Και μάλιστα, αν το Google Street View χρησιμοποιούσε μεγαλύτερη ανάλυση στις φωτογραφίες του, θα το βλέπαμε και στο χάρτη με την ακριβή τοποθεσία του έργου τέχνης.

Δεν πίστευα στα μάτια μου όταν το είδα εκείνη τη μέρα στο Λονδίνο! Σταμάτησα και κοιτούσα τους χαρακτήρες ένα-ένα, μήπως και μου φάνηκε οτι ήταν Ελληνικά....αλλά όχι, εκτός απο τα I,T και Η που θα μπορούσαν να είναι και λατινικοί χαρακτήρες υπήρχαν και το Π και το Σ και μάλιστα δύο φορές (!).

Μήν είναι ο Πίτσης, Έλληνας χτίστης που δουλεύει στο "Δημο Camden Town" (Δ K.C) και υπογράφει έτσι όλα του τα δημιουργήματα;

Μην ήταν ο Πίτσης, ένας άνθρωπος ακόμα πιο εκκεντρικός απο το συγχωρεμένο τον Ηλία Πετρόπουλο και ετούτο εδώ που βλέπουμε δεν είναι καπάκι αλλά...ταφόπλακα;;; (Α ρε Πίτση, έφυγες νωρίς!)

Μην ήταν γιάπης που τα έχασε όλα στο χρηματιστήριο και μετά μάρκαρε το πόστο που καθόταν και πούλαγε Big Issue? (Biiig Issue ladies and gents....Biiig Issue....help a Greek on his knees).

Μην είναι ένας πρωτοπόρος, σαν τον Taki183, τον ΕλληνοΑμερικάνο ο οποίος λέγεται οτι ήταν απο τους πρώτους που έκαναν tagging στους δρόμους της New York City, στις αρχές των εβδομήνταζ;;;

Όποιος γνωρίζει περισσότερα περί ΠΙΤΣΗ (!) ας μιλήσει τώρα...

Όπου Γής Και Χαλκίς...

Δύο ήταν οι λόγοι που με οδήγησαν να γράψω αυτό το post για τη γεννέτειρα μου τη Χαλκίδα, πέρα απο τις σποραδικές αναφορές στο blog.

Ο πρώτος ήταν η τρέχουσα διαφημιστική εκστρατεία του Ελληνικού Οργανισμού Τουρισμού (ΕΟΤ) με το γενικό τίτλο "Μένουμε Ελλάδα" που προσκαλεί επισκέπτες σε αυτή τη πόλη με το σύνθημα "Οι γέφυρες του Amsterdam στη Χαλκίδα" (!!!)

("Άλλο θα πεί Χαλκδική κai άλλο θα πεί Χαλκίδα"!!!
Οι φωτογραφίες στις οποίες δεν αναφέρεται διαφορετική πηγή προέρχοντε απο τη προσωπική μου συλλογή)

Ο δεύτερος και πιο σημαντικός για εμένα λόγος ήταν οτι τώρα πια όταν γυρίζω στη πόλη μου είμαι κατα κάποιο τρόπο ξένος μέσα σε ξένους. Είπα λοιπόν να γράψω δυο λόγια και γι' αυτη, όπως έχω κάνει και για άλλες. Μόνο που ετούτη τη φορά δεν θα τρέχω βιαστικά για να προλάβω να βγάλω 10 φωτογραφίες σε 2 ελεύθερες ώρες.

Μείνετε Ελλάδα λοιπόν, καμία αντίρηση, όμως μην ξεκινήσετε να έρθετε στη Χαλκίδα ψάχνοντας τις γέφυρες του Amsterdam. Η πανάρχαια αυτή περιοχή έχει πολλά πράγματα να σας πεί κι ακόμα περισσότερα να σας δείξει.

Τι μπορεί να βρεί λοιπόν κανείς στη Χαλκίδα;

(*)Μια δημοφιλής απόκριση είναι "το παλιρροϊκό φαινόμενο του Ευρίπου".Μαζί και η εσφαλμένη φήμη οτι ο Αριστοτέλης αυτοκτόνησε εκεί αφού δεν μπόρεσε να εξηγήσει το γιατί τα νερά του Ευβοικού ρέουν 6 ώρες πρός Βορά και 6 ώρες πρός Νότο. "Γιάννης Σκαρίμπας, Ορέστης Μακρής, Σωτηρία Μπέλου, Νίκος Σκαλκώτας..." ίσως αποκριθούν οι λίγο πιο διαβασμένοι... Το πιο πιθανό είναι οτι η πόλη, ακόμα και τώρα, θα κρατάει κάτι για να σας δείξει στην επόμενη επίσκεψη σας.

Στη Χαλκίδα καταφθάνει κανείς συνήθως με αυτοκίνητο ακολουθόντας την έξοδο απο την εθνική οδό Αθηνών - Λαμίας. Το πρώτο πράγμα που συναντά είναι μια ψηλή αναρτώμενη γέφυρα. Οι γέφυρες είναι όντως κάτι σαν λογότυπο για αυτή τη πόλη. Υπάρχουν (μόνο) δύο και η καθε μια είναι ξεχωριστή για τους δικούς της λόγους.

(Ένα φορτηγό πλοίο αρόδου, η Υψηλή Γέφυρα της Χαλκίδας και το "Τσιμεντάδικο"...Όλα μέρος του Νότιου Ευβοϊκού κόλπου)

Ετούτη εδώ, η υψηλή ή "καινούρια" στέκεται στα 40 μέτρα απο την επιφάνεια της θάλασσας και έχει μήκος περίπου 700 μέτρα. Η επιβλητική της φιγούρα γεμίζει τη θέα και περνόντας γρήγορα με ένα αυτοκίνητο ίσως δεν παρατηρήσετε στα δεξιά το άγαλμα ενός δημοφιλούς επιστήμονα που έτυχε να είναι και Κουμιώτης (να κατάγεται δηλαδή απο την Κύμη της Εύβοιας). Ο κύριος Γεώργιος Παπανικολάου είναι γνωστός για το test πρόωρης διάγνωσης του καρκίνου του τραχήλου ή αλλιώς Test Pap (ακριβώς έτσι ή ώς Smear Test ή Pap Smear είναι γνωστό και στο εξωτερικό).

Έτσι γρήγορα, θα περάσετε απο τη Βοιωτία στην Εύβοια. Απο τη στερεά Ελλάδα σε ένα νήσι. Τα πράγματα όμως δεν ήταν πάντα έτσι γιατί η γέφυρα εκτός απο υψηλή αποκαλείται και "καινούρια".

Μέχρι το 1991 ο δρόμος πρός τη πόλη περιέγραφε παράλληλα σχεδόν με τις σιδηροδρομικές γραμμές τον Νότιο Ευβοϊκό κόλπο περνόντας έξω απο τα "Τσιμέντα Χαλκίδος", τη "Σωληνουργική Βιομηχανία", τη "Κεραμική Eliki", τα "Ναυπηγεία Χαλκίδας", τα "Μπισκότα Αλατίνι" τα τουβλάδικα και δεκάδες άλλες βιομηχανικές επιχειρήσεις ("Ελατήρια Τσαούσογλου", "Συρματουργία Δάριγκ") που στέκουν εδώ και 10-15 χρόνια (άλλες για περισσότερα) κλειστές.

Αυτός ο παλιός δρόμος, με όλες αυτές τις "παλιές δόξες" οδηγεί κατ' ευθείαν στη παλιά γέφυρα του Εύριπου πορθμού που είναι και το στενότερο πέρασμα ανάμεσα στη Βοιωτία και την Εύβοια. Σαράντα μόλις μέτρα χωρίζουν τη μια της πλευρά απο την άλλη ενώ σε αντίθεση με τη καινούρια που είναι πανύψηλη και τα πλοία μπορούν να περνάνε απο κάτω, ετούτη εδώ ανοίγει κιόλας, διακόπτοντας την κυκλοφορία των αυτοκινήτων.

(Η Παλιά Γέφυρα Της Χαλκίδας, μαζί με ένα μικρό κομάτι του Νότιου άκρου της παραλίας)

Τα νερά του Εύριπου, όπως ίσως είναι γνωστό, ρέουν για 6 ώρες πρός Βορρά και 6 ώρες πρός Νότο ενώ σε κάθε αλλαγή της φοράς μεσολαβεί κάποιος χρόνος που τα νερά μοιάζουν να μένουν στάσιμα. Επειδή το ρεύμα είναι δυνατό (μπορεί να φτάσει και τα 6 μίλια την ώρα) και ο πορθμός στενός για τα μεγάλα πλοία, δεν αφήνει περιθώρια για λάθος χειρισμούς.

(Σίγουρα όχι ένα ρεύμα που θα μπορούσε κανείς να το κολυμπήσει ανάποδα.
Οι βουτιές απαγορεύοντε (θεωρητικά) απο τη γέφυρα, αλλά το καλοκαίρι όλο και καμιά πιτσιρικοπαρέα τρέχει στο κατάστρωμα και πηδάει στο νέρο...Το λιμενικό μπορεί άνετα να σας "μαζέψει" για αυτό το λόγο)

Έτσι το άνοιγμα της γέφυρας συγχρονίζεται με τη περίοδο που τα νερά είναι στάσιμα και συμβαίνει συνήθως αργά το βράδυ όπου υποτίθεται οτι η κυκλοφορία είναι λιγότερη και η ενόχληση μικρή.
Ειδικά το καλοκαίρι, το άνοιγμα της γέφυρας κατα τις 00:00 - 01:00 μοιάζει με πάρτυ.

(Η παλιά γέφυρα ενώ είναι ανοικτή, σε μια φωτογραφία παρμένη απο το Ανατολικό άκρο της.
Το κατάστρωμα της γέφυρας υποχωρεί περίπου 30 εκατοστά πρός τα κάτω και μετά το Ανατολικό και Δυτικό κομάτι της αποσύροντε μέσα στο δρόμο.)

Στα κάγκελα σε κάθε πλευρά της γέφυρας στριμόχνωντε ενθουσιασμένοι τουρίστες με τις φωτογραφικές τους μηχανές, ερωτευμένα ζευγάρια που για κάποιο λόγο βρίσκουν την όλη διαδικασία ρομαντική και βαριεστημένοι Χαλκιδέοι που έχουν δεί τη γέφυρα να ανοίγει άπειρες φορές και καταριούντε τη τύχη τους που τους έπιασε στη λάθος μεριά της πόλης και θα φάνε καμιά ώρα στην αναμονή.

(Ένα μικρό σκάφος αναψυχής περνάει τη γέφυρα.
Το καλοκαίρι ακούγοντε διάφορα επιφωνήματα θαυμασμού ή ζήλιας ανάλογα με τα σκάφη.
Το πιο αστείο που έχω ακούσει ήταν "ΠΟΣΑ ΚΛΕΒΕΙΣ ΤΗΝ ΕΦΟΡΙΑ ΡΕΕΕ!!!")

Η γέφυρα αυτή στέκεται στην αρχή της "παραλίας", ενός μακριού πεζόδρομου δίπλα στη θάλασσα, γεμάτο με καφετέριες, εστιατόρια και ξενοδοχεία.

(Άποψη της παραλίας. Στο βάθος...Δημαρχείο)

Όταν έκλεισαν όλες αυτές οι επιχειρήσεις στη περιοχή (τη "μαύρη" δεκαετία του 90), οι Χαλκιδέοι δεν το έβαλαν κάτω. Και δεν αναφέρομαι φυσικά στις καταλήψεις, τις πορείες και τις ντουντούκες απο τα οποία είχαμε πολλά αλλά που δεν πληρώνουν μεροκάματο (τουλάχιστον σε αυτούς που το χρειάζοντε).

Το ενδιαφέρον στράφηκε σχεδόν αποκλειστικά στο τουρισμό και τη διασκέδαση. Σε αυτό βοήθησε αρκετά η εγγύτητα στην Αθήνα. Έτσι κάθε Σαββατοκύριακο οι "Αθηναίοι" επιλέγουν να μποτιλιάροντε μαζί με τα αυτοκίνητα τους στους στενούς δρόμους της Χαλκίδας, το οποίο πρέπει να είναι μια πολύ ευχάριστη αλλαγή απο το μποτιλιάρισμα στην Αθήνα ("Α! Έχω δεί κι έχω δεί μποτιλιαρίσματα, αλλά σαν της Χαλκίδας πουθενά αλλού. Εδώ μποτιλιαριζόμαστε σαν άνθρωποι επιτέλους!!!").

Τις φάσεις των νερών, ακολουθούν και οι ανθρώποι. Άλλοι στάσιμοι στους άνετους καναπέδες στα μαγαζιά, ρεμβάζουν και φιλοσοφούν, ενώ άλλοι περπατάνε πάνω κάτω, μόνοι ή σε παρέες. Συζητήσεις, κουτσομπολιό, "νυφοπάζαρο", πλάκα, λαχεία, μπαλόνια, "Πάρε CD", μαλί της γριάς, καλαμπόκι, Hena Tattoo,... (Είναι μακρύς ο πεζόδρομος)

(Σήμερα πεζόδρομος, κάποτε όμως η βασική προβλήτα του λιμανιού της Χαλκίδας. Ακόμα και μέχρι σήμερα δένουν εδώ πλοία, κυρίως αναψυχής. Το καλοκαίρι αυτό το κομάτι της προβλήτας γεμίζει με ιστιοπλοϊκά. Οταν φυσάει λίγο τα βράδια ακούς τα σχοινιά να χτυπάνε ρυθμικά στα αλουμινένια κατάρτια μαζί με το μουρμουρητό του κόσμου σα μουσική)

Μέσα σε μια μέρα αυτός ο δρόμος αλλάζει πολλούς χαρακτήρες. Νωρίς το πρωί είναι η ώρα των επαγγελματιών και του ανεφοδιασμού των μαγαζιών. Λίγοι άνθρωποι, πολύς σαματάς. Αργότερα είναι η ώρα του καφέ για μικρά και μεγάλα παιδιά που τη κάνουν κοπάνα απο το σχολείο ή τις δουλειές τους για "κάτι που μου έτυχε").

Τα πιο μεγάλα παιδιά μαζεύοντε και παίζουν στον ισόγειο καφενέ του ξενοδοχείου "Παλίροια" όπου σχηματίζεται συνήθως αυθόρμητα μια ζωντανή αγορά του δήμου. Εκεί συζητούντε τα πάντα. Απο επικαιρότητα, πολιτική και χρηματιστήριο μέχρι θεωρίες συνωμοσίας και ανώτερων μαθηματικών.

Που και που περνάει καμια παρέα με ξέφρενους εμφραγματίες και πέφτουν τα σχετικά πειράγματα. "ΘΑ ΠΕΘΑΝΕΙΣ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΚΑΘΕΣΑΙ ΞΕΚΟΥΤΗ!!!".
Αυτοί έχουν πάθει το πρώτο και τους έχει "εμπνεύσει" (ή μάλλον μπριζώσει) ο γιατρός να περπατάνε για να μη πάθουν και το δεύτερο! Κάποιοι απο αυτούς τρέχουν κιόλας αλλά δεν είμαι σίγουρος αν αυτό το κάνουν για να γλυτώσουν απο το έμφραγμα ή τα 42 χρόνια θυελώδους έγγαμου βίου. "ΜΗ ΣΤΕΝΟΧΩΡΙΕΣΑΙ ΚΑΙ ΕΧΩ ΚΑΝΕΙ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΕΓΩ!!! ΕΛΑΤΕ ΓΙΑ ΚΑΦΕ", "ΘΑ ΠΑΜΕ ΝΑ ΤΟΝ ΠΙΟΥΜΕ ΜΕ ΤΑ ΚΟΡΙΤΣΑ ΕΜΕΙΣ!" (με τα κορίτσα), "Α ΚΑΛΑ!!! ΚΑΛΗ ΨΥΧΗ!!!!", "ΟΥ ΣΤΟ ΔΙΑΟΛΟ ΓΡΟΥΣΟΥΖΗ...ΘΑ ΤΑ ΠΟΥΜΕ ΜΕΤΑ"....Θα τα πούνε μετά, θα πάνε μέχρι το τέλος της παραλίας και θα γυρίσουν δηλαδή. Πλάκα πλάκα, μακάρι να φτάσω τα χρόνια τους.

(Το μεσημεράκι την Άνοιξη και το Φθινόπωρο είναι μια απόλαυση στη παραλία. Το καλοκαίρι όμως που ψοφάνε και οι σαύρες απο τη ζέστη, καλύτερα να βρίσκεσαι μέσα στο νερό)

Πέφτει το μεσημεράκι. Ώρα για καφέ. Σχολάνε (και επίσημα) οι δημόσιες υπηρεσίες, τα δικηγορικά γραφεία, τα μαγαζιά...Ώρα για καφέ. Πέφτει ο ήλιος, αλλάζουν όψη και μουσική οι καφετέριες...Ώρα για καφέ. Πρώτα βγαίνουν οι ηλικίες 12-17 και αργότερα οι 18 και άνω. Κατα τις 1 το βράδυ, ειδικά το καλοκαίρι, αρχίζει και σπάει λίγο η κίνηση γιατί όλος ο κόσμος δραπετεύει στα club εντός και εκτός της πόλης.

Η καλύτερη ώρα στη παραλία είναι καλοκαίρι μεταξύ 2 και 5 το πρωί και βασικό συστατικό για να την απολαύσετε είναι να είσαστε μόνοι ή με πολύ καλή παρέα. Είναι λίγες αυτές οι παρέες. Περνόντας βιαστικά απο το πεζόδρομο εκείνη την ώρα μπορεί να μη τις παρατηρήσεις. Μόνο που και που θα ανάψει ένας αναπτήρας, θα κουνηθεί η καύτρα ενός τσιγάρου, θα ακουστεί ένα πνιχτό γέλιο, ένα χαμηλόφωνο μουρμουρητό και τότε θα καταλάβεις οτι κάποιοι κάθοντε μέσα στο σκοτάδι στα άδεια καθίσματα των κλειστών καφετεριών.

Αν αντέξετε μέχρι το πρωί δε θα χάσετε (παρα μόνο την άνεση ενός ύπνου παραπάνω).

Eπειδή η Χαλκίδα περιστοιχίζεται απο βουνά ο ήλιος φαίνεται στον ουρανό αργότερα απ' οτι σε άλλες περιοχές. Μέχρι να σκαρφαλώσει εκεί πάνω όμως η ίδια εικόνα μπροστά σου αλλάζει αμέτρητες φορές το χρωματικό της ρεπερτόριο. Παραλλαγές στο ίδιο θέμα. Κι είναι κάτι ώρες που τα νερά μοιάζουν να στέκοντε ακίνητα και δε μπορείς να καταλάβεις με μια γρήγορη ματιά προς τα πού πάνε. Που και που περνάει κανένα σκουπίδι (ευγενική προσφορά ασεβών επισκεπτών αλλά και ντόπιων) και καταλαβαίνεις πόσο γρήγορα ταξιδεύει το τρελόνερο.

Τα "Τρελά Νερά", όπως είναι επίσης γνωστή η Χαλκίδα, έχουν τροφοδοτήσει πολλούς μύθους.
'Ενας απο αυτούς είναι οτι οι Χαλκιδέοι είναι τρελοί. Ένας άλλος οτι ο Αριστοτέλης αυτοκτόνησε στα νερά του Εύριπου επειδή δεν μπορούσε να εξηγήσει αυτό το παλιρροϊκό φαινόμενο. Η επικρατέστερη άποψη είναι οτι ο Αριστοτέλης κατέφυγε στη Χαλκίδα γιατί εκεί ήταν το σπίτι της μάνας του και πέθανε μάλλον απο γηρατιά κάπου στην Εύβοια. Ίσως καθώς τον έβγαλαν διακριτικά στη σύνταξη οι Αθηναίοι της εποχής (ήταν και καλά βλάσφημος πρός τους Θεούς) να έπινε κι αυτός το αφέψημα του στη παραλία και να ξανασκεφτόταν το όλο θέμα.

Ο τόπος αυτός, η Χαλκίδα αλλά και ολόκληρο το νησί της Εύβοιας, έχει μακριά και ενδιαφέρουσα ιστορία όπως τουλάχιστον μαρτύρούν τα σχετικά ευρήματα ήδη απο τη πρωτοελλαδική περίοδο (**) .

Η περιοχή είχε αναπτύξει το δικό της αλφάβητο, το Χαλκιδικό, υπήρξε μεγάλη ναυτική δύναμη και οι αποικίες της εκτίνονταν απο τη Χαλκιδική μέχρι τη Νότια Ιταλία και τη Σικελία. Ονόματα όπως Χαλκίδα, Ερέτρια, Αιδηψός, Ιστιαία, Κύμη, Κήρινθος και άλλες έχουν ιστορία χιλιάδων χρόνων και παρα πολλούς αρχαιολογικούς χώρους.

Κάποια απο τα ευρύματα εκτίθενται στο Aρχαιολογικό Mουσείο Χαλκίδας το οποίο είμαι σίγουρος οτι θα μπορούσε να διατηρείται και σε καλύτερη κατάσταση απο τη σημερινή.

Καλύτερη τύχη ευτυχώς είχαν κάποια άλλα ιστορικά κτήρια όπως "Το Κόκκινο Σπίτι", "Το Σπίτι Με Τ' Αγάλματα" τα Δικαστήρια και φυσικά το σημερινό Δημαρχείο. Δυστυχώς τα περισσότερα παλιά σπίτια της Χαλκίδας με δουλεμένα μπαλκόνια, με ξυλόγλυπτες παραστάσεις στα ταβάνια, ξύλινα πατώματα, μεγάλες εσωτερικές αυλές κλπ τα ξέρουμε σήμερα μόνο απο φωτογραφίες. Το λυσασμένο μέτωπο της τυφλής αντικατάστασης των παλιών σπιτιών με σύγχρονα κακόγουστα τσιμεντένια ογκώδη κουτιά δεν έχει αφήσει σχεδόν τίποτα όρθιο στο πέρασμα του. Και όσα παλιά έχουν μείνει θα υποκύψουν αργά η γρήγορα στο χρόνο.

Δυστυχώς ή ευτυχώς, η "πρόοδος" αυτή είναι ασταμάτητη και παρ' όλο που το πρόσωπο της πόλης έχει αλλάξει πολύ μέσα στα τελευταία 10 χρόνια, αυτό δεν σημαίνει οτι δεν έχουν μείνει ακόμα όμορφες μικρές ανθρώπινες γωνιές. Απλά θα πρέπει να ψάξετε λίγο παραπάνω να τις βρείτε. Γι' αυτό θα πρότεινα να απομακρυνθείτε απο τη παραλία και τη τουριστική σιγουριά και να ρίξετε μια ματιά στη πλατεία του Αγίου Νικολάου, στην οδό Αβάντων, τη Νεάπολη, τη παραλιακή οδό Παπαθανασίου και το Φάρο Κακιάς Κεφαλής (Το μονάδικο λειτουργικό φάρο με φαροφύλακα που έχει μείνει σήμερα στην Ελλάδα). Αλλά και απο την άλλη μεριά της Γέφυρας πρός τον Καράμπαμπα (ή αλλιώς Κάνηθος) και τη ψαρόσκαλα.

Περισσότερες φωτογραφίες απο τη Χαλκίδα μπορείτε να βρείτε σε αυτή τη συλλογή.

*: Το πρώτο πράγμα για το οποίο έχω συνηθίσει να ακούω οτι είναι, ή τουλάχιστον ήταν, γνωστή η πόλη αυτή, τυγχάνει λογοκρισίας.

**: Για περισσότερα ιστορικά στοιχεία γύρω απο τη περιοχή συνιστώ ανεπιφύλακτα το βιβλίο του κυρίου Βρανόπουλου "Ιστορία Της Εύβοιας" αλλά και το "Greece And The Hellenistic World" στο οποίο έχω αναφερθεί παλιότερα.