Και για κάθε κακιά ώρα...Γιάννης Κατάρας...Στο πλευρό σας! Και στο αυτί σας! Και στα πνευμόνια σας.
Πώς να μην την αγαπάς αυτή την πόλη;
Το κατάστημα βρίσκεται...σε ωραία γειτονιά.
Πώς να μην την αγαπάς αυτή την πόλη;
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα φωτογραφία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα φωτογραφία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Κατεβήκαμε για λίγες μέρες στη Χαλκίδα κι έτρεχα πάλι να μαζέψω τις φωτογραφίες...Έχω αφήσει πολλές και στη Χαλκίδα (αλλά και στην Αθήνα) κι εύχομαι κάθε φορά να τις προλάβω. Μερικές γίνονται πια αφορμή για μια βόλτα απο παλιά γνώριμα μέρη...που έχουν βέβαια γίνει πια αγνώριστα...
Άλλες πάλι, στέκονται εκεί, ακίνητες, στο ίδιο σημείο, για τόσο πολύ καιρό που πλέον ο εγκέφαλος τις ερμηνεύει σαν "υπόβαθρο" και δεν τους δίνει και πολύ σημασία. Γίνονται έτσι τόσο αδιάφορες, σαν μια οροσειρά που μοιάζει με 4 καμήλες που κοιτάνε απορημένες μια καμηλοπάρδαλη...Αν ζούσες απέναντι απο την οροσειρά, δεν θα σου έκανε και τόσο μεγάλη εντύπωση.
Να εδώ μια τέτοια περίπτωση:
Θυμηθείτε βέβαια οτι η ίδια πόλη μας έχει δώσει τα φωτιστικά του Γιάννη Σκιά, την διαιτολόγο Ιωάννα Κατσαρόλη......και έπεται συνέχεια.
Άλλες πάλι, στέκονται εκεί, ακίνητες, στο ίδιο σημείο, για τόσο πολύ καιρό που πλέον ο εγκέφαλος τις ερμηνεύει σαν "υπόβαθρο" και δεν τους δίνει και πολύ σημασία. Γίνονται έτσι τόσο αδιάφορες, σαν μια οροσειρά που μοιάζει με 4 καμήλες που κοιτάνε απορημένες μια καμηλοπάρδαλη...Αν ζούσες απέναντι απο την οροσειρά, δεν θα σου έκανε και τόσο μεγάλη εντύπωση.
Να εδώ μια τέτοια περίπτωση:
Καλοτάξιδο...
Θυμηθείτε βέβαια οτι η ίδια πόλη μας έχει δώσει τα φωτιστικά του Γιάννη Σκιά, την διαιτολόγο Ιωάννα Κατσαρόλη......και έπεται συνέχεια.
Απλά όχι σήμερα...
Μη τη ψάχνεις...Ακυρώθηκε. Δε πάς μέχρι το Multi faith room να ρίξεις καμιά προσευχή μπάς και πετάξεις;... (που δεν, αλλά μια και το 'χουμε)
Term-in-all...Αν σήμερα το σήμα είχε και μια κόκκινη διαχωριστική διάμετρο στον κύκλο θα ήταν το πιο αντιπροσωπευτικό λογότυπο.Κατα τα άλλα...ΧΟ ΧΟ ΧΟ!!!
Gdansk!
St. Petersburg!
Stalingrad!!!
Elbasan!
Petropavlovsk!
Baikonur!
Άντρας Σε Πλατφόρμα...Έργο Για Δύο Βαγόνια Και Φευγάτο White Balance
Στο Osterleyvich η αριστερή πινακίδα προσπαθεί να συγκρατήσει τους πιομένους απο το να πέσουν στις ράγες ενω η δεξιά πινακίδα προσπαθεί να συγκρατήσει τους αθώους απο το να πάρουν ένα μη αναγνωρισμένο taxi που μπορεί να τους βγεί βιαστής / κομμώτρια / δολοφόνος.Φέτος στο Λονδίνο έπαιρνες γεύση και απο Ανατολικό Μπλόκ, μόνο με 10 λίρες στη διαδρομή Heathrow - City, αυτό είναι Value For Money!. Μια αφιλοκερδής και (όχι και τόσο) ευγενική προσφορά των αθεράπευτα απρόβλεπτων καιρικών συστημάτων.
'Μπρός γκρεμός...-και πίσω;;; Πίσω δεν υπάρχει, έριξε ένα καινούριο χιόνι απόψε και το South West (όπου και Plymouth!) έγινε η πιο χιονόπληκτη περιοχή...Severe Weather Warning...Κάτσε εκεί που είσαι.
Να πάμε πλάγια τότε!!! Πλάγια δεν γίνεται. Θέλανε κι άλλοι να πάρουν το Eurostar, να βγούν Βρυξέλες ή Παρίσι και απο εκεί ίσως κάτι να βρισκόταν για Ελλάδα αλλά τα αεροδρόμια είναι κλειστά (και θα είναι και αύριο)...Χώρια που έχει μια ουρά έξω απο το σταθμό του St.Pancras (Eurostar) που είναι δεν είναι 2 χιλιόμετρα, ανθρώπων που περιμένουν να πάρουν κάποιο απο τα βαριά καθυστερημένα Eurostar...
Οπότε τι κάνουμε;;;; LONDON BABY!!!!! Πότε είπαμε είναι η επόμενη πτήση; Στις 25/12/2010...Α....Ε έχουμε καιρό τότε...Ε μα ναί τι λέμε τόση ώρα;.....Ε αμα είναι έτσι εντάξει!
ΚαληνύχτZZZZZZZZZZzzzzzzzzzzzzzzzzz.....................
Ετικέτες
Μετακίνηση,
Μικρά Νέα,
Ταξίδια,
φωτογραφία,
airplanes,
Christmas,
london,
photography,
Quick News
Plane Spotting: Με αυτό τον όρο χαρακτηρίζεται η παρατήρηση και καταγραφή των αριθμών νηολογίου αεροσκαφών όπως ανεμόπλανα, αερόστατα, αερόπλοια, ελικόπτερα, υπερελαφρά και μηχανοκίνητα. Ο σκοπός αυτής της διαδικασίας (ή αυτής της ασχολίας) είναι άγνωστος.
Η Χαλκίδα δεν έχει αεροδρόμιο. Η πιο δημοφιλής εξήγηση για αυτό, είναι οτι η πόλη βρίσκεται πολύ κοντά στον Διεθνή Αερολιμένα Αθηνών, Ελ. Βενιζέλ. Παρ' όλα αυτά, η Χαλκίδα έχει...ένα αεροπλάνο. Αυτό:
Ο "Ντακότας" σε διαμόρφωση προσγείωσης και πιθανότατα στη...τελική φάση της προσέγγισης(Όλες οι φωτογραφίες προέρχοντε απο τη προσωπική μου συλλογή)
Για να δικαιώσω τον τίτλο του post θα έλεγα οτι πρόκειται για ένα δικινητήριο αεροσκάφος, χαμηλής πτέρυγας, με ουραίο τρόχο (taildragger). Κατά πάσα πιθανότητα ο τύπος αεροσκάφους στον οποίο είναι βασισμένο αυτό το κατασκεύασμα είναι το θρυλικό Douglas DC-3, η στρατιωτική έκδοση του οποίου αποκαλούταν και DACoTA. Η λέξη αυτή, εξελληνισμένη, αναγράφεται και στις μικρές αντιρίδες των φτερών.
Ο "Ντακότας" απο μια άλλη γωνία. Το μικρό ελικοφόρο δελταπτέρυγο (!) αεροπλάνο στα δεξιά είναι πιο απλής κατασκευής και προστέθηκε απο όσο μπορώ να θυμηθώ, πολύ αργότερα απο τον...βασικό στάρ του κήπου.Παρ' όλα αυτά, ο δημιουργός του φαίνεται πως είχε τη πρόθεση να προσθέσει άλλο ένα κινητήρα στη μύτη του αεροσκάφους και μάλιστα έχει προσέξει ώστε το πιλοτήριο να βγεί πιο ψηλά και πρός τα πίσω, προφανώς για να εξοικονομήσει το χώρο για τον επιπλέον κινητήρα. Έτσι το αεροπλάνο μοιάζει περισσότερο με ένα άλλο δημοφιλές αεροπλάνο της ίδιας περίπου εποχής, το Junkers Ju-52.
Πιο εντυπωσιακό είναι ίσως το γεγονός οτι αυτή η κατασκευή στέκεται επάνω σε μια τσιμεντένια κολώνα που προφανώς χτίστηκε εκεί επίτηδες σαν βάση, αφού δεν φαίνεται, έτσι μονάχη της καθώς είναι, να περιμένει τον επόμενο όροφο "όταν θα έχουμε λεφτά".
Συνοικία Το Όνειρο...Όμως κακά τα ψέματα. Πρόκειται για μια βαριά, χοντροκομένη σιδεροκατασκευή, εκτός κλίμακας και με πρόχειρα υλικά. Με ατροφικές πτέρυγες και δυσανάλογη ουρά και κινητήρες...Και αυτό είναι ίσως που του δίνει την όποια αξία του.
Αυτό δεν είναι το μοντέλο ενός αεροπλάνου. Είναι ένα αεροπλάνο, μέσα απο τη μοναδική ματιά του δημιουργού του. Είναι, ένα έργο τέχνης. Λαϊκής τέχνης, Μοντέρνας τέχνης...δεν έχει σημασία. Σημασία έχει οτι ο δημιουργός του, με αυτή την κίνηση, δημιούργησε κάτι που στόλισε (και καθόρισε) μια ολόκληρη γειτονιά και σίγουρα, έκανε κάποιους ανθρώπους να σηκώσουν το κεφάλι τους πρός τον ουρανό.
Το αεροπλάνο αυτό, στέκεται εκεί για πάνω απο 25 χρόνια και έχει σίγουρα δεί και καλύτερες ημέρες. Εγώ το θυμάμαι βαμένο μπέζ, κόκκινο, με διαφορετικές φτερούγες και με τα λαμπιόνια του αναμένα, ειδικά τον Ιούλιο όταν κατηφορίζαμε πρός το παζάρι της Αγίας Παρασκευής που γινόταν (και γίνεται ακόμα) κάθε χρόνο στο περίφημο "Πάρκο Του Λαού", στο τέλος αυτού του δρόμου, στη κατεύθυνση που δείχνει το αεροπλάνο.
Τη τελευταία φορά που επισκεύθηκα τη τοποθεσία, μαζί με τη φωτογραφική μηχανή, ήμουν αποφασισμένος να μάθω περισσότερα. Το σπίτι ήταν σκοτείνο και στα 10-15 λέπτα που έκατσα απ' έξω, τραβώντας μερικές φωτογραφίες, δεν έδειχνε περισσότερα σημάδια ζωής...Έτσι απο οτι μπόρεσα να μάθω απο τους περίοικους...είχα αργήσει.
Το αεροπλάνο το κατασκεύασε ο κύριος Λάζαρος (έτσι το όνομα που φαίνεται στην άτρακτο, αντί αριθμού νηολογίου, είναι του κατασκευαστή του). Η δουλειά του, δεν είχε καμία σχέση με την αεροπορία. Πέθανε πολύ πρόσφατα και μάλλον όχι απο φυσικά αίτια.
Το αεροπλάνο το έφτιαξε "για τη τρέλα του".
Ετικέτες
αεροπλάνα,
αξιοθέατο,
Ελλάδα,
Τέχνη,
τοπική γνώση,
φωτογραφία,
Χαλκίδα,
airplanes,
Greece,
local knowledge,
photography,
sightseing
Για τις περιπτώσεις όπου η πραγματικότητα ξεπερνά κάθε φαντασία έχουμε ολόκληρη ενότητα σε ετούτο εδώ το blog...Και εξηγούμαι:
Έχεις φύγει με 30°C+ απο την Αθήνα και έχεις προσγειωθεί στους 13°C στο Λονδίνο (με ασθενείς Βορειοανατολικούς ανέμους)...την ίδια ημέρα. Και καθώς περιμένεις σε ένα parking, σχολιάζοντας απο μέσα σου οτι ήταν μάλλον λάθος επιλογή να έχεις φορέσει κοντομάνικο και να μην έχεις κρατήσει μαζί και κάτι πιο βαρύ γιατί τώρα με αυτό το αεράκι θα πλευριτώσεις, αλλά και τι να έκανες που έφυγες στις 06:00 απο το σπίτι και είχε ακόμα καμιά 20αριά βαθμούς και τέλος πάντων...μή κάνεις έτσι, τώρα θα έρθει το αυτοκίνητο και θα μπείς μέσα...
Γύρνας το κεφάλι σου και βλέπεις αυτό:
Εμείς επιλέξαμε ένα πιο μικρό αυτοκίνητο για τις μετακινήσεις μας γιατί ετούτη εδώ ήταν και PANAKRIVI OYF!
Έχεις φύγει με 30°C+ απο την Αθήνα και έχεις προσγειωθεί στους 13°C στο Λονδίνο (με ασθενείς Βορειοανατολικούς ανέμους)...την ίδια ημέρα. Και καθώς περιμένεις σε ένα parking, σχολιάζοντας απο μέσα σου οτι ήταν μάλλον λάθος επιλογή να έχεις φορέσει κοντομάνικο και να μην έχεις κρατήσει μαζί και κάτι πιο βαρύ γιατί τώρα με αυτό το αεράκι θα πλευριτώσεις, αλλά και τι να έκανες που έφυγες στις 06:00 απο το σπίτι και είχε ακόμα καμιά 20αριά βαθμούς και τέλος πάντων...μή κάνεις έτσι, τώρα θα έρθει το αυτοκίνητο και θα μπείς μέσα...
Γύρνας το κεφάλι σου και βλέπεις αυτό:
Μοναχική Mercedes στο parking κάποιας εταιρίας αυτοκινήτων στο αεροδρόμιο του Heathrow...
(Η φωτογραφία προέρχεται απο τη προσωπική μου συλλογή)
(Η φωτογραφία προέρχεται απο τη προσωπική μου συλλογή)
Εμείς επιλέξαμε ένα πιο μικρό αυτοκίνητο για τις μετακινήσεις μας γιατί ετούτη εδώ ήταν και PANAKRIVI OYF!
Πρίν απο μερικές ημέρες διάβαζα (στο Σπιτόσκυλο) οτι η Κτηματολόγιο Α.Ε. προσφέρει πλέον αεροφωτογραφίες απο ολόκληρη την Ελλάδα μέσω μιας web εφαρμογής παρόμοιας με αυτή του Google Maps.
Δυο θετικά σημεία αυτής της κίνησης είναι οτι προσφέρεται πρόσβαση σε φωτογραφίες μεγαλύτερης ανάλυσης απο αυτές που προσφέρει το Google για ολόκληρη την Ελλάδα και το οτι οι πληροφορίες αυτές είναι προσβάσιμες μέσω ενός webservice.
Με αυτό το τρόπο μπορεί κανείς να πάρει τα δεδομένα (εικόνες, layers, και άλλα) που δημιουργούν τον χάρτη που βλέπουμε στη σελίδα του κτηματολογίου. Αυτό έχει ένα κάποιο ενδιαφέρον. Περισσότερα για το πώς θα μπορούσατε να κάνετε κλήσεις σε αυτό το webservice μπορείτε να βρείτε στις σελίδες του Open Geospatial Consortium, ενώ υπάρχει και η υλοποίηση όλων των κλήσεων σε Python. Μπορείτε να δείτε τα αποτελέσματα μιας στοιχειώδους δοκιμής του webservice της Κτηματολόγιο ΑΕ, πατώντας εδώ.
Δυο αρνητικά σημεία της εφαρμογής(*) είναι η χαμηλή της ταχύτητα και το οτι στο web κομμάτι δεν δίνεται η δυνατότητα αναζήτησης. Δεν είναι δηλαδή δυνατόν να εστιάσει κανείς το φωτογραφικό χάρτη σε μια συγκεκριμένη διεύθηνση... Ευτυχώς που η Ελλάδα είναι μικρή σε έκταση (!).
Αυτό όμως που μου έκανε τη μεγαλύτερη εντύπωση ήταν...οι άσπρες "τρύπες" που υπάρχουν στο χάρτη τουλάχιστον όπου υπάρχουν στρατιωτικές εγκαταστάσεις (!).
Ενδεικτικά, θα ήθελα να δώσω το εξής παράδειγμα:
Δυο θετικά σημεία αυτής της κίνησης είναι οτι προσφέρεται πρόσβαση σε φωτογραφίες μεγαλύτερης ανάλυσης απο αυτές που προσφέρει το Google για ολόκληρη την Ελλάδα και το οτι οι πληροφορίες αυτές είναι προσβάσιμες μέσω ενός webservice.
Με αυτό το τρόπο μπορεί κανείς να πάρει τα δεδομένα (εικόνες, layers, και άλλα) που δημιουργούν τον χάρτη που βλέπουμε στη σελίδα του κτηματολογίου. Αυτό έχει ένα κάποιο ενδιαφέρον. Περισσότερα για το πώς θα μπορούσατε να κάνετε κλήσεις σε αυτό το webservice μπορείτε να βρείτε στις σελίδες του Open Geospatial Consortium, ενώ υπάρχει και η υλοποίηση όλων των κλήσεων σε Python. Μπορείτε να δείτε τα αποτελέσματα μιας στοιχειώδους δοκιμής του webservice της Κτηματολόγιο ΑΕ, πατώντας εδώ.
Δυο αρνητικά σημεία της εφαρμογής(*) είναι η χαμηλή της ταχύτητα και το οτι στο web κομμάτι δεν δίνεται η δυνατότητα αναζήτησης. Δεν είναι δηλαδή δυνατόν να εστιάσει κανείς το φωτογραφικό χάρτη σε μια συγκεκριμένη διεύθηνση... Ευτυχώς που η Ελλάδα είναι μικρή σε έκταση (!).
Αυτό όμως που μου έκανε τη μεγαλύτερη εντύπωση ήταν...οι άσπρες "τρύπες" που υπάρχουν στο χάρτη τουλάχιστον όπου υπάρχουν στρατιωτικές εγκαταστάσεις (!).
Ενδεικτικά, θα ήθελα να δώσω το εξής παράδειγμα:
Χαλκίδα - Εύβοια...Τώρα ξέρετε που υπάρχουν στρατιωτικές εγκαταστάσεις στη πόλη...(Η φωτογραφία προέρχεται απο τη σελίδα της Κτηματολόγιο ΑΕ)
Σε αυτή τη φωτογραφία διακρίνονται: Το στρατόπεδο της Σχολής Πεζικού (κάτω αριστερά), το πεδίο βολής (κάτω δεξιά) και το στρατόπεδο της μονάδας πεζοναυτών στο πάνω μέρος της φωτογραφίας και περίπου στη μέση, δίπλα ακριβώς απο το γήπεδο.
Οι ίδιες εγκαταστάσεις είναι απολύτως ορατές τουλάχιστον στο Google Maps.
Το ίδιο ισχύει και για τις στρατιωτικές εγκαταστάσεις Βόρεια της Κύμης (στην Ανατολική Έυβοια) αλλά και για το στρατιωτικό αεροδρόμιο της Τανάγρας (Νοτιο-Δυτικά της Χαλκίδας) και για άλλες εγκαταστάσεις σε ολόκληρη την Ελλάδα.
Ποιός είναι ο λόγος να καλύπτονται αυτές οι περιοχές με αυτό το τρόπο στο "δικό μας" χάρτη ενώ οι ίδιες πληροφορίες να είναι προσβάσιμες απο άλλες υπηρεσίες αεροφωτογραφιών;
Οι ίδιες εγκαταστάσεις είναι απολύτως ορατές τουλάχιστον στο Google Maps.
Το ίδιο ισχύει και για τις στρατιωτικές εγκαταστάσεις Βόρεια της Κύμης (στην Ανατολική Έυβοια) αλλά και για το στρατιωτικό αεροδρόμιο της Τανάγρας (Νοτιο-Δυτικά της Χαλκίδας) και για άλλες εγκαταστάσεις σε ολόκληρη την Ελλάδα.
Ποιός είναι ο λόγος να καλύπτονται αυτές οι περιοχές με αυτό το τρόπο στο "δικό μας" χάρτη ενώ οι ίδιες πληροφορίες να είναι προσβάσιμες απο άλλες υπηρεσίες αεροφωτογραφιών;
Ακόμα και η Area 51 είναι ορατή στο Google Maps και μάλιστα ξεκάθαρα μέχρι τις μεγαλύτερες μεγεθύνσεις (!) :-D
Αν υπάρχει ανάγκη να κρύψουμε κάτι...ας το κρύψουμε.
(*): Το Εθνικό Κτηματολόγιο ξεκίνησε το 1889 σύμφωνα με τις "ιστορικές" σελίδες της Γεωγραφικής Υπηρεσίας Στρατου (Γ.Υ.Σ.). Η Γ.Υ.Σ. διαθέτει ήδη ένα πολύ μεγάλο και λεπτομερές αρχείο δεδομένων (αεροφωτογραφιών τουλάχιστον απο το 1939, τοπογραφικών και άλλων σχετικών μετρήσεων). Αυτό ήταν (και είναι) διαθέσιμο κυρίως σε επαγγελματίες (όπως μηχανικούς, τοπογράφους κλπ) κατόπιν αίτησης και σε μικρό σχετικά κόστος. Πιθανότατα υπήρξε κάποια συνεργασία ανάμεσα στη Κτηματολόγιο ΑΕ και τη Γ.Υ.Σ...πέρα απο το μαρκάρισμα των στρατιωτικών εγκαταστάσεων :-/
Αν υπάρχει ανάγκη να κρύψουμε κάτι...ας το κρύψουμε.
(*): Το Εθνικό Κτηματολόγιο ξεκίνησε το 1889 σύμφωνα με τις "ιστορικές" σελίδες της Γεωγραφικής Υπηρεσίας Στρατου (Γ.Υ.Σ.). Η Γ.Υ.Σ. διαθέτει ήδη ένα πολύ μεγάλο και λεπτομερές αρχείο δεδομένων (αεροφωτογραφιών τουλάχιστον απο το 1939, τοπογραφικών και άλλων σχετικών μετρήσεων). Αυτό ήταν (και είναι) διαθέσιμο κυρίως σε επαγγελματίες (όπως μηχανικούς, τοπογράφους κλπ) κατόπιν αίτησης και σε μικρό σχετικά κόστος. Πιθανότατα υπήρξε κάποια συνεργασία ανάμεσα στη Κτηματολόγιο ΑΕ και τη Γ.Υ.Σ...πέρα απο το μαρκάρισμα των στρατιωτικών εγκαταστάσεων :-/
Ετικέτες
Ελλάδα,
παρακολούθηση,
Τεχνολογία,
τοπική γνώση,
φωτογραφία,
commentary,
Google,
Greece,
local knowledge,
surveilance,
technology
Πρίν απο λίγο καιρό πήγαμε μια σύντομη βόλτα στο Νιούκ(ε)ι (Newquay) το οποίο είναι διάσημο σε όσους κάνουν σέρφινγκ (surfing) για τις παραλίες του. Πηγαίναμε για πρώτη φορά εκεί και αφού περιφερθήκαμε για λίγο στους (ασυνήθιστα πολυάσχολους) δρόμους του, καταλήξαμε σε μια καφετέρια της οποίας ο ένας τοίχος αποτελούταν απο τρείς μεγάλες τζαμαρίες...για προφανής λόγους:
Η μία απο τις δύο παραλίες για surfing μέσα στο Newquay...Υπάρχουν μερικές ακόμα σε μικρή απόσταση απο το χωριό. Όλες οι φωτογραφίες προέρχοντε απο τη προσωπική μου συλλογή.Τότε το είδα για πρώτη φόρα. Είναι λίγο δύσκολο να το διακρίνεις με τη πρώτη, ειδικά αν δεν το έχεις ξαναδεί... Κάτι δεν μου ταίριαζε στο τοπίο αλλά δεν πολυέδωσα σημασία...Νά εδώ και μια πιο κοντινή άποψη απο την ίδια τοποθεσία:
Top Of The WorldΕκτός απο το παράταιρο στοιχείο, κάτι που μοιάζει με γέφυρα ανάμεσα στα σπίτια, σε αυτή τη φωτογραφία φαίνεται και το που φτάνει το νερό κατά τη παλίρροια (!). Είναι η πρώτη και πιο σκουρόχρωμη ζώνη στη βάση των βράχων. Για καλή μας τύχη, κάποιοι περαστικοί έχουν σταθεί σχεδόν δίπλα στο βράχο, οπότε το βάθος του νερού σε εκείνο το σημείο πρέπει να ειναι τουλάχιστον 1.80 - 2.00 μέτρα. Η δεύτερη γκρίζα ζώνη, η πιο ανοιχτόχρωμη, ορίζει που φτάνουν τα κύματα όταν πέφτουν επάνω στο βράχο.
Baywatch - Lifeguard....Διαφορετικές προσεγγίσεις στο ίδιο θέμαΠέρασαν έτσι, δύο-τρείς ώρες, μερικές εκατοντάδες κύματα και ίσως άλλες τόσες φωτογραφίες...Surfers ήρθαν, surfers έφυγαν και οι ναυαγοσώστες ακολουθόντας τη παλίροια μετακίνησαν τον εξοπλισμό τους πιο κοντά στο κύμα. Όταν αποφασίσαμε, με βαριά καρδιά είναι η αλήθεια, να φύγουμε...περπατήσαμε κατα μήκος αυτής της παραλίας για να ανέβουμε στο χωριό απο ένα διαφορετικό δρόμο απο αυτόν που κατεβήκαμε...
Και τότε φανερώθηκε! Σε όλο του το μεγαλείο!! Το σπίτι στο Newquay!!!
Έμεινα να το κοιτάω για κανα μισάωρο και να σκέφτομαι την ομορφιά του να κοιμάσαι τα βράδια και να ακούς τα κύματα να σκάνε στα βράχια...Ήχος απο νερό που κατρακυλάει πίσω στη θάλασσα, ο αφρός και η κορυφή του κύματος που καταρρέει καθώς καλπάζει πρός τα ρηχά, λίγο πιο μετά ο μπάσος γεμάτος ενέργεια ήχος του κύματος καθώς τερματίζει στο βράχο κι ύστερα οι αφροί και τα απόνερα σαν χειροκροτήματα....και πάλι απο την αρχή.
Είχα βέβαια χρόνο και για πιο πρακτικές σκέψεις: Δηλαδή, είναι νησί; Ποιός αγόρασε οικόπεδο στη κορυφή του βράχου και τι έχτισε εκεί;
Όντως μπορεί να χαρακτηριστεί νησί και μάλιστα έτσι είναι γνωστό στη περιοχή: The Newquay Island (!). Στη κορυφή του, περίπου 20 μέτρα απο το έδαφος βρίσκεται ένα ξενοδοχείο (διανυκτέρευση με πρωινό) χτισμένο τη δεκαετία του 1930 που είναι προσβάσιμο απο μια όμορφη αναρτώμενη γέφυρα κάποιου κυρίου Harper.
Η διανυκτέρευση κοστίζει (απο) £170 (περίπου €200) με ελάχιστη παραμονή τα δύο βράδια. Χώρος αυστηρά για δύο! Χωρίς παιδιά!! Χωρίς ζώα!!! Χωρίς internet και τηλεπικοινωνίες!!!!...Παρέχοντε μια τηλεόραση, τσάϊ και καφές, σεντόνια, πετσέτες, κατσαρολικά....άντε και κανα ελαφρύ βραδυνό αν το επιθυμείτε.
Όντως μπορεί να χαρακτηριστεί νησί και μάλιστα έτσι είναι γνωστό στη περιοχή: The Newquay Island (!). Στη κορυφή του, περίπου 20 μέτρα απο το έδαφος βρίσκεται ένα ξενοδοχείο (διανυκτέρευση με πρωινό) χτισμένο τη δεκαετία του 1930 που είναι προσβάσιμο απο μια όμορφη αναρτώμενη γέφυρα κάποιου κυρίου Harper.
Η διανυκτέρευση κοστίζει (απο) £170 (περίπου €200) με ελάχιστη παραμονή τα δύο βράδια. Χώρος αυστηρά για δύο! Χωρίς παιδιά!! Χωρίς ζώα!!! Χωρίς internet και τηλεπικοινωνίες!!!!...Παρέχοντε μια τηλεόραση, τσάϊ και καφές, σεντόνια, πετσέτες, κατσαρολικά....άντε και κανα ελαφρύ βραδυνό αν το επιθυμείτε.
Ευχαριστώ, για καμιά 'βδομαδούλα θα το χρειαστώ....Σηκώστε και τη γέφυρα όπως φεύγετε!
Ετικέτες
αξιοθέατο,
επίσκεψη,
παλίρροια,
τοπική γνώση,
φωτογραφία,
local knowledge,
photography,
sightseing,
WTF?
Δεντράκια Στην Ομίχλη...(Όλες οι φωτογραφίες προέρχοντε απο τη προσωπική μου συλλογή)
Το Φρικάρισμα Του Μεγάλου Αδερφού
Πράσινη ΣυγκράτησηΜα τι; Πρόκειται για άλλη μια εκδρομή του ΑΑ στον κόσμο της τέχνης; Μήπως ο κηπουρός ξοδεύει όλο του το χρόνο στο Second Life και αποφάσισε να ελαττώσει τα πολύγωνα στον κήπο γιατί του φαινότανε "βαρύς";!;!;!;!;!
Μηδέ για έργο τέχνης πρόκειται! Μηδέ για σχιζοφρενή κηπουρό!
Απλά, αυτό το μικρό...'παρκάκι' θα γίνει σε λίγο καιρό μια πράσινη ανάμνηση. Που θα τη κρατάνε ζωντανή μόνο τα προηγούμενα πολεοδομικά σχέδια καθώς θα μαζεύουν σκόνη και ποντικοκούραδα, προσεκτικά διπλωμένα και καταχωρημένα σε κάποιο συρτάρι, σε κάποιο φοριαμό, σε κάποιο υπόγειο...Στο μεταξύ, στην ίδια θέση, θα "προσθέτει αξία" με τη παρουσία του ένα....καινούριο κτήριο (!)
Τυχεά μέσα στην ατυχία τους τα δεντάκια πόκειται να μεταφεθούν σε τόπο χλοεό (όπως χλοοτάπιτας)...κάτι που για τα δεντράκια, σε αντίθεση με τους ανθρώπους, είναι καλό! Και αυτό το...σαβάνωμα (το οποίο και πάλι, για τα δεντράκια είναι ότι καλύτερο) είναι μόνο η αρχή! Σε λίγο καιρό ένας εκσκαφέας θα ξεθρακώσει ευγενικά το χώμα γύρω τους και θα τα μεταφέρει στη καινούρια τους θέση, όπου θα συνεχίσουν χαρούμενα τη ζωή τους χλωροφλιαρόντας, προσφέροντας σκιά στους ανθρώπους και ανακούφιση στους σκύλους.
Ορίστε; Ομίχλη; Ναί είχε λίγο τις τελευταίες δύο μέρες...
Στο βάθος...Plymouth
Ετικέτες
καιρός,
περιβάλλον,
σχόλιο,
τοπική γνώση,
φωτογραφία,
commentary,
local knowledge,
Plymouth,
WTF?
Κάποια στιγμή τη προηγούμενη εβδομάδα, βγήκα μια βόλτα στο Plymouth έχοντας μαζί μου τη φωτογραφική μηχανή και αποφάσισα να φωτογραφήσω τις εκκλησίες όσο το δυνατόν περισσότερων διαφορετικών θρησκεύματων θα μπορούσα να βρώ.
Δεν χρειάστηκε να προσπαθήσω πολύ. Με εξαίρεση την ορθόδοξη εκκλησία (χωρίς να σημαίνει κάτι το ιδιαίτερο αυτό), οι υπόλοιπες ήταν επάνω σε μια σχεδόν κυκλική διαδρομή κοντά στο κέντρο της πόλης που μπορεί να την καλύψει κανείς με τα πόδια σε περίπου 1 ώρα.
Και δεν είναι μόνο η "πυκνότητα" των διαφορετικών θρησκευμάτων εντυπωσιακή αλλά και το γεγονός οτι συνυπάρχουν ειρηνικά. Στα 6-7 χρόνια που βρίσκομαι σε αυτή την πόλη δεν έχω ακούσει κανένα άσχημο περιστατικό με θρησκευτικά αίτια. Αλλά και γνωστούς και φίλους που ρώτησα, μπορούσαν μόνο να θυμηθούν 3-4 ρατσιστικά περιστατικά συνήθως μετά απο τρομοκρατικά χτυπήματα.
Σύμφωνα με το website του δήμου, στο Plymouth υπάρχουν περίπου 150 εκκλησίες διάφορων θρησκευμάτων για 252800 κατοίκους (στοιχεία απο το 2008).
Να εδώ μερικές απο αυτές...με κάποια σχόλια:
Ο ναός του St Matthias είναι ένα απο τα παλαιότερα κτίσματα στο Plymouth. Στην εκκλησία λειτουργεί ένας μικρός παιδικός σταθμός.
Το κτήριο έχει ένα ρυθμό και διάφορα σύμβολα στη πρόσοψη του που το κάνουν να ξεχωρίζει απο τα υπόλοιπα. Χρησιμοποιείται επίσης και σαν function room για διάφορες εκδηλώσεις. Πρόσθετοι Πόντοι Εντυπωσιασμού: Όπως βλέπετε και στη φωτογραφία το κτήριο βρίσκεται ακριβώς δίπλα στον ναό του St Matthias.
Ένας αρκετά μεγάλος ναός και μεγάλη κοινότητα στο Plymouth. Στη φωτογραφία απεικονίζεται ο "πρώτος όροφος" που είναι και η κύρια είσοδος στον ναό. Στο ισόγειο υπάρχει μια μεγάλη αίθουσα για διάφορες εκδηλώσεις και αθλητικές δραστηριότητες για παιδιά (hockey, basket,κλπ).
Πρόσθετοι Πόντοι Εντυπωσιασμού: Το μέγεθος και η όψη του ναού.
Kingdom Hall Of Jehovah's Wittnesses, Jehovah's Wittnesses
Δυστυχώς δεν μπόρεσα να βρώ κάποιο σχετικό τοπικό website. Όπως και να έχει, αυτή η εκκλησία βρίσκεται σε πολύ μικρή απόσταση (στον ίδιο δρόμο) απο την προηγούμενη. Παρ' όλο που ο ρυθμός του κτηρίου είναι απλός, δείχνει να έχει χτιστεί απο την αρχή για το συγκεκριμένο σκοπό.
Πρόσθετοι Πόντοι Εντυπωσιασμού: Βρίσκεται ακριβώς δίπλα στην Αποστολική / Πεντηκοστιανή εκκλησία.
Tabernacle Christian Fellowship, Apostolic Church
Δυστυχώς και σε αυτή τη περίπτωση δεν μπόρεσα να βρώ κάποιο τοπικό website. Η εκκλησία εξυπηρετεί το Αποστολικό θρήσκευμα το οποίο προέρχεται απο το Πεντηκοστιανό. Πρόσθετοι Πόντοι Εντυπωσιασμού: Βρίσκεται ακριβώς δίπλα στο Kingdom Hall Of Jehovah's Witnesses.
Σε πολύ μικρή απόσταση απο τη προηγούμενη εκκλησία, βρίσκεται η εκκλησία της έλευσης της έβδομης ημέρας. Όπως βλέπετε, το κτήριο έχει την όψη ενός τυπικού Αγγλικού σπιτιού μόνο που τα παράθυρα και η κύρια είσοδος είναι τοξωτά (Ίσως τοποθετήθηκαν / κατασκευάστηκαν όταν το κτήριο άρχησε να χρησιμοποιείται σαν εκκλησία).
Πρόσθετοι Πόντοι Εντυπωσιασμού: Χωρίς Λόγια (!)
Devon And Cornwall Islamic Center, Islamist
Σε πολύ μικρή απόσταση (στον ίδιο δρόμο) απο την εκκλησία των Seventh Day Adventists βρίσκεται το Devon & Cornwall Islamic Centre. Το κτήριο έχει την όψη τυπικού Αγγλικού σπιτιού (αν και έχει και αυτό τοξωτά παράθυρα) και εκτός απο τόπος συγκέντρωσης λειτουργεί και ώς τζαμί. Δυστυχώς δεν μπόρεσα να βρώ κάποιο σχετικό τοπικό website.
Αυτή η εκκλησία βρίσκεται κοντά στο κέντρο της πόλης ακριβώς δίπλα σε μια ακόμα Βαπτιστική εκκλησία (Το καμπαναριό της οποίας διακρίνεται στα δεξιά της φωτογραφίας) και πίσω ακριβώς απο μια ακόμα Αγγλικανική εκκλησία (δεν φαίνεται σε αυτή τη φωτογραφία). Και σε αυτή τη περίπτωση, ο ρυθμός του κτηρίου είναι πολύ απλός αλλά και πάλι δείχνει να έχει χτιστεί για το συγκεκριμένο σκοπό. Απο όσο έχω παρατηρήσει οι συγκεντρώσεις σε αυτή την εκκλησία είναι μικρές και ήσυχες.
Plymouth Roman Catholic Church Of Christ The King, Roman Catholics
Ο ρυθμός του κτηρίου είναι απλός αλλά σίγουρα το κτήριο ξεχωρίζει απο τα υπόλοιπα που βρίσκοντε γύρω του. Όπως φαίνεται, αυτή ήταν και η πρόθεση του ευεργέτη που χρηματοδότησε τη κατασκευή του. Η εκκλησία ξεχωρίζει σήμερα ακόμα πιο πολύ ανάμεσα στα κτήρια που χτίστηκαν μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο.
Άλλη μια εκκλησία στο κέντρο της πόλης, σε σχετικά μικρή απόσταση απο αυτή του St Matthias. Το κτήριο είναι απλό αλλά δεν είμαι σίγουρος αν είναι χτισμένο απο την αρχή για το συγκεκριμένο σκοπό. Η επέκταση στα δεξιά (όπου διακρίνεται και ο σταυρός) φαίνεται να έχει προστεθεί αργότερα. Στην εκκλησία λειτουργεί ένας μικρός παιδικός σταθμός.
Το κτήριο φαίνεται να έχει χτιστεί για το συγκεκριμένο σκοπό. Στο υπόγειο λειτουργεί Ελληνικό σχολείο. Στην εκκλησία δεν συγκεντρώνοντε μόνο Έλληνες και Κύπριοι αλλά και άλλες εθνικότητες χριστιανών ορθόδοξων όπως Ρουμάνοι και Ρώσσοι αλλά και Άγγλοι. Οι ψαλμωδίες είναι στα Αγγλικά, τα Ελληνικά και ίσως μια ακόμα γλώσσα. Για παράδειγμα, κάποιο Πάσχα που κάναμε εδώ, το Χριστός Ανέστη και η ψαλμωδία μετά την ανάσταση έγινε στα Αγγλικά, τα Ελληνικά, τα Ρώσσικα και τα Ρουμάνικα. Πρόσθετοι Πόντοι Εντυπωσιασμού: Οι ψάλτες χρησιμοποιούν ένα μικρό πληκτροφώρο όργανο (με έκταση περίπου 2 οκτάβες) που κρατάει το ίσο. Η μετάφραση του κειμένου στα Αγγλικά είναι λέξη πρός λέξη: Δόξα Πατρή... ---> To the glory of the father...
Μια γενικότερη παρατήρηση απο όσα website εκκλησιών παραθέτω παραπάνω είναι οτι τα domain names των περισσότερων είναι καταχωρημένα σαν .com, .biz, .co.uk που υπονοούν εμπορικές επιχειρήσεις. Περίμενα να είναι τουλάχιστον .org ( 2/7 απο τα παραπάνω είναι όντως καταχωρημένα σαν .org ή .org.uk). Aυτό ίσως είναι μια απλή παράβλεψη ή επιπόλαια απόφαση αλλά καλό θα ήταν να διορθωθεί στο μέλλον αφού οι διακρίσεις ανάμεσα στα domain names υπάρχουν για συγκεκριμένο λόγο.
Μπορεί το Plymouth να μην είναι τέλειο και μπορεί κάποιος που και που να αφήσει κάποιο απίστευτα περίτεχνο σχόλιο μεταξύ αστείου και σοβαρού (Περισσότερο αστείο, παρά σοβαρό....θέλω να πιστεύω) επειδή σε λένε Spanovaggelodimitri Nikolao και όχι.....Gil(...os) ή Trevor. Όμως όπως και να έχει, είναι σημαντικό να έχουν καταφέρει να συνυπάρξουν τόσα πολλά διαφορετικά θρησκεύματα για πολλά χρόνια χωρίς κανένα απολύτως πρόβλημα.
Ετικέτες
Ήθη Και Έθιμα,
τοπική γνώση,
φωτογραφία,
commentary,
culture,
local knowledge,
photos,
Plymouth
Σε αυτό το κείμενο γράφω ένα δύο πράγματα για τη κλοπή ποδηλάτων στην Αγγλία απο τη πλευρά του θύματος. Η ειρωνία είναι οτι μάζευα τις παρακάτω φωτογραφίες για να γράψω κάποια στιγμή κάτι για τη ποδηλατοκλοπή απο τη πλευρά ενός τυχαίου παρατηρητή...αλλά πότε βγαίνει κάτι όταν το προγραμματίζεις;
Στις 11 Σεπτεμβρίου, μας "σήκωσαν" δύο ποδήλατα μέσα απο την αυλή...Μαζί με τις κλειδαριές τους... Αφού άφησαν τη μεταλική και πακτωμένη στο έδαφος σκάλα επάνω στην οποία ήταν κλειδωμένα τα ποδήλατα, πάλι καλά!
Φωτιά στα μονοπάτια με το Trailblazer (!!!).
Το τραγικό ποδήλατο στο φυσικό του περιβάλλον.
Η κλοπή δεν ήταν ευκαιριακή. Η πίσω αυλή βρίσκεται στο τέλος ενός ανηφορικού κλειστού δρόμου και δεν φαίνεται απο τον κεντρικό. Περίμεναν τη κατάλληλη μέρα που θα ήταν και τα δύο ποδήλατα κλειδωμένα εκεί και για να έκοψαν το διαμέτρου 10mm (περίπου) συρματόσχοινο της κλειδωνιάς πρέπει να είχαν μαζί τους και τον κατάλληλο κόφτη.
Ανέφερα το περιστατικό στην αστυνομία όπως άλλωστε μας σύστησαν και οι ντόπιοι γνωστοί μας. Για την αστυνομία τα έχουμε ξαναπεί στα κείμενα "Τούτοι οι μπάτσοι...που 'ρθαν τώρα" και το συγκεκριμένο περιστατικό δεν αποτέλεσε εξαίρεση. Η αστυνομικός της γειτονιάς μας, πέρασε απο το σπίτι, έριξε μια ματιά στο τόπο του εγκλήματος και μετά μου ζήτησε να περάσω απο το αστυνομικό τμήμα "for a typical statement and some paperwork" το οποίο πήγε κάπως έτσι:
- Πέσατε θύμα κλοπής λοιπόν;
- Ναι, τη Πέμπτη το βράδυ μάλλον...μας βούτηξαν δύο ποδήλατα απο τη πίσω αυλή
- Ήταν ακριβά; Ποιά ήταν τα χαρακτηριστικά τους;
- Περίπου 200 λίρες...και τα δύο μαζί. Το ένα ήταν "άγνωστη μάρκα 1, τα συναρμολογούμε με το κιλό" και το άλλο "άγνωστη μάρκα 2, κολλάμε και κανένα αυτοκόλητο Shimano απάνω έτσι για το γούστο"
- Γνωρίζετε τους αριθμούς των πλαισίων;
- ....Των ποδηλάτων;
- Ναί, όλα τα ποδήλατα έχουν τον αριθμό πλαισίου χτυπημένο στο κέλυφος του ρουλεμάν στα πεταλιά.
- .....όχι.....δεν τον κράτησα.
- Όταν το αγοράσατε, διασταυρώσατε τη διεύθηνση σας με το συγκεκριμένο ποδήλατο στο μαγαζί? (η διαδικασία είναι κάτι σαν registration των στοιχείων του ποδηλάτου με τη διεύθηνση του αγοραστή που προσφέρεται συνήθως στα καταστήματα)
- ...όχι δεν...δηλαδή...ποδήλατο είναι...ένα απλό ποδήλατο...
- Είχατε αγοράσει κάποιο πρόγραμμα ασφάλειας; (Insurance)
- ...για τα ποδήλατα;;;;;
- ...Ναι (!!)
- ...όχι...να πληρώνω 10-15 λίρες το μήνα ασφάλεια για τα ποδήλατα;;;;
- Τα είχατε συμπεριλάβει στην ασφάλεια του σπιτιού; (Contents Insurance)
- ...όχι....ποδήλατο είναι....ποδήλατο!!!
Σε αυτό το σημείο, σα να είδα ένα συννεφάκι επάνω απο το κεφάλι της αστυνομικού που έγραφε κάτι σαν "Καλά να τα πάθεις!", αλλά δεν είμαι σίγουρος, ήταν φευγαλέο.
Συμπληρώσαμε κάποιες φόρμες με το τι έγινε και πότε, ποιά ήταν η συνολική "οικονομική ζημιά", τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του ποδηλάτου (σημάδια, ιδιαίτερα εξαρτήματα που μπορεί να είχε απάνω) και το αν θα ήθελα στη περίπτωση που θα βρεθούν οι κλέφτες να προχωρήσω σε μύνηση.
Στο τέλος με ρώτησε (χαμογελώντας είναι η αλήθεια) αν το περιστατικό μου προξένησε μεγάλη ψυχολογική αναστάτωση και αν θα ήθελα να δώ κάποιο σύμβουλο για αυτό το λόγο (τυπική ερώτηση)... Εγώ είχα μείνει περισσότερο εμβρόντητος με την όλη κατάσταση παρά distressed οπότε αρνήθηκα (επίσης χαμογελώντας....ήταν μια ζέστη στιγμή :-D).
Με πληροφόρησε οτι είχε παρατηρήθεί έξαρση ποδηλατοκλοπών στη γειτονιά μας και οτι η αστυνομία είχε ήδη υπ' όψην της κάποιον ύποπτο που είχαν πιάσει κάποιες κάμερες ασφάλειας να τριγυρνάει γύρω απο κάτι κλειδωμένα ποδήλατα.
Πρίν προλάβω να αναγαλιάσω ήρθε και η (απόλυτα λογική) επισφράγηση: "Ακόμα και αν είμαστε σίγουροι για κάποιον, αν δεν βρούμε το ποδήλατο στη κατοχή του (δηλαδή ή "απάνω του" ή στο σπίτι του), τότε είναι πολύ δύσκολο να τον κατηγορήσουμε για τη κλοπή ακόμα και αν την έχει κάνει αυτός. Απλά θα τον ρωτήσουμε..."Έκλεψες εσύ το τάδε ποδήλατο;", αμα μας πεί "Όχι"...εμείς δεν μπορούμε παρά να δεχτούμε την απάντηση του.
Φεύγοντας απο το τμήμα σκεφτόμουν, ποιός μπήκε στο κόπο να βουτήξει τα ποδήλατα και γιατί...Η απορία μου, λύθηκε σχετικά γρήγορα και με αναλυτικά στοιχεία.
Σύμφωνα με το bikeoff.org λοιπόν:
 |  |
 |  |
Τέσσερα έργα 'αφαιρετικής τέχνης' στους δρόμους του Plymouth.
(Οι φωτογραφίες του άρθρου προέρχοντε απο τη προσωπική μου συλλογή)
(Οι φωτογραφίες του άρθρου προέρχοντε απο τη προσωπική μου συλλογή)
Στις 11 Σεπτεμβρίου, μας "σήκωσαν" δύο ποδήλατα μέσα απο την αυλή...Μαζί με τις κλειδαριές τους... Αφού άφησαν τη μεταλική και πακτωμένη στο έδαφος σκάλα επάνω στην οποία ήταν κλειδωμένα τα ποδήλατα, πάλι καλά!
Φωτιά στα μονοπάτια με το Trailblazer (!!!).Το τραγικό ποδήλατο στο φυσικό του περιβάλλον.
Η κλοπή δεν ήταν ευκαιριακή. Η πίσω αυλή βρίσκεται στο τέλος ενός ανηφορικού κλειστού δρόμου και δεν φαίνεται απο τον κεντρικό. Περίμεναν τη κατάλληλη μέρα που θα ήταν και τα δύο ποδήλατα κλειδωμένα εκεί και για να έκοψαν το διαμέτρου 10mm (περίπου) συρματόσχοινο της κλειδωνιάς πρέπει να είχαν μαζί τους και τον κατάλληλο κόφτη.
Ανέφερα το περιστατικό στην αστυνομία όπως άλλωστε μας σύστησαν και οι ντόπιοι γνωστοί μας. Για την αστυνομία τα έχουμε ξαναπεί στα κείμενα "Τούτοι οι μπάτσοι...που 'ρθαν τώρα" και το συγκεκριμένο περιστατικό δεν αποτέλεσε εξαίρεση. Η αστυνομικός της γειτονιάς μας, πέρασε απο το σπίτι, έριξε μια ματιά στο τόπο του εγκλήματος και μετά μου ζήτησε να περάσω απο το αστυνομικό τμήμα "for a typical statement and some paperwork" το οποίο πήγε κάπως έτσι:
- Πέσατε θύμα κλοπής λοιπόν;
- Ναι, τη Πέμπτη το βράδυ μάλλον...μας βούτηξαν δύο ποδήλατα απο τη πίσω αυλή
- Ήταν ακριβά; Ποιά ήταν τα χαρακτηριστικά τους;
- Περίπου 200 λίρες...και τα δύο μαζί. Το ένα ήταν "άγνωστη μάρκα 1, τα συναρμολογούμε με το κιλό" και το άλλο "άγνωστη μάρκα 2, κολλάμε και κανένα αυτοκόλητο Shimano απάνω έτσι για το γούστο"
- Γνωρίζετε τους αριθμούς των πλαισίων;
- ....Των ποδηλάτων;
- Ναί, όλα τα ποδήλατα έχουν τον αριθμό πλαισίου χτυπημένο στο κέλυφος του ρουλεμάν στα πεταλιά.
- .....όχι.....δεν τον κράτησα.
- Όταν το αγοράσατε, διασταυρώσατε τη διεύθηνση σας με το συγκεκριμένο ποδήλατο στο μαγαζί? (η διαδικασία είναι κάτι σαν registration των στοιχείων του ποδηλάτου με τη διεύθηνση του αγοραστή που προσφέρεται συνήθως στα καταστήματα)
- ...όχι δεν...δηλαδή...ποδήλατο είναι...ένα απλό ποδήλατο...
- Είχατε αγοράσει κάποιο πρόγραμμα ασφάλειας; (Insurance)
- ...για τα ποδήλατα;;;;;
- ...Ναι (!!)
- ...όχι...να πληρώνω 10-15 λίρες το μήνα ασφάλεια για τα ποδήλατα;;;;
- Τα είχατε συμπεριλάβει στην ασφάλεια του σπιτιού; (Contents Insurance)
- ...όχι....ποδήλατο είναι....ποδήλατο!!!
Σε αυτό το σημείο, σα να είδα ένα συννεφάκι επάνω απο το κεφάλι της αστυνομικού που έγραφε κάτι σαν "Καλά να τα πάθεις!", αλλά δεν είμαι σίγουρος, ήταν φευγαλέο.
Συμπληρώσαμε κάποιες φόρμες με το τι έγινε και πότε, ποιά ήταν η συνολική "οικονομική ζημιά", τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του ποδηλάτου (σημάδια, ιδιαίτερα εξαρτήματα που μπορεί να είχε απάνω) και το αν θα ήθελα στη περίπτωση που θα βρεθούν οι κλέφτες να προχωρήσω σε μύνηση.
Στο τέλος με ρώτησε (χαμογελώντας είναι η αλήθεια) αν το περιστατικό μου προξένησε μεγάλη ψυχολογική αναστάτωση και αν θα ήθελα να δώ κάποιο σύμβουλο για αυτό το λόγο (τυπική ερώτηση)... Εγώ είχα μείνει περισσότερο εμβρόντητος με την όλη κατάσταση παρά distressed οπότε αρνήθηκα (επίσης χαμογελώντας....ήταν μια ζέστη στιγμή :-D).
Με πληροφόρησε οτι είχε παρατηρήθεί έξαρση ποδηλατοκλοπών στη γειτονιά μας και οτι η αστυνομία είχε ήδη υπ' όψην της κάποιον ύποπτο που είχαν πιάσει κάποιες κάμερες ασφάλειας να τριγυρνάει γύρω απο κάτι κλειδωμένα ποδήλατα.
Πρίν προλάβω να αναγαλιάσω ήρθε και η (απόλυτα λογική) επισφράγηση: "Ακόμα και αν είμαστε σίγουροι για κάποιον, αν δεν βρούμε το ποδήλατο στη κατοχή του (δηλαδή ή "απάνω του" ή στο σπίτι του), τότε είναι πολύ δύσκολο να τον κατηγορήσουμε για τη κλοπή ακόμα και αν την έχει κάνει αυτός. Απλά θα τον ρωτήσουμε..."Έκλεψες εσύ το τάδε ποδήλατο;", αμα μας πεί "Όχι"...εμείς δεν μπορούμε παρά να δεχτούμε την απάντηση του.
Φεύγοντας απο το τμήμα σκεφτόμουν, ποιός μπήκε στο κόπο να βουτήξει τα ποδήλατα και γιατί...Η απορία μου, λύθηκε σχετικά γρήγορα και με αναλυτικά στοιχεία.
Σύμφωνα με το bikeoff.org λοιπόν:
- Η ποδηλατοκλοπή είναι το νούμερο 1 "έγκλημα" (!) στο Ενωμένο Βασίλειο
- Τα ποδήλατα είναι ο ιδανικός στόχος για ποδηλατοκλέφτες. Μπορείς να τα κρύψεις εύκολα, να τα μεταφέρεις εύκολα, είναι διαθέσιμα παντού, έχουν χρηματική αξία, είναι αντικείμενο αναψυχής και μπορείς πολύ εύκολα να τα πετάξεις οπουδήποτε αμα τα βαρεθείς (!)
- Η πρωταρχική αιτία για μια ποδηλατοκλοπή είναι......για να κάνει ο κλέφτης μια βόλτα και να το πετάξει(!) Ακολουθούν τα "φρικιά" που κλέβουν ένα συγκεκριμένο είδος ποδηλάτου (για παράδειγμα, τα μονόροδα ατυχών κλόουν), τα άτομα που κλέβουν οτι βρεθεί μπροστά τους και τέλος χρήστες ναρκωτικών για τον προφανή λόγο.
(Αν μου το ζήταγε ένας να κάνει μια βόλτα θα του το έδινα απο μόνος μου!!!! Γιατί μπήκαμε σε όλο αυτό το κόπο;)
- Υπάρχουν 180 διαφορετικοί τρόποι για να κλειδώσεις ένα ποδήλατο σε ένα κάγκελο(!)...Απο αυτούς, οι 109 είναι ανασφαλείς(!!), οι 48 είναι ημι-ασφαλείς(!!!) και οι 23 είναι απόλυτα ασφαλείς(!!!!).
(Τα ποδήλατα μας ήταν κλειδωμένα μέ έναν απο του 48 ημι-ασφαλείς τρόπους. Μια κλειδωνιά μέσα απο τη πίσω ρόδα και το πλαίσιο και γύρω απο το κάγκελο)
- Ο καλύτερος τρόπος για να κλειδώσεις ένα ποδήλατο είναι με μια κλειδαριά μέσα απο τον μπροστινό τρόχο και το πλαίσιο και μια κλειδαριά μέσα απο τον πίσω τροχό και το πλαίσιο.
(Αν το βουτήξουν και έτσι να είσαι σίγουρος οτι το έχει κάνει ο McGyver (!) )
- Αν αφήσεις ένα ποδήλατο ξεκλείδωτο στο Λονδίνο, το έχεις χάσει μέσα σε 15 λεπτά. Στο Bristol μέσα σε 2.5 ώρες
(Απο σχετικό τηλεοπτικό πρόγραμμα).
Στη πρώτη σύμπτωση χαμογέλασα. Στη δεύτερη, εξεπλάγην, γέλασα, αναρρωτήθηκα. Στη τρίτη παρ' όλα αυτά, υπερίσχυσε η καχυποψία (!)
Κοίταζα αμήχανα μια τη ταμπέλα και μια γύρω μου περιμένοντας το Ζερβό ή τον Benigni να σκάσει μύτη μέσα απο κανένα παρτέρι και να φωνάξει "CUT!!!" Να με πλησιάσει ύστερα με ύφος σοβαρό και περίσκεπτο και να μου πεί. "Ήταν ακριβώς η αντίδραση που ήθελα ΑΑ! Θέλω τώρα να κάνουμε ένα σύντομο πλάνο όπου υποτίθεται οτι κοιτάς τη ταμπέλα αλλά κοιτάς τη κάμερα όπου θέλω περισσότερη έκπληξη! περισσότερο χάσιμο!! πιο πολύ αμηχανία!!! περισσότερη καχυποψία!!!!" Και να αποκριθώ κι εγώ με τη σειρά μου. "Νίκο (Roberto), στη κατάσταση μου τώρα, αυτό που μου ζητάς είναι το μόνο εύκολο" (!)
Τίποτα απο αυτά (φυσικά) δεν έγινε. Ο κόσμος γύρω μου συνέχισε να περπατά βιαστικά μπροστά απο τη ταμπέλα με το βλέμα κάτω ή καρφωμένο στην απέναντι βιτρίνα, εγώ συνέχισα να στέκομαι μπροστά της γελόντας και η ταμπέλα συνέχισε να γράφει:
Τα συγχαρητήρια μου για την επιλογή του τίτλου στον κύριο Κατσικονούρη αλλά και για το έργο το ίδιο καθώς διαβάζω οτι "Το Γάλα" του, έχει γίνει ανάρπαστο. (*)
Αναρρωτιέμαι αν το έχει υπ όψην του ο κ. ΑΒ Βασιλόπουλος για να φέρει επιτέλους το σύνθημα της εταιρίας στον 21ο αιώνα!
*: κ. Κατσικονούρη, λόγω των περιστάσεων είναι ίσως λίγο δύσκολο να το πιστέψετε αλλά η σημειωμένη έκφραση δεν περιέχει ίχνος ειρωνίας.
Κοίταζα αμήχανα μια τη ταμπέλα και μια γύρω μου περιμένοντας το Ζερβό ή τον Benigni να σκάσει μύτη μέσα απο κανένα παρτέρι και να φωνάξει "CUT!!!" Να με πλησιάσει ύστερα με ύφος σοβαρό και περίσκεπτο και να μου πεί. "Ήταν ακριβώς η αντίδραση που ήθελα ΑΑ! Θέλω τώρα να κάνουμε ένα σύντομο πλάνο όπου υποτίθεται οτι κοιτάς τη ταμπέλα αλλά κοιτάς τη κάμερα όπου θέλω περισσότερη έκπληξη! περισσότερο χάσιμο!! πιο πολύ αμηχανία!!! περισσότερη καχυποψία!!!!" Και να αποκριθώ κι εγώ με τη σειρά μου. "Νίκο (Roberto), στη κατάσταση μου τώρα, αυτό που μου ζητάς είναι το μόνο εύκολο" (!)
Τίποτα απο αυτά (φυσικά) δεν έγινε. Ο κόσμος γύρω μου συνέχισε να περπατά βιαστικά μπροστά απο τη ταμπέλα με το βλέμα κάτω ή καρφωμένο στην απέναντι βιτρίνα, εγώ συνέχισα να στέκομαι μπροστά της γελόντας και η ταμπέλα συνέχισε να γράφει:
Μια...Ευτυχής Επιλογή Τίτλου
Η ταμπέλα βρίσκεται (βρισκόταν) στην αρχή της οδού Αβάντων στη Χαλκίδα
Η ταμπέλα βρίσκεται (βρισκόταν) στην αρχή της οδού Αβάντων στη Χαλκίδα
(Η φωτογραφία προέρχεται απο τη προσωπική μου συλλογή)
Τα συγχαρητήρια μου για την επιλογή του τίτλου στον κύριο Κατσικονούρη αλλά και για το έργο το ίδιο καθώς διαβάζω οτι "Το Γάλα" του, έχει γίνει ανάρπαστο. (*)
Αναρρωτιέμαι αν το έχει υπ όψην του ο κ. ΑΒ Βασιλόπουλος για να φέρει επιτέλους το σύνθημα της εταιρίας στον 21ο αιώνα!
*: κ. Κατσικονούρη, λόγω των περιστάσεων είναι ίσως λίγο δύσκολο να το πιστέψετε αλλά η σημειωμένη έκφραση δεν περιέχει ίχνος ειρωνίας.
Δεν έχω συνέρθει καλά-καλά απο το πρώτο χτύπημα και την επόμενη μέρα κατεβαίνω την όδο Αβάντων.
Οι Άβαντες ήταν οι αρχαίοι Χαλκιδαίοι. Η Αβάντων είναι ένας μακρύς δρόμος γεμάτος εμπορικά μαγαζιά που ιδιαίτερα φέτος τα Χριστούγεννα είχε ένα περίεργο στολισμό με κάτι φωτισμένες αψίδες απο αυτό το μαλιαρό πλαστικό που θέλει να περνάει για κλαδί έλατου...
Αλλά ιδιαίτερα αυτή τη φορά δεν με πείραζε καθόλου, είχα καιρό να κατέβω, είχα χρόνο στη διάθεση μου, είχε 20 ανοιξιάτικους βαθμούς (!), ήταν Χριστούγεννα (!!)...Τι άλλο να ζητήσει κανείς για μια όμορφη βόλτα στη πόλη;
Κάτα κάποιο τρόπο είναι ωραίο να γυρνάς στο τόπο σου σαν τουρίστας. Προσέχεις πράγματα που για τους μόνιμους κάτοικους συμβαίνουν αργά ή περνάνε απαρατήρητα. Καθώς κατεβαίνεις την Αβάντων ας πούμε, αν καταφέρεις να κοιτάξεις ψηλά, ξεφεύγοντας απο τις "παγίδες" των βιτρίνων και αποφεύγοντας τα βαρετά πανομοιότυπα μπαλκόνια, μπορεί να βρείς αυτό εδώ:
Ποιά είναι η πιθανότητα να βρείς 2 ανθρώπους, στην ίδια πόλη, που το επίθετο τους να είναι σχετικό με το επάγγελμα που διάλεξαν να αφιερώσουν τη ζωή τους;;;
Θα σας πώ στο επόμενο post γιατί η "μπάρα" μπορεί να πάει λίγο ακόμα πιο ψηλά (!)
Οι Άβαντες ήταν οι αρχαίοι Χαλκιδαίοι. Η Αβάντων είναι ένας μακρύς δρόμος γεμάτος εμπορικά μαγαζιά που ιδιαίτερα φέτος τα Χριστούγεννα είχε ένα περίεργο στολισμό με κάτι φωτισμένες αψίδες απο αυτό το μαλιαρό πλαστικό που θέλει να περνάει για κλαδί έλατου...
Αλλά ιδιαίτερα αυτή τη φορά δεν με πείραζε καθόλου, είχα καιρό να κατέβω, είχα χρόνο στη διάθεση μου, είχε 20 ανοιξιάτικους βαθμούς (!), ήταν Χριστούγεννα (!!)...Τι άλλο να ζητήσει κανείς για μια όμορφη βόλτα στη πόλη;
Κάτα κάποιο τρόπο είναι ωραίο να γυρνάς στο τόπο σου σαν τουρίστας. Προσέχεις πράγματα που για τους μόνιμους κάτοικους συμβαίνουν αργά ή περνάνε απαρατήρητα. Καθώς κατεβαίνεις την Αβάντων ας πούμε, αν καταφέρεις να κοιτάξεις ψηλά, ξεφεύγοντας απο τις "παγίδες" των βιτρίνων και αποφεύγοντας τα βαρετά πανομοιότυπα μπαλκόνια, μπορεί να βρείς αυτό εδώ:
...ΚΑΙ Το Όνομα ΚΑΙ Τη Χάρη
(Το γραφείο βρίσκεται επι της οδού Αβάντων στη Χαλκίδα.
Η φωτογραφία προέρχεται απο τη προσωπική μου συλλογή)
Η φωτογραφία προέρχεται απο τη προσωπική μου συλλογή)
Ποιά είναι η πιθανότητα να βρείς 2 ανθρώπους, στην ίδια πόλη, που το επίθετο τους να είναι σχετικό με το επάγγελμα που διάλεξαν να αφιερώσουν τη ζωή τους;;;
Θα σας πώ στο επόμενο post γιατί η "μπάρα" μπορεί να πάει λίγο ακόμα πιο ψηλά (!)
Τα Χριστούγεννα κατέβηκα μετά απο αρκετό καιρό στη Χαλκίδα και τις πρώτες 2-3 μέρες περιδιαβαίνοντας στους δρόμους της πόλης είχα την εντύπωση οτι κάποιος μου κάνει πλάκα με όλες αυτές τις...τυχαίες συμπτώσεις!
Εγώ πάλι απο τη μεριά μου έκανα το μοναδικό πράγμα που μου έχει απομείνει...να τραβάω φωτογραφίες και να απαθανατίζω τη πραγματικότητα πέρα απο κάθε φαντασία...
Ορίστε:
Ακόμα και η επωνυμία στη πρόσοψη είναι σκηνοθετημένη να κάνει fade-out στο σκότος...στις λεπτομέρειες φαίνεται ο καλλιτέχνης!
Σαν όνομα υπάρχει πάρα πολλά χρόνια στη Χαλκίδα, σαν συνδιασμός επωνυμίας / επαγγέλματος όμως πρέπει μόλις να συμπληρώνει μια δεκαετία.
Αυτό που μας λείπει τώρα είναι να ανοίξει και ο κ.Μπαφέρος (υπαρκτό πρόσωπο) κατάστημα με..."Είδη Καπνιστού".
Εγώ πάλι απο τη μεριά μου έκανα το μοναδικό πράγμα που μου έχει απομείνει...να τραβάω φωτογραφίες και να απαθανατίζω τη πραγματικότητα πέρα απο κάθε φαντασία...
Ορίστε:
 |
ΤΟ όνομα, στα φωτιστικά!
(Οι φωτογραφίες προέρχοντε απο τη προσωπική μου συλλογή)
Μας Φώτισες!
(Το μαγαζί βρίσκεται επι της οδού Στύρων)
(Το μαγαζί βρίσκεται επι της οδού Στύρων)
Ακόμα και η επωνυμία στη πρόσοψη είναι σκηνοθετημένη να κάνει fade-out στο σκότος...στις λεπτομέρειες φαίνεται ο καλλιτέχνης!
Σαν όνομα υπάρχει πάρα πολλά χρόνια στη Χαλκίδα, σαν συνδιασμός επωνυμίας / επαγγέλματος όμως πρέπει μόλις να συμπληρώνει μια δεκαετία.
Αυτό που μας λείπει τώρα είναι να ανοίξει και ο κ.Μπαφέρος (υπαρκτό πρόσωπο) κατάστημα με..."Είδη Καπνιστού".
Σχεδόν ένα χρόνο πρίν, μιλάγαμε εδώ (κι εδώ) σχετικά με κάποια πολιτικά συνθήματα γραμμένα (ή μάλλον χαραγμένα) στα Ελληνικά που είχα διακρίνει επάνω στη Μεγάλη Πυραμίδα, στην Αίγυπτο απο μια παλιά φωτογραφία.
Ανατρέχοντας στη συλλογή μου, με αφορμή το προηγούμενο άρθρο, βρήκα τα σημάδια ενός άλλου Έλληνα, αυτή τη φορά σε ένα λιγότερο διάσημο καπάκι, κάποιας υπόγειας υποδομής στο Λονδίνο (!)
Πρέπει να υπάρχει κάποια βαθύτερη ανάγκη, κάποιο ένστικτο, που να κάνει τους ανθρώπους να θέλουν να αφήσουν το σημάδι τους, απο τις ζωγραφιές προϊστορικών ανθρώπων μέχρι το graffiti. Κάτι που να σε κάνει να λές, "αυτό το δέντρο, αυτός ο τοίχος, αυτό το παγκάκι, αυτό το υγρό κομμάτι τσιμέντο, αυτή η πυραμίδα (!)....είναι τόσο βαρετά και ημιτελή" και να τα συμπληρώνεις μετά με κάτι σαν "ΑΕΚΑΡΑ ΡΕ!!!"...ή "Μαρία...Γιατί ρε γαμμώτο;" ή κάτι που βλέπω όλο και πιο συχνά τώρα τελευταία..."Απαγορεύεται η αφισ" καλυμένο απο δεκάδες στρώματα αφισών. (Legalise αφισ, επιτέλους!!!!)
Κάτι που να έκανε τα μάτια του συμπατριώτη ΠΙΤΣΗ να αστράψουν όταν είδε το φρέσκο τσιμέντο στη διασταύρωση Kingsway & Remnant Street στο κέντρο του Λονδίνου και να είπε..."Να επιτέλους το μέσο που έψαχνα να εκφραστώ!!!"
(Η διασταύρωση Kingstreet & Remnant κρύβει μια έκπληξη για τους Ελληνομαθείς.
Αυτή καθώς και όλες οι φωτογραφίες του άρθρου όπου δεν αναφέρεται διαφορετική πηγή προέρχοντε απο τη προσωπική μου συλλογή.)
(Κάδρο, Ταφόπλακα, Καπάκι...Πίτσης, Σφραγίζει τη ποιότητα!)
Και μάλιστα, αν το Google Street View χρησιμοποιούσε μεγαλύτερη ανάλυση στις φωτογραφίες του, θα το βλέπαμε και στο χάρτη με την ακριβή τοποθεσία του έργου τέχνης.
Δεν πίστευα στα μάτια μου όταν το είδα εκείνη τη μέρα στο Λονδίνο! Σταμάτησα και κοιτούσα τους χαρακτήρες ένα-ένα, μήπως και μου φάνηκε οτι ήταν Ελληνικά....αλλά όχι, εκτός απο τα I,T και Η που θα μπορούσαν να είναι και λατινικοί χαρακτήρες υπήρχαν και το Π και το Σ και μάλιστα δύο φορές (!).
Μήν είναι ο Πίτσης, Έλληνας χτίστης που δουλεύει στο "Δημο Camden Town" (Δ K.C) και υπογράφει έτσι όλα του τα δημιουργήματα;
Μην ήταν ο Πίτσης, ένας άνθρωπος ακόμα πιο εκκεντρικός απο το συγχωρεμένο τον Ηλία Πετρόπουλο και ετούτο εδώ που βλέπουμε δεν είναι καπάκι αλλά...ταφόπλακα;;; (Α ρε Πίτση, έφυγες νωρίς!)
Μην ήταν γιάπης που τα έχασε όλα στο χρηματιστήριο και μετά μάρκαρε το πόστο που καθόταν και πούλαγε Big Issue? (Biiig Issue ladies and gents....Biiig Issue....help a Greek on his knees).
Μην είναι ένας πρωτοπόρος, σαν τον Taki183, τον ΕλληνοΑμερικάνο ο οποίος λέγεται οτι ήταν απο τους πρώτους που έκαναν tagging στους δρόμους της New York City, στις αρχές των εβδομήνταζ;;;
Όποιος γνωρίζει περισσότερα περί ΠΙΤΣΗ (!) ας μιλήσει τώρα...
Ανατρέχοντας στη συλλογή μου, με αφορμή το προηγούμενο άρθρο, βρήκα τα σημάδια ενός άλλου Έλληνα, αυτή τη φορά σε ένα λιγότερο διάσημο καπάκι, κάποιας υπόγειας υποδομής στο Λονδίνο (!)
Πρέπει να υπάρχει κάποια βαθύτερη ανάγκη, κάποιο ένστικτο, που να κάνει τους ανθρώπους να θέλουν να αφήσουν το σημάδι τους, απο τις ζωγραφιές προϊστορικών ανθρώπων μέχρι το graffiti. Κάτι που να σε κάνει να λές, "αυτό το δέντρο, αυτός ο τοίχος, αυτό το παγκάκι, αυτό το υγρό κομμάτι τσιμέντο, αυτή η πυραμίδα (!)....είναι τόσο βαρετά και ημιτελή" και να τα συμπληρώνεις μετά με κάτι σαν "ΑΕΚΑΡΑ ΡΕ!!!"...ή "Μαρία...Γιατί ρε γαμμώτο;" ή κάτι που βλέπω όλο και πιο συχνά τώρα τελευταία..."Απαγορεύεται η αφισ" καλυμένο απο δεκάδες στρώματα αφισών. (Legalise αφισ, επιτέλους!!!!)
Κάτι που να έκανε τα μάτια του συμπατριώτη ΠΙΤΣΗ να αστράψουν όταν είδε το φρέσκο τσιμέντο στη διασταύρωση Kingsway & Remnant Street στο κέντρο του Λονδίνου και να είπε..."Να επιτέλους το μέσο που έψαχνα να εκφραστώ!!!"
(Η διασταύρωση Kingstreet & Remnant κρύβει μια έκπληξη για τους Ελληνομαθείς.Αυτή καθώς και όλες οι φωτογραφίες του άρθρου όπου δεν αναφέρεται διαφορετική πηγή προέρχοντε απο τη προσωπική μου συλλογή.)
(Κάδρο, Ταφόπλακα, Καπάκι...Πίτσης, Σφραγίζει τη ποιότητα!)Και μάλιστα, αν το Google Street View χρησιμοποιούσε μεγαλύτερη ανάλυση στις φωτογραφίες του, θα το βλέπαμε και στο χάρτη με την ακριβή τοποθεσία του έργου τέχνης.
Δεν πίστευα στα μάτια μου όταν το είδα εκείνη τη μέρα στο Λονδίνο! Σταμάτησα και κοιτούσα τους χαρακτήρες ένα-ένα, μήπως και μου φάνηκε οτι ήταν Ελληνικά....αλλά όχι, εκτός απο τα I,T και Η που θα μπορούσαν να είναι και λατινικοί χαρακτήρες υπήρχαν και το Π και το Σ και μάλιστα δύο φορές (!).
Μήν είναι ο Πίτσης, Έλληνας χτίστης που δουλεύει στο "Δημο Camden Town" (Δ K.C) και υπογράφει έτσι όλα του τα δημιουργήματα;
Μην ήταν ο Πίτσης, ένας άνθρωπος ακόμα πιο εκκεντρικός απο το συγχωρεμένο τον Ηλία Πετρόπουλο και ετούτο εδώ που βλέπουμε δεν είναι καπάκι αλλά...ταφόπλακα;;; (Α ρε Πίτση, έφυγες νωρίς!)
Μην ήταν γιάπης που τα έχασε όλα στο χρηματιστήριο και μετά μάρκαρε το πόστο που καθόταν και πούλαγε Big Issue? (Biiig Issue ladies and gents....Biiig Issue....help a Greek on his knees).
Μην είναι ένας πρωτοπόρος, σαν τον Taki183, τον ΕλληνοΑμερικάνο ο οποίος λέγεται οτι ήταν απο τους πρώτους που έκαναν tagging στους δρόμους της New York City, στις αρχές των εβδομήνταζ;;;
Όποιος γνωρίζει περισσότερα περί ΠΙΤΣΗ (!) ας μιλήσει τώρα...
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)