Plymouth...On The Rocks!

Και δεν αναφέρομαι στο Plymouth Gin με πάγο που θα του στερούσε ίσως λίγο απο τη καταπληκτική γεύση του αλλά για το ψύχος που μας έχει τυλίξει τη τελευταία εβδομάδα και έχει παγώσει τα πάντα!

(Drake's Reservoir...Είναι ορατή η "γυαλάδα" του πάγου. Επάνω δεξιά διακρίνοντε δυό γλάροι και οι αντανακλάσεις τους επάνω στο παγωμένο νερό.
Αυτή καθώς και οι υπόλοιπες φωτογραφίες σε αυτό το άρθρο, προέρχοντε απο τη προσωπική μου συλλογή)

Πρός το τέλος του Δεκεμβρίου, μπορούσες να νιώσεις τη διαφορά στον παγωμένο αέρα. Αυτό δεν ήταν το συνηθισμένο κρύο των 3-5 βαθμών, ήταν κρύο με νόημα πολικό!

Η δεξαμενή του Drake (απο το όνομα του Sir Francis Drake) που φαίνεται στη παραπάνω φωτογραφία, πάγωσε και οι γλάροι αντί να επιπλέουν στο νερό...περπατούσαν επάνω του (ΘΑΥΜΑ! ΘΑΥΜΑ!!!) χτυπόντας το με το ράμφος τους.

Στον πάγο, καλύτερα να πετάς, παρά να περπατάς. Οι χαμηλές θερμοκρασίες και οι ξάστερες νύχτες (όταν τα θέλεις τα σύννεφα, δεν έρχοντε!!!) πάγωσαν όλη την υγρασία μετατρέποντας τους δρόμους και τα πεζοδρόμια σε παγοπίστες.

(Νερό παγωμένο στη θέση του!)

Είχαμε αρκετό καιρό να δούμε θερμοκρασίες κάτω απο το μηδέν στο Plymouth. Τελευταία φορά που είδαμε ελάχιστο χιόνι ήταν το χειμώνα του 2004. Τότε, έβλεπες Ινδούς (απο τη Νότια Ινδία κυρίως) έξω στο κρύο, να προσπαθούν να πιάσουν το χιόνι, να γλυστράνε στο πάγο και να βγάζουν φωτογραφίες γελώντας δυνατά...Δεν είχαν ξαναδεί χιόνι απο κοντά ποτέ στη ζωή τους μέχρι εκείνη τη στιγμή.

Φαίνεται όμως οτι το μέρος πάγωνε συχνά στο παρελθόν. Αλλιώς δεν εξηγείται ο κάδος με αυτό το υλικό που λέγεται gritstone ή απλά grit και μοιάζει με πολύ λεπτή και σκληρή άμμο.

(Το κιβώτιο με το grit που φαίνεται σκορπισμένο στο δρόμο είναι αυτό που φαίνεται στα δεξιά του πράσινου κουτιού (τηλεφωνικές συνδέσεις). Στο βάθος διακρίνεται η γυαλάδα της παγωμένης υγρασίας όπου υπάρχει νερό στο δρόμο και το πεζοδρόμιο)

Κιβώτια με grit υπάρχουν διάσπαρτα και σε άλλους δρόμους και δεν είναι ανάγκη να περιμένεις κάποιον εργάτη απο το δήμο ή κάποιο φορτηγό για να το σκορπίσει στο δρόμο. Οι ίδιοι οι κάτοικοι το σκορπίζουν στα παγωμένα σκαλιά μπροστά στις πόρτες τους, τα πεζοδρόμια και το δρόμο κάνοντας το πέρασμα πιο ασφαλές για όλους.

Ένα πολύ μικρό έξοδο που "βγάζει τα λεφτά του" πολλαπλάσια ενώ χρησιμοποιείται, το πολύ, μια φορά το χρόνο.

Κλειστούγεννα 2008 Στο Λονδίνο...

Μετά απο 5 περίπου χρόνια στην Αγγλία, αποφασίσαμε να περάσουμε τα Χριστούγεννα στο Λονδίνο...και εδώ που τα λέμε δεν είμασταν και οι μόνοι που κάναμε αυτή τη σκέψη.

(And so this is Christmas!
Αυτή και όλες οι υπόλοιπες φωτογραφίες προέρχοντε απο τη προσωπική μου συλλογή)

Το Λονδίνο είναι εδώ και πάρα πολύ καιρό πολυπολιτισμικό όμως αυτή τη φορά μου άφησε την αίσθηση οτι όλη η Ισπανία, όλη η Ιταλία και όλη η Ελλάδα είχαν έρθει για τις γιορτές στη Βρετανική πρωτεύουσα...Στις γιορτές φυσικά, όσο πιο πολλοί τόσο πιο καλά. Στους καιρούς που ζούμε όμως, απο ένα σημείο και μετά άρχισα να αναρρωτιέμαι "Για ποιά κρίση μιλάμε τελικά;"

Η οικονομική κρίση βέβαια ήταν εμφανής. Ίσως λιγότερο στα εντυπωσιακά και εκτυφλωτικά φωτισμένα μαγαζιά των κεντρικών δρόμων και περισσότερο στα μαγαζιά στους παράδρομους με τα τεράστια φούξια και κίτρινα poster που διαλαλούσαν "Ξεπούλημα λόγω κλεισίματος".

Ο μεγάλος αριθμός αυτών των posters (και είναι αρκετά και στο Λονδίνο αλλά και στο Plymouth) ήταν ένας απο τους λόγους που οδήγησαν στο τίτλο του post. Ένας άλλος λόγος ήταν το γεγονός οτι την ημέρα των Χριστουγέννων στο Λονδίνο δεν.δουλεύει.απολύτως. τ ί π ο τ α!

Και δεν μιλάω για τα λεωφορεία, τα τραίνα και τον ηλεκτρικό που είχαμε πληροφορηθεί οτι δεν θα λειτουργούν εκείνη τη μέρα (ουτέ κάν μειωμένα ωράρια...). Μιλάω για τις επιχειρήσεις απο μουσεία, κάθε είδους μαγαζιά, κάθε είδους εστιατόρια και οτιδήποτε άλλο...δουλέυει. Στις 25 Δεκεμβρίου δεν κινείται τίποτα απολύτως στο Λονδίνο.

Περίεργο δεν είναι; Η γιορτή είναι η μεγαλύτερη φυσικά για τους απανταχού χριστιανούς αλλά αυτός ο πολυπολιτισμικός χαρακτήρας που λέγαμε πρίν, σημαίνει οτι στη πόλη παραμένει ένας πολύ μεγάλος πληθυσμός Ινδών, Κινέζων, Πακιστανών, Τούρκων, Αράβων και γενικότερα μή χριστιανών που απλά δεν γιορτάζουν τα Χριστούγεννα...

Κάπως έτσι μας ήρθε η ιδέα να ανέβουμε στο Camden. Δε μπορεί, εκεί γίνεται χαμός κάθε μέρα, όλο και κάποιο μαγαζί θα μένει ανοιχτό....Κι όμως...ούτε ένα, τόσο στη περιοχή που γίνεται το παζάρι αλλά και στους γύρω δρόμους.

(Το Camden...άδειο!!! Το πιστεύεις;)

(A Chair To Rock The Casbah!)

Το ξέρω γιατι εκείνη την ημέρα κάναμε μια πολύ μεγάλη βόλτα ξεκινώντας απο το Bloomsburry, ανεβαίνοντας στο Camden Lock (ακολουθόντας το κανάλι πίσω απο το σιδηροδρομικό σταθμό του St Pancras...φανταστική διαδρομή!!!) και μετά κατεβαίνοντας απο το Regent's Park και πίσω στο Bloomsburry.
Ω ναι!!! Πολύ περπάτημα (περίπου 12km), όμως άξιζε το κόπο τουλάχιστον όσο αφορά τις φωτογραφίες και τις πανέμορφες τοποθεσίες που βρίσκοντε μόλις 10 λέπτα απο το κέντρο μιας απο των μεγαλύτερων πόλεων της Ευρώπης (αν όχι του κόσμου)

(Canal Dreams...Οι μαούνες είναι κανονικά σπίτια, μαγαζιά, Cafe, κλπ)

(Lock...Για παρόμοιες "υδατοπαγίδες" τα έχουμε ξαναπεί :-D )

Τις υπόλοιπες μέρες εκτός των Χριστουγέννων φυσικά, το Λονδίνο ήταν όπως είναι πάντα. Μια φανταστική πολυάσχολη πόλη στην οποία πρέπει να προσπαθήσεις πάρα πολύ σκληρά για να νιώσεις βαρεμάρα. Όπου κάθε σοκάκι, κτήριο και δρόμος έχει τη δική του ιστορία και σε περιμένει να το "καδράρεις". (Σαν την Αθήνα ένα πράγμα.)

(Picadilly...Τσίρκο!!! Στρατιές στα φανάρια...)

Απο τα πιο ενδιαφέροντα αξιοθέατα της πόλης είναι το Βρετανικό μουσείο. Αυτή ήταν η τρίτη επίσκεψη μου στο Λονδίνο και αυτή τη φορά δεν υπήρχε περίπτωση να το χάσω για κανένα λόγο.

Μπαίνοντας στο Βρετανικό, είναι σα να μπαίνεις στη καρδιά ενός κόμβου στο χώρο και στο χρόνο. Οι συλογές του περιγράφουν την ιστορία της ανθρωπότητας με ευρήματα απο σχεδόν όλες τις ιστορικές περιόδους και σημεία του ορίζοντα μέχρι και το 19ο αιώνα. Άλλες πάλι εκθέσεις είναι οργανωμένες ανα θεματική ενότητα, όπως για παράδειγμα, νεκρικές τελετές στο μεσαίωνα, γλυπτική, αγγειοπλαστική, χρήματα, απεικόνηση ζώων, κλπ. Η είσοδος στο μουσείο είναι ελεύθερη αλλά συγκεκριμένες εκθέσεις έχουν κάποια χρέωση (και την αξίζουν). Όπως θα περίμενε κανείς, στο μουσείο συγκεντρώνεται πάρα πολύ κόσμος ανάμεσα τους και συμπατριώτες μας οι οποίοι όμως έτειναν να συγκεντρώνοντε στην αίθουσα με τα μάρμαρα του Παρθενώνα με το ίδιο πάνω κάτω σχόλιο "Τα μάρμαρα μας που μας τα κλέψανε!!!"

Έχοντας ξοδέψει περίπου 5 ώρες μέσα στο μουσείο δεν τολμώ να πώ οτι το είδα όλο (οπότε θα πρέπει να ξαναπάμε :-D ). Μπορώ όμως να πώ οτι συμφωνώ με την άποψη του μουσείου όπως εκφράζεται σε μια απο τις αίθουσες με μικρότερα εκθέματα απο τον Παρθενώνα. Ότι δηλαδή τα μάρμαρα εκτίθενται εδώ σαν μέρος της παγκόσμιας ιστορίας μαζί με πανέμορφα δείγματα απο άλλους -εξ' ίσου ανεπτυγμένους με τον δικό μας- αρχαίους πολιτισμούς. Αν νομίζεις οτι η Ελλάδα στερείται μια αίθουσα μάρμαρα απο το πολιτισμό της, που να δείς τι "στερείται" η Αίγυπτος, το Ιράν (Περσία) και η Συρία (μεταξύ άλλων).

Η "μάχη" για τα μάρμαρα δείχνει να είναι -πλέον- περιττή. Οποιαδήποτε μελέτη, ερμηνεία, αποτύπωση ακόμα και ανακατασκευή και αποκατάσταση (τουλάχιστον μέσω τρισδιάστατων μοντέλων) έχει ήδη γίνει και δεν ξέρω τι περισσότερο θα μπορούσε να προσφέρει η έκθεση τους στο νέο μουσείο της Ακρόπολης...Ακόμα και εκεί, τα μάρμαρα δεν θα ήταν στον "φυσικό τους χώρο" (που είναι στη θέση τους επάνω στο ναό), οπότε θα μπορούσαν να έχουν ήδη εκτεθεί στη περίφημη αίθουσα που έχει προετοιμαστεί για αυτά, τα αντίγραφα γλυπτά.

Νομίζω λοιπόν πως είναι καλύτερα να στηριχτούν προσπάθειες όπως το σύγχρονο έργο του Ιδρύματος Μείζονος Ελληνισμού παρά να ξοδεύεται ενέργεια σε αυτή τη σαθρή πολιτική εκστρατεία.

Γι' αυτό λοιπόν, αν ο δρόμος σε βγάλει στο Βρετανικό, μη πάς για να βγάλεις όλη σου τη πίκρα για τα μάρμαρα. Πήγαινε για να δείς τα εκθέματα, είναι πραγματικά καταπληκτικά. Να εδώ και μερικές φωτογραφίες με εκθέματα που μιλάνε για την Ελλάδα, την Εύβοια αλλά και τη Χαλκίδα...Οι Χαλκιδαίοι απ΄οτι φαίνεται το είχαμε συνήθειο να ξενιτεύομαστε απο παλιά :-) .

(Μνημείο πρός τιμήν των Νηρείδων, απο την Ξάνθο στη σημερινή Νοτιο-Δυτική Τουρκία...Ολόκληρο το μνημείο...κομένο και ξανα-μονταρισμένο!)

(Ευβοιότικο Κρασοπότιρο...Γειά μας!)

(Επεξήγηση των παρακάτω αγγείων)

(Χαλκιδικά αγγεία...Ευρήματα απο τη Νότια Ιταλία)

Δυστυχώς αυτη η Χριστουγεννιάτικη γιορταστική περίοδος σημαδεύτηκε (εκτός απο τα δικά μας γεγονότα) απο τις υπερσύγχρονες Ισραηλινές επιθέσεις στο κοματάκι γής που αποκαλούμε ίσως και συμβολικά πλέον μετά απο τόση αιματοχυσία, "Λωρίδα της Γάζας". Απο το όνομα και μόνο καταλαβαίνεις πόσο πολύπλοκο είναι το ζήτημα στη περιοχή... Κι άλλες χώρες είναι μικρές αλλά δεν μιλάμε για παράδειγμα για τα "Βραχάκια του Μονακό", ή το "Λιβάδι του Λουξεμβούργου" και το "Βοτσαλάκι της Μάλτας" αλλά χρόνια τώρα μόνο για τη "Λωρίδα της Γάζας"...Όνομα προσωρινό.

Η μετάδοση των εικόνων του βομβαρδισμού καταμεσής των Χριστουγέννων δημιούργησαν μια σουρεαλιστική εικόνα...Έτσι καθόμασταν όλο αυτό το μίγμα ανθρώπων, Ισπανοί, Ιταλοί, Έλληνες, Ινδοί, Πακιστανοί, Κινέζοι, Αφρικάνοι, Τζαμαϊκανοί, Αμερικάνοι και άλλοι και περνούσαμε έξω απο μαγαζιά που είχαν εκπτώσεις γιατί κλείνανε ή είχανε τρελές εκπτώσεις σε κάτι τηλεοράσεις που μοιάζουν με τοίχο ολόκληρο (ποιός τις αγοράζει αυτές; ήθελα να 'ξερα...) κι όπως περνούσαμε όλο και κάποια οθόνη ήταν ξεχασμένη στους βομβαρδισμούς στη λωρίδα της Γάζας ή καθόμασταν να φάμε και είχε η τηλεόραση του εστιατορίου Sky News και όλα ήταν γιορτινά και χαρούμενα ενώ στη στολισμένη τηλεόραση, τηλεβλέπαμε κάπου μακριά τον κόσμο να σκοτώνεται...μέσα στα Χριστούγεννα...απο τους Ισραηλινούς...Δηλαδή απο τους ανθρώπους που έχουν στην άμεση ιστορία τους τη λέξη "ολοκάυτωμα"...

(Ένα Superhero...γρήγορα!!! This is a job for........Ironman (?) )

Τις λεπτομέρειες της πολύχρονης αυτής διαμάχης δεν τις κατέχω...αυτό που αναρρωτιέμαι όμως είναι αν είναι αναγκαία μια οργανωμένη επίθεση τόσο μεγάλης κλίμακας για τους συγκεκριμένους λόγους που επικαλείται η Ισραηλινή κυβέρνηση.

Σε όλο αυτό το σκηνικό, κάπως έπρεπε να ξεχαστείς...γιατί...είναι οι διακοπές σου...Όχι οτι περάσαμε άσχημα στις δικές μας αλλά όπως και να το κάνεις δεν μπορείς να σταθείς ασυγκίνητος μπροστά σ' αυτές τις εικόνες...

Με τις καλύτερες ευχές μου το 2009 τα πράγματα να πάνε καλύτερα...Καλή χρονιά.

Μια μικρή φωτογραφική συλλογή με περισσότερες φωτογραφίες μου απο το Λονδίνο και τις γωνιές του είναι διαθέσιμη εδώ.

Δια-Φήμηση Και Συμμόρφωση...

Πρίν απο λίγο καιρό η Mediterranean Kiwi, είχε γράψει δύο λόγια για μια έκθεση στον προαύλιο χώρο του Γενικού Νοσοκομείου Χανιών.

(Απο τη μια στιγμή στην άλλη...παλιοσίδερα.
Φωτογραφία: Mediterranean Kiwi - One Day In Chania)

Τα εκθέματα ήταν έργα ασθενών του νοσοκομείου (πιθανότατα) και μιας σειράς παραγόντων τους οποίους διαλέγω πρός το παρόν να στριμώξω υπο τον όρο "Τύχη" (Η κακιά η στιγμή, κλπ).

Αυτοκίνητα και μοτοσυκλέτες παραμορφωμένα απο τις δυνάμεις της σύγκρουσης, εκτεθειμένα ίσως με σκοπό να σε κάνουν "να το ξανασκεφτείς" την επόμενη φορά που θα βρεθείς στο δρόμο, νευριασμένος, με λίγο παραπάνω αλκοόλ στο αίμα ή με διάθεση να θέσεις το επόμενο επίγειο record ταχύτητας. (Το οποίο παίρνει κάτι παραπάνω απο ένα στημένο αυτοκίνητο που νομίζεις οτι το έχεις κάνει αεροπλάνο επειδή ακούγεται πιο...κακό)

Πριν απο χρόνια, ένας δήμαρχος της Αθήνας είχε την ιδέα να στήσει μερικά τέτοια "γλυπτά" στις εισόδους / εξόδους της πόλης με τον ίδιο ίσως σκοπό που έχει κάθε έργο τέχνης. Να σε κάνει να αναρρωτηθείς, να σε κάνει να σκεφτείς, να σου μεταφέρει ένα μήνυμα.

Θυμάμαι εκείνο το καιρό να κοιτάω ένα τέτοιο συντετριμένο αυτοκίνητο στην Λεωφόρο Αθηνών μέσα στο Α15 (Address Bus, και ο νοών νοείτω :-D ). Είχα όλο το χρόνο να το περιεργαστώ καθώς ήμουν παγιδευμένος μέσα σε ένα μποτιλιάρισμα δεύτερου βαθμού* που δεν έδειχνε να τελειώνει σύντομα.

Ήμουν κουρασμένος, ιδρωμένος, η ατμόσφαιρα ήταν αποπνικτική και παρ' όλο που το λεωφορείο κόντευε να σκάσει ήδη απο τις δύο πρώτες στάσεις μέχρι να βγεί στην εθνική ο οδηγός εξακολουθούσε να σταματάει και να φορτώνει κι άλλα....ζώα ζώντα προς σφαγή.

Και παρ' όλο που οι υπόλοιποι οδηγοί γύρω μας είχαν εμφανώς περισσότερο χώρο και μπορούσαν τουλάχιστον να αναπνεύσουν μέσα στα αυτοκίνητα τους, δεν ήταν σε καλύτερη κατάσταση απο εμάς. Άλλοι είχαν παραδωθεί ήδη στη στιγμή (που δεν περνούσε με τίποτα όμως) ενώ άλλοι ήταν στο αμέσως προηγούμενο στάδιο...αυτό της άρνησης...
"Δε μπορεί να μου συμβαίνει αυτό το πράγμα, κοίτα κατάσταση, ξεκίνησα να πάρω το παιδί απο το σχολείο και θα φτάσω στην αποφοίτηση...ΚΟΥΝΗΘΕΙΤΕ ΡΕ ΓΑ*BEEEEEEEEEEEP"....κι άλλες κόρνες και εκνευρισμός, απογοήτευση, κούραση...

Στο απέναντι ρεύμα, η κυκλοφορία ήταν λιγότερη. Τα αυτοκίνητα περνούσαν μπροστά απο το έκθεμα πιο γρήγορα, μερικοί μόνο έδειχναν να ξαφνιάζοντε...έκαναν να φρενάρουν, να δούν τι έγινε, πώς, γιατί, αλλά γρήγορα καταλάβαιναν γιατί το αμάξι ήταν πάνω στη σκαλωσιά και έφευγαν κατεβάζοντας τρίτη.

Καλή η πρόθεση αλλά δεν ξέρω αν πετυχαίνουν το σκοπό τους οι εκθέσεις με αυτά τα γλυπτά της "κακιάς της ώρας", όταν σε βρίσκουν ήδη στο δρόμο. Ίσως το βλέπεις σαν κάτι ξένο, το παίρνεις σαν δεδομένο κάτι που... "πάει έγινε" και "κρίμα το παλικάρι είχε και δύο παιδιά".

Για φαντάσου όμως:
Έξω βρέχει και φυσάει για τρίτη μέρα, μέσα έχεις ζεστούλα, είσαι με τη πυτζάμα και τη παντοφλίτσα σα να βλέπεις τον Κωνσταντάρα στις παλιές Ελληνικές ταινίες. Πίνεις το... χαμομηλάκι σου (Ι.Β δεν άντεξα!! :-D ) και αράζεις στην αγαπημένη σου θέση κάτω απο τη ζεστή κουβερτούλα σου για να δείς την αγαπημένη σου ταινία.

Στο διάλειμα και ενώ είσαι χαλαρός και ίσως ενθουσιασμένος με τη ταινία βλέπεις αυτό:

ή αυτό:

ή ετούτο:

ή αυτό εδώ:

Αλλά και πιο ήπιες διαφημήσεις όπως ίσως οι δύο παρακάτω:

και:

Τη πρώτη φορά που είδα μια τέτοια διαφήμηση είχα μείνει άφωνος (το λιγότερο) για 5 λεπτά.

Είναι τόσο σύντομες, έντονες και σε βρίσκουν τόσο ανυποψίαστο στην ασφάλεια της άνεσης σου που αντηχούν για ώρα στο μυαλό σου και σε βάζουν (αναπόφευκτα) για λίγο στη θέση του θύματος.

Ένα άλλο στοιχείο αυτής της καμπάνιας είναι οτι οι διαφημήσεις αυτές δεν παίζοντε πολύ σύχνα και εναλλάσοντε γρήγορα με τις υπόλοιπες οπότε δεν σε αφήνουν να συνηθίσεις το θέαμα και την ανταπόκριση που σου δημιουργούν.

Και η οδήγηση δεν είναι το μόνο θέμα που έχει τέτοιου είδους διαφημήσεις στην Αγγλία. Οι σεξουαλικά μεταδιδόμενες ασθένειες, η χρήση προφυλακτικού και φυσικά η υψηλή κατανάλωση αλκοόλ είναι μερικά απο τα θέματα για τα οποία έχουν δημιουργηθεί παρόμοιες διαφημήσεις που απευθύνοντε στο κοινό αλλά κυρίως στους εφήβους. Να εδώ μερικές απο αυτές:

Μερικά απο αυτά τα spot ίσως φαντάζουν υπερβολικά, αλλά πραγματικά το θέμα με το αλκοόλ είναι πολύ μεγάλο στην Αγγλία.

Δεν έχω βρεί στατιστικές για το πόσο αποτελεσματικές είναι τελικά αυτές οι διαφημήσεις αλλά δεν νομίζω οτι αφήνουν ένα θεατή ασυγκίνητο, όσα τρακαρισμένα συντρήμια και αν έχει δεί.


* Το πρώτης τάξης μποτιλιάρισμα είναι όταν η κίνηση είναι τόσο πυκνή που τα αυτοκίνητα ακινητοποιούντε. Το δεύτερης τάξης μποτιλιάρισμα το παθαίνεις μέσα στο λεωφορείο, όταν ο κόσμος είναι τόσος πολύς που δεν μπορείς να κουνηθείς καθόλου....Ανώτερης τάξης φρακαρίσματα δεν έχω διαπιστώσει...ακόμα.

**Περισσότερες επιτυχημένες προσπάθειες για να μεταφέρεις ένα μήνυμα, μέρες που είναι (και δε μιλάω για το πνεύμα των Χριστουγέννων! :-/ ), στο blog του Adsurd ο οποίος βλέπει τη διαφήμηση απο...μέσα.

Σφαίρες Αδέσποτες...

Η κατάσταση που επικρατεί αυτές τις ημέρες στην Ελλάδα, ο τρόπος με τον οποίο την πληροφορούμαστε αλλά και ο τρόπος με τον οποίο προβάλοντε αυτές οι ειδήσεις εκτός των συνόρων έχουν δημιουργήσει μια πολύ περίεργη και άσχημη διάθεση.

Απο το Σαββάτο το βράδυ προσπαθούμε να μαθαίνουμε τι έχει γίνει με τηλέφωνα, μέσω του internet απο ραδιοφωνικούς και τηλεοπτικούς σταθμούς, websites αλλά και τα blogs.

Την ίδια στιγμή που υπάρχει όλος αυτός ο αναβρασμός στη χώρα, κάποιος δημοσιογράφος του BBC μπλέκει το όχι της 28η Οκτωβρίου με τη καταστροφή ενώ η Guardian μιλάει για ερείπια της Ελληνικής δημοκρατίας.

Περνάει η πρώτη μέρα, περνάει η δευτέρη, περνάει η τρίτη και είναι η ίδια φωτιά και περισσότερα συντρίμια και αναρρωτιέται κανείς, ενώ φταίει ο γάϊδαρος, γιατί τη πληρώνει το σαμάρι;

Και να ήταν μόνο οι "νεαροί" που κάνουν ζημιές...Και οι ενήλικες δεν δείχνουν περισσότερα σημάδια σύνεσης...

Έμαθα απο τις ειδήσεις, εχθές ή προχθές, οτι ένας αστυνομικός πυροβόλησε 7 φορές στον αέρα για εκφοβισμό!

Στην απλή κινηματική φυσική του Γυμνασίου διδασκόμαστε τη παραβολική κίνηση που εκτελούν όλα τα βλήματα. Χοντρικά, πυροβολόντας περίπου πρός τα επάνω, η σφαίρα θα φύγει απο την κάνη με καμία 300αριά μέτρα το δευτερόλεπτο πρός τον ουρανό...κάποια στιγμή θα σταματήσει και θα αρχήσει να κινείται πρός τα κάτω...Όταν δε φτάσει στο επίπεδο απο το όποιο βλήθηκε θα έχει αν όχι την ίδια, σίγουρα παρόμοια ταχύτητα (αν δεχτούμε και κάποια τριβή με τον αέρα) και ενέργεια.

Βρισκόμαστε σε ένα αστικό περιβάλλον, γύρω-γύρω, στους δρόμους, στα μπαλκόνια, στις ταράτσες, υπάρχει κόσμος που δεν φοράει (συνήθως) κράνος...Που θα πάνε να πέσουν αυτές οι 7 αδέσποτες; Δεν έχει ακούσει κανείς για τραυματισμούς που συμβαίνουν "μακριά απο το γλέντι" που πέσανε οι πιστολιές;

Μακάρι να μας βγεί σε καλό όλη αυτή η κατάσταση...Όπως λέει και ο Stephen Hawking:

It doesn't have to be like this
All we need to do is make sure we keep talking
Pink Floyd - Keep Talking - Απο το δίσκο Pulse

Ένας Μήνας Στα 3...Mbit

Αυτό το πόστ έχει γραφτεί κατα τμήματα κυριολεκτικά στο δρόμο, όπως ίσως θα άρμοζε σε ένα post που σχολιάζει τη χρήση μιας υπηρεσίας internet εν κινήσει στην Αγγλία.

Πριν απο λίγο καιρό η εταιρία 3 ανακοίνωσε τη διαθεσιμότητα Pay As You Go πακέτων για συνδέσεις internet εν κινήσει και υψηλής ταχύτητας. Πόσο υψηλής; Το πακέτο έχει ονομαστική τιμή 3.6 Mbit απο τα οποία η 3 σας εγγυάται τουλάχιστον 2.8 Mbit....αλλά ακόμα και στο 1Mbit να πέφτει, είναι αρκετό για το δρόμο.

Το εν κινήσει internet είναι κάτι το οποίο δεν μου χρειάζεται άμεσα και...σίγουρα, το post θα μπορούσα να το έχω γράψει και off-line και να το ανεβάσω αργότερα, αλλά, όπως με πολλά πράγματα, σου ανοίγει κάποιες επιλογές και έτσι κι αλλιώς ήμουν περίεργος για την εμπειρία.

Η 3 είναι η μόνη εταιρία αυτή τη στιγμή στην Αγγλία η οποία δίνει προσιτά πακέτα Pay As You Go (δηλαδή χωρίς συμβόλαιο). Έτσι, μπορείς να δοκιμάσεις την υπηρεσία με χαμηλό κόστος και αν οι ανάγκες σου απαιτούν περισσότερο bandwidth να αποφασίσεις αν θα ήθελες να μπείς σε συμβόλαιο.

(Τα περιεχόμενα της συσκευασίας του modem της 3. Όλες οι φωτογραφίες του άρθρου προέρχοντε απο τη προσωπική μου συλλογή.)

Η πρόσβαση στο δίκτυο γίνεται μέσω ενός κομψού και μικρού USB modem. Το "μικρό" το τονίζω, όχι μόνο επειδή μπορείς να το μεταφέρεις στη τσέπη σαν ένα USB disk αλλά επειδή είναι ένα πραγματικό επίτευγμα της τεχνολογίας των τηλε-επικοινωνιών το να μπορείς να στριμώξεις σε τόσο μικρό χώρο, όλες τις λειτουργίες που χρειάζοντε για να μπορείς να καυχιέσαι για 2Mbit ταχύτητα στο δρόμο.

(Μικρό στο μάτι...και ένα σωρό άλλα λογοπαίγνια)

Η μικρή επιφάνεια της κεραίας, σημαίνει χαμηλότερη ισχύς του λαμβανόμενου σήματος και το γεγονός οτι ο δέκτης κινείται στο χώρο εισάγει μια σειρά απο πολύ δύσκολα προβλήματα στη λήψη. Είναι σα να βρίσκεσαι μέσα σε ένα μεγάλο σπήλαιο και προσπαθείς να συννενοηθείς με κάποιον ο οποίος σου μιλάει πάρα πολύ γρήγορα απο την άλλη μεριά του σπηλαίου. Μπορείς να τον ακούσεις απ' ευθείας αλλά παράλληλα ακούς και μια σειρά απο ανακλάσεις που δε σε αφήνουν να καταλάβεις τι ακριβώς προσπαθεί να σου πεί.

Αν κινείσαι κιόλας η φωνή παραμορφώνεται ακόμα πιο πολύ λόγω του φαινομένου doppler και σα να μην έφταναν όλα αυτά, μέσα στο σπήλαιο υπάρχουν άλλοι Ν χρήστες οι οποίοι (ευτυχώς) μιλάνε σε διαφορετική γλώσσα απο εσένα μαζί με μια παρέα παπαγάλων οι οποίοι διάβαζουν δυνατά την εφημερίδα τους....και όλο αυτό ακούγεται κάπως έτσι:

(Το μήνυμα..."ΑΑ ΤΡΕΧΑ ΤΟ ΣΠΗΛΑΙΟ ΚΑΤΑΡΡΕΕΙ")

ΑΑ ΤΡΕΑΑ ΤΡΕΧKRAΑ What?ΤΟ ΑΑ I proba KRA KRA bly wasn't right ΤΡΕΧ was KRA KRA n't right ΣΠΗΛ right KRA KRA ΑΙΣ he was cruisy for bruisy ΠΗΛΑΙΟ KRA ΚΑΠΗΛΑΙΟΤΑΡΡΕΕΙ KRA KRA ΕΕΙ KRA ΕΕΙ

Το κόστος του modem κυμαίνεται απο £40-£50 (περίπου €50-€60 δηλαδή) και 1 GB bandwidth κοστίζει άλλες £10. Τα 3 GB δε, κοστίζουν 15 λίρες...Βρήκα το 1GB υπέρ αρκετό για 1 μήνα, χωρίς υπερβολές με τεράστια video στο youtube και χωρίς την ανάγκη να χρησιμοποιώ αυτή τη σύνδεση κάθε μέρα. Σημειώστε οτι αν δεν χρησιμοποιήσετε το 1GB σε 30 μέρες ο χρόνος δεν μεταφέρεται...οπότε η προσφορά είναι για 1GB που "πρέπει" να καταναλωθεί για να πιάσουν τον τόπο τους οι £10.

Πρίν προχωρήσω στην αγορά, περίμενα λίγο καιρό μέχρι να δώ την αποδοχή των modem και της υπηρεσίας γενικότερα. Δεν διάβασα ούτε μια άσχημη κριτική για την υπηρεσία ΕΚΤΟΣ απο την εμπειρία της Dissilusas στη περιοχή του London την οποία και δεν έχω κανένα λόγο να μη τη πιστέψω.

Η εγκατάσταση είναι εντελώς απροβλημάτιστη. Με το που καταλαβαίνει ο υπολογιστής το modem απάνω στο USB ξεκινάει την εγκατάσταση –απο το ενσωματομένο USB disk το οποίο έχει μέσα και τους drivers. Αν κατα την εγκατάσταση βρεί και updates στους drivers, θα τα κατεβάσει και θα τα εγκαταστήσει και αυτά.

Τώρα, όσο αφορά το Internet εν κινήσει, οι κύριες εφαρμογές για ένα απλό χρήστη (που δεν το χρησιμοποιεί για τη δουλειά του δηλαδή) είναι οι εξής:

1. Το να εκμεταλευτεί κανείς το νεκρό χρόνο ενώ ταξιδεύει με μέσα μαζικής μεταφοράς που επιτρέπουν τη σύνδεση με το internet όπως λεωφορείο, τρένο ή ώς συνεπιβάτης σε αυτοκίνητο. Δυστυχώς έχω την υποψία οτι θα πρέπει να περιμένουμε λίγο ώστε το internet στα αεροπλάνα να κατρακυλήσει στα επίπεδα του economy :-/
   
   Ένα άλλο κομάτι νεκρού χρόνου είναι αυτό της αναμονής σε αεροδρόμια ή σταθμούς που χρεώνουν τη πρόσβαση στο internet απίστευτα ακριβά! Παράδειγμα: London Heathrow, Τerminal 5, Tmobile, 5 λίρες για μια ώρα πρόσβασης ή απο kiosks με 2 λίρες την ώρα αλλά πρόσβαση μόνο απο ένα "χαζό" browser απο τον οποίο δεν μπορείς να κάνεις τίποτα άλλο εκτός απο το να "βλέπεις".
   
   
2. Το να κάνει κάποια δουλειά, που απαιτεί φυσικά internet, στην αγαπημένη του τοποθεσία που ίσως έχει και κορυφαία θέα, μακριά απο το περιβάλον του γραφείου. Πολλές φορές αυτή η αλλαγή του περιβάλλοντος είναι πραγματικά ευεργετική.
   
   
   
3. Μή συμβατικές εφαρμογές, όπως για παράδειγμα real time video casting ή εν κινήσει ραδιοφωνικούς σταθμούς ή real time route casting με τη βοήθεια και ενός GPS δέκτη.
   

Οι πρώτες δύο εφαρμογές είναι τουλάχιστον πρακτικές. Για παράδειγμα το ταξίδι απο το Plymouth στο London διαρκεί 4 ώρες με το λεωφορείο και 3-3.5 με το τραίνο.

Είναι μια πραγματικά καταπληκτική διαδρομή η οποία περνάει μέσα απο "πίνακες ζωγραφικής" με λιβάδια, αγελάδες, πρόβατα, λιβάδια, πρόβατα, αγελάδες, αγελάδες, πρόβατα, λιβάδια και λιβάδια.....(Καλά τα λιβάδια, αλλά σα τα φαγκώτα τίποτα!!!).

Ύστερα ο Αγγλικός σιδηρόδρομος είναι αρκετά μεγάλος και πολύπλοκος και δεν αποφεύγει τα μικρό πρόβλήματα. Για παράδειγμα, το αποψινό τρένο έχει ήδη μαζέψει μια καθυστέρηση 22 λεπτών και είναι απο τις μικρότερες. Όταν χαλάει μια αμαξοστοιχία (και χαλάνε συχνά) η συνολική καθυστέρηση μπορεί να φτάσει και τις 3 ώρες......αναμονής.....στη καλύτερη περίπτωση μέσα στο τρένο και ενώ έχεις θέση....τη χειρότερη περίπτωση, την έχω καταλάβει καλά με 3 ώρες (και κάτι ψιλά) όρθιο ταξίδι απο το Birmingham στο Plymouth....στο διάδρομο....δίπλα στη τουαλέτα.

Όσο τώρα αφορά τη τρίτη κατηγορία των μη συμβατικών εφαρμογών, το bandwidth της σύνδεσης (upload / download) σε συνδιασμό με διαθέσιμες υπηρεσίες σας επιτρέπει να κάνετε κάποια πράγματα. Επιφυλάσομαι για περισσότερα σε μελοντικό post αλλά στο μεταξύ μπορείτε να ρίξετε μια ματιά σε σχετικές συζητήσεις που είχα με τους Acro και Philos πρίν απο λίγο καιρό.

Η κάλυψη της υπηρεσίας, τουλάχιστον στο δίκτυο της 3 εκτίνεται πρός το παρόν στο μεγαλύτερο μέρος του δικτύου απλής κινητής τηλεφωνίας. Ο σχετικός χάρτης κάλυψης δείχνει τις κυριότερες οδικές και σιδηροδρομικές οδούς καθώς επίσης και όλα τα αστικά και τουριστικά κέντρα καλυμένα. Οι πιθανότητες να μη μπορείς να συνδεθείς είναι σχετικά μικρές, παρ’ όλο που συγκεκριμένα κομάτια της διαδρομής περνάνε απελπιστικά κοντά απο μαύρες τρύπες ή μαύρα μακριά τούνελ, οπότε είναι αδύνατη οποιαδήποτε επικοινωνία.

Η προσωπική μου εμπειρία λοιπόν, απο ένα περίπου μήνα χρήσης, ήταν η καλύτερη και επισκιάστηκε μόνο απο το γεγονός οτι η έλευση του internet εν κινήσει έχει βρεί τουλάχιστον τα λεωφορεία...απροετοίμαστα.

Και αυτό γιατί, στα τρένα τα πράγματα είναι πολύ καλύτερα. Όταν κλείνεις το εισητήριο μπορείς να επιλέξεις θέση σε τραπέζι, με πρίζα και σε παράθυρο που συνοψίζει όλα τα θετικά στοιχεία για να απολαύσετε τα καλά σημεία της διαδρομής αλλά να κάνετε και τη δουλειά σας.

(Πρώτο τραπέζι...ο σιδηρόδρομος είναι ένα απο τα πιο όμορφα μέσα για να γυρίσετε την Αγγλία)

Δυστυχώς είναι ξεκάθαρο οτι οι θέσεις αεροπορικού τύπου στα τραίνα δεν έχουν σχεδιαστεί λαμβάνοντας υπ όψην τους χρήστες ηλεκτρονικών υπολογιστών, αφού το τραπεζάκι είναι σε τέτοια θέση που δεν επιτρέπει την οθόνη του υπολογιστή να ανοίξει τελείως... Με τις σύγχρονες TFT οθόνες, το πρόβλημα του να βλέπεις την οθόνη υπο γωνία, παραμένει αλλά είναι μικρότερο. Εδώ θα πρέπει ίσως να αναφέρω οτι υπάρχει η επιλογή WiFi σε κάποια τραίνα, αλλά μόνο στη πρώτη θέση :-/

Στα λεωφορεία τώρα, η κατάσταση είναι δραματική. Δεν είναι σίγουρο οτι θα βρείτε τραπεζάκι στα καθίσματα σε όλους τους τύπους λεωφορείων και αν θέλετε να βλέπετε σωστά την οθόνη θα πρέπει να κάτσετε πλάγια στο κάθισμα...κάτι όμως που είναι αδύνατον καθώς σε όλη τη διαδρομή θα πρέπει να φοράτε τη ζώνη ασφαλείας.

Η ζώνη ασφαλείας είναι νομική υποχρεώση εκ μέρους του επιβάτη (legal requirement) όπως σας ενημερώνει ο οδηγός και αν δεν τη φορέσετε και σταματήσει το λεωφορείο η τροχαία στο δρόμο, μπορεί να σας επιβάλει πρόστιμο μέχρι και £500.

Η μόνη εναλλακτική λύση σε λεωφορείο είναι τα λεωφορεία δύο ορόφων στα οποία ο πρώτος όροφος έχει τραπέζι. Επίσης στο λεωφορείο, περιοριστικός παράγοντας είναι η διάρκεια της μπαταρίας του φορητού σας, καθώς δεν υπάρχει παροχή ηλεκτρικού ρεύματος όπως στο τρένο.

Το Internet λοιπόν, βγαίνει στο δρόμο με χίλια και μαζί του έποντε ένα σωρό εφαρμογές που σήμερα μας φαίνοντε άχρηστες, υπερφίαλες και πολυτελείς αλλά που σιγά σιγά θα βολευτούν στην καθημερινότητα μας σα να ήταν για πάντα εκεί.

Δώσε Ένα Πτερύγιο Βοηθείας...

Διακόπτουμε τη κανονική ροή άρθρων του blog περί ταξιδίων, ινδιάνικων τοτέμ, σκατζόχοιρων και διαφόρων άλλων θεμάτων για να αναφερθούμε σε μια προσπάθεια που πραγματικά αξίζει προβολής.

Ο Αρχελών, ο γνωστός σύλλογος για τη προστασία της θαλάσσιας χελώνας, συμμετέχει μαζί με άλλους Μη Κερδοσκοπικούς Οργανισμούς (MKO) στο διαγωνισμό της Eurocharity για ζωτική χρηματοδότηση με την οποία θα στηρίξει το έργο του...

Με τη συγκεκριμένη προσπάθεια ο σύλλογος δεν ζητάει χρηματοδότηση απο το κοινό...ζητάει μόνο την προτίμηση σας με 3 απλά κλίκ απο τη θέση σας.

Η σχετική ανακοίνωση είχε ώς εξής:

"Ο ΑΡΧΕΛΩΝ βρίσκεται στη 13η σειρά και ζητάει τη ψήφο σας για την ενίσχυση του Εθνικού Δικτύου Διάσωσης Θαλασσίων Χελωνών και ειδικότερα για την προσπάθεια ένταξης των επαγγελματιών και ερασιτεχνών αλιέων στο εθνικό Δίκτυο Διάσωσης με σκοπό την ευαισθητοποίηση τους και την αποτελεσματικότερη προστασία των θαλασσίων χελωνών.

Στην περυσινή ψηφοφορία μεταξύ 20 οργανώσεων είχαμε καταλάβει την 2η θέση με 299 ψήφους, με πρώτους του Γιατρούς του Κόσμου με 307 ψήφους. Μόνο 8 ψήφοι μας στέρησαν την πρώτη θέση και την χρηματοδότηση. Φέτος με την υποστήριξή σας, θέλουμε να είμαστε εμείς που θα λάβουμε την τόσο πολύτιμη χρηματοδότηση!.

Ζητάμε από όλους όσους θέλουν να υποστηρίξουν το έργο μας
α) Να μεταβούν στο Site Ψηφοφορίας της Eurocharity
γ) Nα δώσουν μια έγκυρη διεύθυνση email και
δ) Nα ψηφίσουν ΑΡΧΕΛΩΝ (13η θέση) και άλλη μία ΜΚΟ.

Ο διαγωνισμός κλείνει τη Κυριακή -τα μεσάνυχτα- 30/11/08

(Σημείωση: Το Eurocharity θα σας στείλει αμέσως μετά ένα email με ένα link το οποίο θα πρέπει να ακολουθήσετε για να επιβεβαιώσετε τη ψήφο σας. Μόνο τότε έχει καταμετρηθεί επιτυχώς.)

Εγώ προσωπικά σας συνιστώ τον Αρχελών και το MOM, σύλλογο για τη προστασία της Μονάχους-Μονάχους (τη παντέρμη)...

(Άρτει αφιχθέν χελωνάκι... Φωτογραφία της Specklet απο το Flickr)

Κοίτα εδώ φωτογένεια το ερπετό!...Κοίτα όσο προλαβαίνεις, γιατί έτσι όπως πάνε τα πράγματα, μόνο απο photo θα τις γνωρίζουμε.

(Ρε μάνα, πιο μακριά απο τη θάλασσα δε μπορούσες να μας αφήσεις;
Φωτογραφία της Frabuleuse απο το Flickr)

Καθ' οδόν προς τη θάλασσα το μικρό...σε αυτό το στάδιο, αν βγούν απο τα αυγά νύχτα (ή ρυχή αυγή), νομίζουν οτι τα φώτα απο τα μαγαζιά και τα club στη παραλία είναι αστέρια και πάνε προς τα εκεί για να βρούν το νερό....παίρνουν δηλαδή την εντελώς αντίθετη κατεύθηνση....Εκεί όμως βρίσκεται ο ξενυχτισμένος Αρχελώνοεθελοντής ο οποίος του δείχνει τον ίσιο δρόμο...


Ρίξτε μια ματιά στα website, αξίζει το κόπο.


Πηνελόπη, σου το έχω πεί ξανά, μ' αυτά και μ' αυτά, λεφτά δεν μαζεύοντε, πρέπει να κάνετε ένα ημερολόγιο με γυμνές χελώνες ή ένα CD με μουσική ενυδρείου (έστω σκυλάδικα διασκευασμένα για δελφίνια). Προλογίζει ο Αλέξης Κωστάλας! :-D

Κοπεγχάγη...Μουντή Και Παγωμένη

Σχεδόν είκοσι μέρες πέρασαν απο το τελευταίο post.Είκοσι μέρες γεμάτες προθεσμίες,δουλειά...κι ένα ταξίδι.

Στις 3 Νοεμβρίου, μετά τη καθιερωμένη τετράωρη διαδρομή με το λεωφορείο απο το Plymouth στο Λονδίνο, ανέβηκα σε ένα αεροπλάνο με προορισμό τη Κοπεγχάγη.

Παρ' όλο που είχα οργανωθεί, ήδη απο το online check-in, σε καλή θέση, τις μπαταρίες φορτισμένες και τη μηχανή έτοιμη δεν είχα υπολογίσει οτι την ώρα της πτήσης, περίπου στις 18:00 Νοέμβρη μήνα, ο ήλιος θα είχε κάνει ήδη τα πρώτα βήματα πάνω απο τον Ατλαντικό αφήνοντας πίσω του ελάχιστο φώς για φωτογραφίες. Δεν πείραζει..."Προσδεθείτε και απολαύστε το!"

Μακρόσυρτη τροχοδρόμηση στο φορτωμένο Terminal 5, φώτα καμπίνας εκτός, ήχος τεράστιας ηλεκτρικής σκούπας και μέχρι να το καταλάβεις, είσαι στον αέρα, έχει σχεδόν νυχτώσει και είσαι μέσα στα σύννεφα...Ούτε λόγος για φωτογραφίες, εκτός και αν θέλεις να θυμάσαι πώς είναι να πετάς μέσα σε μια μεγάλη μπάλα μαλί της γριάς.

Συνεχίσαμε έτσι για 20-25 λεπτά. Πάνω απο τα σύννεφα, ήταν σα να ταξιδεύεις με λεωφορείο μέσα σε μια αχανή χιονισμένη στέπα που φεγγοκοπάει κάτασπρη πρός όλες τις κατευθύνσεις.

Αυτή η συγγηρία της νυχτερινής πτήσης, συνέβαλε στη πρώτη όμορφη εικόνα που έχω απο την Κοπεγχάγη. Αμέτρητες μικρές κιτρινωπές τελείες οργανωμένες σε μουτζούρες ενωμένες με ευθείες γραμμές...Όπου γραμμή και γέφυρα. Προσγειωθήκαμε σ' ένα νησί.

(Copenhagen By Night. Όλες οι φωτογραφίες σε αυτό το άρθρο είναι απο τη προσωπική μου συλογή.)

(Νυχτερινές Αποχρώσεις)

(Tivoli Gardens...Ένα μεγάλο πάρκο με λογής λογής καλούδια που όμως δεν στάθηκε δυνατό να τα δώ καθώς ήταν κλειστό για τον Χριστουγεννιάτικο στολισμο...)

Τα Taxi στη Κοπεγχάγη δεν είναι καθόλου φθηνά, όπως είχα την ευκαιρία να μάθω κατα τη διαμονή μου εκεί. Δε λένε όμως ποτέ όχι σε μετρητά ακόμα και αν είσαι "τουρίστας" και δεν έχεις ακόμα καταλάβει τη δύναμη της "Δανικής Κορώνας" και δέχοντε, όπως και στη Φιλανδία, κάρτες...κάτι που το βρίσκω πολύ βολικό.

Πρώτη κούρσα, αεροδρόμιο - κέντρο. Ταξιτζής αλοδαπός...(δηλαδή όχι Δανός, ή μάλλον ήταν Δανός αλλά ήταν και Αλβανός....ήταν και Μακεδόνας......Τι να σου πώ τώρα....διάβασε θα καταλάβεις).

-So, where are you coming from?
-Me? I am Albanian Macedonian...
-Hold on, isn't it only the Country Formerly Known As Yugoslavia that wishes to share the use of the name "Macedonia?"
-Yes, it does not matter, we are Macedonians as well...

Γονείς Αλβανοί, γεννημένος και μεγαλωμένος στη Δανία, είχε ζήσει και για ένα μικρό διάστημα στην Αλβανία και μιλούσε αισίως μέχρι τώρα 3 γλώσσες.

-And where are you from?
-I am Greek

Εκεί σκάσαμε και οι δύο απο ένα χαμόγελο μέχρι τ' αυτιά (προφανώς ο καθ' ένας για δικούς του λόγους).....Τον ρώτησα για τη ζωή στη Κοπεγχάγη και μέχρι να φτάσουμε στο κέντρο, μου είχε περιγράψει μια πολύ οργανωμένη, ήρεμη και κάπως ακριβή ζωή.

Λίγο πρίν με αφήσει στο ξενοδοχείο, μου έδειξε σ' ένα δρόμο πρός τα κάτω, καθώς είμαστε σταματημένοι στο φανάρι και μου λέει "Be careful down this street at night, a few blocks down is the red light districht"......

Οι ταξιτζήδες και οι περιπτεράδες είναι οι καλύτερες μηχανές αναζήτησης. Σου δίνουν τις πιο χρήσιμες πληροφορίες χωρίς κάν να ρωτήσεις!

Εκείνη η νύχτα είχε φορέσει ένα ελαφρύ ομιχλένιο τούλι που έκανε τα πάντα να φαίνοντε θολά απο το παράθυρο μέχρι που με πήρZZZZZZZZZZZZzzzzzzzzzzzzzzzzz................


Κλακέτα στην επόμενη μέρα, Taxi: κέντρο - Μεγάλο Συνεδριακό Κέντρο της Κοπεγχάγης,

(Big Brother In Copenhagen... Αυτές οι ταμπέλες είναι διάσπαρτες μέσα στη Κοπεγχάγη...και πολύ μου άρεσαν)

(Αυτό το κτήριο φαλτσάριζε μέσα στη γενική αρχιτεκτονική της Κοπεγχάγης, αλλά η προοπτική του ταίριαζε στο φακό μου και δεν άφησα την ευκαιρία να πάει χαμένη)

Ταξιτζής απο το Πακιστάν.
-So, where are you coming from?
-I am coming from Pakistan
-Really? I have a colleague from Pakistan...
-And you?
-I am coming from Greece
-Ah! I have two brothers who are working in Greece
-Yes there are many people from Pakistan working in Greece
-Oh, too many, too many!

Ο Wahid (ή μήπως Sahid?) όπως ήταν το όνομα του, ήταν 14 χρόνια στη Κοπεγχάγη και το πιο δύσκολο πράγμα που του είχε τύχει ήταν η γλώσσα. Δυσκολεύτηκε λέει πολύ, καθώς δεν μιλούσε γρί Δανέζικα και έπρεπε να δουλεύει και να πηγαίνει και "σχολείο". Σ' ένα κόκκινο φανάρι τον ρώτησα αν έχει οικογένεια ακόμα στο Πακιστάν. Δε με κοίταξε...Κούνησε το κεφάλι του και μου είπε "...έχω τους γονείς και μια αδερφή μου"

Στο τέλος της ημέρας, αποφάσισα να αποπειραθώ να πάρω το Μετρό για το κέντρο. Λόγω όμως κούρασης και επειδή είχα ξεχάσει το όνομα της γειτονιάς που έμενα και τίποτα στο χάρτη με τις στάσεις δεν ήθελε να μου το θυμίσει (και δεν ήμουν και για περπάτημα βραδιάτικα), κάλεσα Taxi.

Ταξιτζής απο τη Βυρηττό (Βυρήττιος; Βυρηττινέζος; Βυρητάτσι; ιδέα δεν έχω). Ένας τύπος ψηλός, γύρω στα 50, βροντόφωνος και μπάσος...Ο συγχωρεμένος ο Barry White θα του έκανε δεύτερες (!!!!!)

Μπάινω μέσα...Πρώτη, δεύτερα, προλαβαίνουμε το φανάρι στο κίτρινο, κλειστή αριστερή, μέσα στον αυτοκινητόδρομο, βάζει τρίτη και με προλαβαίνει:

-What kind of a conference is this? (Επειδή δεν έχει σημασία να μπούμε σε λεπτομέρειες τον λέω...)
-It is about computer applications in the health domain.
-Ah! Sounds good...My oldest doughter has a degree in biochemistry and she is going for a masters now. The younger one is a teacher....I have a son as well...but he thought he could sleep through the University, he is doing a mechanical engineering degree.

Μιλώντας για τα παιδιά του, καμάρωνε σα Λιβανέζικος.......κοκκοφοίνικας (ή ότι έχουν τέλος πάντων στο Λίβανο με καμάρι).

Η πρώτη φορά που άκουσα ποτέ το Λίβανο ήταν στην Ε.Ρ.Τ. Τότε που λεγόταν Ε.Ρ.Τ. και τα βράδια στις 00:00 έπαιζε τον εθνικό ύμνο και μετά πήγαινε για ύπνο. Ήμουν τότε στο δημοτικό, δεν καταλάβαινα τίποτα εκτός απο το οτι έβλεπα κάτι μισοπεσμένες πολυκατοικίες και άκουγα κάτι κοφτούς ήχους όπλων....Οι δικοί μου τότε, κουνούσαν το κεφάλι τους και έλεγαν "Ακόμα τρώγοντε στο Λίβανο..."

Ρωτάω τον ταξιτζή (δεν συγκράτησα το όνομα του ρε γμτ) πώς είναι τώρα τα πράγματα στο Λίβανο. Τώρα λέει είναι καλά, τότε που φύγαμε εμείς όμως...και μένει έκει. Και πόσα χρόνια έχεις μείνει εδώ δηλαδή; "Τριάντα δύο" (32).Μια ζωή...ολογράφως.

Βραδιά εκλογών...όλα τα τηλεοπτικά προγράμματα είναι γεμάτα με τους άθλους του McCain στο Vietnam και τους σταθμούς στη καριέρα του Obama. Είμαι κουρασμένος, δεν έχω ύπνο και απλά κοιτάω τις εικόνες να γλυστράνε πάνω στο γυαλί.

Ημέρα επιστροφής. Έχω μερικές ώρες πρίν τη πτήση, για να περιπλανηθώ στη πόλη...Μια πόλη δουλεμένη, παλιά όμορφα κτήρια ανοιχτοί χώροι και ποδήλατα....πολλά ποδήλατα.

Η Κοπεγχάγη ίσως είναι απο τα μέρη που αξίζει μια "τουριστική" επίσκεψη στο μέλλον...μέχρι τότε, να εδώ μερικά ακόμα φευγαλέα στιγμιότυπα:

(Αυτό είναι το parking του σταθμού των τραίνων...Αμέτρητα ποδήλατα...)

(...παντώς τύπου και καιρού...)

(...και με ειδική φωτεινή σηματοδότηση στους ποδηλατόδρομους...το μικρό φαναράκι είναι για τα ποδήλατα και μόνο)

Περισσότερα στιγμιότυπα, μπορείτε να βρείτε εδώ.


UPDATE: Πώς ήταν δυνατόν να το ξεχάσω; Περισσότερες πληροφορίες για τη ζωή στην Κοπεγχάγη αλλά και τη Δανία γενικότερα στο blog της κυρίας Καλιανέζου (a.k.a Αστερόεσσα) που έχει καλύψει το θέμα σε ένα, δύο, τρία πολύ ωραία άρθρα....