Και Ο Ουρανός Έβρεχε Ελικόπτερα...

Τρίτη χρονιά φέτος στο Yeovilton Royal Navy Air Show 2009 (2008,2007) με μεγάλες προσδοκίες απο τη διοργάνωση, στηριγμένες όμως πάντα απάνω στο στοίχημα με τον καιρό.

Τον κακό μας τον καιρό (Ιούλιο μήνα) και τη παραλίγο κακιά μας τύχη φέτος!

Το Yeovilton Air Show είναι μια πολύ μεγάλη ετήσια γιορτή της Βρετανικής "ναυτικής" αεροπορίας κατα την οποία το αεροδρόμιο και το [μεγάλο] αεροπορικό μουσείο στο Yeovilton ανοίγουν τις πόρτες τους σε δεκάδες χιλιάδες επισκέπτες και τους δίνουν πάρα πολλούς λόγους για να ξοδέψουν 8 ώρες χωρίς κάν να το καταλάβουν!

Πόσο μάλλον φέτος που είναι και η επέτειος των 100 χρόνων Βρετανικής "ναυτικής" αεροπορίας που περιλαμβάνει όλα τα ιπτάμενα μέσα (αεροπλάνα, ελικόπτερα και παλιότερα...αερόστατα!) που μπορούν να παρασχεθούν απο πλωτά μέσα όπως ας πούμε αεροπλανοφόρα.

Τέσσερα υπόστεγα γεμάτα στατικές εκθέσεις, μοντελισμό, εξομοιωτές και διάφορες δραστηριότητες για παιδιά και μεγάλους, πάνω απο 30 στατικά εκθέματα, ελικόπτερα και αεροπλάνα, 4 ιδιωτικά ελικόπτερα που έπαιρναν το κοινό για πτήσεις γνωριμίας (πρός £25 κατα άτομο για μια πτήση 30 λεπτών περίπου), Λούνα Πάρκ (!), στατικές εκθέσεις με κλασικά πολιτικά αυτοκίνητα και οχήματα του στρατού που συντηρούντε απο ιδιώτες και φυσικά αεροπορικές επιδείξεις. Το πρόγραμμα των αεροπορικών επιδείξεων αλλάζει κάθε χρόνο, φέτος όμως ήταν γνωστό απο πολύ νωρίς ότι θα έχουμε (μεταξύ άλλων) τα Red Arrows, τα "Γεράκια" της Βασιλικής Ιορδανιανής πολεμικής αεροπορίας, τα Blue Eagles, την Ιταλική ομάδα επιδείξεων Frecce Tricolori και....Το Avro Vulcan!!!

Για τη συγκεκριμένη ημέρα είχαμε κλείσει εισητήρια 4 μήνες πρίν και είχαμε όλη τη καλή πρόθεση να ξοδέψουμε περίπου £220 λίρες για εισητήρια, αυτοκίνητο (£100 για τρείς ημέρες, 3-πορτο 1400cc), καύσιμα και μικροέξοδα. Επίσης έχουμε τη πρόθεση να ξεκινήσουμε απο το Plymouth στις 07:30 το πρωί για να αποφύγουμε τη κίνηση που έχουν οι στενοί δρόμοι γύρω απο το αεροδρόμιο αλλά και για να μπορέσουμε να πιάσουμε θέση στο "κάγκελο" όπου βγαίνουν οι σωστές φωτογραφίες με τα αεροπλάνα χωρίς να έχουν μέσα τις "ασώματες κεφαλές" ή το αντίσχοινο (ή τη σκάλα) των μπροστινών!

Αν αναρρωτιέστε πόσοι ίσως να είχαν κάνει παρόμοιες προετοιμασίες, θα σας απαντούσα "χιλιάδες άνθρωποι" οι οποίοι ήταν και πιο οργανωμένοι απο εμένα που πήγαινα μόνο με ένα φακό 28-300mm και το scanner στη τσέπη και ίσως έρχονταν και απο ποιό μακριά. Πάρτε μια πρώτη γεύση:

(Αναμφισβήτητα ο μεγαλύτερος φακός που είδα φέτος στο show!
Πρέπει να είναι στα 600 χιλιοστά και πολύ γρήγορος.
Τα πρόσωπα έχουν αφαιρεθεί επειδή δεν έχω ζητήσει την άδεια αυτών των ανθρώπων για να τους φωτογραφήσω. Όλες οι φωτογραφίες στις οποίες δεν αναφέρεται διαφορετική πηγή προέρχοντε απο τη προσωπική μου συλλογή.)

(Εδώ φαίνοντε και μερικά αντίσχοινα και καρέκλες που φέρνει μαζί ο κόσμος για να απολαύσει το show)

Αυτό (αλλά και τόσα άλλα αεροπορικά shows που γίνοντε κάθε χρόνο σε όλη την Αγγλία) δείχνει αν μη τι άλλο οτι η αεροπορία συνεχίζει να συναρπάζει το κοινό που αποτελείται απο ανθρώπους κάθε ενδιαφέροντος αλλά και κάθε ηλικίας.

Σίγουρα το κόστος των αεροπορικών επιδείξεων είναι πολύ υψηλό αλλά αυτή η "επένδυση" θα "βγεί" αργότερα, όταν θα κολλήσουν το "μικρόβιο" οι αυριανοί μηχανικοί, ηλεκτρονικοί, τεχνολόγοι, εφαρμοστές, πλοηγοί και (το προφανές) πιλότοι και όχι απαραίτητα της στρατιωτικής αεροπορίας.

Είναι η μοναδική εκδήλωση στην οποία δεν υπάρχει περίπτωση να ακούσεις παιδί να κλαίει. Ακόμα και αυτά που γκρινιάζουν μόλις ακούσουν τους κινητήρες του Rafale, ή του Typhoon που "κουνάνε το έδαφος" στην απογείωση, τους φεύγουν οι γκρίνιες και μένουν με ανοιχτό το στόμα και γουρλωμένα μάτια λέγοντας πού και πού κανένα "wow!!" και "did you see that???"

Το δικό μου ενδιαφέρον μου για αυτή την εκδήλωση, που είναι και μια εθνική γιορτή για τον λαό που μας φιλοξενεί, είναι καθαρά τεχνικό. Δεν με ενδιαφέρει πόσα βλήματα ανα δευτερόλεπτο μπορεί να ρίξει το ελικόπτερο Apache, έχω δεί τι γίνεται εκεί που καταλήγουν(*).

Με ενδιαφέρει όμως το πώς και το γιατί πετάει; Και όχι τόσο πολύ για τα ελικόπτερα όσο για τα παλιότερα εμβολοφόρα και jet αεροσκάφη ειδικά αυτά που εμφανίστηκαν νωρίς στην εξέλιξη των κινητήρων. Αεροσκάφη όπως τα Gloster, Venom, Sea Vixen ή ακόμα και το Vulcan (και διάφορα άλλα όχι μόνο Βρετανικά αεροσκάφη) φέρουν κυριολεκτικά τα σημάδια της έντονης έρευνας εκείνης της εποχής στα φτερά και τα συστήματα τους. Αυτό ναί...είναι κάποιο επίτευγμα.

Δυστυχώς φέτος, φτάσαμε με καθυστέρηση περίπου 3 ωρών στο αεροδρόμιο εξ αιτίας ενός μικρού ατυχήματος που είχαμε με το αυτοκίνητο στο δρόμο (Περισσότερα στο επόμενο post). Ευτυχώς δεν χτυπήσαμε...Δυστυχώς χάσαμε τα Red Arrows...Ευτυχώς δεν τα χάσαμε επειδή αργήσαμε αλλά επειδή ο καιρός δεν τους επέτρεψε να πετάξουν...Δυστυχώς λόγω μηχανικής βλάβης δεν πέταξε το Vulcan :-( :-( :-(, Ευτυχώς μας το έφεραν κοντά να το δούμε :-D, Δυστυχώς έβρεξε πολύ...Ευτυχώς πρός το τέλος της εκδήλωσης.

Κάπως έτσι συνοψίζεται όλη η συναισθηματική φουρτούνα στην οποία βρεθήκαμε το Σαββάτο...Όπως μου είπε και η Εύη, "ΑΑ δεν σου έμεινε καιρός για να βαρεθείς!" :-D

Τα υπόλοιπα θα σας τα πώ με κάποιες φωτογραφίες και σχόλια για το τι δείχνουν, ώς εξής:

(Και Ο Ουρανός Έβρεχε Ελικόπτερα! Η φωτογραφία που δάνισε τον τίτλο της στο post.
Τα ελικόπτερα έχουν την τιμιτική τους στο Yeovilton. Εδώ δύο Lynx κατρακυλάνε [ελεγχόμενα] απο τον ουρανό)

(Augusta Westland AW101 ή αλλιώς Merlin. Αυτό το ελικόπτερο ζυγίζει περίπου 11 τόνους σχεδόν άδειο και πετάει με την ευελιξία σφήκας.)

(Η "αλεπού" πέταξε και πέρσι αλλά κάθε φορά είναι εντυπωσιακή)

(Η αεροβατική ομάδα της Βασιλικής Ιορδανιανής αεροπορίας παρουσίασε το πρόγραμμα της με κάποιες περικοπές λόγω του καιρού. Τα Extra-300 έκαναν φυσικά το..."θαύμα" τους)

(Το ανεμούριο δεν έπεσε πιο χαμηλά απο αυτή τη γωνία. Ο διάδρομος είχε 10 κόμβους πλάγιο άνεμο, με ριπές στους 14 :-/ Τα σύννεφα ήταν στα 1200 πόδια όταν φτάσαμε στο αεροδρόμιο και είχαν κατέβει στα 300 μέχρι το τέλος της εκδήλωσης. Αυτό κράτησε τα Sea Harrier στο έδαφος φέτος και "έκοψε" πολλές φιγούρες απο τις επιδείξεις των ομάδων)

Dassault Rafale σε High Speed Pass....Αυτό πόνεσε! (τα αυτιά μας)

(AH-64 ή αλλιώς Apache σε όλο του το μεγαλείο και με ένα radar που βλέπει τα πάντα γύρω του σε ακτίνα 13 χιλιομέτρων.)

Μια σύνθεση απο τρείς απανωτές λήψεις απο ένα πέρασμα του F-16 της Βελγικής στρατιωτικής αεροπορίας καθώς μπαίνει σε δεξιά στροφή με μετάκαυση)

(Απο τα πιο όμορφα περάσματα του F-16!!!
Σε μέγιστη γωνία προσβολής στις 12 μοίρες και με τη χαμηλότερη ταχύτητα που το κρατάει στον αέρα. Έτσι μπορείς να δείς τα πηδάλια ύψους-βάθους (τα μικρά "φτεράκια" της ουράς) να αλλάζουν κλίση ελεγχόμενα απο ένα αυτόματο σύστημα. Και κάπως έτσι ζωντανεύουν μπροστά σου με τον πιο δραματικό τρόπο, δύο τόμοι Σ.Α.Ε (Συστήματα Αυτομάτου Ελέγχου) :-D

(Ο μεγάλος πρωταγωνιστής του show. Avro Vulcan. Δέλταπτέρυγο και χωρίς ουρά (σχεδόν). 37 τόνοι καθαρό βαρός στον αέρα, 4 κινητήρες με συνολική ώση 11 τόνους το πετάνε με χάρη πεταλούδας. Ανυπομονούσα να το δώ να πετάει απο κοντά αλλά μια βλάβη στα φρένα το κράτησε στο έδαφος.......)

(.....όταν οι διοργανωτές του show αποφάσισαν οτι η βλάβη δεν μπορούσε να επισκευαστεί επι τόπου, το ρυμούλκησαν σε ένα χώρο κοντά στο κοινό. Έμοιαζε τότε σαν μια αινώβια εύθραυστη γιαγιά μπαλαρίνα, που τη φέρνουν οι δικοί της απάνω στο καροτσάκι για να τη δούν τα παιδιά....)

(...Αυτό το αεροπλάνο έχει μεγάλη ιστορία και είναι πρός τιμή του Vulcan Trust που εδώ και 3 χρόνια έχει κάνει τα πάντα πάρα τα μεγάλα οικονομικά προβλήματα για να κρατήσει αυτό το αεροπλάνο ακόμα στον αέρα.)

(Όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος το show έκλεισε με μια θεαματική πολεμική άσκηση στην οποία συμμετείχαν πολλά ελικόπτερα και θα συμμετείχαν και αεροπλάνα αν ο καιρός το επέτρεπε :-( )

(Να και το Κατερινάκι!!! ή αλλιώς Consolidated PBY Catalina. Πολύ ωραίο υδροπλάνο αεροσκάφος και "σκυλί"...Πετάει ακόμα και σήμερα σαν πυροσβεστικό.
Έχει και ο Μίνωας ο Κυριακού ένα το οποίο και συντηρεί σε πτητική κατάσταση. Catalina, είναι το αντίστοιχο του ονόματος "Catherine" (ή "Κατερίνα") στα Ισπανικά.)

(Με κοιτάς που σε κοιτάω;;; Ένα Rafale στη στατική έκθεση ενώ έχει "πέσει για ύπνο")

Περισσότερες φωτογραφίες απο το φετινό RNAS μπορείτε να δείτε σε αυτή τη συλλογή.

Άντε και του χρόνου με λιακάδα :-)


(*): Πρόκειται για το video Killcam του Richard Mosse

Πάει Κι Αυτό Το Καλοκαίρι...

Η σημερινή ημέρα (21/06) ήταν, για όλους εμάς στο Βόρειο Ημισφαίριο, το Θερινό Ηλιοστάσιο. Η ημερομηνία στην οποία η Γή βρίσκεται στη μεγαλύτερη απόσταση [1] απο τον Ήλιο καθώς περιγράφει τη τροχιά της γύρω απο αυτόν. Επίσης, λόγο της κλίσης του άξονα της σε σχέση με το επίπεδο αυτής της τροχιάς ήταν σήμερα και η μεγαλύτερη σε διάρκεια ημέρα του χρόνου.

Εδώ πάνω βέβαια έτσι κι αλλιώς το καλοκαίρι νυχτώνει αργά και σήμερα είναι το αποκορύφωμα!

(Η φωτογραφία ίσως να ξεγελά λίγο πρός το σκοτεινό αλλά στις 22:40 που τραβήχτηκε θα μπορούσες να κυκλοφορήσεις άνετα και χωρίς φώτα.
Όλες οι φωτογραφίες στις οποίες δεν αναφέρεται διαφορετική πηγή προέρχοντε απο τη προσωπική μου συλλογή)

(Η ημέρα μπορεί να ήταν μεγάλη αλλά το μάτι του κινητού είναι μκρό και όσο φώς καταφέρνει να περάσει δεν είναι αρκετό για να συγκινήσει το autofocus. Κάτω αριστερά μερικά απο τα συννεφάκια που θα μας κόψουν τη θέα του ήλιου απο αύριο :-/ )

Αυτό ήταν το καλοκαίρι!!! Απο αύριο ξεκινάμε και πάλι με το διαστημόπλοιο "Γή" το ταξίδι μας στο διάστημα πρός το κοντινότερο σημείο της τροχιάς μας, το Χειμερινό Ηλιοστάσιο, στην ιλιγγιώδη ταχύτητα των 29.3 km το δευτερόλεπτο! (Warp 9 Mr Spok!).

Μην ανησυχείτε όμως, η θάλασσα, που καλύπτει τα 2/3 του διαστημόπλοιου μας, θα συνεχίσει να μαζεύει την ενέργεια του Ήλιου και θα παραμείνει ζεστή μέχρι και τον Οκτώβριο (κατα μέσο όρο η διαφορά θερμοκρασίας της θάλασσας ανάμεσα στον Αύγουστο και τον Οκτώβριο - Νοέμβριο είναι περίπου 2-3 βαθμοί......Χειμερινοί κολυμβητές και Bar-Μπούτσαλα)

Παλιότερα, το θερινό και το χειμερινό ηλιοστάσιο και οι αντίστοιχες ισημερίες -ημερομηνίες στις οποίες η ημέρα έχει την ίδια διάρκεια με τη νύχτα- ήταν μεγάλες γιορτές επειδή σήμαιναν την αλλαγή των εποχών.

Σήμερα, γιορτάζουμε πολύ έντονα μόνο το χειμερινό ηλιοστάσιο...τα Χριστούγεννα και τη χειμερινή ισημερία...το Πάσχα, ενώ λιγότεροι άνθρωποι συγκεντρώνοντε σε μέρη όπως το Stonehendge (και του κάθε λαού τα αντίστοιχα Stonehendges) και γιορτάζουν με το τρόπο τους τη σημερινή μεγάλη -κυριολεκτικά- ημέρα[2].

Ομολογώ πως αυτή τη μεγάλη διάρκεια των καλοκαιρινών ημερών του Βορρά δυσκολεύτηκα λίγο να τη συνηθίσω στην αρχή. Έφτανε η ώρα 22:30 και ακόμα είχε φώς έξω, ένιωθα μια νευρικότητα, ένα περίεργο συναίσθημα κούρασης χωρίς όμως τη διάθεση για ύπνο, μια άβολη κατάσταση.

Ίσως κάπως έτσι νοιώθουν και οι αρκούδες τώρα με τη κλιματική αλλαγή που βλέπουν στο ημερολόγιο τι μήνας είναι αλλά δεν τις κολλάει ύπνος απο τη ζέστη τις έρημες....Άβολη κατάσταση! :-/

Καληνύχτα σας και...καλό χειμώνα (!)

1: Στο αρχικό κείμενο ανέφερα εσφαλμένα οτι στο θερινό ηλιοστάσιο η Γή βρίσκεται στη μικρότερη απόσταση απο τον Ήλιο ενώ ισχύει το ακριβώς αντίθετο. Ευχαριστώ για την υπενθύμηση τον Ανώνυμο αναγνώστη. (Βλέπε σχόλια)

2: Περισσότερες σχετικές συμπτώσεις εορτών αναφέροντε στα άρθρα της Αγγλικής Wikipedia για το ηλιοστάσιο και την ισημερία.

6500 Ρόδες...Τουλάχιστον!

Σήμερα ήταν μια απο εκείνες τις ημέρες για τις οποίες έχει βγεί η έκφραση "Χαρά Θεού!"...Οποιουδήποτε Θεού είχε το μεράκι να μας σκαρώσει αυτό το Σαββατοκύριακο μια τέτοια λιακάδα, στο τέλος μιας έβδομαδας που πέρασε μέσα στη βροχή και την ομίχλη.

Και ακόμα πιο τυχεροί ήταν ίσως οι χιλιάδες μοτοσυκλετιστές που συγκεντρώθηκαν σήμερα στο Plymouth Mega Ride 2009!

(Μια εναέρια άποψη της τοποθεσίας Plymouth - Hoe με τη βοήθεια του Google Earth.
Επειδή απο τις φωτογραφίες που ακολουθούν ίσως δεν γίνεται αισθητή η έκταση της εκδήλωσης, έχω τοποθετήσει αυτό το μπλέ πολύγωνο που οριοθετεί την έκταση που καταλάμβαναν τουλάχιστον 3000 δίκυκλα και τρίκυκλα μαζί με τους αναβάτες τους και επισκέπτες.)

Μια φανταστική εκδήλωση με φιλανθρωπικό (πάντα) χαρακτήρα που κατάφερε να γεμίσει τα 10 περίπου τετραγωνικά χιλιόμετρα του Hoe με μοτοσυκλέτες και χαρακτήρες κάθε είδους αλλά και καντίνες, live συγκροτήματα, jugglers, ακροβάτες και περίπτερα καταστημάτων με οτι μπορεί να χρειαστεί ένας μηχανόβιος (Στολές, μπότες, κράνη, δερμάτινα, τσατσάρες για το μούσι, χαϊμαλιά....σιδερολοστούς, κλπ)

Να εδώ και μερικές φωτογραφίες:

(Το Hoe βρίσκεται στη προέκταση ενός μεγάλου πάρκου και έχει θέα όλο το κόλπο του Plymouth.
Σε αυτή τη φωτογραφία απο το δυτικό άκρο του Hoe, διακρίνεται εκτός απο το πλήθος και ένα απο τα Brittany Feries που περνάνε απέναντι στη Γαλλία.
Αυτή, καθώς και όλες οι φωτογραφίες στις οποίες δεν αναφέρεται η πηγή προέρχοντε απο τη προσωπική μου συλλογή.)

(Απο το ίδιο σχεδόν σημείο και κοιτόντας Ανατολικά.
Το χειρότερο σημείο για να ξεχάσεις που έχεις παρκάρει!)

(Honda Goldwing)

Μέχρι σήμερα, όταν βλέπω μια Goldwing έχω το ίδιο συναίσθημα όπως τη πρώτη φορά που τη γνώρισα πρίν απο καμιά 10αριά χρόνια τουλάχιστον. Ήταν ένα παλιότερο μοντέλο απο αυτό στη φωτογραφίας. Η πρώτη ανάμνηση που έχω απο αυτή τη μηχανή δεν είναι η κορμοστασιά της, αλλά ο ήχος της. Ήταν απογευματάκι, καλοκαίρι, ο ήλιος οτι είχε αρχήσει να δύει και περπατούσα πρός το σπίτι κάτι φίλων μου.

Απο μακριά ήρθε πρώτα ρυθμικός ο ήχος απο τα "ψιλά" (η μηχανή έχει ηχοσύστημα) και καθώς γύρισα το κεφάλι μου να δώ απο που έρχεται, συνάντησα και τον ήχο της...Σαν ένα κοπάδι απο παρα πολλά πουλιά να περνάνε και η βουή της μηχανής μόλις να ακούγεται. Ο ήχος της δεν προδίδει τον όγκο της. Μέχρι να καλοσκεφτώ τι ακούω, πρόβαλε και η ίδια απο μια ανοιχτή στροφή. Απο τη μεριά που την έβλεπα έμοιαζε να πετάει πίσω απο τα στάχια. Έμεινα να τη χαζεύω καθώς με πλησίαζε. Ο αναβάτης φορούσε ένα μαύρο δερμάτινο και έμοιαζε με κένταυρο καθώς η ανθρώπινη φιγούρα "έσβυνε" μέσα στη φιγούρα της μηχανής με το χρυσοκαφέ χρώμα και τα νίκελ της. Όταν με πέρασε, το κομάτι κατέβηκε 2 τόνους (στο κλειδί του Doppler) και μέσα στο σάστισμα μου "έπιασα" μόνο μια λέξη απο τη πλάτη της. Goldwing! Όνομα και πράγμα! (Η μηχανή που είχα δεί μοιάζει περισσότερο με αυτή)

(Μη μετράς, 6 είναι)

(Harley Davidson Τρίκυκλο και κάργα νίκελ. Ο κύριος με το τζίν μπουφάν που φαίνεται να διορθώνει τα γυαλιά του είναι ο ιδιοκτήτης της. (Ναί είναι περίπου 60 χρονών) )

(Να εδώ και ένα τρίκυκλο με μηχανή απο Morris 1000άρι. Η μπροστινή ανάρτηση θυμίζει λίγο Zundapp λαχαναγοράς, αλλά ευτυχώς οι ομοιότητες σταματάνε εκεί!)

(Ο συμπαθής Τιγράκος σε πρώτο πλάνο και ο τρίτος απο τους ZZ Top σε δεύτερο!!)

(Νομίδω οτι είδα ένα γατάκι!!!
Ο ορισμός του custom!!! Όλο το σασσί χειροποίητο. Έμοιαζε με κολάζ απο ανταλακτικά αυτοκινήτων. Το δε τιμόνι ήταν εντελώς ανεξάρτητο απο τον μπροστά τροχό και συνδεόταν μαζί του μόνο με μια ντίζα στην άκρη της οποίας στεκόταν αυτό το άκρο που φαίνεται στη φωτογραφία....Καλοτάξιδο!!!!)

(Το live ήταν απο τους Quad Core, αλλά μου άρεσε πολύ η "σκηνή τους".
Το φορτηγό τα είχε όλα έτοιμα απάνω, απλά το παρκάρανε και του δώσανε ρεύμα.)

Περισσότερες φωτογραφίες απο αυτή την ημέρα μπορείτε να βρείτε και σε αυτό το album, αλλά και στο Flickr, όπου περιμένω οτι τις επόμενες ημέρες θα ανέβει πολύ πράγμα!

...Trouble In America

Δανείστικα για αυτό το post το στίχο απο το τραγούδι των Razorlight, America, καθώς είναι πραγματικά το πρώτο πράγμα που μου έρχεται στο μυαλό βλέποντας το τι περιλαμβάνει το πρόγραμμα του Αγγλικού καναλιού Five-USA.

Συνήθως τα Αγγλικά συγκροτήματα, η τουλάχιστον οτι πιάνει κανείς απο το ραδιόφωνο, με αφήνουν βροχερά αδιάφορο. Βγάζουν μια γκρίνια και μια μιζέρια που πραγματικά δεν τη χρειάζεται ο ακροατής όταν ζεί σε αυτό το περιβάλλον. Οι Αγγλο-Σουηδοί Razorlight όμως, αποτελούν λαμπρή εξαίρεση. Κάποιος ανάμεσα τους έχει πολύ καλή σχέση με τη μουσική! Να εδώ και το σχετικό τραγούδι:

(Razorlight - America. Περισσότερα κομμάτια απο τη λίστα με τα προτεινόμενα του Youtube, έχω την εντύπωση οτι αξίζουν το κόπο.)

Το Five-USA είναι ένα δωρεάν* διαθέσιμο κανάλι του οποίου το πρόγραμμα αποτελείται σχεδόν αποκλειστικά απο Αμερικάνικες ταινίες και σειρές όπως οι εξής:

Numb3rs:
Είναι κάτι αστυνομικοί του FBI που μετά απο όλο αυτό το intelligence, τον εξοπλισμό, το προσωπικό, το ποσοστό του αμερικάνικου προυπολογισμού που απορροφά κάθε χρόνο αυτή η υπηρεσία...έχουν φτάσει σε τέτοιο σημείο απόγνωσης** στο πόλεμο τους ενάντια στο "κακό", ώστε να καταφεύγουν σε ένα νεαρό μαθηματικό με εκκεντρικό (πάντα) χαρακτήρα. Αυτός τώρα, σε κάθε επεισόδιο καταφεύγει σε ένα σωρό παρανοϊκούς συνδιασμούς μαθηματικών ιδεών, μεθόδων και τεχνικών με τις οποίες καταφέρνει να διαλευκάνει κάθε έγκλημα. Πάνε οι εποχές που καθάριζες με ένα απλό "I know what you are thinking punk!".

The Shield:
Είναι κάτι αστυνομικοί οι οποιοί κάνουν τα πάντα για να εφαρμόζουν το νόμο "στο δρόμο" ενώ παράλληλα χρηματοδοτούν τις επιχειρήσεις τους πουλόντας προστασία(!) και ληστεύοντας τους "κακούς"(!!). Είναι καλά παιδιά...κατά βάθος (ελπίζω).

CSI (CSI, CSI Miami, CSI New York, CSI Τώρα και στα Τρίκαλά):
Είναι κάτι αστυνομικοί / ιατροδικαστές οι οποίοι είναι αυτοί που καταφθάνουν πρώτοι στη "Σκηνή του Εγκλήματος" (Crime Scene...), την περικλείουν με κίτρινες ταινίες και ξεκινάνε το ψάξιμο (...Investigation). Φυσικά, χρησιμοποιούν και αυτοί επιστημονικά φανταστικές μεθόδους, για παράδειγμα, πατάς δύο τυχαία πλήκτρα στο πληκτρολόγιο (το Ctrl και το Shift ας πούμε) και αμέσως ο υπολογιστής σου σχεδιάζει με απίστευτα κατανοητά τρισδιάστατα γραφικά ακριβώς αυτό που σκέφτεσαι! Κάπως έτσι λύνοντε απίστευτα δύσκολα μυστήρια σε διάστημα μιας ώρας...και πολύ λέω.

The Beast:
Είναι κάτι αστυνομικοί (του FBI και αυτοί) οι οποίοι εφαρμόζουν το Νόμο (με κεφαλαίο Ν και reverb) με ανορθόδοξα μέσα. Αυτά τα "ανορθόδοξα μέσα" κοντεύουν να γίνουν ο κανόνας παρά η "ενδιαφέρουσα" εξαίρεση. Πρωταγωνιστής είναι ο Patric Swayze και ένας νεαρός ηθοποιός (Του οποίου το όνομα δεν θυμάμαι αλλά νεαρός είναι θα έχει όλες τις ευκαιρίες στη καριέρα του να γίνει γνωστός)

The Mentalist:
Είναι κάτι αστυνομικοί που τους βοηθάει μια σκιώδης προσωπικότητα που παλιά ήταν λέει medium. Τώρα του έχουν αδυνατίσει όμως λίγο αυτές οι ιδιαίτερες ψυχικές ικανότητες και λύνει τα μυστήρια με διαίσθηση και την απίστευτη παρατηριτικότητα του! He can even read a stamped letter!!! (diavazi vulomeno gramma soy lew! Sure!!!)

Το οποίο σε κάνει να αναρρωτιέσαι....Τι συμβαίνει ρε παιδιά στην Αμερική;;; :-D

All my life, watching America
All my life, there's panic in America
All my life, there's trouble in America

*: Απο τα δωρεάν ψηφιακά κανάλια στο Freeview. Σε λίγα χρόνια δεν θα εκπέμπει κανένας σταθμός στο κλασικό αναλογικό σύστημα.

**: Για την ιστορία οφείλω να αναφέρω τουλάχιστον και τις παλιές καλές εποχές με Hawke Stringfellow, Michael Knight και ΦΥΣΙΚΑ!!! Angus McGyver.

Οι Άγκυρες Του Plymouth...

Δεν ξέρω πως θα αντιδρούσα αν κάποιος μου έκανε δώρο μια απο τις άγκυρες ενός αεροπλανοφόρου ή μιας φρεγάτας (σε φυσικό μέγεθος), όμως ο "δήμαρχος" του Plymouth έχει δεχθεί ήδη τουλάχιστον δύο τέτοια δώρα και τα εκθέτει στη πόλη.

Ετούτη εδώ για παράδειγμα...

(Η άγκυρα του HMS Ark Royal. Βαμένη γκρί, φαλτσάρει απίστευτα στη λιακάδα.
Όλες οι φωτογραφίες στις οποίες δεν αναγράφεται διαφορετική πηγή προέρχοντε απο τη προσωπική μου συλλογή)

...βρίσκεται σε ένα μικρό πάρκο στο κέντρο της πόλης και ήταν δώρο του τότε (1980) Αρχηγού Του Στόλου του Ηνωμένου Βασιλείου (ελπίζω να μεταφράζω σωστά το βαθμό του Fleet Admiral και να μην έχουμε κανένα διπλωματικό επεισόδιο :-D ).

(Η μεταλική πλακέτα στη βάση της άγκυρας)

Απο τη πρώτη φωτογραφία διακρίνεται το μέγεθος της άγκυρας σε σχέση με τον περαστικό κύριο. Το περίγραμα της διαγράφεται ξεκάθαρο ακόμα και στις αεροφωτογραφίες του Google Maps!

Το υπόλοιπο πλοίο στο οποίο ανήκε αυτή η άγκυρα ονομαζόταν HMS Ark Royal. Να το εδώ να αναστατώνει ένα μικρό κομάτι θαλασσινής απεραντοσύνης:

(Το αεροπλανοφόρο Ark Royal, πιθανότατα σε κάποια άσκηση στον Ατλαντικό. Διακρίνοντε οι δύο άγκυρες του. Απ' οτι διαβάζω στο Wikipedia, η άλλη άγκυρα του βρίσκεται στην είσοδο του αεροπορικού μουσείου του ναυτικού στο Yeovilton.
Ανακάλυψα τη φωτογραφία μέσω του Google και προέρχεται απο αυτό το website)

Έγινε παλιοσίδερα (scrapped) κάπου στη Σκωτία το 1980 και η ναυτική βάση στο Plymouth (Devonport) ήταν το τελευταίο λιμάνι στο οποίο μπήκε σαν πλοίο με τις "δικές του δυνάμεις". Ίσως γι' αυτό να κράτησε η πόλη τη μια άγκυρα. Έφυγε απο εδώ για τη τελευταία του κατοικία ρυμουλκόμενο και αποχαρακτηρισμένο. Κι ίσως σήμερα να τρίζει κάθε φορά που περνάει απο μπροστά της κανένα Vauxhall, ή καμιά Jaguar με λίγο απο το μέταλο του πλοίου στο πετσί της.

Το δεύτερο παρόμοιο δωράκι βρίσκεται στο σιδηροδρομικό σταθμό του Plymouth. Ετούτη εδώ η άγκυρα δεν είναι τόσο μεγάλη όσο η προηγούμενη αλλά είναι αρκετά βαριά για να σκάβει στο βυθό και να κρατάει μια φρεγάτα.

(Η άγκυρα του HMS Scylla καλώσορίζει τους επισκέπτες στην έξοδο του σιδηροδρομικού σταθμού του Plymouth. Δεν υπήρξε κάποιος περαστικός πρόχειρος, αλλά μια ιδέα για το μέγεθος δίνουν τα κάγκελα που φτάνουν λίγο πιο πάνω απο τη μέση ενός μέσου ενήλικα)

Την επονομαζόμενη HMS Scylla! Ναί, διαβάζεται ώς "Σ[κ]ύλα" (με το [κ] ανεπαίσθητο) και ναί, υπάρχει και αντίστοιχο πλοίο με το όνομα Charybdis!

Το Scylla ήταν το τελευταίο πολεμικό πλοίο που κατασκευάστηκε στα ναυπηγεία του Plymouth και στο τέλος της επιχειρησιακής του ζωής είχε "καλύτερη" τύχη απο το HMS Ark Royal.
Το όνομα είναι πολύ δημοφιλές εδώ στη περιοχή αφού τον Μάρτιο του 2004 έγινε καταδυτικό αξιοθέατο με μια σειρά απο ελεγχόμενες εκρήξεις σε μικρή απόσταση απο το κόλπο του Plymouth (Plymouth Sound). Το γεγονός είχε διαφημιστεί πάρα πολύ τότε και είχε μεταδοθεί απ' ευθείας και απο το BBC.

Να εδώ και ένα σχετικό video απο το Youtube:



Μέσα σε περίπου ένα χρόνο, η θάλασσα είχε κάνει το Scylla κατά-δικό της όπως ανακοίνωναν αργότερα ενθουσιασμένοι διάφοροι επιστήμονες. Το κουφάρι του πλοίου, στέκεται σε βάθος 10-25 μέτρων (υψηλότερο σημείο - βαθύτερο σημείο) και εκτός απο αξιοθέατο αποτελεί και μια πλατφόρμα για διάφορα project και φορείς, απο το National Marine Aquarium και το πανεπιστήμιο του Plymouth μέχρι το πανεπιστήμιο του Birmingham που φαίνεται να έχει αναλάβει τη δημιουργία μιας web εφαρμογής που θα προσφέρει (μεταξύ άλλων) εικονικές επισκέψεις (Virtual Scylla) στο πλοίο.

Δυστυχώς η Σκύλα, έχει πάρει μαζί της ώς τώρα και τρείς δύτες σε δύο καταδυτικά ατυχήματα.

Έχει και μια χάρη το όνομα...

Alpha Beta Wolfram...Και (Του Πουλιού Το Γάλα) in cubic litres

Έχω απο εχθές που ξεκίνησε τη λειτουργία του το Wolfram Alpha που έχω πειραματιστεί με διάφορες "αναζητήσεις" και το βρίσκω εκτός απο χρήσιμο για κάποια πράγματα και αρκετά διασκεδαστικό.

(Η απάντηση στο νόημα της ζωής είναι φυσικά 42.
Πολύ μου άρεσε που έχει συμπεριληφθεί στο Wolfram Alpha.
Αγαπημένος Douglas Adams)

Τα βασικά χαρακτηριστικά του είναι δύο:

1. Όλες οι πληροφορίες αντλούντε απο μια βάση δεδομένων (ίσως και περισσότερες) η οποία έχει δημιουργηθεί και συντηρείται απο τη Wolfram
2. Προσφέρεται η δυνατότητα υπολογισμών επάνω στα δεδομένα των αναζητήσεων
   

Όσο αφορά το πρώτο, κατά τη δική μου (όχι απαραίτητα σωστή) γνώμη είναι δίκοπο μαχαίρι.
Απο τη μια πλευρά περιμένει κανείς οτι ακριβώς επειδή επενδύεται χρόνος και χρήμα στη δημιουργία της βάσης δεν θα υπάρχουν ανακρίβειες. Απο την άλλη όμως όλη αυτή η διαδικασία της συντήρησης της βάσης ακούγεται αρκετά ακριβή όπως και το δεύτερο χαρακτηρστικό του που είναι πολύ ελκυστικό αλλά όπως φαίνεται χρειάζεται λίγη δουλειά ακόμα.

Να εδώ μερικά παραδείγματα που έχω δοκιμάσει με μερικές παρατηρήσεις:

Δίνετε Sun, Moon, Earth ή οποιοδήποτε άστρο ή σχηματισμό (π.χ Polaris, Aldebaran, ή Orion), ή όνομα τεχνητού δορυφόρου (π.χ ISS)
Λαμβάνετε μια σειρά απο χρήσιμες πληροφορίες αν θέλετε να εντοπίσετε αυτά τα αντικείμενα στον ουρανό για να τα παρατηρήσετε. Δίνοντε η ώρα ανατολής και δύσης του συγκεκριμένου σώματος, η θέση του στον ουρανό κλπ. Η θέση του παρατηρητή λαμβάνεται αυτόματα απο τη διεύθηνση IP σας.
Τις ίδιες πληροφορίες θα μπορούσατε να πάρετε απο διάφορα άλλα websites (όπως για παράδειγμα το Heavens Above ή το Orbital Elements της NASA). Αυτό που κάνει τη διαφορά όμως στη περίπτωση του Wolfram Alpha είναι η ευκολία και η αλληλεπίδραση. Εκεί που στο Heavens Above πρέπει να κάνεις τουλάχιστον 5 κλίκ για να πάρεις τις πληροφορίες που θές, στο Wolfram Alpha τις έχεις όλες μπροστά σου απλά πληκτρολογόντας μια φράση.

Η θέση του παρατηρητή φυσικά παίζει μεγάλο ρόλο σε αυτά τα δεδομένα. Προφανές παράδειγμα η ανατολή του Ήλιου απο την Ελλάδα και (δύο περίπου ώρες αργότερα) απο την Αγγλία ή το γεγονός οτι το άστρο Polaris δεν είναι σε καμία περίπτωση ορατό απο το Νότιο ημισφαίριο.

Έτσι μπορείτε πολύ απλά να κάνετε τα εξής (πατήστε στα links για να δείτε το αποτέλεσμα):

Sun from Plymouth uk

και

Sun from Athens

και να συγκρίνετε για παράδειγμα το πόσο ψηλά φτάνει ο ήλιος στον ουρανό στις δύο τοποθεσίες.

Ακόμα πιο χρήσιμο είναι το:

ISS visible from Plymouth

ή

ISS visible from Athens

Το οποίο επιστρέφει πληροφορίες για τη τροχιά του ISS (η οποιουδήποτε άλλου ουράνιου σώματος) αλλά και για το πότε θα περάσει απο κάποιο σημείο του ορίζοντα ο Διεθνής Διαστημικός Σταθμός ανάλογα με τη τοποθεσία του παρατηρητή για να ξέρετε προς τα πού να κοιτάξετε στον ουρανό για να τον δείτε. (Καλό θα είναι να είσαστε κάπου σκοτεινά και...χωρίς σύννεφα :-( Απο το Plymouth τον έχω διακρίνει δύο φορές).

Πιστεύω πως μια καλή προσθήκη σε αυτά τα δεδομένα θα ήταν και τα αντίποδα σημεία, δηλαδή δύο εκ διαμέτρου αντίθετες τοποθεσίες.

'Ενας απλοϊκός τρόπος για να βρεί κανείς τα αντίποδα σημεία επάνω στην επιφάνεια ενός πλανήτη είναι να προσθέσει 180 μοίρες στο γεωγραφικό μήκος και να πάρει το αρνητικό του γεωγραφικού πλάτους μιας τοποθεσίας. Η κάθε πράξη ξεχωριστά μπορεί να γίνει αυτή τη στιγμή στο Wolfram Alpha ώς εξής, παίρνοντας ώς αρχική τοποθεσία το Plymouth:

(Plymouth longitude+180)
και
-(Plymouth latitude)

Όμως οτι κι αν προσπάθησα, ήταν αδύνατον να συνδιάσω αυτούς τους δύο αριθμούς σε μια γεωγραφική θέση. Δοκίμασα μετατροπή σε decimal, to location, δοκίμασα να βάλω South και East αντίστοιχα....Δεν δούλεψε τίποτα. Παρ' όλα αυτά, μπορείτε να πάρετε μεμονωμένα τους αριθμούς και να δώσετε:

175.861W 50.3964S

(Εδώ δεν φαίνεται αρνητικό το πλάτος αλλά έχω βάλει S[outh] οπότε μιλάμε για το Νότιο Ημισφαίριο. Ο προσανατολισμός στο γεωγραφικό μήκος δεν έχει σημασία σε αυτή τη περίπτωση, ή δεξιόστροφα ή αριστερόστροφα, πάλι στο ίδιο σημέιο θα καταφτάσουμε προσθέτοντας 180 μοίρες)

Οπότε και βλέπετε που περίπου αντιστοιχεί αυτό το σημείο (υποθέτοντας οτι η γή είναι μια σφαίρα)

Δίνετε distance [οποιοδήποτε σημείο επάνω στη Γή] to [οποιοδήποτε σημείο επάνω στη Γή]
Για παράδεγιμα, δίνοντας:

distance Athens To Sydney

ή

distance Athens To North Pole

ή

distance earth to moon

ή ακόμα καλύτερα

distance earth to moon in kilometers
ή
distance earth to moon in miles

Δυστυχώς σε αυτή τη περίπτωση το Computational κομμάτι δεν δουλεύει όπως θα περίμενε κανείς :-(.

Δηλαδή αν δοκιμάσετε να δείτε πόσες φορές θα πρέπει να κάνετε την απόσταση Αθήνα-Θεσσαλονίκη για να φτάσετε στο Φεγγάρι, πρός το παρόν, δεν θα πάρετε το αναμενόμενο ή τουλάχιστον εγώ δεν το κατάφερα. Η αναζήτηση έχει ώς εξής:

(distance earth to moon)/(distance athens to thessaloniki)

Εδώ θα μπορούσε κάποιος να μου πεί οτι δεν έχω τις σωστές μονάδες και γι' αυτό δεν παίρνω το σωστό αποτέλεσμα. Δυστυχώς όμως, ούτε και το παρακάτω δίνει τα αναμενόμενα :-(

(distance earth to moon in miles)/(distance athens to thessaloniki in miles)

Παρ' όλο τώρα που αυτοί οι υπολογισμοί ΔΕΝ λειτουργούν, αυτό που λειτούργησε και με άφησε πραγματικά άφωνο ήταν το εξής:

(microsoft price)/(apple price)

...Δηλαδή ο λόγος των τιμών των μετοχών κάθε εταιρίας...και με ιστορικά δεδομένα κιόλας!

Πράξεις ανάμεσα σε διάφορους δείκτες:
Περίπου όπως στο τελευταίο παράδειγμα παραπάνω μπορείτε να δημιουργήσετε διάφορους δείκτες απο τα ήδη υπάρχοντα δεδομένα. Για παράδειγμα:

(Greece Population) / (Malta Population)
ή
(Greece GDP) / (Malta GDP)
ή
(Greece Area)/(Malta Area)
ή (το εξής το οποίο για κάποιο λόγο δουλεύει, ενώ δεν δουλεύει το παραπάνω με την απόσταση!)
(Moon surface area)/(Luxembourg area)

Μπορείτε να δημιουργήσετε και πιο σύνθετες "αναζητήσεις" με αρκετά ενδιαφέροντα στοιχεία για κάθε χώρα όπως inflation rate, unemployment rate, κλπ. Τις ίδιες πληροφορίες θα μπορούσατε να πάρετε απο το CIA World Factbook φυσικά αλλά όχι με την ίδια ευκολία και τους υπολογισμούς.

Μαθηματικοί υπολογισμοί:
Κατα κάποιο τρόπο, εννοείται οτι το Wolfram Alpha θα χειρίζεται εύκολα μαθηματικούς υπολογισμούς αλλά παραθέτω εδώ κάποια γενικά παραδείγματα που δείχνουν ίσως οτι αυτό το Computational στον τίτλο θέλει λίγο δουλειά ακόμα:

Κάτι απλοϊκό, λύσε την εξίσωση x^2+5*x+2 ώς πρός χ:

solve(x^2+5*x+2,x)

Παρ' όλα αυτά, το Wolfram Alpha έδωσε timeout όταν του έδωσα να λύσει το:
(1/s1*sqrt(2*pi))*e^((-(x-m1)^2)/(2*s1^2))=(1/s2*sqrt(2*pi))*e^((-(x-m2)^2)/(2*s2^2))
(ώς πρός χ. Δηλαδή να βρεί το κοινό σημείο δύο κανονικών κατανομών με διαφορετικούς μέσους όρους και διασπορές που ίσως και να επικαλύπτοντε (Το Mathcad δεν έχει κανένα πρόβλημα με τη παραπάνω παράσταση))

Μαζί φυσικά δουλεύουν και σχεδόν όλες οι λειτουργίες του Mathcad (Τουλάχιστον με απλές παράστασεις και για τα simplify, solve, differentiate, integrate, plot που δοκίμασα εν συντομία).
Παρόμοια αποτελέσματα μπορούσατε φυσικά να έχετε και με κάτι σαν το YACAS ή άλλα παρόμοια (και δωρεάν) προγράμματα αλλά εδώ υπερέχει ο αβίαστος (σχεδόν) συνδιασμός υπολογισμών και δεδομένων.

Σαν ιδέα είναι πολύ καλή και πιστεύω οτι στο μέλλον θα δώσει ακόμα μεγαλύτερη ώθηση και στις διάφορες υπηρεσίες που επεξεργάζοντε feeds όπως για παράδειγμα το Yahoo Pipes ή ακόμα καλύτερα, για το Wolfram Alpha, το Dapper αφού θα μπορεί κανείς να κάνει πιο περίπλοκους υπολογισμούς και να τους συμπεριλάβει σε ένα feed.

Ελπίζω σύντομα, όλες αυτές οι πληροφορίες που έρχοντε απο το Wolfram Alpha να μπορούν να πακεταριστούν και σε άλλες μορφές (JSON, XML) χωρίς να πρέπει να καταφεύγουμε σε διάφορα τεχνάσματα αλλά και για το Wolfram Alpha το ίδιο να μπορούμε να βλέπουμε της πληροφορίες που επιστρέφει οποιοδήποτε query σαν ένα object για να είναι δυνατές οι εκφράσεις του στύλ: (Greece).population ή (Greece.location.longitude)

*: Η επιλογή τοποθεσιών ή χωρών στο παραπάνω άρθρο είναι εντελώς τυχαία.

Μη Κοιτάς Το Μύκητα

"Σε προχωρημένη σύψη βρέθηκε εχθές το πτώμα άτυχου φωτογραφικού φακού μεταβλητής εστιακής απόστασης 80-200mm. Ο άτυχος φακός που έφερε προσαρμογέα (μοντούρα) M42 είχε πέσει σε αχρηστία τα τελευταία 3 χρόνια, με αποτέλεσμα να έχει απομονωθεί στον οικισμό "Μαύρη Θήκη" όπου και βρέθηκε απο τον ιδιοκτήτη του. Τα νέα έπεσαν ώς κεραυνός εν αιθρία στη μικρή κοινότητα της "Μαύρης Θήκης". Κανείς δεν μπορούσε να πιστέψει τον ύπουλο τρόπο με τον οποίο προσβλήθηκε ο εν λόγω φακός. Μια φωτογραφική μηχανή που είχε σποραδικές σχέσεις με το φακό στο παρελθόν αρκέστηκε σε μερικές πολύ λιτές δηλώσεις ενώ ο τωρινός σύζυγος της, ένας normal φακός των 50mm δεν προχώρησε σε περαιτέρω σχόλια. Τραγική φιγούρα του δράματος της "Μαύρης Θήκης", το εξωτερικό Flash, το οποίο όπως φαίνεται και απο τις φωτογραφίες δεν μπορουσε να συγκρατήσει τις αντιδράσεις του."

("Ήταν καλός...και...συγγνώμη...δεν μπορώ να μιλάω γι' αυτό....είναι τραγικό (κλάψ-λύγμ)")(FLASH! Ω, με συγχωρείτε...δεν μπορώ να συγκρατηθ FLASH! είμασταν..FLASH! πολύ FLASH! κοντά FLASH!FLASH!!!)

Κάπως έτσι, ίσως περιγραφόταν σε μια Photoland, μια κοινωνία φωτογραφικών εξαρτημάτων στο πρότυπο της Flatland του Edwin Abott, αυτό το γεγονός.

Πέρα απο τη παραπάνω δημοσιογραφική κάλυψη όμως το γεγονός είναι αληθές. Ένα απο τα στοιχεία αυτού του φακού...κατατρώγεται απο μια οικογένεια μικροοργανισμών υπο τη κοινή ονομασία, fungus (ή fungi στον πληθυντικό). Είχα ακούσει για τέτοιες περιπτώσεις αλλά δεν είχα δεί ποτέ απο κοντά αυτά τα ζωύφια εν δράσει και να τώρα που μια ολόκληρη αποικία απο δαύτα έχουν εγκατασταθεί σε αυτό το φακό και μάλιστα σε ένα απο τα εσωτερικά στοιχεία του...πώς μπήκαν εκεί μέσα;;;

(Όχι δεν είναι ο HAL απο το 2001-A Space Odyssey αλλά ο Sirius 80-200mm...Sirius Lenses...Get it?
Τα fungi διακρίνοντε καθαρά στην επιφάνεια του φακού κάτω ακριβώς απο τους αριθμούς 80-200 (εστιακή απόσταση) και 55 (διάμετρος του φακού) )

Διαβάζοντας απο δώ κι απο κεί λοιπόν, έμαθα οτι πρόκειται για κάποιους μίκρο-οργανισμούς (μύκητες) που αναπτύσοντε μέσα σε μερικά κρύσταλα, συνήθως όταν οι συνθήκες αποθήκευσης τους είναι άσχημες και συνήθως αυτό σημαίνει χώρο με υγρασία. Αυτό είναι αδιαμφισβήτητα αληθές για οποιοδήποτε εσωτερικό χώρο στην Αγγλία αλλά και για το μαγαζί απο το οποίο είχα πάρει το φακό τότε.

Αυτοί οι μύκητες προυπήρχαν στο εσωτερικό του φακού (προφανώς εκ κατασκευής) και άρχησαν να πολλαπλασιάζοντε όταν βρήκαν κατάλληλες συνθήκες. Τρέφοντε με οργανικές ουσίες απο τα υλικά που βρίσκοντε μέσα στο σώμα του φακού. Για παράδειγμα, κάποια στοιχεία αποτελούντε απο δύο φακούς κολημένους μεταξύ τους με μια ουσία η οποία αναφέρεται ώς "τσιμέντο". Άλλα πάλι στοιχεία έχουν κάποιες επιστρώσεις (coating) τις οποίες ίσως έχετε προσέξει σε κάποιους φακούς που φαίνοντε να έχουν μια μπλέ απόχρωση όταν τους βλέπετε υπο γωνία. Το τσιμέντο και οι επιστρώσεις είναι οι βασικές λιχουδιές για τους μύκητες, οι οποίοι φυσικά όχι μόνο τα τρώνε! Οτι τρώγεται, χωνεύεται και οτι χωνεύεται...απορρίπτεται!!!

Η κατάσταση αυτή δεν αχρηστεύει το φακό αμέσως. Μάλιστα, είναι απίθανο οτι ένα άπειρο μάτι θα μπορούσε να ξεχωρίσει την επίδραση αυτού του σχηματισμού επάνω στην εικόνα. Όμως, με τον καιρό, αυτό το στοιχείο του φακού θα αχρηστευθεί τελείως.

Υπάρχει τρόπος να τους ξεφορτωθεί κανείς με μια σειρά απο διαλύματα τα οποία αφενός σκοτώνουν τους μύκητες και αφετέρου ξαναγεμίζουν τα "λαγούμια" που αφήνουν πίσω τους.
Πρόκειται όμως για μια πανάκριβη διαδικασία που προυποθέτει οτι θα πρέπει να "λύσω" το φακό και κάτι μου λέει οτι αυτό το κομάτι δεν αξίζει το κόπο.

Τον είχα αγοράσει πρίν απο 5 περίπου χρόνια απο ένα μαγαζί μεταχειρισμένου φωτογραφικού εξοπλισμού στο Plymouth το οποίο δεν υπάρχει σήμερα. Μαζί του είχα αγοράσει τότε και δυό πολλαπλασιαστές (x2) και κάτι φίλτρα, όλα στην αστρονομική τιμή των £20 (!!!). Αυτό που δεν πρόσεξα αμέσως, ήταν οτι ο φακός ήταν ήδη προσβεβλημένος απο fungus (που σημαίνει οτι θα μπορούσα να τον έχω αγοράσει ακόμα πιο φθηνά). Τότε ήταν δύο μικρές γραμμούλες στη περιφέρεια του φακού στις οποίες δεν έδωσα και πολύ σημασία. Μετά απο 5 χρόνια όμως, ανακαλύπτω πως αυτός ο μικροοργανισμός έχει πλέον δισέγγονα και τρισέγγονα εκει μέσα.

Ο σκοπός ήταν να προσαρμόσω τους δύο πολλαπλασιαστές στη μηχανή μαζί με τον φακό ρυθμισμένο στα 200mm. Αυτό θα τον μετέτρεπε σε ένα φακό 2*2*200mm=800mm με τον οποίο θα μπορούσα πιο άνετα να τραβήξω απο μακριά μερικές κοντινές φωτογραφίες απο πουλιά, αεροπλάνα, αστέρια, το φεγγάρι, κλπ χωρίς να έχω ξοδέψει χιλιάδες λίρες που απαιτούντε για παρόμοιους φακούς που είναι φτιαγμένοι απο την αρχή σε τόσο μεγάλες εστιακές αποστάσεις. Το αντάλαγμα φυσικά είναι η ποιότητα της εικόνας καθώς τέτοια τεχνάσματα όπως αυτό με τους πολλαπλασιαστές ενισχύουν και τις παραμορφώσεις του φακού. Ελάχιστα με ενδιέφεραν αυτά όμως τότε. Το μόνο που ήθελα ήταν απλά να πειραματιστώ με κάτι που και να έσπαγε ή να γρατσουνιζόταν δεν θα μου κόστιζε το κόσμο ολόκληρο για να το αντικαταστήσω.

Παρ' όλα αυτά, κοιτώντας σήμερα μέσα απο αυτό το φακό τη ζημιά, εύχομαι, κάπως να μου είχε γλυστρήσει μέσα απο τα χέρια και να είχε γίνει χίλια κομμάτια πάρα να του κάνουν...καταρράκτη οι μύκητες :-(

("Τελευταίο πλάνο...είχες μια λάμψη, μαγική")