Γλώσσα Λανθάνουσα...

Το προηγούμενο πόστ μιλούσε για επιστροφή...Είχα κατέβει στη Χαλκίδα για λίγες ημέρες και έπεσε στα χέρια μου ένα φυλάδιο που έχει εκδώσει η δημαρχία για να ενημερώσει κάθε ενδιαφερόμενο για τα έργα και τις πρωτοβουλίες που έχει αναλάβει...μέρες που είναι.

Πρόκειται για μια πολυσέλιδη έκδοση, κοντά στις 50 σελίδες, με φωτογραφίες απο τη κατάσταση των έργων, επεξηγηματικά κείμενα, αριθμούς...κι άλλους αριθμούς. Τέλος πάντων, φαίνεται μια κάποια κίνηση στο δήμο και μου άφησε μια θετική εντύπωση...

Και έτσι όπως το ξεφυλίζω, φτάνω στη σελίδα 35 και διαβάζω τον τίτλο:

...και με αυτεπιστασία (!)
Στη φωτογραφία απεικονίζεται η επικεδαλίδα της σελίδας 35 της ενημερωτικής έκδοσης με τίτλο "Η Χαλκίδα ΑλλάΖΕΙ!" (sic) του Δήμου Χαλκιδαίων.

Α ρε δήμαρχε! Δεν ήταν να έχεις γράψει τη Χαλκίδα με "εί";!...Τη "μικρή κλίμακα" βρήκε να σου μισερέψει ο δαίμονας του τυπογραφείου π' ανάθεμα τον;;;

Τέλος πάντων, να λέμε καλά που δεν πήρε και το "μ" μαζί του ο δαίμονας...γιατί είναι και πολλά τα αντίτυπα!


*) Το φυλάδιο περιέχει μια ακόμα γαργαλιστική σύμπτωση...Στη σελίδα 17, συν-ανάδοχος της ανάπλασης του χώρου αναψυχής στο Μπαταργιά είναι κάποιος κύριος...Κλεφτάκης. Χ (!)

KRIO OYF!

Για τις περιπτώσεις όπου η πραγματικότητα ξεπερνά κάθε φαντασία έχουμε ολόκληρη ενότητα σε ετούτο εδώ το blog...Και εξηγούμαι:

Έχεις φύγει με 30°C+ απο την Αθήνα και έχεις προσγειωθεί στους 13°C στο Λονδίνο (με ασθενείς Βορειοανατολικούς ανέμους)...την ίδια ημέρα. Και καθώς περιμένεις σε ένα parking, σχολιάζοντας απο μέσα σου οτι ήταν μάλλον λάθος επιλογή να έχεις φορέσει κοντομάνικο και να μην έχεις κρατήσει μαζί και κάτι πιο βαρύ γιατί τώρα με αυτό το αεράκι θα πλευριτώσεις, αλλά και τι να έκανες που έφυγες στις 06:00 απο το σπίτι και είχε ακόμα καμιά 20αριά βαθμούς και τέλος πάντων...μή κάνεις έτσι, τώρα θα έρθει το αυτοκίνητο και θα μπείς μέσα...

Γύρνας το κεφάλι σου και βλέπεις αυτό:

Μοναχική Mercedes στο parking κάποιας εταιρίας αυτοκινήτων στο αεροδρόμιο του Heathrow...
(Η φωτογραφία προέρχεται απο τη προσωπική μου συλλογή)

Εμείς επιλέξαμε ένα πιο μικρό αυτοκίνητο για τις μετακινήσεις μας γιατί ετούτη εδώ ήταν και PANAKRIVI OYF!

Ευκλείδης...Στο Plymouth

Σύμφωνα με τον Ευκλείδη και τα γραφόμενα του μερικές εκατοντάδες χρόνια π.Χ, ο συντομότερος δρόμος ανάμεσα σε δύο σημεία είναι η ευθεία. (*) Αυτό βέβαια είναι κάτι που τα ζώα πιθανότατα ήξεραν ήδη απο πολλά χρόνια π.Χ.

Να εδώ η συνειδητοποίηση του αξιώματος στο Plymouth, με τη βοήθεια των ζώων, αν και είμαι σίγουρος οτι παρόμοια φαινόμενα παρατηρούντε και αλλού.

Ευθεία uber alles!
Η φωτογραφία προέρχεται απο τη προσωπική μου συλλογή

Στη παραπάνω φωτογραφία, σχηματίζεται ένα ορθογώνιο τρίγωνο του οποίου η υποτίνουσα είναι αυτό το αυτοσχέδιο μονοπάτι. Χοντρικά, αν οι κάθετες πλευρές του τριγώνου είχαν μήκος 1 μονάδα απόστασης (η κάθε μία) τότε το μήκος της υποτίνουσας θα ήταν √2 μονάδες απόστασης (...Τι θα πεί "γιατί;". Γιατί έτσι!)

Δηλαδή, αν οι διαβάτες συμμορφώνονταν με το πολεοδομικό μονοπάτι θα έπρεπε να διαβούν μια διαδρομή μήκους 2 μονάδων απόστασης. Ενώ διασχίζοντας την ευθεία, διαβαίνουν μόλις 1.4142... μονάδες απόστασης (τα υπόλοιπα δεκαδικά ψηφία βρίσκοντε εδώ). Δηλαδή έχουν διαβεί περίπου 29% λιγότερη απόσταση.

Η πραγματικότητα βέβαια δείχνει οτι οι διαβάτες είναι...πιο αυστηροί και θα διαβούν τη μικρότερη απόσταση ακόμα και για πιο μικρά κέρδη!

Κάτοψη του ίδιου σημείου και μια πιο ακριβής μέτρηση της απόστασης.
Η φωτογραφία προέρχεται απο το Google Earth

Η περιφέρεια αυτού του τόξου είναι περίπου 22 μέτρα, ενώ η απόσταση ανάμεσα στην αρχή και το τέλος του (η αλλιώς η χορδή του τόξου) που περνάει πάνω απο το μονοπάτι είναι 18 μέτρα. Δηλαδή ένα κέρδος μόλις 18%.

Προφανώς, αυτό που υποβάλει την απόφαση του διαβάτη να χαράξει τον δικό του δρόμο είναι το πόση ενέργεια θα ξοδέψει για να διαβεί αυτή την απόσταση! Για τον ίδιο λόγο, είναι πιο πιθανό το μονοπάτι να χαράχτηκε πρώτα απο αυτούς που ανεβαίνουν παρά απο αυτούς που κατεβαίνουν...Aλλά και πάλι αυτό δεν είναι σίγουρο γιατί στο τέλος της κατάβασης υπάρχει ένα μαγαζί με τυρόπιτες....Οπότε και στη κατάβαση...υπάρχει, για κάποιους, ένα κινήτρο να φτάσουν στη πηγή της ενέργειας πιο γρήγορα! :-D

Συμπέρασμα: Μερικές φορές, είναι απολύτως λογικό να "πατάτε το χόρτο" (!).

(*) Τα πρώτα 6 (απο τα 12) βιβλία των στοιχείων του Ευκλείδη είναι διαθέσιμα απο το Project Gutenberg. Πρόκεται για μια έκδοση του 1881, με σχόλια και σημειώσεις απο τον John Casey. Παρατηρήστε πως μέσα στις πρώτες 8 σελίδες χτίζεται ένας ολόκληρος κόσμος.

The Great Gig In The Sky...

Ο τίτλος είναι φυσικά τραγούδι των Ρόζ - Φλοϋδιος, αλλά περιγράφει ακριβώς αυτό που συνέβει σε ενα κομμάτι ουρανού πάνω απο ένα χωριουδάκι της Νοτιο-Δυτικής Αγγλίας το περασμένο Σάββατο (10/07/2010).

Κατ' αρχάς, δεν μπορώ να το πιστέψω οτι έχει περάσει ήδη ένας χρόνος (365 ημέρες!!) απο το προηγούμενο post....αλλά όπως και να έχει, να 'μαστε για τέταρτη φορά στο Royal Navy Yeovilton Air Show 2010! (2009, 2008, 2007).

Σε λεπτομέρειες αυτής της εκδήλωσης έχω αναφερθεί σε προηγούμενα post όποτε θα παρουσιάσω εδώ τα αξιοθέατα της φετινής χρονιάς και κάποια πράγματα που μου έκαναν εντύπωση.

Και ξεκινάμε απο τη πιο βασική προυπόθεση...τον καιρό! Η εκδήλωση του 2008 έληξε νωρίτερα, ακυρώνοντας σχεδόν το μισό πρόγραμμα, λόγω βροχής, χαμηλής νέφωσης και ισχυρών ανέμων....Ιούλιο μήνα!

Δραματικά υποφωτισμένη για να αναδείξει όλο το....νεφελώδες ανάγλυφο (!) που αποτελούσε το (δύσκολο) σκηνικό της παράστασης.....
Και να μην έχουμε ούτε ένα χταπόδι εύκαιρο να μας κάνει μια πρόβλεψη (!).
Όλες οι φωτογραφίες προέρχοντε απο τη προσωπική μου συλλογή.

Ευτυχώς τα σύννεφα έμειναν ψηλά στον ουρανό και αργότερα αραίωσαν κιόλας επιτρέποντας στον ήλιο να περάσει...και να μας κάψει (αυτά παθαίνεις οταν είσαι πλήρως προετοιμασμένος για οτιδήποτε εκτός απο 30 βαθμούς μέσα στη μέση του καλοκαιριού!). Άλλοι πάλι, ήρθαν απόλυτα προετοιμασμένοι...για τη περίσταση

Να τι χρειάζεσαι για να μπορείς να απεικονίσεις ακόμα και την έκφραση του πιλότου στα 4G

Δεν τους αδικώ, σίγουρα ο εξοπλισμός έβγαλε τα λεφτά του στη συγκεκριμένη επίσκεψη με αρκετά ενδιαφέροντα θέματα:

Super Marine Sea Fire...Όπως λέμε Spitfire αλλά με 4φυλη έλικα, γάτζο (μόλις που διακρίνεται λίγο πιο μπροστά απο τον πίσω τροχό) και αναδιπλούμενες πτέρυγες για να χωράει στο γκαράζ του πλοίου...Ο ήχος του όταν βρίσκεται στον ουρανό είναι φανταστικός.

Still Going Strong!

Και μια και μιλάμε για ήχους...Επίσης καταπληκτικός ήταν και ο ήχος των Boeing Stearman διπλάνων των Breitling Wingwalkers...

Πώς τον είπαμε το χορηγό;

...αν και το θέμα σε αυτή την ομάδα είναι το τι συμβαίνει επάνω στα φτερά τους. Οι κοπελιές μάλλον δεν κατάλαβαν καλά όταν άκουσαν για Aerobics!

Girls just wanna have fun (!)

Φέτος πέταξαν για άλλη μια φορά τα Red Arrows...Δεν έχω λόγια...Ίσως ο καλύτερος για τη περιγραφή του προγράμματος τους (μετά τα δικά τους επιφωνήματα στον ασύρματο!) να είναι ο κύριος Αλέξης Κωστάλας...

Break...ONE!...TWO!!...THREE!!!.....YA BA DABA DOOO!

Αργότερα πέταξε και η αεροβατική ομάδα Aguila Patrulla (Η περίπολος των αετών) της Ισπανικής αεροπορίας. Το πρόγραμμα τους ήταν παρόμοιο με τον Red Arrows με εξαίρεση κάποιες διαφορετικές και πιο δύσκολες μανούβρες...Η ίδια ομάδα πέταξε αργότερα και στην Ισπανία για να υποδεχτεί τους πρωταθλητές (της επόμενης μέρας)

Ole!

Η Ισπανική ομάδα δεν ήταν η μόνη μη Βρετανική παρουσία στην επίδειξη φέτος...Ανάμεσα σε άλλες ομάδες πέταξαν ένα F-16 της Δανέζικης αεροπορίας, ένα ακόμα της Βελγικής και η καταπληκτική ομάδα επιδείξεων της Ιορδανίας.

Ο Ιπτάμενος Ολλανδός!

Αλλά, ο μεγάλος (κυριολεκτικά) πρωταγωνιστής της επίδειξης για φέτος ήταν το Avro Vulcan!!! Πέρυσι δεν είχε πετάξει λόγω ενός προβλήματος με τα υδραυλικά του, φέτος όμως ο ουρανός γέμισε με την επιβλητική του μορφή. Αυτό το αεροπλάνο ζυγίζει 37 τόνους (77 τόνοι μέγιστο φορτίο απογείωσης), η φτερούγα του έχει επιφάνεια 320m2 και έχει 4 μηχανές που του παρέχουν τη συνολική ώση των 196 kN (!!!)...Τα αεροβατικά δεν του επιτρέποντε πλέον, λόγω ηλικίας, αλλά το πρόγραμμα του είναι αρκετά εντυπωσιακό...Παρ' όλο που σχεδιάστηκε για τις θερμές (πυρηνικές) ανάγκες του ψυχρού πολέμου, πρός το τέλος της επιχειρησιακής του καριέρας βοήθησε στην έρευνα για το Concorde και κυρίως στις δοκιμές των κινητήρων του. Αυτό είναι το μοναδικό Vulcan που πετάει σήμερα και αυτό χάρη σε ιδιωτική πρωτοβουλία και δωρεές (χωρίς καμία απολύτως κρατική επιδότηση), όχι μόνο χρημάτων αλλά και προσωπικού χρόνου...Το προσωπικό που το συντηρεί είναι εθελοντές και οι περισσότεροι συνταξιούχοι (για τα καλά).

Vulcan To The Sky...

Δ

Η αεροπορική βάση του Yeovilton ανήκει στο πολεμικό ναυτικό, όποτε κάθε χρόνο ένα μεγάλο μέρος της εκδήλωσης είναι αφιερωμένο στα ελικόπτερα:

Και ύστερα σου λέει το Land Rover δεν κολλάει πουθενά...

Delivery!

Βέβαια, όπως και να το κάνουμε, όλα αυτά τα αεροπλάνα και ελικόπτερα, έχουν ένα κάποιο κόστος για να βρεθούν στον αέρα όλη μέρα...Χορηγοί στη φετινή εκδήλωση ήταν μεταξύ άλλων η εταιρία Pratt & Whitney, η British Aerospace Systems και η Northrop Grumman...Να εδώ ένας χορηγός...ουρανοκατέβατος!

Αλεξιπτωτιστής on final approach...

Άντε και του χρόνου...Παρίσι! :-D

Περισσότερες φωτογραφίες απο τη φετινή επίδειξη μπορείτε να βρείτε εδώ.

Αεροπλάνα, Αεροπλάνα, Αεροπλάνα, Αεροπλάνα, Αεροπλάνα, ...

Υπάρχει λοιπόν ένας Ρυθμός, όπου μαζεύοντε πολλά στοιχεία μαζί και σταματάει πια το θέμα να είναι το στοιχείο το ίδιο και αρχίζει αυτή η συλλογή να σχηματίζει το δικό της Χαρακτήρα. Το ίδιο ισχύει και για τις συλλογές συλλογών....συλλογών συλλογών συλλογών και πάει συλλέγοντας.

Και όπου υπάρχει Ρυθμός, υπάρχει και Μέτρο....Αν και στη συγκεκριμένη περίπτωση, κατα κάποιο τρόπο, το Μέτρο μοιάζει να έχει χαθεί.

Αεροπορική Βάση Davis-Monthan, Arizona, USA.

Απ' όλα έχει ο αερο-μπαχτσές μας!
Οι φωτογραφίες προέρχοντε (προφανώς) απο το Google Earth

Ο αποθηκευτικός χώρος γύρω απο την αεροπορική βάση Davis-Monthan καταλαμβάνει έκταση περίπου 4 km² (3.7 km² για την ακρίβεια. Μετρώντας μόνο το χώρο που καταλαμβάνουν τα αεροπλάνα και όχι τα υπόστεγα, τον διάδρομο και τους υπόλοιπους χώρους της βάσης)...Αν απλοποιήσουμε αυτή την έκταση σε ένα τετράγωνο, η πλευρά του θα είχε μήκος 2km. Περίπου δύο χιλιόμετρα απόσταση είναι απο τη πλατεία Συντάγματος μέχρι τη Τεχνόπολη.

Τέσσερα Τετραγωνικά Χιλιόμετρα.

Σχεδόν όλη αυτή η έκταση είναι γεμμάτη αεροπλάνα...Πηγαίνετε λίγο πιο κοντά, δεν δαγκώνουν...δηλαδή, δεν δαγκώνουν πλέον.

Η μορφή, φωνάζει Boeing. Τα γκρί πρέπει να είναι τα KC-135...Είναι δηλαδή αεροσκάφη ανεφοδιασμού..."Να μπορούσα στα σύννεφα να 'χα εγώ βενζινάδικο"....Να εδώ 32 ιπτάμενα βενζινάδικα.

Όταν τα αεροπλάνα προσγειώνονται στο διάδρομο αυτής της αεροπορικής βάσης, το ξέρουν οτι δεν είναι για καλό. Και αυτό γιατί ή πάνε για παλιοσίδερα ή πάνε για αποθήκευση...Μια φορά, με τον ουρανό δεν θα ξανά αναμετρηθούν.

Αυτή η αποθήκευση μάλιστα έχει και μια ενδιαφέρουσα ορολογία. Αποκαλείται Mothballing...Τα βάζουν στη ναφθαλίνη δηλαδή. Σφραγίζουν όλα τα ανοίγματα και προφυλάσουν οτι μένει εκτεθειμένο στον καιρό...Και έτσι μένουν τα αεροπλάνα παρατεταγμένα, καταμεσής στo Arizona...μέχρι να ξαναχρειαστούν (!)

Τι θα τα κάνουμε τόσα αεροπλάνα;;;

Και τι θέαμα φυσικά θα έκαναν (και τι...παχιά σκιά!) αν μπορούσαμε να τα μαζέψουμε όλα μαζί στον ουρανό σε μια αεροπορική επίδειξη! Ίσως...μια ταιριαστή κορύφωση πρός το τέλος του κόσμου, λίγο πρίν μας τυλίξουν τα πυρηνικά μανιτάρια ενώ θα τρέχουμε πανικόβλητοι ανάμεσα τους σαν πηρυνικά στρουμφάκια!

Μπορείτε να περιηγηθείτε στην αεροπορική βάση Davis-Monthan και να βρείτε και άλλα εντυπωσιακά αεροπλάνα όπως ένα χωράφι γεμάτο B-52 (για...πέταμα), ένα χωράφι F4-Phantom και απο δίπλα ένα χωράφι γεμάτο F-16, κάτι U-2 και Canberra (πανάκριβα κατασκοπευτικά) και κάτι F-111 Το σχετικό λίνκ για Google Maps ή Google Earth βρίσκεται εδώ ενώ μπορείτε να κάνετε και μια βόλτα γύρω - γύρω απο τη...μάντρα, μέσω Google Street - View (!!!). Παρ' όλα αυτά, στη συγκεκριμένη περίπτωση θα πρέπει να πώ οτι το Bing Maps (της Microsoft) έχει καλύτερες φωτογραφίες απο το Google και στη κάτοψη, αλλά και στη καταπληκτική πλάγια όψη που παρέχει!

Σκάφη, Σκάφη, Σκάφη, Σκάφη, Σκάφη, ...

Ναί, υπάρχει ένας Ρυθμός εδώ, που μόλις τώρα ίσως αρχίζει να φαίνεται. Το πρώτο, ίσως ήταν σύμπτωση, το δεύτερο ίσως τύχη. Απο το τρίτο και μετά μπορούμε νομίζω να μιλάμε για μοτίβο...Και θα μας πάρει άλλο ένα (post), γιατί μετά απο εκείνα τα μαζεμένα αυτοκίνητα στο Bristol και γνωρίζοντας που μπορώ να βρώ μαζεμένα αεροπλάνα, μου διαφεύγανε...τα βαρκάκια.

Και τα βρήκα! Και τι εύρημα, Ευρωπαϊκό και πρόσφατο. Ιδού η Ισπανική Empuriabrava, ένας βάλτος που μετατράπηκε στη μεγαλύτερη μαρίνα στον κόσμο!

Empuriabrava, Castello De Empuries, Catalunia. Το πιο απομακρυσμένο σπίτι που μπορείτε να φτάσετε επιπλέοντας είναι σε απόσταση περίπου 3km απο τη θάλασσα (!)
Η φωτογραφία προέρχεται (προφανώς) απο το Google Earth.

Η μαρίνα στην Empuriabrava καταλαμβάνει περίπου 4 km² επιφάνεια και ήταν ένας βάλτος μέχρι το 1965 που άρχισαν οι εργασίες διαμόρφωσης. Και δεν είναι μια συνηθισμένη μαρίνα αφού προσφέρει ασφαλές λιμάνι για χιλιάδες σκάφη...ακριβώς μπροστά στη πόρτα των ιδιοκτητών τους...

Η είσοδος του οικισμού της Empuriabrava. Σχεδόν όλα τα σπίτια είναι προσβάσιμα και απο τη θάλασσα μέσω ενός δικτύου καναλιών, αλλά και απο τη στεριά μέσω ενός δικτύου δρόμων και γεφυριών.

Ο οικισμός είναι γεμάτος βίλες που αντί για / εκτός από γκαράΖζΖ, έχουν στο τέλος του γκαζόν, ιδιωτική θέση για να δέσετε τη 'βαρκούλα' σας...Παράδεισος! Επιτέλους και ένα μέρος που δεν είναι ανάγκη να αφήνετε το φουσκωτό με τη γιαγιά απάνω για να μη σας πιάσουν τη θέση.

Σχήματα, Μοτίβα, Ρυθμοί, Συμμετρία, Αντίθεση...Empuriabrava.
Το μέρος θυμίζει λίγο τη Βενετία. Όχι φυσικά εκείνη τη Βενετία, αλλά ετούτη τη Βενετία στην Καλιφόρνια που είναι κι αυτή ανθρώπινο δημιούργημα.

Επειδή πιθανότατα αναρρωτιέστε, όπως αναρρωτήθηκα κι εγώ, οι τιμές στην Empuriabrava ξεκινάνε απο τις £300 (~€360) ανά εβδομάδα και μπορεί να φτάσουν και τις £3000 - £4000 (€3600-€4600) ανά εβδομάδα, ανάλογα με τις απαιτήσεις σας. Το προνόμιο του ιδιωτικού λιμανιού το έχουν οι λίγο πιο ακριβές απο τις £300 θέσεις βέβαια. Οι τιμές δεν είναι καθόλου υπερβολικές αν αναλογιστείτε οτι οι βίλες είναι αρκετά μεγάλες, οπότε για μια παρέα 4-6 ανθρώπων το κόστος της διαμονής για μια εβδομάδα θα ήταν λογικό. Περισσότερη και διαδραστική Empuriabrava, απο εδώ.

Μείνετε συντονισμένοι, θα ακολουθήσουν τα πετούμενα...πολλά πετούμενα.

Ποτήρια, Ποτήρια, Ποτήρια, Ποτήρια, Ποτήρια, ...

Το 1768, ο William Cookworthy, πολυμαθής κληρικός, βρίσκει ένα τρόπο να κατασκευάζει στο Plymouth πορσελάνη, απο τον τοπικό ορυκτό πυλό της κοντινής Κορνουάλης (Cornwall). Μέχρι τότε η πορσελάνη εισαγόταν απο την Κίνα (China)...Κάπως έτσι, ο πυλός παίρνει το πρόχειρο όνομα China Clay και το εργαστήριο ονομάζεται China House.

China House στο Sutton Harbour του Plymouth. Ένα απο τα πιο ωραία εστιατόρια της πόλης.
Οι φωτογραφίες προέρχοντε απο τη προσωπική μου συλλογή

Περνάνε περίπου 250 χρόνια, το China House γίνεται ένα απο τα πιο ωραία εστιατόρια στο Plymouth. Ένα μεγάλο πέτρινο κτήριο, δίπλα στο κύμα, μέσα στη μαρίνα του Sutton, επιπλωμένο σαν παλιό 'βαρύ' σαλόνι με πέτρινο τζάκι, για το χειμώνα, αλλά και με ένα πλατύ ξύλινο χαγιάτι, που προεξέχει πάνω απο τη θάλλασσα, για το καλοκαίρι.

Απο το ξύλινο κατάστρωμα, στο ίδιο περίπου ύψος με τα κάθε λογής σκάφη, κοιτώντας μακριά μια (σπάνια) μέρα που ο καιρός φοράει τα καλά του, μπορεί να δείς κάτι τέτοιο:

Sutton Harbour...Πάντα έβλεπα τις μαρίνες σαν δειγματολόγια.

Ενώ, απο το ίδιο κατάστρωμα, αν κοιτάξεις κάτω, μπορεί να δείς κάτι τέτοιο

Αναζητώντας τον Νέμο...Σε βάθος περίπου 30cm.
Η φυσική έκταση της φωτογραφίας απο άκρη σε άκρη είναι περίπου 8-9 μέτρα. Το τετράγωνο κασόνι στα αριστερά είναι ένας υποβρύχιος προβολέας που φωτίζει το κτήριο τη νύχτα. Το πάνω μέρος της φωτογραφίας βρίσκεται περίπου 3-4 μέτρα απο το κατάστρωμα...Υπήρχαν ποτήρια και πιο μακριά πράγμα που σημαίνει οτι έφτασαν εκεί...πετώντας παρά πέφτωντας τυχαία.

...και λέω μπορεί γιατί το νερό πρέπει να είναι καθαρό, δηλαδή να μην φυσάει, να είναι άμπωτης και να έχει αρκετή κίνηση ώστε η στάθμη του νερού μέσα απο το κλειδί που υπάρχει στην είσοδο του λιμανιού να έχει κατέβει αρκετά χαμηλά....Όπως και να το δεις, πάλι σπάνιο θα είναι.